Een vredig moment 's morgens
- in alle rust - lezen in het zonnetje...
Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geluk. Alle posts tonen
Tja, ik was zo lekker bezig!
Tja, ik was zo lekker bezig!
Tot ik donderdag hard viel toen ik
in lichte haast over de markt liep en
een stoeprand over het hoofd zag.
Languit op de keitjes viel ik
op mijn knie en ellenboog en pols.
Ik lag voor ik er eigenlijk erg in had.
Lieve mensen hebben me opgeraapt.
Ik had gelukkig geen bloedende wond.
Ik ben zelf terug gefietst naar huis,
Wim heeft me daar geholpen
met koelen en arnica.
Laster in de middag begon ik twijfelen
of ik misschien toch niet iets gebroken had.
De vorige keer toen ik mijn beide voeten
had gebroken had ik dat immers
ook niet gelijk door gehad.
Toen ging ik ook pas de
volgende dag naar de HAP en
kwam ik met twee gips benen thuis.
Daar aan terugdenkend kreeg ik
donderdagmiddag ineens de bibbers.
Echt enorm trillen over mijn hele lijf.
Ik denk toch een soort stress-reactie.
Gelukkig werd dat al snel minder.
Na een dag rust gaat het wel beter.
Kneuzingen hebben tijd nodig.
En ik moet in het vervolg nog
beter opletten waar ik loop.
Al met al heb ik geluk gehad dat ik
mijn heup of knie niet heb gebroken,
en niet op mijn hoofd gevallen ben.
Dankbaar dat het niet erger is.
Het is weer herfst en september. Heerlijk!
Ik houd zo van september.
Het is 's morgens nog wat fris,
maar we mogen nog hele mooie
Indian Summer 'zon' dagen verwachten.
Zoals komend weekend tijdens Burendag
wanneer we een pannenkoekenfeest hebben
hier op het Waterplein, bij ons voor de deur.
Na onze vakantieweek begin deze maand,
en die hele lange zomer begint alles
weer in een structuur te komen.
Dat vind ik stiekem heel fijn.
Ik zwem op maandag woensdag en vrijdag
tijdens de daluren tussen half 11 en 1 uur.
Ik trek 30 - 45 minuten rustig mijn baantjes.
Daarna douchen en aankleden en thuis koffie.
Op dinsdagmorgen heb ik een uurtje stoelyoga,
op donderdagmorgen zit ik op medisch fit sport.
Zo is het mooi verdeeld. In het weekend doe ik dan
nog wel eens mee met Nederland in Beweging.
Deze dinsdag gingen Wim en ik 's middags fietsen,
we gingen naar Bronckhorst en weer terug,
na een terrasje bij de Gouden Leeuw.
Zondag was ik met onze dochter en de kleinkinderen
bij een voorstelling van Circus Snor in Deventer.
Een heel klein circus, hier zie je onze kleinkinderen
met de complete bezetting van acrobaten en clowns.
Leuk was ook dat er bij een speciale truc met een paard
medewerking van een kind uit de tent werd gevraagd
en onze kleindochter Sammie stak haar vinger op.
Dat vonden we heel stoer van haar.
Onze dochter heeft het gefilmd.
dat kun je hier zien in dit korte filmpje
Wat was ze trots en blij dat ze het gedurfd had.
Wim zit op zijn maandagavondkoor,
hij heeft zijn moestuinochtend,
werkt elke week nog wat diensten
en is tegelijk soms druk voor zijn moeder.
Op vrijdagmiddag halen we onze kleinkinderen
van school en zijn ze bij ons tot het avondeten.
Ik schreef al over mijn nieuwe koor! Zo leuk!
Ik ga meezingen op de donderdag morgen.
Ik werk ook nog af en toe, schrijf en blog.
We hebben ieder onze eigen clubjes, zoals
de leesclub, filmclub en diverse eetclubjes.
Ik zit in het bestuur van de Naobers,
wat ook tijd en aandacht vraagt.
Binnenkort komen de meisjes van de Academie,
we lopen inmiddels allemaal tegen de 70 jaar
bij elkaar voor gezelligheid en bijpraten.
We gaan naar en ontvangen graag vrienden
voor koffie, eten, spel en gezelligheid.
