En Johan zag de bal

Een paar weken na de dood van mijn moeder

 tien jaar geleden overleed Johan Cruijff.

Voor mij hoort de dood van de een nu 

ook een beetje bij die van de ander.

Door die mooie documentaires die

te zien zijn over Johan moest ik denken 

aan deze twee mooie gedichten over hem.

De eerste van Toon Hermans en de ander 

bij zijn vijftigste verjaardag door Jan Kal. 

Vincent zag het koren

Einstein het getal

Zappelin de zappelin

En Johan zag de bal

Toon Hermans

Zo mooi anders...

Door het kussengedicht van gisteren kwam ik 

weer te denken over onze vijftigste verjaardag die

Wim en ik samen en tegelijk vierden met een feestje.

Ik heb Wim toen voor al onze 

vrienden en familie toegesproken.

Bijna zeventien jaar geleden.

Dit zei ik:

 

Dat is fijn wakker worden!

Ik word altijd blij van een heerlijk kussen
met een sloop met lieve letters erop.

Net of je dan nog fijner in slaap zal vallen
en nog heerlijker wakker zult worden.

 

Valentijnsdag, 38 jaar na het jawoord!

Jaren na het jawoord, 

zelfs jaren na de zilveren bruiloft,

straks weer samen naar huis

Hoezeer heeft deze kleine stad allure...

Gewoon in een klein straatje tussen 

ons Stadhuis en het Stedelijk Museum

staat een muur met deze mooie tekst.

Elke vogel telt!

De vogels Vanmorgen werd ik wakker van de vogels. En ik dacht: Waarvan werd ik wakker? Van de vogels. Van het licht ook, maar meer van de vogels. Het licht zacht zingend, de vogels keihard.  Hans Andreus  Elke vogel telt! Ieder jaar tellen ruim honderdduizend mensen een half uurtje alle vogels in hun tuin tijdens de Nationale Tuinvogeltelling. Dat is heel fijn en leuk maar ook hard nodig, want zo krijgen we een helder beeld van hoe het met de vogels in onze tuinen gaat. In sommige gevallen is het ronduit zorgwekkend: de huismus en merel hoor en zie je al veel minder in en rond onze tuinen. Met de gegevens van de Tuinvogeltelling kunnen deze en andere bedreigde vogels beter beschermd worden. Doe ook mee aan de Nationale Tuinvogeltelling van 2026 en help Vogelbescherming Nederland. Kijk HIER voor meer informatie.

hoe bijzonder en hoe krankzinnig mooi het leven is...

 

Laatste scene van de slotaflevering 

van de tv-serie Oogappels:

We zien Merel die net oma is geworden

op de bank met haar eerste kleinkind.

Ze hoort nu bij al die grootouders die 

in deze prachtig mooie televisieserie 

hun waarheden en wijsheden 

deelden vanaf hun bank.

Ze eindigt de serie met de woorden:

Ik denk dat we door schade en schande leren

dat het geen zin heeft om je te verstoppen

achter cynisme of desinteresse of agressie.

Het enige dat echt helpt is het gewoon laten zien,

je hoop, je kwetsbaarheid, je angst.

Want dan kun je echt contact maken met anderen

en dan voel je je niet meer zo alleen.

Dan kun je ineens weer zien hoe bijzonder

en hoe krankzinnig mooi het leven is.

Maar nu nog niet....

Vanmorgen was ik zoals bijna 

elke dag om een uur of vijf al wakker.

Ik heb wat gelezen en ben toen toch 

maar op mijn telefoon verzeild geraakt 

op zoek naar gewoon 'leuke dingen'.

Ik werd op mijn wenken bediend:

Brigitte Kaandorp was 

op bezoek bij de koning.

Hilarisch leuk!

staatsbanket

Hele leuke mode van Debbie Miller, 

waar ik gelijk vrolijk en hebberig van werd.

----------------------------------------------------------------------------------------------------
Er werd een gedicht voorgedragen met de titel:

'Love letter to right now'

Het begint met:

I’m 80 years old and somehow 

I woke up in my 38 year old body...

Je kunt het hier beluisteren.

Zo Ontroerend en Zo Lief!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

De Nobelprijs winnaar voor scheikunde

Omar Yaghi neemt zijn prijs 

in ontvangst met deze speech

Zo inspirerend!

----------------------------------------------------------------------------------

En toen zag ik ook nog onderstaand gedicht

van 31 december op de Poezie kalender van Plint

Het was heel fijn om zo heel vroeg wakker te zijn 

en zulke mooie dingen te zien en te beluisteren.

Een kleine keuken vol vreugde, gemoedsrust en geluk!

 

Deze foto kwam ik tegen en die wil ik 

hier graag nog maar eens opnieuw laten zien.

Het is een bordje uit de keuken van onze dochter.

De foto er van hangt nu ook in onze keuken.

Voor wie het niet kan lezen, 

dit is de tekst van het gedicht / gebed:

 Bless my little kitchen Lord,

I love its every nook.

And bless me as I do my work,

Wash pots and pans and cook.

 

May the meals that I prepare

Be seasoned from above

With Thy blessing and Thy grace

But most of all Thy love.

 

As we partake of earthly food

The table Thou has spread

We’ll not forget to thank Thee Lord

For all our daily bread.

