Als je last hebt van de hitte, plant dan een boom.
Als je last hebt van de regen, plant dan een boom.
Als je van fruit houdt, plant dan een boom.
Als je van de vogels houdt, plant dan een boom.
Als je van het leven houdt, plant dan veel bomen!
Zo heb ik er nog wat warmte van....
Ik ga niet lekker op warmte.
En zeker niet op hitte.
En er komen nog meer hete dagen aan.
Maar ik leef samen met iemand die het NOOIT warm heeft.
Ik ben in de weer met ramen en screens open en dicht doen,
doorwaaien of juist dichthouden als de zon er op staat.
Wim doet mijn acties het liefst telkens weer teniet,
want:' Juist lekker in het zonnetje!'
Of hij doet demonstratief een fleecevest aan.
Sterker nog, hij ligt 's nachts gewoon onder een dekbed,
terwijl ik lig te draaien voor een open raam,
met helemaal niets aan of over me heen.
Maar vorig jaar gebeurde er nog een sterker staaltje:
Wim en ik gingen op mijn verzoek samen naar de super.
Ik wilde een keer samen op onderzoek uit, naar de Lidl.
Gewoon om samen eens te kijken wat er daar
allemaal te koop is, ook wat er biologisch is.
Afijn we liepen naar binnen en zochten van alles uit.
Net voorbij de groenten zegt Wim: 'Ik vind het hier koud!'
Ik voelde me juist super heerlijk in de airco van de winkel.
En ik werd door de aangename temperatuur juist lekker actief.
Ik had met een koel flodderjurkje minder laagjes aan dan Wim,
met een overhemd met lange mouwen en een hemd eronder.
Hij rolde zijn mouwen naar beneden en zei:.
'Ik ga terug naar de auto, mij te koud hier!'
'Ben je mal?' zei ik tegen Wim,
'iedereen loopt hier in hemdjes en met blote benen.'
Hij hield nog even vol en we zochten nog wat spulletjes uit.
Maar voor hem sloten we - eerder dan ik eigenlijk wilde -
aan in de rij bij de kassa.
Toen bijna alle spullen op de band stonden
keek ik nog eens goed naar Wim;
Hij hield krampachtig een pak met vier keukenrollen,
tegen zijn borst aan, met zijn armen er om heen geslagen.
Hij wilde het pak nog lang niet op de band leggen.
'Want', zei Wim, 'zo heb ik er nog wat warmte van.'
De arme schat....
Heb jij het huis van je ouders moeten opruimen na hun overlijden?
Voor de opruimcursus die ik aan het schrijven ben,
ben ik op zoek naar ervaringen van mensen die
het huis van ouders of andere directe familie
hebben moeten opruimen toen die kleiner
gingen wonen of na hun overlijden.
Het mag ook anoniem.
Reageer in de opmerkingen
of stuur me gewoon een mailtje.
Alvast hartelijk dank!
Wat vind je bijvoorbeeld van deze situatie; Herkenbaar?
'Mijn schoonmoeder woont zelfstandig, maar wel
in een serviceflat.
Haar buurvrouw woonde er nog maar een paar maanden toen ze
overleed.
De dochter van deze buurvrouw stond te huilen omdat ze van de
verhuurder
de mooie blauwe wollen vloerbedekking - die haar moeder er bij haar
komst in de woning in had laten leggen - er uit moest laten halen.
Er was
nog niet eens bekend wie de nieuwe bewoner zou worden,
die dit tapijt misschien
wel had willen overnemen.
Het ging niet eens zozeer om het geld, maar vooral om
de gedachtegang dat je zomaar iets wat nog helemaal goed
is naar de stort moet brengen.
Zo niet duurzaam!!'
Dansen in de keuken!
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Dat is nog eens woongeluk!
Moeder en zoon dansen in de keuken.
Moeder en zoon dansen in de keuken.
Hier word ik zooo vrolijk van!
Even kijken?
Hoop voor onze toekomst? Die vind je hier...
Dit weekend was de openingsceremonie
van het Obama Presidential Center in Chicago.
Een prachtig initiatief, met een bibliotheek, een museum,
een centrum waar je alles leert over de geschiedenis
van Amerika en de vorming van hun democratie,
waar je samen kunt komen met anderen
en genieten van muziek en kunst,
waar je kunt eten, sporten en
waar je lezingen kunt bijwonen en
heel veel informatie kunt inwinnen.
