Een vredig moment 's morgens
- in alle rust - lezen in het zonnetje...
Posts tonen met het label Zutphen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zutphen. Alle posts tonen
'De Golden Spurtle' kwam naar Zutphen!
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Ik heb vorig jaar de film: 'The Golden Spurtle' gezien
en er volgens mij ook een stukje over geschreven.
Maar ik kan het alleen nergens meer terugvinden.
De film was een documentaire over de strijd
om het Wereld Kampioenschap Porridge maken.
Deelnemers komen van over de hele wereld
en zijn gewapend met niets meer
dan haver, zout en water.
Een hele leuke film waarin lokale bewoners
van een klein Schots plaatsje meewerken
aan deze eigenzinnig traditie waarin humor &
vriendschappelijke competitie centraal staan.
Hier kun je de trailer van de film zien.
Maar nu het goede nieuws:
De meeste recente winnaar
van 'The Golden Spurtle',
de 'World Porridge Making Champion'
Is niet alleen een trotse Nederlandse,
maar ze komt gewoon uit Zutphen!
Gina Saarberg is 28 jaar.
Haar geheim:
Biologische havergrutten
en meegebracht Nederlands water.
Zo trots!!
Tja, ik was zo lekker bezig!
Tja, ik was zo lekker bezig!
Tot ik donderdag hard viel toen ik
in lichte haast over de markt liep en
een stoeprand over het hoofd zag.
Languit op de keitjes viel ik
op mijn knie en ellenboog en pols.
Ik lag voor ik er eigenlijk erg in had.
Lieve mensen hebben me opgeraapt.
Ik had gelukkig geen bloedende wond.
Ik ben zelf terug gefietst naar huis,
Wim heeft me daar geholpen
met koelen en arnica.
Laster in de middag begon ik twijfelen
of ik misschien toch niet iets gebroken had.
De vorige keer toen ik mijn beide voeten
had gebroken had ik dat immers
ook niet gelijk door gehad.
Toen ging ik ook pas de
volgende dag naar de HAP en
kwam ik met twee gips benen thuis.
Daar aan terugdenkend kreeg ik
donderdagmiddag ineens de bibbers.
Echt enorm trillen over mijn hele lijf.
Ik denk toch een soort stress-reactie.
Gelukkig werd dat al snel minder.
Na een dag rust gaat het wel beter.
Kneuzingen hebben tijd nodig.
En ik moet in het vervolg nog
beter opletten waar ik loop.
Al met al heb ik geluk gehad dat ik
mijn heup of knie niet heb gebroken,
en niet op mijn hoofd gevallen ben.
Dankbaar dat het niet erger is.
Het is weer herfst en september. Heerlijk!
Ik houd zo van september.
Het is 's morgens nog wat fris,
maar we mogen nog hele mooie
Indian Summer 'zon' dagen verwachten.
Zoals komend weekend tijdens Burendag
wanneer we een pannenkoekenfeest hebben
hier op het Waterplein, bij ons voor de deur.
Na onze vakantieweek begin deze maand,
en die hele lange zomer begint alles
weer in een structuur te komen.
Dat vind ik stiekem heel fijn.
Ik zwem op maandag woensdag en vrijdag
tijdens de daluren tussen half 11 en 1 uur.
Ik trek 30 - 45 minuten rustig mijn baantjes.
Daarna douchen en aankleden en thuis koffie.
Op dinsdagmorgen heb ik een uurtje stoelyoga,
op donderdagmorgen zit ik op medisch fit sport.
Zo is het mooi verdeeld. In het weekend doe ik dan
nog wel eens mee met Nederland in Beweging.
Deze dinsdag gingen Wim en ik 's middags fietsen,
we gingen naar Bronckhorst en weer terug,
na een terrasje bij de Gouden Leeuw.
Zondag was ik met onze dochter en de kleinkinderen
bij een voorstelling van Circus Snor in Deventer.
Een heel klein circus, hier zie je onze kleinkinderen
met de complete bezetting van acrobaten en clowns.
Leuk was ook dat er bij een speciale truc met een paard
medewerking van een kind uit de tent werd gevraagd
en onze kleindochter Sammie stak haar vinger op.
Dat vonden we heel stoer van haar.
Onze dochter heeft het gefilmd.
dat kun je hier zien in dit korte filmpje
Wat was ze trots en blij dat ze het gedurfd had.
Wim zit op zijn maandagavondkoor,
hij heeft zijn moestuinochtend,
werkt elke week nog wat diensten
en is tegelijk soms druk voor zijn moeder.
