Posts tonen met het label interview. Alle posts tonen
Posts tonen met het label interview. Alle posts tonen

Annie M.G. Schmidt en Ischa Meijer



Het geen oorpijn meer hebben na mijn oorontsteking duurde precies 1 dag. Daarna bleef het zeuren, druk op mijn oor, tintelingen, een doof gevoel. Ik neem aan dat er nog vocht achter mijn oor zit, dat moet verdwijnen. Ik heb dat eerder gehad. Mijn KNO arts zei destijds dat ik een 'vochtprobleem' had. Hij heeft toen een gaatje in mijn trommelvlies geprikt, en dat heeft toen goed geholpen. In combinatie met neusdruppels. 
Ik was in de afgelopen nachten wel erg bang. Pijn is een trigger voor angst voor mij. Ik kan dan eigenlijk niet anders doen dan me voorstellen dat er zich uitzaaiingen in mijn oor, of mijn hersenen hebben genesteld. Met de Pinksterdagen was natuurlijk alles qua artsen dicht, dat hielp niet. En daar ga je dan...

Gisteren had ik een telefonisch gesprek met een van mijn liefste vriendinnen die - met mij - afpelde wat ik voelde. En die me een paar linkjes stuurde van sites waarin werd uitgelegd hoe stress en spanning invloed kunnen hebben op oorpijn. En dat ik de oorzaak van de pijn maar moet laten onderzoeken door de artsen en voor mijn spanning misschien maar eens een bezoek aan een rebalancer (zoals Lisette Thooft, waar ik zelf een paar dagen terug op dit blog al naar had verwezen), osteopaat of zo iets zou kunnen brengen. Alleen al deze bewustwording maakte dat ik het gevoel had dat ik alles op een rijtje had. En dat zorgde voor grote opluchting.  

Na dit gesprekje ben ik even gaan liggen en heb een dik uur geslapen. Dat hielp ook.
Ik probeer nu bewust mijn schouders te laten zakken, goed te ademen. De ontspanning helpt al. Ik heb vanmorgen een afspraak bij de huisarts voor vrijdagmorgen kunnen maken. Hopelijk is het uiteindelijk niet meer nodig, maar afzeggen kan altijd nog. 

De afgelopen dagen was ik veel alleen, Wim had veel werk en andere besognes. Omdat ik afleiding zocht heb ik klusjes gezocht zoals dat ik onze spelletjeskast heb uitgepakt en opnieuw ingeruimd, ondertussen luisterend naar onder andere het interview van Annie M.G. Schmidt door Ischa Meijer. Ik had het al eerder beluisterd maar werd weer gegrepen door de woorden van Annie. Wat een interessante vrouw. Behalve dat ze zulke mooie liedjes en kinderboeken schreef had ze ook zoveel te vertellen over hoe ze in het leven stond, wat ze in de musicals die ze schreef inbracht. Ook hoe de oorlog zo'n enorme invloed heeft gehad op haar leven. En ook hoe preuts en tuttig we toch tegenwoordig zijn in vergelijking met de jaren 50 en 60.

Ik ben van plan om de televisie serie over Annie weer eens terug te gaan zien. En om haar biografie maar weer eens uit de bieb te halen om te herlezen. 

Wil je het interview nog een beluisteren klik dan even op deze link: interview 


PS Ik kan tegenwoordig van mijn blog geen verschillende kleuren letters meer maken... Weet iemand hoe ik dat kan oplossen?

Forever Young: Ivo de Wijs


Inspirerende gast op televisie bij 'Matthijs gaat door' was gisteren Ivo de Wijs. 

We zagen huiselijke filmbeelden en een opgewekt vraaggesprek over leven en werk.

De tekstschrijver die - heel lief - voor zijn kleinkinderen drie keer per week een vervolgverhaal met tekst en illustraties op de bus doet. (Goed plan, leuk om ook te gaan doen als die van mij straks kunnen lezen...)

Trots vertelde hij dat zijn kleinzoon van 8 jaar ook al dicht (met het rijmwoordenboek erbij natuurlijk). Het jongetje maakte een Sint gedicht waarbij hij interviews liet rijmen op appelmoes. Prachtig vond opa het!

