Wij in de Noorderhaven in Zutphen
willen meer groen en dan vooral meer bomen.
Het is hier heel stenig en er is veel hittestress.
En dan zijn dit soort plaatjes toch zo fijn!
Ik word er blij van als ik dit zie!
We zijn er mee aan de slag!
Posts tonen met het label woonomgeving. Alle posts tonen
Posts tonen met het label woonomgeving. Alle posts tonen
Zulke lieve bloemetjes onder dit bankje
Al dat verschrikkelijke oorlogsgeweld
waarmee we wakker werden,
wil ik even verdrijven met
deze lieve foto's van vlakbij huis.
Wim en ik liepen laatst terug van de bioscoop
waar we 'The last yourney' hadden gezien,
een prachtige film trouwens, maar dat terzijde.
We passeerden dit huis waar ik getroffen werd
door de schattige bloemetjes die gezaaid waren
onder en naast het bankje dat voor het huis stond.
Ik heb nog aangebeld omdat ik even
wilde zeggen hoe leuk ik het vond.
Deze bewoners hadden deze bloemetjes
gewoon tussen de stoeptegels laten groeien.
En om te vragen wat het voor bloemen waren,
maar er was toen helaas niemand thuis.
Misschien weet iemand van jullie dit?
razendsnel met de oplossing:
Dit is Muurfijnstraal
'Erigeron Karvinskianus'
ook wel Mexicaanse madelief.
Mooi he?
Dat vind ik nou fijn!
Precies zo'n dag was het gisteren.
Lekker in het zonnetje maar koud in de schaduw.
Wij hebben niet zoals deze bevallige dame
in een boomgaard aan de bloesem geroken,
maar we zijn wel buiten geweest: op de fiets.
We wilden even naar de boerderijwinkel
van 'de Vijfsprong' in Vorden.
We zijn er met een omweg naar toe gefietst,
langs kleine weggetjes en zelfs een zandpad.
Ik was bij dat ik mijn handschoenen bij me had.
Maar het was ook zo heerlijk fris in de zon.
Wind tegen, onze wangen gloeiden roze.
Wind tegen, onze wangen gloeiden roze.
We zagen de eerste bomen in bloei staan,
en er stonden ook al koeien in de wei.
Aangekomen bij de Vijfsprong besloten we
voor onze avondmaaltijd te gaan voor verse
raapstelen met aardappel/pastinaak stamppot.
We kochten demeter yoghurt in een fles.
en we namen twee cappucino's
op het bankje buiten voor de winkel
voor bij de meegebrachte boterham.
Daar zaten we toen we een bekende zagen,
een vrouw die daar in het wol atelier werkte,
maar die ik kende van de kledingbeurs.
We maakten een gezellig praatje.
Daarna kwam een oud collega van Wim
langs ons lopen met wie we in gesprek raakten.
We hadden raakvlakken over het ouder worden
en hoe wij daar, en ons leven, in veranderen.
Ik hoorde Wim zeggen dat we nu
veel meer tijd en energie vrijmaken
voor de ontmoeting met andere mensen.
Minder werken, minder moeten, maar meer 'zijn'.
Leuk om te horen, al vind ik dat Wim
zichzelf nog behoorlijk uitput met
van alles wat hij van zichzelf moet.
Ondertussen kwam er een vrouw langslopen
die mij herkende als in : 'Jij bent toch ook buddy?'
Zo grappig, zomaar buiten voor een winkel
op het platteland in de Achterhoek,
en dan herkenning vinden.
Dat vind ik nou fijn!
Nederland is zo mooi voor fietsers
Donderdag zijn Wim en ik naar Doesburg gefietst.
Het was een prachtige tocht, langs de IJssel,
waarbij we bij Bronkhorst het pontje namen.
Op de heenweg zagen we de hond van de pont,
de 'ponthond' lekker in het zonnetje liggen.
koffie en namen we een broodje met omelet.
We zagen de hond van de pont af scharrelen
een beetje in het water poedelen en
daarna gewoon weer wachten
tot de pont er weer aan kwam.
Wat is Nederland toch hemels voor fietsers.
Een weg over de dijk, haventjes onderweg,
kleurige bermbloemen, mooie uitzichten,
bootjes die voorbij kwamen varen,
mensen die aan het zwemmen waren,
paarden in de wei, en zelfs een kudde koeien
(geen melkkoeien) waar de kalfjes tussen liepen.
Uiteindelijk fietsten we 55 kilometer,
voor ons samen een dag record,
wel met rustmomenten ook vanwege
Wim zijn rug die hij niet mag overbelasten.
In Doesburg hebben we op een terras geluncht.
Op de terugweg hadden we flink de wind mee,
een gelukkie, want er dreigde accu-stress.
Weer bij de pont aangekomen lieten we de pont
een paar keer gaan om even te kunnen pauzeren.
Toen we weer in de benen moesten komen merkte ik
hoe stijf ik was geworden van dat kwartiertje rust.
Maar dat kwam wel weer goed,
na even wat rekken en strekken,
en zo reden we rustig op huis aan.