Ik ga af en toe naar een leuke film
met Wim of met een vriendin,
we hebben etentjes in de wijk
of met de sirene-soep.
Wim en ik lezen allebei graag en veel.
Fijn dat het dan weer wat eerder donker is,
dat is ook het heerlijke van september.
En ik ben weer aan het breien geslagen.
Vanmorgen voor ik naar de sport ging
heb ik ontbeten met warme havermout,
met een appel, kaneel, gember en rozijnen.
Dat vind ik altijd heerlijk als het nog koud
en donker is als ik zo vroeg opsta om half zeven.
Ja, september, een hele fijne maand voor mij.
Zoveel fijne en leuke dingen
Woensdag hadden we een heel genoeglijke leesclubavond.
We hadden deze zomer drie boeken gelezen,
er was dus genoeg om over te praten.
Voor 25 november staan
deze boeken op het programma:
Ik ben reuze benieuwd.
Heb ze gelijk gereserveerd bij de bieb.
Deze week heb ik het zwemmen weer opgepakt.
Dinsdag heb ik drie kwartier gezwommen
en zo meteen plons ik er weer in.
Donderdag ben ik bij een koor gaan kijken.
Het Nolano koor, voor 60 plussers dus.
Nou, wat een verrassing!
De dirigente is heel energiek, en
vraagt echt wel wat van de koorleden
Maar ze is ook heel geestig en wil graag
hard werken om mooie dingen te bereiken.
Voorlopig stond ik met mijn oren te klapperen,
We zingen alles drie- of vierstemmig
en zelfs het inzingen was pittig,
met veel bewegingen en canons.
Ik verheug me enorm op de volgende les.
En mijn bariton Wim gaat dan hopelijk ook mee.
Overal op alle koren zijn er mannen tekort.
Vanmiddag halen we de kleinkinderen uit school.
We gaan voetbalschoenen kopen voor Marijn.
Morgen hebben we een verjaardagsfeest
van vrienden op een camping in Doetinchem.
Maar dit weekend is er ook het Oeverloos festival.
Superleuk dat er zoveel leuks te doen is in Zutphen.
Maar zondagmorgen gaan we ook nog
met dochter en kleinkinderen naar Circus Snor.
Het kan niet op!
💗💗💗
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Vandaag is het 7 jaar gelden dat ik geopereerd werd.
Er was bij mij borstkanker ontdekt bij de 'bus';
Ik kreeg een borstsparende operatie om
een tumor uit mijn borst te verwijderen.
Ik las eens even terug hoe ik daar
toen op mijn blog over schreef.
Ik heb met terugwerkende kracht
een beetje met mezelf te doen.
Maar gelukkig gaat het nu goed;
ik ben er echt dankbaar en blij voor!
Ik zag toen op een blogje in november
- hoe ik een compleet huispak was kwijtgeraakt -
dat staat je natuurlijk niet echt netjes als opruimcoach...
Op de foto die daar bij stond zag ik de parapluplant
die ik destijds had gekregen van een lieve buur
die me een paar keer naar het ziekenhuis
in Deventer reed voor de bestralingen.
Het zijn een paar stekjes in een grote pot.
Bijna zeven jaar later zie je het oerwoud
van een plant die hij geworden is.
Haast te klein voor ons kleine flatje
en erg veeleisend, elke dag een liter water...
Op de stoel ernaast ligt een stapel boeken
die ik nog moet lezen en/of teruggeven.
Ook maar eens naar kijken.
Ik heb er tenslotte tijd genoeg voor,
mijn agenda is een stuk leger dan in 2019.
Komende week alleen een Loesje schrijf avond,
een leesclubbijeenkomst, yoga en medisch fit sport
en ik ga voor het eerst kijken bij een nieuw koor.
O ja, en zondag ga ik met dochter en kleinkinderen
naar een klein kindercircus in Deventer.
Gisteren fietsten Wim en ik vanwege
Open Monumentendag naar Warnsveld naar
de Politie Academie die nu huist in Huis 't Velde.
Op de familieapp vroeg ik: 'Rarara, waar zijn we?'
Mijn broer wist door het betere speurwerk
uit te vinden dat we in Warnsveld waren.
Daarna gingen we naar de markt voor plantjes
voor op het balkon en we ontmoetten daar Rianne,
met wie ik in Baarn in de eerste klas heb gezeten
op de Wilhelminaschool bij juffrouw Laansma.