Laat het drs. P. het maar niet horen, die vond dat rijmen van een korte ei en lange ij niet kon. Of blauw en nou. Terwijl Ivo zegt: Dat is veel te streng en onzin: Je rijmt voor het oor...

Hij beantwoordde de slotvraag: 'Wat maakt het leven de moeite waard?' met het volgende gedicht:

Men zegt het is een mooie levensfase.
Bejaard zijn is een dagelijks festijn.
Nou stik de moord maar met je holle frasen.
Het sloopt je lijf, je toekomst en je brein.
Natuurlijk heeft de dood ons straks te grazen.
Maar het is tot de komst van Magere Hein.
Nog alle dagen vrolijkheid geblazen.
De tijd krijgt ons de eerste tijd niet klein.
Er is nog bier, er is nog witte wijn.
En gek is leuk, maar kan altijd gekker.
Wij vieren tot het eind van ons Latijn.
Vaste verkering en naar bed gaan zonder wekker.

Ik heb er met heel veel plezier naar gekeken.


'Adieu God' met Robbert Dijkgraaf


Natuurkundige Robbert Dijkgraaf groeide op zonder het geloof, maar ging natuurkunde studeren vanuit een behoefte aan houvast. 

Voor hem biedt wetenschap niet alleen houvast, maar ook troost. 

Hoe relatief onze kennis is, ervaarde Dijkgraaf toen zijn dochter Charlotte ernstig ziek ter wereld kwam. Er werd besloten om haar niet te behandelen. Uiteindelijk werd Charlotte zonder behandeling op onverklaarbare wijze weer beter. Behoefte tot bidden voelde Dijkgraaf in de zwarte periode niet. Zijn schoonvader deed dat wel en ging zelfs op bedevaart. Dijkgraaf: 'Ik weet zeker dat hij het herstel van Charlotte ziet als ingrijpen van God.'

De les die ik eruit heb geleerd is dat we ruimte moeten laten voor wat we niet begrijpen. 

Prachtig interview! Even kijken? Klik op deze link:

https://www.npostart.nl/VPWON_1320791


Interview met de gouden tip!





Het laatste geluidsfragment dat ik pas terugvond
is een interview voor radio Gelderland 
voor de cursus interieurontwerpen 
die ik toen volop aan het geven was.

En dit zijn de foto's die er toen gemaakt werden.
29 januari 2007.
48 jaar ben ik dan.
Nog niet grijs...

Voor meer info klik hier




'Real Life' opruimcursus!



Voordat ik de on-line thuisstudie:'Opgeruimd wonen!' schreef gaf ik 'Real Life' opruimcursussen, bij de volksuniversiteit in Doetinchem maar ook gewoon bij ons aan huis.

Ik denk dat die cursussen - als ik zou moeten kiezen - eigenlijk het meest dankbare en het leukste waren van wat ik heb gedaan in mijn werk.


Stel je voor, een groepje van vijf, zes mensen met rommelproblemen die met elkaar gingen leren hoe ze de chaos te lijf konden gaan. Die met de zenuwen in hun lijf foto's van hun huis, hun kamers, hun kelders, hun zolders en hun kasten (met de deuren open) lieten zien en dan zagen dat ze niet de enigen waren. Wat een herkenning. En wat een opluchting als bleek dat het toch lukte om de stapels en de overvolle kasten aan te pakken, spullen af te danken en hun boeltje zo fijn als mogelijk fris en fruitig te ordenen en te organiseren.

Ik vond het zelf heel mooi om te zien dat er bij iedereen in die situatie een verhaal achter de rommel te ontdekken was. Dat verhaal werd langzaam aan gedeeld. Soms vielen er tranen, maar er werd ook moed en vertrouwen verzameld om het leven weer opnieuw vorm te geven.
Er kwam ruimte voor veel wat was ondergesneeuwd door chaos en rommel. Zo fijn om te zien!

Die cursus geef ik graag nog eens aan mensen hier in de buurt. Meer informatie vind je hier.

In 2007 werd ik gevraagd om een interview te geven over deze opruimcursus voor radio Gelderland. Dat interview vond ik laatst terug. Zo leuk om nog eens te horen!
interview voor radio Gelderland over cursus:'Thuis ruimte maken!'


'Creatief met geld!'



