Knus en gezellig.



In de zomer woonden we hier altijd heerlijk, 
maar tegen de Kerst kon ons huis er ook wat van!!

Hier maakte ik een jaar of vier geleden 
van buiten naar binnen door het raam deze foto.
Er branden vier lichtjes in de adventskrans en
als je goed kijkt kun je zien dat Wim op de bank ligt.
Hij was flink ziek geworden, dikke griep met koorts. 
Daarom hadden we toen een hele rustige Kerst.

Ondanks dat op de foto de lamplichtjes 
toch niet zo'n warme toon hebben als in het echt 
ziet het er toch knus en gezellig uit.

Ik hoop dat ons nieuwe nieuwbouwappartementje
dat komende winter ook in zich heeft...
Ik ga er mijn best voor doen.

Een fijne zonnige zomerdag gewenst!


Zomerse dagen en -avonden van weleer...



Op een zo mooie zonnige dag als vandaag 
wil ik graag een foto plaatsen van het zomerterras
waar we al zo heel lang zo veel van hebben genoten.
Onder de parasol, en kijkend over onze tuin, 
die drie treetjes lager ligt.

Op deze foto van een paar jaar terug 
zien we er allebei zo stralend uit... 

De grote tafel kunnen we niet kwijt op ons nieuwe balkonnetje.
Ook de parasol gaat niet mee naar ons nieuwe adres.
De slinger met lampjes (op batterijen) gelukkig wel.
Ik ben blij dat het balkon daar helemaal overdekt is. 
De lampjes kan ik daar gewoon onder hangen.


Hoop dat het daar net zulke 
gezellige zomeravonden worden...


Over witte stoeltjes en bankjes...




Deze twee stoeltjes hebben we gekregen 
van mijn vriendinnen van de vrouwentuin
voor onze beider 50e verjaardag.

Helaas is het vorig jaar in elkaar gezakt.
Nu staat ons oude witte bankje - huwelijkscadeau -
dat ik weer heb opgeknapt, op deze zelfde plek, 
waar we altijd nog de laatste middagzon vangen.

En dat bankje gaat weer mee om 
een plekje te krijgen op de galerij naast de lift...

Hier kijk je vanaf ons balkon de tuin in.
De uitbundig bloeiende jasmijn is goed te zien.

Vorig weekend was onze kleindochter Sammie er. 
Hier zit ze op de arm bij Wim bijna 'in' de jasmijn.

Vanuit het zolderraam zie je het volkstuincomplex achter ons huis.

We gingen een rondje volkstuin wandelen met Sammie.
Hier rechts kijk je terug naar ons huis.
De donkere balkondeuren zijn die van ons.
  
'S middags zaten Sammie en ik even in ons voortuintje 
toen anderen druk waren met het inpakken van de auto 
met alle onmisbare meuk die je meeneemt 
als je met zo'n kleintje gaat logeren.

We zitten onder de markies die Wim en ik 
zo'n 20 jaar terug samen maakten.
Dat hebben toch maar mooi gedaan!


Wim heeft zijn veto uitgesproken: de drol gaat niet mee!



Voor we gaan verhuizen en om herinneringen aan ons huidige huis vast te leggen maak ik foto's. Dan kunnen we later - als we oud zijn - nog goed voelen en terughalen hoe het ook al weer was toen.... 

Tja, dan is het nu ook de beurt om onze kleine kamertjes vast te leggen. We hebben er twee.

Dit is ons wc-tje boven. 
Klein, maar o zo makkelijk, met name 's nachts. 

Daar hangt ook onze verjaardagskalender van Plint.
Aan de deur hangt een zakje met stripboeken van  'Jan, Jans en de kinderen', die er voor mij op een wc gewoon bij horen.

Er was alleen een vast peertje boven de deur. Dat heb ik versierd met een kap van kippengaas en er in geknoopte boterhamzakjes. Geeft prachtig zacht licht.



Onze wc beneden heeft een klein wasbakje in de hoek
Met een ingebouwd zeepbakje, waar ik toch maar een pompflaconnetje in heb gezet omdat een stuk zeep toch een kliederboel wordt...

Ook hier hangen de reserverollen in een stoffenzakje aan de muur.

Links zie je nog net het handvat van ons doortrek touw voor de  spoelbak: al sinds jaar en dag het handvat van een ouderwets springtouw. 

De wand is behangen met de kaart van Nederland. 
We zijn al helemaal gewend om naar de wc te lopen als we even willen weten waar een dorp of stad ligt. 
In het hoekje naast de deur hangt nog een kaart van Zutphen, daar kijken we ook vaak even op...  