 

So bless my little kitchen Lord

And those who enter in

May they find naught but joy and peace

And happiness therein.

 

Amen

Door de open ramen ademt ontspannen het huis

Even

Door de open ramen ademt

ontspannen het huis. Ik zie

mijn vrouw voor de spiegel een rode

blouse passen - verwachting

maakt haar ogen jong als

de eerste dag. Ik hoor

het kind de trap op komen

met een mond vol vragen. Buiten

in de zomerdroogte zijn alle

geluiden rond en verend.

Aan lange draden van licht

zweven de acrobatische

vogels. Bomen staan in

wonderen te geloven.

En de wandelmensen maken

hun oude benen wijs

dat het groene leven nooit

meer eindigt. Even woont men

vreesloos en zonder verleden

in zijn eigen lichamelijkheid.

Bert Voeten (1918-1992)

Uit: 'De zon op mijn hand en andere gedichten' - De Bezige Bij - 1956

Ik wil alleen zijn met de zee

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen. 

Met ons koor zingen we dit beeldschone liedje,

geschreven door Toon Hermans.

Ik heb het al eerder gedeeld,

maar kan er geen genoeg van krijgen.

Het is zo troostend om er naar te luisteren.

Probeer het maar eens:

Zee 

PS We zingen ook heel andere liedjes:

It is raining men

Een kopje koffie

Cent mille chansons

Hebniks

Bruno Catalano, Fragments, Venetië, 2013

Hebniks

Deze wereld is een warboel

weinigen zijn nog goed bij hun hoofd

angst regeert hen

angst voor de ander

angst voor hen die uit vreemde streken komen

dat ze je veilige huizen zullen betreden

je dochter verkrachten

je hond zullen eten

angst voor mensen zoals jij

angst voor ooit zelf te moeten vluchten

deel uit te maken van het leger van de havelozen

en de hebniks

Remco Campert, 2018

Tegen alle boosheid in

  

   Later

Later, als mijn later nu is
zal ik grote schoenen dragen 
leef ik dertigduizend dagen
zal ik varen over zee.

Later, als mijn later nu is
zal ik door de wereld dwalen
spreek ik tweeëntwintig talen
neem ik veertig koffers mee.

Later, als mijn later nu is
zal ik warme jassen dragen
hoef ik nooit de weg te vragen
zal ik doen wat ik wil doen.

Later zal mijn later nu zijn
en mijn nu van nu wordt toen.

     Joke van Leeuwen
      uit: DICHTER. zachte kracht

Zomer, zachtheid en kracht.

Het zomernummer van DICHTER. gaat over Zachte kracht – over veerkracht, volhouden en vertrouwen. Tegen alle boosheid in. Met prachtige gedichten van meer dan 30 dichters bij betoverende beelden van kunstenaar Frode Bolhuis. Een ode aan kwetsbaarheid en verbeeldingskracht. Een nummer voor iedereen die zijn hart vasthoudt.  De zachtste DICHTER. ooit!

https://www.plint.nl/dichter/ 

Not even remotely

Eigenlijk wel jammer he?

Niet voor het laatst

Rob de Nijs

Dit vond ik zijn allermooiste lied:

'Niet voor het laatst'

Toen al ziek, maar de stem was er nog.

Luister maar even naar deze:

opname 

Het was het begin van Corona; 

de scholen werden net gesloten.

Het was een heel verwarrende tijd.

Ik was herstellende van borstkanker 

en wat labiel door de hormoontherapie.

Ik werd melancholiek door de tekst:

'Nog een keer pannenkoeken eten,

zeggen wat ons heeft gespeten'

Ik heb toen mijn eerste liefde 

van mijn 14e tot mijn 21e jaar

geappt met deze vraag:

Het idee is nog een paar keer voorbijgekomen,

we hebben elkaar wel gezien en samen met Wim  

een glaasje en koffietje gedaan en een maaltijd gedeeld,

maar we hebben nooit samen die pannenkoek gegeten.

En in het volgende voorjaar werd Ger ziek.

Hij is aan het eind van die zomer gestorven.

En nu is Rob de Nijs er ook niet meer.

We kunnen nog wel naar dit mooie lied luisteren.

Een mooi begin van de dag

vanmorgen op onze poezie kalender

Rechtvaardigheid en Menselijkheid

 

hear hear 

Huizen zijn altijd thuis

Dit is precies de reden dat in theorie 

een camper of een leuke caravan 

me echt heerlijk lijkt om 

mee weg te gaan. 

Ik slaap altijd het liefste in mijn eigen bed.

En dan heb je je eigen gespreide bedje bij je.

Je eigen servies, je eigen lamplicht

en je eigen 'woonluchtje'...

Schrijf een brief en maak soep

 

My grandmother once gave me a tip:

In difficult times, move forward in small steps.

Do what you have to do, but little by little.

Don’t think about the future

or what may happen tomorrow.

Wash the dishes.

Remove the dust.

Write a letter.

Make a soup.

You see?

Advance step by step.

Take a step and stop.

Rest a little.

Praise yourself.

Take another step.

And then another.

You won’t notice, but your steps will grow more and more.

And the time will come when you can think about the future without crying.

~Elena Mikhalkova

Do your little bit of good where you are

- Tracy Verdugo -