Bij de geluidsfragmenten die ik pas op nieuw heb ontdekt, zat ook een kort interview over de cursus: Creatief met geld!' die ik een tijd heb verzorgd en gegeven. Eerst voor de volksuniversiteit en later ook gewoon bij mij thuis.

Een cursus waarin deelnemers zich bewust werden van hun uitgavenpatroon en zo nodig nieuwe, betere en gezondere keuzes maakten voor het (niet) uitgeven van hun geld, en leuke manieren vonden om vrolijk te besparen of extra geld te verdienen of binnen te krijgen.

Eigenlijk is alles waar je zo'n project van maakt vooral erg opwindend en leuk, maar als je echt diep in de schulden zit wordt het wel erg moeilijk om dingen nog creatief op te lossen. Daar was deze cursus dan ook niet voor bedoeld. Ik ben geen bewindvoerder. Maar als mensen wilden leren hoe ze op een voor hen zo prettig mogelijk manier hun eigen financiële keuzes konden maken dan was deze cursus echt fijn. Vooral ook als deelnemers elkaar gingen helpen met tips.

Mij gaat het vooral om het zo creatief mogelijk 
benaderen / oplossen van dit soort zaken.

Van niets iets maken, 
tevreden zijn met wat je al hebt, 
iets pas kopen als je het je kunt veroorloven 
en zien of je door dingen zelf te maken 
of spullen en kennis te ruilen je jezelf 
en elkaar kunt verder helpen.

Ik werd in 2007 voor radio Berkelstroom kort geïnterviewd over deze cursus. 
Dat kun je hier terug luisteren.  interview over cursus:'Creatief met geld!'

Voor iedereen die het leuk zou vinden om aan deze cursus mee te doen, zou ik willen zeggen: Geef je op. Als ik een groepje bij elkaar heb beginnen we gewoon. Voor meer info klik hier

Wie helemaal geen zin heeft in zo'n cursus maar wel graag meer bewust wil worden van waar zijn of haar geld blijft, kan ik het huishoudboekje dat we ontwikkeld hebben opsturen. Dat kost geen geld. Wel vind ik het leuk als zo iemand er iets voor wil geven wat hij of zij fijn vindt om mij te gunnen. Zo kreeg ik al eens zelfgebakken koekjes, een mooie versierde stofdoek of een velletje postzegels in ruil. Zeg nou zelf: Dat is toch veel leuker dan gewoon geld? 

Hieronder de hoofdpagina van het uitgaven huishoudboekje, waarvan je de categorieën zelf kunt aanpassen aan jouw eigen situatie en wensen.
Ik heb al eerder over deze huishoudboekjes geblogd. Als je er meer over wil weten klik dan hier


Je kunt me hier lezen, maar nu ook beluisteren!!!





Met de verhuizing kwam ik een paar cd's tegen met 
fragmenten van radioprogramma's waarop ik te horen ben. 

Echt uit de oude doos is
dit stukje waarin ik te horen ben 
omdat ik lid werd van de zoekbrigade 
van het radioprogramma: Adres Onbekend.

Ik werd toen 's morgens gebeld door Ron Kas, 
de presentator van het onvolprezen Adres Onbekend.

'Je spreekt met Ron Kas' zei hij met die bekende stem.
Ik moest echt even gaan zitten. Zo leuk!!!

Of hij me een paar vragen mocht stellen, 
en dat opnemen om uit te zenden die zondag?
Okeeee...

Ik vond het heel raar om mezelf te horen praten.
Maar dat heeft iedereen geloof ik die zichzelf hoort. 

Even luisteren? 

Wil je ook lid worden?
klik dan hier


Cursus interieurontwerpen, hoe het begon!



In 1993, ik was 34 en net verhuisd naar een ruim jaren-30 huis, 
bedacht ik dat ik best wel eens een cursus interieurontwerpen kon gaan beginnen.

Voor een binnenhuisarchitect was in Zutphen geen bureau om me bij aan te sluiten.
De gangbare modus in de Achterhoek was dat je heus je eigen huis wel kon inrichten.

Dus ik bedacht dat een cursus: 'Richt je huis in in twaalf lessen!'
een fijne laagdrempelige manier zou kunnen zijn om interieuradvies te kunnen geven.  

Niets stond me in de weg.
We maakten de balkonkamer boven vrij.
Wim maakte wat kasten, ik zette mijn tekentafel en mijn bureau neer, 
kreeg van een tante een ronde bespreektafel en bedacht de inhoud van de cursus.