Als je op de pot zit, zie je deze vier seizoenen foto's.
Ik ben er nog niet steeds op uitgekeken. 
Ze gaan gewoon mee naar onze nieuwe wc. 



Ook hier hangt een houdertje met stripboeken.
Dat zal ook wel mee gaan.


Dat geldt niet voor de kunstdrol die al 25 jaar 
op de mooie granito vloer van onze wc woont.
Wim heeft zijn veto uitgesproken. 
De drol gaat niet mee!
Best jammer, 
ik was er aan gehecht...

En met de poep-types kaart
heeft Wim dan weer geen enkele moeite...


De wc deur heeft aan de binnenkant een krantenfoto van: 
Het meisje met de parel. 

Die blijft wonderbaarlijk goed, maar gaat onze nieuwe toilet denk ik niet halen.

Aan de knijpertjes aan de deur hebben in al die jaren heel wat artikelen en foto's gehangen. 
Om nog eens rustig te bekijken als je op de wc zit... 

Daar had ik misschien eerder al foto's van moeten maken. Dat had vast een mooi beeld opgeleverd van wat we door de jaren heen interessant hebben gevonden..






Oude kistjes in mijn nieuwe cv-kast



In ons nieuwe huis hebben we een kleine berging 
waar ook de wasmachine komt te staan. 

Maar er is ook een kast waar de cv-ketel in hangt. 
Ik heb gezien dat daarin ruimte is om de bezem,
strijkplank, dweilstok en ragebol op te hangen, 
de stofzuiger en mijn emmertjes neer te zetten
en voor de rest van mijn schoonmaakspulletjes. 

Bovenin zou ik ook nog wat waslijntjes kunnen 
spannen om wat was te kunnen laten drogen, 
want het is er heerlijk droog in die kast.

Op deze foto zie je twee oude witte kistjes, 
die nu nog op mijn computerkamertje hangen 
- waar ik wat boeken en mappen in bewaarde - 
maar die ik straks in die cv-kast wil hangen. 
Dat vind ik wel passen, die simpele kistjes
kun je gewoon aan de muur schroeven.

Gewoon voor de leut heb ik daar nu alvast 
wat spulletjes ingezet die er straks ook 
in, tussen en op komen te staan: 
zaklantaarn en schoonmaakmiddelen,
een boxje met gloeilampen en batterijen,  
een kratje met dingen als doekjes, sponsjes 
wissers en stofzuigerzakken enzo en 
een boxje met schoenpoets en veters. 

Best netjes toch? 


Mijn cursuskamer 'in bedrijf'


Van mijn cursuskamer - in bedrijf - 
heb ik eigenlijk bijna geen foto's gemaakt.
Ik kon deze nog net terugvinden:

Hier maakte Wim een foto van 
een cursusgroepje: 'Vrolijk besparen!'

Ik heb een ovale tafel van Frits Hansen
van 120 X 180 en zes zwarte vlinderstoelen. 
Daar konden we met zes mensen aan zitten.
En dan was de kamer ook helemaal vol.
 Ik zou nu ook een foto van mijn eigen tafel kunnen maken, 
maar de hele cursus kamer ligt vol met spullen die 
uitgezocht en ingepakt moeten worden.

De tafel en de stoelen gaan mee naar ons nieuwe flatje.
Doordat we in de kleine slaapkamer gaan slapen,
past deze tafel net aan in de werk- logeerkamer.
Fijn, dan kan ik daar lekker aan het werk 
en er ook wat dingen laten liggen....

Hier zijn vijf interieur-ontwerpen cursisten
druk en geconcentreerd doende om te leren
hoe je een plattegrond op schaal 1 : 50 tekent.

De kast aan de muur hebben we zelf gemaakt.
Vanwege de kleine ruimte moesten we 'omhoog'...  
Die kast is er ook op berekend dat je hem weer 
uit elkaar kunt schroeven en verhuizen.
Tenminste, de middelste twee 'vierkanten' 
en de plankjes die daar tussen 'hangen'.

De planken helemaal links en rechts zijn 
aan de muur bevestigd en die vallen af, 
want ik heb in mijn werkkamer geen 'nis'. 

Hier nog een foto uit de tijd dat ik 
in plaats van de grote tafel en de vlinderstoelen, 
mijn tekentafel en bureau nog op deze kamer had staan. 
Maar wel al de opzetkast op de ladekast 
en de hangende kast had gemaakt.
Lekker met de balkondeuren open.
En zo slank als ik toen was... 

Ik ben nu druk geweest om al mijn spullen 
zo verminderen dan ze in het middenstuk passen.