Op vrijdagmiddag halen we onze kleinkinderen
van school en zijn ze bij ons tot het avondeten.
Ik schreef al over mijn nieuwe koor! Zo leuk!
Ik ga meezingen op de donderdag morgen.
Ik werk ook nog af en toe, schrijf en blog.
We hebben ieder onze eigen clubjes, zoals
de leesclub, filmclub en diverse eetclubjes.
Ik zit in het bestuur van de Naobers,
wat ook tijd en aandacht vraagt.
Binnenkort komen de meisjes van de Academie,
we lopen inmiddels allemaal tegen de 70 jaar
bij elkaar voor gezelligheid en bijpraten.
We gaan naar en ontvangen graag vrienden
voor koffie, eten, spel en gezelligheid.
Ik ga af en toe naar een leuke film
met Wim of met een vriendin,
we hebben etentjes in de wijk
of met de sirene-soep.
Wim en ik lezen allebei graag en veel.
Fijn dat het dan weer wat eerder donker is,
dat is ook het heerlijke van september.
En ik ben weer aan het breien geslagen.
Vanmorgen voor ik naar de sport ging
heb ik ontbeten met warme havermout,
met een appel, kaneel, gember en rozijnen.
Dat vind ik altijd heerlijk als het nog koud
en donker is als ik zo vroeg opsta om half zeven.
Ja, september, een hele fijne maand voor mij.
Zoveel fijne en leuke dingen
Woensdag hadden we een heel genoeglijke leesclubavond.
We hadden deze zomer drie boeken gelezen,
er was dus genoeg om over te praten.
Voor 25 november staan
deze boeken op het programma:
Ik ben reuze benieuwd.
Heb ze gelijk gereserveerd bij de bieb.
Deze week heb ik het zwemmen weer opgepakt.
Dinsdag heb ik drie kwartier gezwommen
en zo meteen plons ik er weer in.
Donderdag ben ik bij een koor gaan kijken.
Het Nolano koor, voor 60 plussers dus.
Nou, wat een verrassing!
De dirigente is heel energiek, en
vraagt echt wel wat van de koorleden
Maar ze is ook heel geestig en wil graag
hard werken om mooie dingen te bereiken.
Voorlopig stond ik met mijn oren te klapperen,
We zingen alles drie- of vierstemmig
en zelfs het inzingen was pittig,
met veel bewegingen en canons.
Ik verheug me enorm op de volgende les.
En mijn bariton Wim gaat dan hopelijk ook mee.
Overal op alle koren zijn er mannen tekort.
Vanmiddag halen we de kleinkinderen uit school.
We gaan voetbalschoenen kopen voor Marijn.
Morgen hebben we een verjaardagsfeest
van vrienden op een camping in Doetinchem.
Maar dit weekend is er ook het Oeverloos festival.
Superleuk dat er zoveel leuks te doen is in Zutphen.
Maar zondagmorgen gaan we ook nog
met dochter en kleinkinderen naar Circus Snor.
Het kan niet op!
💗💗💗
Buur - Buurt - Buurtst
Afgelopen maandag was ik weer aanwezig
bij de schrijfavond voor Loesje in Zutphen.
Superleuk om elke maand samen te proberen
mooie Loesjes bij elkaar te verzinnen.
Een van de onderwerpen was 'Naoberschap',
dat ligt me natuurlijk na aan het hart,
Buurt
Buurtst
Ik hoop van harte dat deze het redt om het
te schoppen tot een echt Loesje affiche.
(dan in het 'echte' Loesje lettertype)
Over onze buurt:
Wij hebben nu net de derde
sirene-soep-avond gehad.
De laatste keer was er behalve deze tafel
nog een sirene-soep-tafel, maar
daar is helaas geen foto gemaakt.
We hopen dat er steeds meer mensen
uit onze buurt bij de soep aansluiten.
Er is vraag naar een sirene-soep-lunch,
door mensen die in de avond niet kunnen
Dat kan natuurlijk ook!
Extra leuk, dan beginnen we stipt
om 12 uur, juist als de sirenes gaan!
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Vandaag is het 7 jaar gelden dat ik geopereerd werd.
Er was bij mij borstkanker ontdekt bij de 'bus';
Ik kreeg een borstsparende operatie om
een tumor uit mijn borst te verwijderen.
Ik las eens even terug hoe ik daar
toen op mijn blog over schreef.
Ik heb met terugwerkende kracht
een beetje met mezelf te doen.
Maar gelukkig gaat het nu goed;
ik ben er echt dankbaar en blij voor!