Volkomen onbevangen belde ik het plaatselijke sufferdje. 
Die stuurde een fotograaf en plaatste een stukje.



Als ik nu naar de foto's kijk zie ik vooral hoe jong ik was en hoe slank.
Moeder van twee dochters van - toen ik begon - vijf en zes jaar. 
Het is bijna 24 jaar geleden en die bril was toen best wel modieus.

Er melden zich vier mensen en ik was begonnen.
Die eerste groep heeft het best pittig gehad: Ik wilde ze ALLES leren.
We begonnen elke cursusavond om 8 uur met koffie en koek. 
 Met rode konen liet ik ze tegen een uur of elf naar huis gaan. Met huiswerk.
  Ze waren heel ijverig, tekenden, plakten knipten en maakten een prachtig plan voor hun huis.
Een paar wilden na afloop nog extra lessen om een kast en een keuken te ontwerpen.

In het voorjaar van 1994 gaf ik al drie cursussen tegelijk en begin 1996 zes.
In dit stukje in de krant kijk ik niet al te vrolijk, maar ik was het wel!
Hoe heerlijk, het leukste werk van de wereld, lekker thuis en geen oppas nodig.

 

Wat heb ik een boel geleerd van die cursussen:
Hoe je kunt uitleggen waarom het ene idee beter is dan het andere.
Hoe je mensen met een klein beetje sturing zelf kunt laten ontdekken 
dat ze met een betere indeling meer rust, licht en ruimte kunnen krijgen.
Hoe veel het kan oplossen als spullen net op een andere plek worden gezet.

In les 1 liet ik na de kennismaking een serie interieurfoto's zien en vroeg de deelnemers 
om commentaar, zonder dat ze het woord mooi of lelijk mochten gebruiken.
Dat was al het begin van een andere manier van kijken.

Na twaalf lessen hadden ze allemaal een map met mooi ingedeelde plattegronden, 
een mooi kleur- verlichtingsplan en de leukste zelfmaak-ideetjes.

Extra nuttig was de cursus natuurlijk voor mensen die gingen (ver)bouwen.
Al raadde ik de dames aan om niet tegen de aannemer te zeggen dat ze een cursus deden.
Daar kon nog al eens lacherig op gereageerd worden, vooral als we iets bijzonders wilden.
Gewoon volhouden en zien te krijgen wat je graag wilt! Dat lukte steevast! 

Wat ik superleuk vond was als we een idee kregen dat mooier en ook voordeliger was. 
En dat dan fijntjes zeggen: 'Nou, jij hebt je cursusgeld er al weer uit!'
Helemaal blij was ik als ze zeiden: 'Daar was ik zelf nooit opgekomen!'

Ik heb deze cursus door de jaren heen 64 keer gegeven.
En ik ben van plan er binnenkort weer eentje te beginnen.

Wie zin heeft kan hier meer informatie vinden.
Of een paar reviews lezen!
Zijn er vragen, gewoon even bellen of mailen!

Leuk om te horen hoe ik 15 jaar geleden klonk?
Hier hoor je me over de cursus op Radio Gelderland: 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoor je het ook eens van een ander!
Nadat ik bovenstaand stukje had getwitterd ontving ik deze tweet:


Ik heb de cursusmap van zo'n 20 jaar terug weer opgezocht, leuk om te zien. Een gezellige cursus en veel geleerd.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




'Kijk, zo wonen wij!'


Een nieuwe aflevering fotorubriek:
'Kijk, zo wonen wij!'
Het is een serie woonportretten
waarin bewoners in een interview al mijn woonvragen beantwoorden,
en het goed vinden dat we komen binnenkijken en foto's maken.
Gewoon zoals het is!
Ter inspiratie van iedereen die - net als ik - ook graag fijn woont
en wel eens wil zien hoe anderen dat aanpakken...

Deze keer mogen we binnenkijken bij Judith en Arnold en hun dochter Sarah.


Waarom hebben jullie voor dit huis gekozen?
Judith: Dit huis is precies het huis dat we ons altijd hadden voorgesteld en gewenst.
Ik wilde het liefst buitenaf wonen, Arnold houdt juist meer van de reuring in een stad. 
Dit huis ligt met zijn neus richting centrum, en aan de achterkant hebben we een diepe tuin, 
met daarachter volkstuinen en daar weer achter een begraafplaats met grote oude bomen.