Dat hadden we al eens eerder uitgevonden.
We wilden net een terrasje pikken
en ze ging gezellig mee.
Het was ook 'dweilorkesten'dag in Zutphen.
Dat vind ik altijd zo vrolijk en opwekkend.
Eenmaal thuis maakte ik verse tomatensoep
die deze keer heel lekker is uitgevallen.
En daarna de hele avond op de bank,
lekker breien en televisie kijken.
Ik verheug me op de koude avonden
die er weer gaan komen, lekker binnen,
met thee of koffie en speculaas.
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Ontbijt op bed en dan dit uitzicht...
De afgelopen midweek waren we in
een heerlijk vakantiehuis hier in de buurt.
Kijk, dit was het uitzicht bij mijn ontbijtje op bed.
Gelukkig is de gordelroos helemaal over.
Er is nog vaag wat uitslag te zien,
maar die trekt verder weg en is
ook helemaal niet gevoelig meer.
Gelukkig maar.
Ik heb me wel gerealiseerd
dat mijn weerstand wat laag moet
zijn om zo'n aanval uit te lokken.
Dus wilde ik wat rust nemen en
waarnemen waar ik liever van weg wil.
Deze week kregen we nogal wat gasten
die gezellig met ons mee aten, een spel deden
of een quiz voor Wim en mij hadden gemaakt.
En we werden bedolven onder goede gaven,
chocola, bloemen en fruit uit eigen tuin,
eigengemaakte jam en siroop, sap,
wijn, zelf ingemaakte courgette.
heerlijke soep en een supertoetje
met frambozen en eigengemaakt ijs.
Heerlijk allemaal!
Maar het meest blij ben ik met
de gezelligheid en het samenzijn.
Zo, de lange zomer is voor ons nu voorbij.
Op naar wat meer, vaste dingen en structuur.
Ook wel weer fijn!
Een dag met een gouden randje!
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Deze maandag was een heerlijke dag.
Al begon hij niet zo fijn, want Wim en ik
hadden allebei slecht geslapen, maar
afijn, we besloten toch op ons gemakje
naar Deventer te fietsen en naar de film te gaan.
We kwamen tien minuten voor aanvang aan en
mochten koffie en thee en een stuk brownies mee
naar de filmzaal nemen, waar alle ruimte was.
We hadden een genoeglijke voorstelling.
We zagen deze film:
Een Milanese zakenman met een groot vastgoedimperium
heeft zijn zinnen op de bouw van een luxueus resort
bij het strand van een slaperig Sardinisch dorpje.
De werkloze inwoners zijn blij maar er is één dwarsligger:
Efisio een oudere herder wiens familie al generaties
lang hun koeien laat grazen op de idyllische stranden.
Efisio weigert zijn huis en zijn land te verkopen.
Met alle gevolgen (sociale druk) van dien.
Na de film zaten we op het terras aan de IJssel;
Wim nam een lekker citroen-merengue taartje en
ik trakteerde mezelf op 0% bier en bitterballen.
Toen werd ik aangesproken door een vrouw
die me vroeg of ik toevallig ook dezelfde
was als de blogster van Binnenkant.
Nou, hoe leuk is dat?
Ze vertelde dat ze me al jaren met plezier volgt.
Ze zei: 'Ik las dat jullie jarig waren en met AOW zijn.'
Haar man is lang ziek geweest en dit jaar overleden.
Ze liet foto's zien. Ze waren 56 jaar getrouwd geweest.
'Jullie zijn nu samen veel vrij, Geniet elke dag!'
Het was een fijne ontmoeting.
met lieve bloglezeres Jos.
En toen terug naar huis fietsen.
Wat een cadeautje was dat!
Wel eerst de brug over, maar toen helemaal
langs de dijk en de IJssel naar Zutphen.
We fietsten van vijf tot kwart over zes,
de zon stond laag, de temperatuur was lekker
het waaide maar niet teveel om er last van te hebben.
Het was heel rustig, overal vogels en koeien,
boomgaarden, schapen en bos en wei.
Het was echt een plaatje zo mooi.
En het is gewoon bij ons om de hoek.
Een dag met een gouden randje!
Mooie dingen!