 Voor de lampen moet ik dan nog wel iets anders verzinnen...


Een ruimte om cursussen te geven




Toen wij in 1992 in dit huis kwamen wonen gingen wij op de grote balkonkamer slapen. Natuurlijk!
De meisjes kwamen samen op de slaapkamer voor. 
De kleinste slaapkamer gebruikten we als opslagruimte.
Niet gewend aan de enorme ruimte daar gebruikten we de zolder amper. Tot er een dertiende klasser kwam wonen, maar daar over later meer.

In 1993 wilde ik mijn eerste cursus gaan geven en ik zocht daar een goede plek voor. 
Als we nou eens... tja, beetje raar misschien... maar als we nou eens zelf in het kleine kamertje zouden gaan slapen?
Wim ging meten. Het kamertje was breed 2.04 en ons Auping bed was lang 2.04. 
We hebben het bed er in gezet en er 25 jaar geslapen. 
We hebben nog nooit zo'n fijn kamertje gehad. 




Op de te maken cursuskamer was een vaste wastafel. met zo'n spiegel erboven. Niet echt handig. 

Ik kocht bij mijn zusje die bij Ahrend werkte een tweedehands archiefkast voor mijn papier en mijn tekeningen. 




Wim haalde de wastafel weg en dopte de leidingen af. 
Ik bedacht een klein opzetkastje voor mijn tijdschriften. 
Dat paste natuurlijk precies pas op de grote ladekast. 
Er kwam een Ikea inzetkastje om de leidingen te maskeren. 
En handig voor pennen, potloden en ander tekenmateriaal.





We hadden marmoleum laten leggen op trap naar boven en gelijk de gehele bovenverdieping. 

Ik verfde het kastje in een kleur die er mooi bijpaste.

Ik ging naar het industrieterrein en kocht een plaat staal die ze op maat zaagden. 

Die verfde ik grijs en die schroefde Wim voor de overgebleven gaten van de wastafel en de spiegel. Dan zouden we daar als we weggingen zo weer de boel op kunnen hangen. 

Had ik gelijk een magneetbord. 
Lampje erboven. Klaar.

De kast was natuurlijk een sta-in-de-weg.
Maar ik heb er nooit spijt van gehad. 
Want ik had gelijk een goede plek voor alle spullen 
die ik bij het cursus geven nodig had. 
Een blad met waterkan en glazen, 
pot met dropjes en pepermuntjes
tijdschriften, dia's, jawel dia's want 
het is lang geleden we hadden 
nog geen internet of pinterest. 

Met mooi weer zetten we de balkondeuren open.
En als ik nu naar buiten kijk zie ik dit:
Een uitbundig bloeiende jasmijn.
Die we zelf hebben geplant in 1992.
Is een beetje uit zijn krachten gegroeid.
Maar de hele tuin ruikt nu zooo lekker!!!

- ook iets om te gaan missen -

PS De ladekast past niet in ons nieuwe appartement.
Die moet ik nog leegmaken. 
Dat doe ik als laatste, het zal lastig worden.

Maar het opzetkastje gaat wel mee. 
Ik vraag op Wim er wielen onder zet en 
dan wordt het een soort vensterbank.
Planten er op. Dat wordt vast leuk. 
Ik zie het helemaal voor me...


Best knap gemaakte sommen in mijn eigen handschrift...


Wim zocht vanochtend al ons gereedschap uit.
En ik heb deze doos open gemaakt.

mijn eerste schriftjes
 
stempeltjes als je het goed had gedaan

tekeningen van bijbelverhalen

rekenen, klokkijken, ontleden

omdat we op school zaten in Baarn, 
kregen we schriftjes met Paleis Soestdijk er op


formule rekenkundig gemiddelde en de uitleg van de kofschip regel

                tekening                                  allerlei rapporten en diploma's 

mijn agenda's, waaronder deze, 
achterlijk dik volgeplakt en gekladderd...


En een grote stapel schriften en een dikke ordner met repetities, schoolonderzoeken en boekenlijsten van de brugklas tot en met 6 VWO, waarvan de 3e gedoubleerd: 

Nederlands,
Frans 
Duits 
Engels 
Geschiedenis
Economie
Wiskunde
Aardrijkskunde
Biologie

Het meeste van wat ik tegenkwam kwam me volkomen onbekend voor. Best veel knap gemaakte sommen en opgaven, in mijn eigen handschrift.


Op een paar eerste schriftjes en een beroepskeuzetest na
is dit nu allemaal bij het oud papier. 
- weer een zorg minder -