Het huis zelf is een jaren-30 huis, met glas-in-lood-schuifdeuren, hoge plafonds, 
een houtkachel bij de originele schouw en de grootte is voor ons precies goed.
Ons vorige huis was heel mooi, maar eigenlijk net wat te groot. 
Dit huis waar we nu twee jaar wonen past ons echt helemaal.

Het huis heeft nog de originele schuifdeuren en - daarmee - een voor- en achterkamer. 
De deur van de gang naar de voorkamer is dichtgemaakt. 
In de kamer is daar niets mee van te zien, in de gang hangt op die plek een kapstokje, 
Daar tegenover hangt een ingelijst borduurwerkje, nagemaakt van een tekening van Sarah,
die toen net een paar letters kon schrijven, ze schrijft: 'Ik vind je lief'  

De oorspronkelijke toegang van de gang naar de keuken is ook dichtgemaakt. 
Er is nog wel een raampje gebleven zodat er een doorkijkje naar de keuken blijft. 
Daarboven hangt in de gang deze tekst: 

Het huis heeft een zitkamer aan de voorkant en een eetkamer / open keuken achter.
 Toen Arnold en Judith het huis kochten had het 'enkel'glas en nog geen cv. 
Zij hebben overal dubbel glas laten plaatsen en kozen voor wandverwarming: 
De wand waar de bank tegenaan staat en het stukje onder het erkerraam. 
Dat is genoeg en biedt een prettige warmte.
In de voorkamer met de lichte erker past - doordat hier de deur naar de gang is dichtgemaakt -
de grote hoekbank - die mee kwam uit het vorige huis - precies alsof hij ervoor gekocht is. 

Dochter Sarah heeft in de voorkamer in de erker haar 'bureau'.

Door de erker is de voorkamer lekker licht. 

Bij de houtkachel staat een gezellig retro stoeltje met Gember, de knuffel van Sarah. 

tafereeltje boven de bank       



In de tien cm die over was tussen de leuning van de bank en de muur 
is het gelukt om een tv weg / en tevoorschijn te kunnen schuiven.
Doordat de bank geen pootjes op de hoek heeft was er zelfs ruimte 
voor de dvd speler die gewoon onder de bank schuift!

Op koude winteravonden wordt de houtkachel gebrand.
In de achterkamer heeft de wand boven het bankje wandverwarming. 
Heerlijk om daartegen aan te leunen.

De eettafel voor de openslaande tuindeuren met links en rechts vaste kasten.
Toen ik de foto's maakte kregen we het over de lamp 
die wat mij betreft te hoog boven de tafel hing. 
'Wat zou ik adviseren?' vroeg Judith...

Twee dagen later hing de Tolomeo van Artemide er.
Die is draaibaar, handig als de tafel tegen de muur staat.

Links naast de schuifdeuren is er plek voor de tekeningen van Sarah.
Onder de andere schouw kwam een kastje voor spelletjes.

Er kwam een nieuwe keuken waarover lang is nagedacht.
In de oude keuken zat ook al een doorkijkje naar de gang.
Dat raampje wilden Arnold en Judith graag behouden. Dat is gelukt. 
Er is een schier-eiland gekomen tussen kamer en keuken 
met daarin het spoelgedeelte en de vaatwasser.
De boiler en de quooker kregen een plekje onder de vloer.
Dat is dichtbij en toch kostte het geen kastruimte.

Ook blijft er precies genoeg ruimte voor een kruk om aan het blokje te zitten.
Door te kiezen voor een oven boven de koelkast bleef er ruimte voor hele brede keukenlades.
Boven het aanrecht hoefden daardoor geen bovenkastjes en bleef het luchtig.
In de vaste kasten naast de tuindeuren is er nog ruimte over voor servies.

 
In het kleine stukje naast de keukendeur kwam een ondiepe kast voor voorraadpotten 
en de broodrooster, met daaronder nog ruimte voor een kastje voor theedoeken enzo.

De achterwand van het keukenblokje is behandeld met vlekwerende verf 
en heeft een glasplaat achter het fornuis. Veel leuker dan tegeltjes...