Zaterdagmiddag gingen Wim en ik naar
een orgelconcert hier in Zutphen in de Walburgiskerk,
Klaas Stok speelde en Roelien van Wageningen zong.
Leuk, om hen zo samen te zien, in een andere
hoedanigheid dan - jaren geleden - een enkele keer,
bij hun aan tafel meedenkend over hun nieuwe keuken.
De kerk heeft een heel groot en beroemd Baderorgel.
Wat een enorme hoeveelheid geluid komt daar uit.
In een stuk van Klaas Stok zelf, waarbij hij
steeds expressiever speelde was ik even
bang dat de boel zou exploderen.
Indrukwekkend!
Zondag vierden we de verjaardag van onze kleindochter.
Sammie werd acht en was heel erg jarig.
Het was gezellig met de andere opa en oma
en een paar van de vriendinnen van onze dochter
die allebei een tweeling kregen en meebrachten.
Zo leuk om die meiden nu als moeders mee te maken.
Thuisgekomen keken Wim en ik het Prinsengrachtconcert terug.
Wat is dat toch een mooi en sfeervol evenement
met de muziek, de bootjes en de lichtjes.
Het was genieten.
Na het eten en een uurtje lezen was het tijd
voor Zomergasten met Sigrid Kaag.
Wat een mooie uitzending en
wat een dijk van een vrouw is zij!
Hieronder een recensie van de uitzending.
Niet helemaal objectief misschien, aangezien
Jeroen Wielaert de partner is van Janine Abbring.
Maar toch een mooie kijk op het programma:
Geen doorsnee Nederlandse, Sigrid. Dat is waarom anti-elitair Nederland haar heeft afgedaan als ‘Kaagmens.’ Des te interessanter was het om meer van haar te horen en te zien op televisie. Groot denken, klein handelen, na een ervaring van 40 jaar in Gaza. Ze weet heel goed waar ze het over heeft - de hopeloosheid van de mensen daar. Ze vertelde er onderkoeld over.
Ook over haar deelname aan de Executive Board van Trump. Zij is gevraagd om haar ervaring, maar er is nog niets gebeurd. Bullshit? vroeg Janine Abbring. ‘Zolang ik nog iets kan doen,’ zei ze. Als ze op het kleine iets goeds kan doen, zal ze het blijven doen, maar er is een limiet aan. En er is nog genoeg te doen. Kaag liet heel goed zien dat ze buiten Nederland veel beter op haar plaats is. Ze staat keurig boven de laaglandse columnisten die op haar afgeven vanwege haar huwelijk met een Palestijn, maar ook omdat ze domweg te slÃm is. Dat heeft ze sympathiek en onderkoeld laten blijken. Ze weigert om zich te verlagen tot het niveau van anderen. Sterke vaststelling: ‘Niet de woorden, maar de stem.’
Dankjewel, levenskunstenaar Peter Faber
Peter Faber is overleden.
Ik ken hem vooral van het Werktheater:
Die scene dat hij gestrest op de camping
steeds maar riep: 'Vakantie Vakantie Vakantie!'
Maar hij was vooral een levenskunstenaar.
Zijn dochter Danja vertelde dat
haar vader tegen haar had gezegd:
'In alles wat je mooi vindt in
het leven zul je mij herkennen'.
Ik heb altijd zo'n bewondering
gehad voor zijn levensvisie.
Luister maar eens naar hem in
het tv programma de Verwondering:
En nog zo'n mooie levensles in 56 seconden:
Dankjewel Peter!
door een deur waarvan je niet wist dat je hem open liet...
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Echt iets om eens over na te denken;
Soms komt er zomaar iets op je pad
waar je plezier en geluk aan beleeft.
Maar waar je, als je eraan terugdenkt.
onbewust toch op hebt aangestuurd...
'Vervriendind'?
Deze tekst kwam ik vanmorgen tegen,
die is helemaal op mij van toepassing.
De warmte die maar aanhoudt, drukt op me;
gelukkig waren we gisteren bij vrienden met airco
om bij te praten en een zelfgebakken taartje te eten.
Op onze verjaardagkoffie onlangs hadden we elkaar
bijna niet gesproken. Dat hebben we nu ingehaald.
