Precies zo'n dag was het gisteren.
Lekker in het zonnetje maar koud in de schaduw.
Wij hebben niet zoals deze bevallige dame
in een boomgaard aan de bloesem geroken,
maar we zijn wel buiten geweest: op de fiets.
We wilden even naar de boerderijwinkel
van 'de Vijfsprong' in Vorden.
We zijn er met een omweg naar toe gefietst,
langs kleine weggetjes en zelfs een zandpad.
Ik was bij dat ik mijn handschoenen bij me had.
Maar het was ook zo heerlijk fris in de zon.
Wind tegen, onze wangen gloeiden roze.
We zagen de eerste bomen in bloei staan,
en er stonden ook al koeien in de wei.
Aangekomen bij de Vijfsprong besloten we
voor onze avondmaaltijd te gaan voor verse
raapstelen met aardappel/pastinaak stamppot.
We kochten demeter yoghurt in een fles.
en we namen twee cappucino's
op het bankje buiten voor de winkel
voor bij de meegebrachte boterham.
Daar zaten we toen we een bekende zagen,
een vrouw die daar in het wol atelier werkte,
maar die ik kende van de kledingbeurs.
We maakten een gezellig praatje.
Daarna kwam een oud collega van Wim
langs ons lopen met wie we in gesprek raakten.
We hadden raakvlakken over het ouder worden
en hoe wij daar, en ons leven, in veranderen.
Ik hoorde Wim zeggen dat we nu
veel meer tijd en energie vrijmaken
voor de ontmoeting met andere mensen.
Minder werken, minder moeten, maar meer 'zijn'.
Leuk om te horen, al vind ik dat Wim
zichzelf nog behoorlijk uitput met
van alles wat hij van zichzelf moet.
Ondertussen kwam er een vrouw langslopen
die mij herkende als in : 'Jij bent toch ook buddy?'
Zo grappig, zomaar buiten voor een winkel
op het platteland in de Achterhoek,
en dan herkenning vinden.
Dat vind ik nou fijn!