Boven zijn er drie slaapkamers en een badkamer. 
Sarah heeft daarvan - luxe - twee kamers, 
een speelkamer:


en een slaapkamer:



De zolder is na de koop van het huis helemaal gestript en verbouwd.
Het hele dak is heel goed geïsoleerd en heeft verschillende grote ramen gekregen.
Omdat het huis een hele hoge kap heeft was er ruimte 
voor een extra verdieping die word gebruikt voor opslag.

De zolder zelf is in twee ruimtes verdeeld:
Een ruimte voor de trappen, de wasmachines en extra kledingkasten.
 De andere ruimte is een kamer geworden die voor Arnold zijn werkkamer is 
en door Judith haar badkamer wordt genoemd. 

 Het is er heel licht door maar liefst drie dakramen.

 Judith ligt graag te badderen met 'zicht op de sterren en de maan'.
En ze kan ook ondertussen een film of tv kijken...

Deze ruimte is een voorbeeld van de manier waarop Arnold en Judith willen wonen:
Ze zijn creatief in het zoeken naar oplossingen 
en zien er niet tegen op om voor niet 'standaard' keuzes te gaan.

Als ik er met hen over doorpraat blijkt ook dat ze niet vaak een miskoop hebben omdat ze graag een koopje scoren op marktplaats - 'Dan is het ook niet erg als iets tegenvalt, verkopen we het gewoon weer!! - maar ze blijven ook heel kritisch bij het vinden van een oplossing: Zouden anderen dan maar kiezen voor een duurdere variant, want dan 'zijn we er maar vanaf...' blijven zij steeds bedenken of iets ook het geld waard is. Bijvoorbeeld de keuken zou eerst niet, toen wel en toen weer niet uitgebouwd worden.
Eerst berekenen wat het gaat kosten en dan weer afwegen of het dat ook waard is. 
Judith: 'Geld staat voor energie en het is belangrijk dat het een goede uitwisseling is. Staat datgene wat je er aan uit gaat geven enigszins in verhouding tot het plezier of gemak dat je hoopt dat het je gaat opleveren?' 

Arnold: Ik vind het leuk dat Judith zoveel tijd en energie steekt in het gezellig maken van ons huis. Zij verzint meestal de dingen en 'neemt mij daar in mee'. 
Judith volgt verschillende woonblogs en is vaak op Pinterest te vinden. Ze vindt het fijn om ergens handige of praktische opbergoplossingen voor te verzinnen of iets leuks of creatiefs zelf te maken voor Sarah. 
Als ik vraag naar wat voor plannen ze hebben komt de tuin aan de orde. De voor- en de achtertuin moeten nog helemaal aangepakt worden en hoe leuk zou het zijn als er een trampoline in kon voor hun dochter? Trouwens het lijkt Judith zelf ook wel leuk om op zo'n ding te springen... 


De tuin is door de vorige bewoners met veel liefde aangelegd, maar toch zouden ze graag een groter terras willen met een grote tafel en een loungebank. Dan zou de vijver er uit moeten, wat Arnold wel weer aan het hart gaat. En hoe groot moet het terras dan worden en waar kan dan de trampoline?

Waarschijnlijk duurt het nog even voor de tuin wordt aangepakt omdat ze eerst alle plannen duidelijk op een rijtje willen hebben.
Maar ook zonder die nieuwe tuin geniet de hele familie enorm van hun fijne huis.

De top-drie van Judith: 
1: de slaapkamer met de openslaande balkondeuren
2: de badkamer op zolder met zicht op de hemel
3: de voorkamer met het gezellige houtkacheltje

De top-drie van Arnold:
1: de schuur (niet op de foto)
2: het uitzicht naar de achtertuin
3: de werkkamer op zolder


Persoonlijk vind ik vooral alle leuke zelfgemaakte details heel leuk, 
zoals deze bootjes en visjes aan een tak voor het raam, 
geïnspireerd door het DIY boek: 'Kringloopgeluk' van Ingrid van Willenswaard.
Ook het ontwerp van de keuken vind ik heel goed geslaagd. 
En natuurlijk de slimme manier om de tv weg te werken...

Dankjewel dat we mochten binnenkijken in jullie fijne huis,  
en nog heel veel plezier en succes met de tuin!