Wil je de complete speech van Barack Obama beluisteren,
klik hier op de link. Het is echt de moeite waard.
Het geeft mij weer hoop voor de wereld.
Ik heb zo'n heimwee naar de tijd dat
deze familie in het witte Huis woonde.
Echt heimwee!
God maakt een foto
Gisterenavond keken Wim en ik samen naar
de film: 'Finding Forrester' met good old Sean Connery.
We vonden het een echt mooie, ontroerende film.
Ik zie nu pas dat hij al uit het jaar 2000 is.
We hadden ons er makkelijk vanaf gemaakt;
ons avondeten bestond uit heerlijke knapperige frietjes
met een fijn kroketje en een lekkere mayonaise.
Na de film riep Wim me naar buiten.
We zaten op ons balkon toen de wind opstak.
We kregen een enorme lichtshow te zien.
Alsmaar werd de hemel compleet verlicht.
Er kwam geen donderslag aan te pas en
de regen bleef jammer genoeg ook uit.
Langzaam trok het het weerlichten weg
met de IJssel mee naar het Noorden.
Ik voelde me heel nederig toen ik al
die natuurkrachten aan het werk zag.
Gelukkig bij ons in de buurt geen schade.
Wim zong uit het lied: 'Kletsnatte clowns'
van Herman van Veen:
'De hemel huilt van geluk
't Lucht op
't Lucht op
Het weer licht
God maakt een foto
van een stad onder druk'
God maakt een foto
van een stad onder druk'
Zo voelde het!
Maar ja, ik heb geen bad....
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Gwynn Di Pilla
'Bath time'
2022
Met die warme dagen leek me dit
wel een toepasselijk schilderij.
Het is een waterverf werkje,
wat me verbaast omdat het zo
natuurgetrouw en gedetailleerd is.
Je ziet in de weerkaatsing hoe de rest
van de ruimte er een beetje uit moet zien.
Misschien heeft de badkamer een groen plafond?
Of een houten blad met een waskom erop?
In ieder geval een raam met daglicht en
een tegelrandje met zwart-witte ruitjes.
Er hangt een druppel aan de kraan.
En ik zou best in een lauw koel bad willen
en dan een glas ijsthee met wat zoute nootjes.
Misschien niet zo effectief maar wel heel geestig
Voor iedereen die niet weet hoe je een hoeslaken
opvouwt om het netjes in de kast te krijgen.
Het is tevens een leuk 'Nederland in Beweging' lesje.
'Bingo Baby
It is just that easy!
Put that in the linnen closet
and Be Proud!'
Fijne dag allemaal!
Citroentjesfris
Het wordt warm!
Mogelijk een hittegolf.
Wat kun je dan beter doen dan
je omringen met citroen met ijs?
Tip van mijn tante Joke:
Pers citroenen uit en doe het sap
in een ijsblokjes houder in de vriezer.
Elke keer zo'n blokje in een glas water
maakt daar gelijk een lekkere opfrisser van.
En je hoeft maar een keer de citruspers
te gebruiken en weer af te wassen.
Toen radiootjes nog gezellig waren...
Uit de tijd dat radiootjes nog gezellig
van vorm en kleur mochten zijn!
Doe mij maar een van de twee
in het midden van de onderste rij.
Delen zorgt voor verbinding met anderen
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Voor dit goede nieuws: klik hier
Voormalige melkveehouder Jeroen van Steen uit Zeewolde heeft 20 hectare van zijn landbouwgrond gratis overgedragen aan BD Grondbeheer, een stichting voor natuurvriendelijke landbouw. De grond heeft een waarde van 4,2 miljoen euro.
Van Steen zegt een goed gevoel te hebben bij de overdracht. 'Het raak me gewoon dat ik met zo'n mooie organisatie mag samenwerken'. Hij wil met deze schenking bijdragen aan een betere wereld. Delen is vermenigvuldigen zegt hij. Delen zorgt volgens hem ook voor verbinding met andere mensen.
Stichting BD Grondbeheer spreekt over een uniek initiatief. Volgens bestuurder Tom Waller komt het weinig voor dat boeren landbouwgrond schenken aan zijn stichting zodat de komende generaties er gebruik van kunnen maken. De stichting is dus eigenaar van de grond, maar exploiteert zelf niet. Wel stelt de organisatie de grond beschikbaar voor agrariërs en tuinders om daar natuurvriendelijk te gaan boeren.