Ik zag toen op een blogje in november
- hoe ik een compleet huispak was kwijtgeraakt -
dat staat je natuurlijk niet echt netjes als opruimcoach...
Op de foto die daar bij stond zag ik de parapluplant
die ik destijds had gekregen van een lieve buur
die me een paar keer naar het ziekenhuis
in Deventer reed voor de bestralingen.
Het zijn een paar stekjes in een grote pot.
Bijna zeven jaar later zie je het oerwoud
van een plant die hij geworden is.
Haast te klein voor ons kleine flatje
en erg veeleisend, elke dag een liter water...
Op de stoel ernaast ligt een stapel boeken
die ik nog moet lezen en/of teruggeven.
Ook maar eens naar kijken.
Ik heb er tenslotte tijd genoeg voor,
mijn agenda is een stuk leger dan in 2019.
Komende week alleen een Loesje schrijf avond,
een leesclubbijeenkomst, yoga en medisch fit sport
en ik ga voor het eerst kijken bij een nieuw koor.
O ja, en zondag ga ik met dochter en kleinkinderen
naar een klein kindercircus in Deventer.
Gisteren fietsten Wim en ik vanwege
Open Monumentendag naar Warnsveld naar
de Politie Academie die nu huist in Huis 't Velde.
Op de familieapp vroeg ik: 'Rarara, waar zijn we?'
Mijn broer wist door het betere speurwerk
uit te vinden dat we in Warnsveld waren.
Daarna gingen we naar de markt voor plantjes
voor op het balkon en we ontmoetten daar Rianne,
met wie ik in Baarn in de eerste klas heb gezeten
op de Wilhelminaschool bij juffrouw Laansma.
Dat hadden we al eens eerder uitgevonden.
We wilden net een terrasje pikken
en ze ging gezellig mee.
Het was ook 'dweilorkesten'dag in Zutphen.
Dat vind ik altijd zo vrolijk en opwekkend.
Eenmaal thuis maakte ik verse tomatensoep
die deze keer heel lekker is uitgevallen.
En daarna de hele avond op de bank,
lekker breien en televisie kijken.
Ik verheug me op de koude avonden
die er weer gaan komen, lekker binnen,
met thee of koffie en speculaas.
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Van accu-stress tot apfelstrudel...
Volle zomerse vakantie dagen.
Met uitgeteld op de bank na een hele dag
in het zwembad met de kleinkinderen.
Die andere keer deze week toen onverwacht
en toevallig onze dochter met kleinkinderen
het zwembad binnen stapte waar wij ook waren.
Deze foto maakt ik vooral voor de mooie, lila bloemen.
Toen ik van de reuzenglijbaan ging en
- door mijn gewicht - veel harder ging dan
iedereen inclusief ikzelf verwacht had.
Ik werd alle kanten 'opgezwiept' en dacht
even dat ik de eerste zou zijn die
werkelijk de bocht uit zou vliegen.
Wim kwam niet meer bij van het lachen.
De hele dag fietsen en als doel het huis zoeken
van schrijfster Maria Oomkens dat ze zo mooi
beschreef in haar boek: 'Het huis dat lachte'.
We hebben het gevonden en toch ook weer
niet, want alles is inmiddels weer veranderd.
Maar het zoek avontuur was heel erg leuk, met
de gesprekken met buren en de nieuwe eigenaren.
De terugtocht vanuit Zwiep, met mijn e-bike
die niet meer op wilde laden en waarmee ik op
twee streepjes naar huis fietste met accustress.
Inmiddels, met een nieuwe oplader van 35,- euro
ben ik weer gered en gerust om te gaan fietsen.
Met Wim die elke terras steevast ging voor taart met!
Met onze kleindochter die met de puppy
van tien weken van een lieve buur mocht knuffelen.
En het helpen de zoektocht van een vriend naar
wie mogelijk zijn vader en halfbroers zijn.
Wat is dat toch spannend en heerlijk om te doen.
Ik zou daar eigenlijk een nieuwe carriere van maken.
Maar nu eerst een weekendje bijkomen van alles...
Feest op ons hofje, 39 jaar geleden!
39 jaar geleden was het feest op ons hofje.
We trouwden op deze zomerse dag!
We hielden het heel klein
en vierden het met een feestje
de dag erna op onze 28e verjaardag.
Deze laatste foto kreeg ik onlangs.
Ik kende hem zelf eerder niet.
Wat zijn we hier toch nog jong!
Wat had Wim nog veel haar.
