Huis doormidden

Intrigerend deze verbouwing waarbij er 

gewoon een stuk uit het huis is gehaald.

Zo komt er natuurlijk een bak licht binnen. 

Voor zover ik kan zien is het open deel 

in het dak niet dichtgezet met glas.

Je bent daar dus gewoon 'buiten' 

Zelf zou ik het leuk hebben gevonden als er 

een loopbruggetje was gemaakt om van het huis 

naar de bovenverdieping van het andere 

ondiepe smalle stukje gevel te lopen.

Omdat dan ook echt te kunnen gebruiken, 

al is het alleen maar als uitkijkpunt.

want het ligt er heel idyllisch.

Farnsworth House

 

Farnsworth House

Ludwig Mies van der Rohe

Ik houd heel erg van dit soort mooie huizen.

Niet om in te wonen, maar om te bestuderen.

Hier wel een beetje verwarrend, omdat de plattegrond 

op tekening niet overeen komt met de indeling op de foto's.

Op tekening zie je een slaapruimte links,

waar nu een eetkamer tafel staat.  

Ook de zitruimte heeft andere meubels 

op andere plekken dan in de plattegrond.

En dan is het huis ook nog op 

verschillende momenten met een 

net andere inrichting gefotografeerd.

Maar dat gezegd hebbende, een mooi experiment:

Een glazen doos enkel muren in het blok in het midden,

waar de badkamers, de keuken en de open haard 

in de zitruimte tegenaan is gepland.

Heel fraai maar nogal een onleefbare situatie:

- De slaapkamer is helemaal niet af te sluiten, 

dat betekent geen privacy ook niet qua geluid.

- De technische ruimte in het midden van het blok 

is niet bereikbaar, of je moet over het bad klimmen.

- De keuken zit op een mooie plek weggewerkt

in een smalle doorloop, maar je staat te koken 

met je rug naar het mooiste uitzicht...

- Het huis staat in een prachtige omgeving. 

Je voelt je binnen toch midden in de natuur.

Overdag in elk geval wel. Hoe het in de nacht is?

- Al dat glas maakt het nogal 'hard',

qua sfeer, maar ook qua geluid.

  

Ik zou zo dolgraag de kans krijgen om het 

wat huiselijker en gezelliger te maken zonder 

op het mooie ruimtelijke karakter in te leveren.

Ik zie schuifdeuren, heerlijke banken en ligstoelen,

grote tafels buiten met lichtjes erboven, hangmatten, 

schommels, kleden, boeken, kunst en groen. 

Maar misschien is het ook wel gewoon de kift natuurlijk...

Huize Lydia

 

Huize Lydia te Amsterdam

Rijksmonument

Amsterdamse School

(1925-1927)

Architect; J. G. Boterenbrood

Na mijn studie wilde ik naar Amsterdam.

Via via kreeg ik de mogelijkheid om 

tijdelijk op een kamer te wonen van iemand 

die uitgezonden was voor Artsen zonder Grenzen.

Nu had ik tijdens mijn studie een stagejaar lang 

op de Prinsengracht gewoond, ook op stand, 

maar dit was eigenlijk zo mogelijk nog chiquer.

Huize Lydia, op het Roelof Hartplein, 

een halte vanaf het Concertgebouw.

tegenover cafe Wildschut, 

toen een echte yuppentent, 

maar wel met een zonnig terras 

waar we wel eens een drankje deden.  

Ik de tijd dat ik daar woonde werd 

de film Abel gedeeltelijk hier opgenomen, 

De scene met de autodeur die er uitvloog tegen 

een lantarenpaal was daar ook in de straat gefilmd.

In huize Lydia woonde ik op een mooie lichte kamer, 

met een gemeenschappelijke huiskamer/keuken.

Er was - meen ik - ook een dakterras bij.

Ik moest steeds vier etages omhoog lopen, 

want ik woonde bovenin en er was geen lift.

Maar toen was dat toch geen enkel probleem.

Het was wel een prachtig trappenhuis trouwens. 

Beneden was het buurthuis, 

waar ik nog een keer schaakles heb gehad en

een ochtend voor vrouwenrechten bijwoonde.

En het was naast de bibliotheek, ook zo fijn!

En nu kom ik het gebouw weer tegen als 

een voorbeeld van de Amsterdamse School.

Mooi he?

En toen ik er woonde vond 

ik het eigenlijk heel gewoon.

Zo verwend was ik...

Als je helemaal vrij was om te kiezen?

Als je nu helemaal vrij was om te kiezen,

waar zou je dan het liefste wonen?

Qua woonomgeving dan?

Ik zou zelf niet op een berg / heuvel willen wonen.

ik zie mezelf al de hele tijd naar beneden 

kukelen in van die steile straatjes.

Alhoewel dit er wel idyllisch uitziet, 

maar dan misschien meer voor een vakantie.

Het afgesloten dorpje binnen de stadsmuren

zou ik te weinig levendig vinden;

ik zou de bioscoop en het theater missen.

Het complex met de ovale vormen 

met ieder voor zich een eigen woonerf,

   zou ik voor mijzelf te afgesloten vinden. 

