Smullen maar!
Ik verheug me er op!
De kerstvakantie is bijna voorbij
Wij hebben geen kerstvakantie, sterker nog, mijn man moet in de Kersttijd vaak veel extra werken rond de feestdagen en Oud en Nieuw. Maar toch voelt deze periode een beetje als vakantie.
Deze weken waren zowel Wim als ik verkouden of zelfs grieperig. Wim had er koorts bij en ik zag de hele vloer een beetje golven als ik maar even opstond. En van al dat snotteren en hoesten werd ik moe. En ik had bij heftig hoesten ook last van 'broekhoest', zoals een vriendin dat noemde toen ik er bij haar over klaagde. We deden dus echt rustig aan, dat geeft ook meer een gevoel van vakantie.
Afijn, allemaal weer over. De maand januari ligt voor ons. Voor mij een van de saaiste maanden van het jaar. En die duurt ook nog altijd zo lang. Maar we hebben fijne dingen in het verschiet.
Voor volgende week heb ik drie werkafspraken staan, iemand gaf zich op voor de on-line-opruimcursus, mensen die er mee bezig zijn sturen huiswerk in en binnenkort ga ik gezellig koffie / thee leuten en lunchen met drie lezeressen die met mij mijn tien-jaar-bloggen-jubileum willen vieren. Daar verheug ik me ook op.
Dit weekend komt onze kleindochter logeren, we hebben een nieuwjaarsborrel met onze flat, er is schaatsen op televisie, allemaal leuk! Komend weekend staat er een nieuwjaarsbijeenkomst met de Naobers op het programma en een lezing in het Hofhuis van de Hof van Zutphen hier tegenover.
Gisterenavond was ik vrij en heb ik maar eens wat mensen uitgenodigd om in januari te komen eten al dan niet in combinatie met een spelletje doen of een filmpje kijken. Met een vriendin ga ik binnenkort naar de markt en daar een bakkie doen en we hebben een afspraak naar een Amsterdamse vriendin in het vooruitzicht. Kortom, genoeg leuks op het programma.En dan ben ik ook zo blij met de app-functie op de telefoon. Zo handig! Gezellig bij een kop koffie wat appjes versturen en gaandeweg de avond kwamen er antwoorden, leuke berichtjes, fotootjes binnen en zo liep mijn agenda langzaam vol. Wat is er toch een boel veranderd sinds de tijd dat we een vaste telefoon op de koude gang hadden.
Vanmorgen eerst boodschappen doen, gezellige dingetjes halen die Sammie lekker vindt. We gaan drie-in-de-pan bakken vanavond. Spelletjes doen en knutselen. En morgen misschien nog een kindervoorstelling in de Hanzehof. Maar misschien is dat nog teveel. Hopelijk krijgt ze geen heimwee. En mocht ze dat willen brengen we haar gewoon weer thuis. Geen stress. Niks moet.
Tot slot, voor een mooi en lief liedje: klik hier Fijn weekend!
Dingen die me gelukkig maken!
De laatste tijd heb ik er door de extreme hitte, de Corona ellende, de klimaatcrisis, de grote ellende waarin vluchtelingen leven, de politieke complexiteit in de wereld en mijn eigen wiebeligheid qua gezondheid soms een hard hoofd in om de moed er in te houden. En vertrouwen te houden dat we in staat zijn om onze aarde leefbaar en gezond houden...
Omdat ik me geen raad weet met alle grote wereldproblemen, kan ik (meestal) gewoon niets meer doen dan mijn best op mijn eigen kleine schaal.
En dan maak ik een paar dingen mee op een dag die me moed geven en me gelukkig maken:
Ik ga op bezoek bij een vriendin waar we in haar mooie tuin zitten en ze me eigengebakken appeltaart van eigen val appeltjes voorschotelt en me zomaar een bos mooie dahlia's meegeeft.
En vanmorgen vroeg zag ik op Facebook de prachtige foto's die fotograaf Jos Böhmer maakte van de IJssel (hier om de hoek) bij de zonsondergang gisterenavond.
Heel Holland Bakt!
Een heerlijke avond met een top toetje!
Een kinderslaapkamer delen!
Afscheidstaarten...
het haalbaar is om zijn eigen praktijk op te zetten.
die symboliseert dat iedereen trots mag zijn op zichzelf.











.jpg)






