En wat had ik een raar haar...
Maar vrolijk waren we!
We mogen in onze handen knijpen...
Gisteren vroeg Wim of ik mee ging een ommetje maken.
Dat doen we wel vaker, even een rondje langs de dijk.
Die dijk is op twee minuten lopen van ons huis.
De IJssel ligt echt om de hoek van onze straat.
En al zien we de mooie zonsondergangen
dan wel niet zomaar vanaf ons eigen balkon,
we genieten er telkens gewoon enorm van.
En elke keer is het echt weer anders.
Gisteren rond half tien was het heel stil.
Het water in de rivier was spiegelglad.
De zon ging prachtig rood onder.
We liepen langs de museumhaven
met de oude schepen die er stil lagen.
We mogen in onze handen knijpen
en ons heel erg rijk voelen met
al dit moois zo heel dichtbij om
gratis en voor niets van te genieten
en samen even op adem te komen
op een stille zwoele zomeravond.
Laten we - deze herfst - een heleboel bomen planten!
Als je last hebt van de hitte, plant dan een boom.
Als je last hebt van de regen, plant dan een boom.
Als je van fruit houdt, plant dan een boom.
Als je van de vogels houdt, plant dan een boom.
Als je van het leven houdt, plant dan veel bomen!
God maakt een foto
Gisterenavond keken Wim en ik samen naar
de film: 'Finding Forrester' met good old Sean Connery.
We vonden het een echt mooie, ontroerende film.
Ik zie nu pas dat hij al uit het jaar 2000 is.
We hadden ons er makkelijk vanaf gemaakt;
ons avondeten bestond uit heerlijke knapperige frietjes
met een fijn kroketje en een lekkere mayonaise.
Na de film riep Wim me naar buiten.
We zaten op ons balkon toen de wind opstak.
We kregen een enorme lichtshow te zien.
Alsmaar werd de hemel compleet verlicht.
Er kwam geen donderslag aan te pas en
de regen bleef jammer genoeg ook uit.
Langzaam trok het het weerlichten weg
met de IJssel mee naar het Noorden.
Ik voelde me heel nederig toen ik al
die natuurkrachten aan het werk zag.
Gelukkig bij ons in de buurt geen schade.
Wim zong uit het lied: 'Kletsnatte clowns'
van Herman van Veen:
'De hemel huilt van geluk
't Lucht op
't Lucht op
Het weer licht
God maakt een foto
van een stad onder druk'
God maakt een foto
van een stad onder druk'
Zo voelde het!
Heerlijk!
Gisteren was ik helemaal in de war met de dag,
Ik maakte op donderdag tussen de bedrijven door
per abuis een bericht over een vrijdagschilderij.
Ik was ook echt zo druk geweest als een klein baasje:
We hielpen mee met het organiseren van een etentje
voor 38 mensen bij het hofje aan de overkant.
Onze buddy Alijeh heeft alles gekookt.
Ze maakte een Iraanse maaltijd
met als toetje vier schalen tiramisu.
Ze kookte de grote dingen op het AZC,
waar wij ons kleine autootje tot twee keer toe
vollaadden met grote pannen vol eten om bij ons thuis
de schalen verder uit te serveren en de salades te maken.
Hier zie je een aantal pannen in onze lift staan.
De rijst werd heerlijk aangekleed met rozijnen, gehakt,
en verschillende kleuren rijst, zoals met saffraan en bietensap.
Verder stoofpotten met aubergine en tomaten met kip
of voor de vegetarische variatie met ei.
En verrukkelijke yoghurtdips met onder andere walnoten.
Salades met bloemkool, met rode kool, met venkel en radijs en sinaasappel.
Niet alles ging op. En dat schijnt ook zo te horen, in Iran.
Onze koelkast staat vol met rijst en diverse salades.
We kunnen nog een paar dagen smullen!
Hier zie je mij de maaltijd openen,
en Wim kijkt vanaf de zijkant toe.
De eerste sirene - soep van de Mars
Gisteren was er de eerste sirene-soep bijeenkomst van onze wijk.
's Middags toen de sirene ging werden we er natuurlijk al aan herinnerd.
We aten koolrabisoep bij Jan en Yet.
zij hebben de lat wel gelijk hoog gelegd,
want alles was heerlijk en rijk verzorgd,
inclusief een alcohol vrij wijntje en
heerlijke bonbons bij de koffie.
Het was gezellig en leuk om elkaar beter te leren kennen.
Op naar de volgende sirene-soep op 6 juli.
Abonneren op:
Posts (Atom)