Posts tonen met het label DIY. Alle posts tonen
Posts tonen met het label DIY. Alle posts tonen

Et voila!


Toegegeven, als ik ziek ben ga ik op internet struinen.
Geen idee of dit net zo makkelijk is als het eruit ziet:
Over een ballon een netje of iets dergelijks leggen. 
Die beplakken met een stijf wordende lijm.
(De goede lijm lijkt me het belangrijkste!!)
Ballon leeg en er weer uit halen. 
Lampje erin hangen. Et Voila! 


Of met kanten randjes

Met een gehaakt kleedje kan het ook.

Of, mijn favoriet, met bolletjes gekleurd katoen.

PS Ik heb het nog niet zelf geprobeerd.
Geen gegarandeerd succes!
Niet bij mij komen klagen 
met handen vol lijm en draadjes...
Als het wel lukt, laat me weten 
dan show ik het hier op mijn blog!


Handig, dan heb je altijd een centimeter bij...


Ik kwam toch deze leuke sjaal tegen. 

Er stond geen ontwerper bij;
misschien is het met AI gemaakt?
Ik zag in ieder geval bij beter kijken dat er bij
de 1, 3 en 4 een centimetertje teveel is gebreid.
En de volgorde is ook niet helemaal correct.
Maar dat mag de pret van het idee niet drukken.
Ik zou het zelf leuk dan wel leuk vinden om 
ook op ware-centimeter-grootte te breien.
 
Handig, dan heb je altijd een centimeter bij je.
Als hij niet uitrekt natuurlijk...

PS Ik moet ook gelijk denken aan onze kleinzoon 
die van zijn moeder of van sinterklaas, 
op of rond zijn vijfde verjaardag
(hij is op 29 november jarig..)
een kleine waterpas cadeau kreeg.

In allerlei situaties werd hem gevraagd even
te controleren of iets wel waterpas was.
Hij zag er dan altijd zo tevreden, blij 
en vol zelfvertrouwen uit!
   

Een plantenbak op wielen




Heb je nog een oude kruiwagen?
Dan kun je hem gebruiken als een plantenbak op wielen.

Heel handig dat je hem even in de schaduw kunt rijden bij een hittegolf of onder dak kunt zetten als het hagelt.

En ook lekker dat je niet zo hoeft te bukken bij het planten van aardbeitjes of bij het verzorgen van het groen.

Leuk voor in de tuin maar zeker ook gezellig voor op een  balkon of een dakterras.      


Tik wat ouwe laatjes op de kop....


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen. 


Wat kun je met een stel ouwe laatjes?
Hang ze op een gekleurd vlak en 
maak er een mooie compositie van!

Dat vind ik nou leuk!

'Erfenis' van Susan Hol


Met toestemming van de maker, Susan Hol, laat ik hier heel graag haar kunstwerk 'Erfenis' zien.

Susan:  'Bij dit werk en vele andere met de hand gemaakte werken staat het hergebruiken van materialen centraal. Dat is voor mij ook een symbolische manier om voort te bouwen op het werk van een ander, meestal een vrouw, omdat ik graag al het werk dat vrouwen doen en deden uit de vergetelheid haal. 

'Erfenis' heb ik gemaakt met materiaal dat ik van mijn schoonmoeder en moeder heb geërfd. Deze vrouwen waren gewend alles zuinig te bewaren. Mooi toch? Ik kan dat erg waarderen en zet hen dan ook graag via mijn werk in het zonnetje. In feite is 'Erfenis' een portret van de spaarzin van deze vrouwen.

Het wandkleed heeft nog lang bij mijn schoonmoeder over de tv gehangen in het verpleeghuis, ze keek liever daarnaar dan naar tv en / of dat zwarte vlak. Ze is overleden op de respectabele leeftijd van 98 jaar. Nu hangt het bij mijn dochter en schoonzoon en zijn zij er blij mee.'

Nog veel meer mooi werk van Susan Hol is te vinden op haar website www.susanhol.nl
Er is ook werk van haar te koop bij 'Werk aan de muur'. klik hier

Dan zaag je er toch wat van af?



Zo geestig opgelost!  

Wat kun je eigenlijk nog meer doen met een Ikea tas?





Soms zie ik zulke grappige dingen langskomen:
Zoals deze manieren om iets te maken van een Ikea tas.
Leuk en spannend als stoelkussens, plantenpot of 
als opbergvakkentas voor schoenen (en aapjes)...
Je kunt ze ook gewoon als tassen ophangen: 
Aan de muur om van alles in op te bergen.
En hangend tussen twee wandjes 
boven elkaar als wasmanden. 
Handig, je neemt de hele tas 
zo mee naar de wasmachine... 

Versieren!



Misschien is het tuttig, ik weet het niet, maar
ik kan van dit soort lieve versieringen zo genieten. 
Dingen mooi maken, daar word ik altijd blij van!

En deze: zo simpel maar zoooo leuk!