Zondag had ik een dag met een gouden randje:
Met twee vriendinnen hebben we een werkelijk
prachtige route gefietst, door bos en langs de dijk,
met een pauze in een boomgaard in de schaduw en
als kers op de taart keken we een film bij thuiskomst.
Ik had hem al met Wim gezien, maar kon er
gerust een tweede keer van genieten.
Deze dagen las een indrukwekkend mooi boek:
Het zou verplichte kost moeten zijn voor ons allemaal.
Hoe verwerk je trauma's en kom je thuis bij jezelf?
Daarvoor las ik een gewoon lekker boek
als zomerboek voor onze leesclub :
Ook fijn!
We moeten echt nog wennen aan het 67 jaar zijn
en dat we nu werkelijk met AOW-pensioen zijn.
We hebben elkaar een museumjaarkaart
gegeven, dat biedt mogelijkheden.
Ik heb de afgelopen zes maanden een opdracht gehad:
Het updaten en actualiseren van de opruimcursus
die ik ooit schreef voor opleidingsinstituut Laudius.
Sorry, het is geen cursus meer, maar een opleiding
en de cursisten van weleer zijn nu studenten.
Afijn, ik kreeg het nog net voor mijn verjaardag af.
Het is nog niet helemaal gecheckt door de redacteur.
Misschien moet ik nog wat aanpassingen verwerken,
maar voor mezelf heb ik het geheel afgeschreven.
Ik vond het echt superleuk om te doen al zat
ik soms wel (te) lang achter mijn PC.
Ik ging er helemaal in op en soms
waren er ineens zomaar drie uur voorbij.
Daar is nu trouwens minder kans op.
We kregen voor onze verjaardag
van onze jongste dochter een klok.
Het is een koekoeksklok.
Elke heel uur komt het vogeltje
naar buiten en fluit gezellig een deuntje.
Daardoor word ik er vanzelf aan herinnerd
dat er weer een uur voorbij is en dat ik
echt weer in de benen moet komen en
pauzeren of even afstand nemen.
Vorige week vierden we dus onze trouwdag en verjaardag
en waren we een oppasdag met onze kleinkinderen
in een heel mooi openluchtzwembad in Vorden.
Heerlijk, maar dat kost een dag om bij te komen.
Twee weken geleden kreeg ik ook mijn
eerste reguliere mammografie weer gewoon
bij het bevolkingsonderzoek in plaats van in
het ziekenhuis bij de vertrouwde mammapoli.
Wel 10 werkdagen in spanning over de uitslag.
Maar gelukkig 💗💗💗 was die uitslag goed.
Nu willen we graag wat dagen fietsen,
maar wachten nu de hittegolf even af.
Niet dat we ons vervelen hoor, maar
ik moet nog wel lief zijn voor mezelf nu ik
nog maar zo kort geleden mijn vriendin verloor.
Wat is dat een intense ervaring, wat een impact heeft dat.
Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven.
Aanstaande vrijdag zou ze 73 jaar zijn geworden.
Maar Ingrid is dus voor die tijd overleden,
oh nee, we moeten van haar zeggen 'vertrokken'.
Nu maak ik dingen mee zonder dat ik haar kan bellen.
In mijn hoofd hoor ik haar stem en praat ik tegen haar.
Maar ik blijf toch een beetje verweesd achter.
De term klopt ook niet helemaal, 'verweesd'.
Is het dan 'vervriendind'?
We mogen in onze handen knijpen...
Gisteren vroeg Wim of ik mee ging een ommetje maken.
Dat doen we wel vaker, even een rondje langs de dijk.
Die dijk is op twee minuten lopen van ons huis.
De IJssel ligt echt om de hoek van onze straat.
En al zien we de mooie zonsondergangen
dan wel niet zomaar vanaf ons eigen balkon,
we genieten er telkens gewoon enorm van.
En elke keer is het echt weer anders.
Gisteren rond half tien was het heel stil.
Het water in de rivier was spiegelglad.
De zon ging prachtig rood onder.
We liepen langs de museumhaven
met de oude schepen die er stil lagen.
We mogen in onze handen knijpen
en ons heel erg rijk voelen met
al dit moois zo heel dichtbij om
gratis en voor niets van te genieten
en samen even op adem te komen
op een stille zwoele zomeravond.
Abonneren op:
Posts (Atom)