Met een zondoorstoofd,
helemaal uitgewaaid
en goed doorbloed lijf.
Best wel trots en voldaan!
Huize Lydia
Huize Lydia te Amsterdam
Rijksmonument
Amsterdamse School
(1925-1927)
Architect; J. G. Boterenbrood
Na mijn studie wilde ik naar Amsterdam.
Via via kreeg ik de mogelijkheid om
tijdelijk op een kamer te wonen van iemand
die uitgezonden was voor Artsen zonder Grenzen.
Nu had ik tijdens mijn studie een stagejaar lang
op de Prinsengracht gewoond, ook op stand,
maar dit was eigenlijk zo mogelijk nog chiquer.
Huize Lydia, op het Roelof Hartplein,
een halte vanaf het Concertgebouw.
tegenover cafe Wildschut,
toen een echte yuppentent,
maar wel met een zonnig terras
waar we wel eens een drankje deden.
Ik de tijd dat ik daar woonde werd
de film Abel gedeeltelijk hier opgenomen,
De scene met de autodeur die er uitvloog tegen
een lantarenpaal was daar ook in de straat gefilmd.
In huize Lydia woonde ik op een mooie lichte kamer,
met een gemeenschappelijke huiskamer/keuken.
Er was - meen ik - ook een dakterras bij.
Ik moest steeds vier etages omhoog lopen,
want ik woonde bovenin en er was geen lift.
Maar toen was dat toch geen enkel probleem.
Het was wel een prachtig trappenhuis trouwens.
Beneden was het buurthuis,
waar ik nog een keer schaakles heb gehad en
een ochtend voor vrouwenrechten bijwoonde.
En het was naast de bibliotheek, ook zo fijn!
En nu kom ik het gebouw weer tegen als
een voorbeeld van de Amsterdamse School.
Mooi he?
En toen ik er woonde vond
ik het eigenlijk heel gewoon.
Zo verwend was ik...
Bijna allemaal fijne dingen...
In onze algemene entree beneden stonden al wat planten toen we hier kwamen wonen, maar daarna hebben wij de meeste die er nu staan gekocht, gestekt of gratis opgehaald. Wim verzorgt ze.
Met veel liefde en aandacht. Ze groeien de pan uit. We hebben er een aantal al eens verpot en hij heeft er pas ook eens wat plantenmest bijgedaan.
De plant met de grote bladeren (gewoon gekocht bij de AH) bracht steeds nieuwe joekels van bladeren voort, maar is nu ook gaan bloeien. Ik had het nooit eerder gezien.
In de vensterbank staan ook wat planten,
en daarvoor staat er eentje die we
van een stekje hebben opgekweekt
en die bloeit ook, heel mooi zelfs!!
Wim heeft deze week nog vakantie en vond het tijd
om onze marmoleumvloer in onze toko
eens te poetsen en in de was te zetten.
Daarvoor moest zoveel mogelijk van de vloer.
Kijk eens hoe netjes en goed hij dat deed.
Ondertussen was ik bij de kaakfysiotherapeut.
Het was pas mijn tweede behandeling en
het gaat echt wonderbaarlijk veel beter.
Ik had een oefenprogramma gekregen,
wat ik braaf elke dag deed,
maar vooral onze ontspannen
fietsdagen hebben mij goed gedaan.
Toch heeft hij nog wat spierknopen weg
gemasseerd en wat dry-needling naaldjes gezet.
Ik kan zelf aangeven of ik nog een afspraak wil maken.
Zo fijn om geen - of in ieder geval
veel minder - pijn te hebben.
En te genieten van alle
leuke dingen die we doen.
Al houd ik ook mijn hart vast als ik naar het nieuws
kijk of zoals gisteren een stukje zag van
het debat over de regeringsverklaring waar
het eigenlijk niet echt tot een gesprek kwam.
Hoe fijn zou het zijn als we in ons parlement
meer verbinding zouden kunnen voelen
in plaats van verharding en polarisatie.
Ik werd gewoon misselijk van Wilders.
Nee, dan had ik dinsdag een fijnere avond
met mijn vriendinnen van de 'vrouwentuin'.
We komen al meer dan twintig jaar samen om
te eten en te praten en te lachen en te huilen.
Helaas waren we deze keer niet compleet,
maar wat was het weer een fijne samenkomst.
We aten als altijd heerlijk,
met een 'vis-trio' vooraf en
lasagna met salade
als hoofdgerecht .
Woensdagmiddag haalden we onze kleindochter
op om haar eens gruwelijk te verwennen.
Dat mocht omdat ze laatst vanaf de camping
met een heftige pseudo-kroep-aanval zelfs
met de ambulance naar het ziekenhuis moest.
Schrikken natuurlijk, gelukkig gaat het nu goed
en kreeg ze bij opa en oma ijs en pannenkoeken.
Ook hielp ze mee met het doppen van de tuinbonen
die Wim die ochtend van de moestuin had meegenomen.
Ze vroeg of ik in haar vriendenboekje wilde schrijven,
en daarvoor zocht ik een foto op van toen ze net geboren was.
Wat een poppie he?