Een ovenschotel of quiche 'drager'




Dit vond ik gewoon leuk: 
een houder van stof om je quiche in
mee te nemen als je op bezoek gaat of 
om mee te nemen naar een picknick.

Gewoon lekker zelf maken: 
van dubbeldikke, gevoerde stof 
met op alle vier de punten lussen 
eraan die je in elkaar haakt.
En zo til je hem zo op.

Hear hear


Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat 'scheppend' 
bezig zijn zo fijn is om te doen en zoveel energie geeft!
Toen ik 30 jaar geleden jaar drie maanden op bed moest 
doorbrengen vanwege een gecompliceerde enkelbreuk,
ben ik op advies van een vriendin 'iets' gaan maken.

Een deken van allerlei restjes katoen die ik kreeg.
Ik breide er met elke kleur weer iets moois aan vast 
en ondertussen kon ik mijn gedachten laten gaan, 
stilstaan bij het gevoel van zo geblesseerd te zijn 
en zo stilaan te verwerken wat er gebeurd was.
Het heeft me echt goed gedaan en me geholpen!

En dan heb ik sowieso ook nog het geluk 
om een creatief beroep te hebben.
Dat brengt me ook veel geluk! 
Artikel in de NRC

Een hele luie Hemelvaartsdag


Met Hemelvaart gingen we vroeger wel dauw trappen. Maar in mijn herinnering was het dan vaak wel mooier weer dan vandaag. Eigenlijk zou ik vanmorgen om half acht al zijn gaan fysiosporten, maar de praktijk zou niet open gaan vandaag, dus ik had me voorgenomen om uit te slapen.

Dus toen de wekker ging om half zeven, ik was vergeten hem uit te zetten, kon ik me nog lekker even omdraaien. Ik kreeg ontbijt op bed van mijn lieve echtgenoot en heb toen ook nog mijn koffie in bed gekregen terwijl ik mijn boek uit las. Wat een heerlijk boek: 'De boekenclub voor dwarse huisvrouwen'.

Een tijdsbeeld van vrouwen in de jaren zestig in Amerika. Maar ook een heerlijk verhaal waarin vrouwen elkaar aanmoedigen om dappere keuzes te maken en zichzelf te ontwikkelen. Ze vechten voor hun rechten en voor hun plek in de maatschappij. Ze zijn getrouwd en moeder of bijna moeder. Maar ze willen ook werken of studeren met (of zonder) een echtgenoot. 

Ongelofelijk dat een moeder van zes kinderen van haar gynaecoloog pas aan de pil mag als ze toestemming heeft van haar echtgenoot en dat een werkende vrouw geen bankrekening kan openen om haar salaris op te kunnen storten zonder de handtekening van haar man. 

Die echtgenoot lijdt soms eigenlijk ook onder de druk om voor het gezin het inkomen alleen te moeten verdienen. Het als een team samen voor de toko thuis zorg dragen is toch een veel gezondere en fijnere basis voor een gelukkig gezinsleven. We zijn een heel eind gekomen, maar hebben ook nog wel een weg te gaan.

Een heel fijn boek over de kracht van vriendschap zonder dat het zoetsappig wordt gemaakt. Ik ga het zeker voorstellen om met onze boekenclub te lezen. 

In het boek gaat het trouwens steeds over het boek: 'De mystieke vrouw' van Betty Friedan; De boekenclub noemt zich ook de 'Betty's'. Ook dat boek heb ik nu op mijn lijstje staan en ga ik proberen aan te schaffen. In de bieb hebben ze het alleen in het Engels, en dat vind ik toch minder ontspannen lezen. 




Gisterenavond zijn Wim en ik naar het Filmhuis geweest voor de film 'The Choral'.  Indrukwekkend om te zien hoe mensen in 1916 in Engeland aankeken tegen de eerste wereldoorlog. Jongens die willen gaan vechten. Soldaten die gewond terugkomen of helemaal niet. Ouders die een briefje krijgen dat hun zoon is gesneuveld. En dan te weten dat het nog steeds zo is overal in de wereld.

In deze film gaan de achtergebleven mensen in een klein industriestadje aan de slag om een zangvoorstelling op poten te zetten. De muziek verbroedert en verbindt. Ik vind het een ontroerende film. Maar ook heel confronterend. We hebben er nog lang over nagepraat. 

En dan heb ik net ook nog de laatste aflevering van dit seizoen gezien van Married at First Sight. Van een heel andere orde natuurlijk, maar ook heerlijk om van te genieten. Ondertussen brei ik een soort omslagtrui voor mezelf. In heel donkerblauw. Ik kan het bijna niet zien. Dus heb ik een speciaal breilampje gekocht, wat ik om mijn nek kan hangen en er zoveel licht op mijn werk schijnt dat ik kan zien of ik recht of averecht moet breien. Luxe he?

Do It Yourself kapstokje


Een mooie plank in reepjes zagen.
Er op een en dezelfde hoogte gaatjes in boren.
De delen in de oorspronkelijke volgorde
aan een metalen ronde staaf rijgen. 

Plankje erachter en om en om vastschroeven of loslaten.


Et voila!