Misschien wel een leuk decor voor 

een speelfilm of een roman met gedoe en 

spannende en geheimzinnige ontmoetingen...

De plattegrondstructuur van Barcelona

vind ik wel aantrekkelijk, met al die binnenhoven.

En natuurlijk met het strand om de hoek...

Maar Amsterdam wint het natuurlijk met de grachten

en de oude panden en geschiedenis.

Het is dat het er zo druk en onbetaalbaar 

is geworden tegenwoordig, maar anders 

hadden we er best een 'pied a terre' 

willen hebben zoals we vroeger 

altijd al voor ons zagen:

Met een vriendengroep de kosten delen 

en een week(end) in de maand 

     alle cultuur bijtanken in de grote stad. 

Maar vooralsnog ben

ik supertevreden met een stadsflatje

    in een kleine, oude stad als Zutphen.   

In alle kleuren van de regenboog!

 

In Udine renoveerde FON architecten 

een kleuterschool / centrum voor 

kunst- en muziekonderwijs.

Ze hadden heel weinig budget 

maar wisten met hulp van de bewoners 

van de stad toch een mooi resultaat te bereiken.

Het is er ruim en licht, met eenvoudige vormen, 

zoals deze cirkel in de Forbo marmoleum vloer.  

Ik word heel vrolijk van het kleurgebruik. 

Overdag en bij avondlicht.

Knap werk!

Leuk he?

Genieten van alle schoonheid in en om ons

In dit prachtige filmpje kun je zien

hoe geometrische patronen in de natuur

tot en met in ons DNA een grote rol spelen.

Hoe we deze patronen hebben overgenomen

in onze gebouwde omgeving en

in onze vormgeving.

En hoe dat past in wat we mooi vinden.

Zo fijn om je hier even in onder te dompelen

en te genieten van alle schoonheid in en om ons.

Ik weet het, 

er is ook veel narigheid en rottigheid 

in ons mensen en in de hele wereld,

maar dan hebben we iets zo moois 

juist soms extra hard nodig toch?

 

Van harte aanbevolen.

filmpje

Bourtange

Bourtange, een vestingdorp in Groningen,

een prachtig voorbeeld van Nederlands bouwhistorie,

waarbij veiligheid en waterhuishouding wordt gecombineerd.

 

Zo mooi!

En het lijkt me ook een gezellig dorp om te wonen.

Ik ben er zelf helaas nog nooit geweest, 

maar ga er beslist een keer naar toe.

Wie gaat er mee?

Fijn wonen voor mensen met een bootje

Hier een woonwijkje in Lemmer dat me bijzonder aantrekkelijk lijkt voor mensen met een bootje.

Elk huis heeft een aanlegsteiger, maar kan ook bereikt worden over land met een auto of fiets.

De huizen staan in een halve cirkelvorm.

Daardoor hebben ze meer tuin aan de buitenkant-waterzijde en een klein taartpuntje voor de auto's aan de binnenkant-landzijde.

Met deze vormen hebben de bewoners meer uitzicht en is de wijk speelser dan met rechte rijtjes.

In cirkels wonen

 

Brondby Garden City, Denemarken

Hoe zou het zijn om niet in een rijtje rechte straten

maar in cirkels met binnentuinen te wonen?

In Denemarken hebben ze het uitgeprobeerd.

Hoe zou het voelen, wonen in zo'n rondje?

Zou het je meer saamhorig maken?

Of zou je je opgesloten voelen?

Ik kan me voorstellen dat als het binnenste deel van de cirkel

niet als parkeerplek, maar als een gemeenschappelijke woondeel

kan worden gebruikt, het meer een nuttige en sociale functie krijgt.

Terrasje, speeltuintje, koffiehuis, buurthuis, tuinhuis, bakkerij?

Dan maak je echt gebruik van het middendeel.

Elke tuin loopt weliswaar altijd schuin toe,

maar op de meeste plekken heb je wel een ruimer

uitzicht vanuit het huis naar wat buiten de cirkel is.

Misschien als afwisseling wat hogere en halfhoge

bebouwing met balkons, serres en veranda's ertussen?

Dan nog veel groen en bomen er omheen,

en dan lijkt het me wel wat.

Wat vinden jullie?

Een woonwijkje in Iran

    

Majara Residence is 

a seaside accommodation complex 

in the island of Hormuz 

in the Persian Gulf, South of Iran.

The building consists of 200 colorful domes 

of varying sizes and shapes 

built with the participation 

of the local population of the island, 

using the Superadobe sandbag technique.

The domes, some of them interconnected, 

contain both accommodation 

(17 suites hosting up to 85 guests) 

and public facilities such as restaurants and cafes. 

Majara, as the first major eco-touristic hotel 

on the island, was completed in 2020.

It is designed by the Tehran-based 

architectural firm ZAV Architects and

since its completion, it has been recognized 

internationally with several awards.

       

Wat een mooie 'eigen' vormentaal,

voortkomend uit de manier van bouwen.

Het voelt heel veilig en beschut,

ook tegen de weersomstandigheden.

 

Mooi in verhouding en passend bij 

de menselijke maat en de omgeving. 

En dan die kleuren, zo prachtig!

bron

   

Je kunt ook kijken naar dit filmpje