Gisterenavond zijn Wim en ik naar de film geweest.
In het kleine zaaltje van ons filmhuis, met onze neus bijna op het doek, maar dat mocht de pret niet drukken.
Prachtige film! Daar kun je gerust eens heen, al is hij dan al 25 jaar geleden gemaakt.
Vanmorgen gaan we naar de markt
en ergens samen koffie drinken.
De zon schijnt.
Fijne dag allemaal!
PS Oh ja, we zijn gisteren ook nog even
lid geworden van 'Vrienden op de fiets'.
Daar gaan we vast plezier van beleven!!
Als je helemaal vrij was om te kiezen?
Als je nu helemaal vrij was om te kiezen,
waar zou je dan het liefste wonen?
Qua woonomgeving dan?
Ik zou zelf niet op een berg / heuvel willen wonen.
ik zie mezelf al de hele tijd naar beneden
kukelen in van die steile straatjes.
Alhoewel dit er wel idyllisch uitziet,
maar dan misschien meer voor een vakantie.
Het afgesloten dorpje binnen de stadsmuren
zou ik te weinig levendig vinden;
ik zou de bioscoop en het theater missen.
Het complex met de ovale vormen
met ieder voor zich een eigen woonerf,
zou ik voor mijzelf te afgesloten vinden.
Misschien wel een leuk decor voor
een speelfilm of een roman met gedoe en
spannende en geheimzinnige ontmoetingen...
De plattegrondstructuur van Barcelona
vind ik wel aantrekkelijk, met al die binnenhoven.
En natuurlijk met het strand om de hoek...
Maar Amsterdam wint het natuurlijk met de grachten
en de oude panden en geschiedenis.
Het is dat het er zo druk en onbetaalbaar
is geworden tegenwoordig, maar anders
hadden we er best een 'pied a terre'
willen hebben zoals we vroeger
altijd al voor ons zagen:
Met een vriendengroep de kosten delen
en een week(end) in de maand
alle cultuur bijtanken in de grote stad.
Maar vooralsnog ben
ik supertevreden met een stadsflatje
in een kleine, oude stad als Zutphen.
Handige tip voor een win-win oplossing!
Dit lijkt me nu een typische win-win oplossing.
De auto's staan lekker droog en in de schaduw
en de zonnepanelen liggen niemand in de weg.
Helemaal handig als je jouw elektrische auto
(of fiets) kunt opladen terwijl hij geparkeerd staat.
Genieten van alle schoonheid in en om ons
In dit prachtige filmpje kun je zien
hoe geometrische patronen in de natuur
tot en met in ons DNA een grote rol spelen.
Hoe we deze patronen hebben overgenomen
in onze gebouwde omgeving en
in onze vormgeving.
En hoe dat past in wat we mooi vinden.
Zo fijn om je hier even in onder te dompelen
en te genieten van alle schoonheid in en om ons.
Ik weet het,
er is ook veel narigheid en rottigheid
in ons mensen en in de hele wereld,
maar dan hebben we iets zo moois
juist soms extra hard nodig toch?
Van harte aanbevolen.
Bourtange
Bourtange, een vestingdorp in Groningen,
een prachtig voorbeeld van Nederlands bouwhistorie,
waarbij veiligheid en waterhuishouding wordt gecombineerd.
Zo mooi!
En het lijkt me ook een gezellig dorp om te wonen.
Ik ben er zelf helaas nog nooit geweest,
maar ga er beslist een keer naar toe.
Wie gaat er mee?
Mooi Zutphen
Wij wonen in Zutphen, en naar volle tevredenheid.
Wim begon er zijn loopbaan als onderwijzer,
we kwamen in er 1987 wonen, we zijn er getrouwd,
onze kinderen zijn er geboren, al heeft onze oudste dochter
Warnsveld als geboorteplaats in haar paspoort staan
omdat het Zutphense ziekenhuis toen nog officieel
binnen de gemeentegrens van Warnsveld stond.
Afgelopen tijd kwam Zutphen een paar keer
positief in het nieuws, dan voel ik me blij en trots.
Er was een vierdelige documentaire over het AZC hier in Zutphen.
De serie legt de menselijke verhalen vast - de vreugde en het verdriet,
de wanhoop ook, die schuilgaan achter de voordeur van dit AZC.
Heel mooi gemaakte televisie, ontroerend en confronterend.
Schrijver Bas Steman waar Annemieke Schrijver een gesprek
mee voerde in tv programma: 'De Verwondering' woont in Zutphen.
Hij was zo ongeveer onze achterbuurman toen we nog
op een hofje woonden in het oude centrum.
In het tv programma: 'Leven zonder letters' komen
de deelnemers bij elkaar in de - zoals ze zelf zeggen -
'Mooiste bibliotheek van Nederland', jawel hier in Zutphen.
In heb al eerder geschreven over
In de tv serie: 'Langs de IJssel' werd er ruim
aandacht besteed aan de mooie Hanzestad Zutphen.
Nog even wat leuke dingen over Zutphen:
Zo hebben we ons eigen stadslied:
En zijn er flessen te koop voor
wat Zutphens water bij de wijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)