Als muziek in mijn oren...
Gisteren zag en hoorde ik mooie dingen,
die me als muziek in de oren klonken.
Ik keek naar de documentaire over het tot stand komen
van de concertserie van Suzan en Freek in de Gelredome.
Ik zag ook de opname van een van die concerten.
Prachtig mooi! Vooral dit liedje:
Ik zing het de hele dag!
Hier kun je de speech beluisteren die Marcy Kaptur
- lid van het Amerikaanse Congress - hield over het
volkomen terecht verwijderen van de naam van Trump van
het John F. Kennedy Memorial Center for the Performing Arts.
Ik ben er zo blij mee!
Even luisteren?
'Erfenis' van Susan Hol
Met toestemming van de maker, Susan Hol, laat ik hier heel graag haar kunstwerk 'Erfenis' zien.
Susan: 'Bij dit werk en vele andere met de hand gemaakte werken staat het hergebruiken van materialen centraal. Dat is voor mij ook een symbolische manier om voort te bouwen op het werk van een ander, meestal een vrouw, omdat ik graag al het werk dat vrouwen doen en deden uit de vergetelheid haal.'Erfenis' heb ik gemaakt met materiaal dat ik van mijn schoonmoeder en moeder heb geërfd. Deze vrouwen waren gewend alles zuinig te bewaren. Mooi toch? Ik kan dat erg waarderen en zet hen dan ook graag via mijn werk in het zonnetje. In feite is 'Erfenis' een portret van de spaarzin van deze vrouwen.
Het
wandkleed heeft nog lang bij mijn schoonmoeder over de tv gehangen in het
verpleeghuis, ze keek liever daarnaar dan naar tv en / of dat zwarte vlak. Ze is overleden op de respectabele leeftijd van 98 jaar. Nu hangt het
bij mijn dochter en schoonzoon en zijn zij er blij mee.'
Nog veel meer mooi werk van Susan Hol is te vinden op haar website www.susanhol.nl
Er is ook werk van haar te koop bij 'Werk aan de muur'. klik hier
Het wordt vanzelf tijd voor koffie of wijn
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Isabella Zutter
L'or du sud
Een woonkeuken die me doet denken aan
een gite in Frankrijk waar ik vroeger met
vrienden een kerstvakantie doorbracht.
Aan de titel te zien speelt deze voorstelling
zich ook af in het zuiden van Frankrijk.
In deze blauwe keuken met een houten vloer
zien we een enorme haard voor een houtvuur,
met een open deur naar buiten die zicht geeft
op een tuin of misschien zelfs een boomgaard,
een ruwhouten kast met servies op de planken
en een tafel met een bankje en een paar stoelen
waar iedereen die binnenkomt aan kan schuiven
en waar het op echt elk willekeurig moment van
de dag vanzelf tijd wordt voor koffie of wijn.
Het geheel is een beetje 'los' geschilderd,
wat helemaal past bij het onderwerp.
Ik word er wel blij van!
Ik ben niet snel jaloers, maar....
Er zijn niet veel mensen waar ik jaloers op ben,
maar mijn vriendin Astrid is wel een kandidaat met
haar kruidenlade; het is gewoon ook nog op alfabet!!!
Dat is nog eens stijlvol uit de kast komen!
Wat een leuk en verrassend idee!
Dubbele deuren van de ene ruimte naar de andere.
Maar dan zijn die van deze prachtige oude kast!
Het is de toegang naar een walk-in-closet.
Door de kast naar de kleding-kasten-kamer.
Zelfgebakken taart in een hele leuke taartdoos!
Gisterenmorgen kwamen er onverwachts drie vriendinnen op de koffie.
s 'Middags zouden we Naobers bestuursvergadering hebben bij ons
en daarna kwam er bezoek om ons Iran etentje te evalueren.
De koffie hadden we wel in huis, maar iets lekkers niet.
Op maandagmorgen is een locatie van 'Zozijn' hier vlakbij,
- waar ook een centrum voor dagbesteding is - gelukkig al open.
Wim kocht daar een hele zelfgebakken appeltaart,
voor de hele dag bezoek en kreeg hem mee in deze doos.
Het was een gebaksdoos maar dan met een tekening erop.
Die ook was gemaakt op dat centrum voor dagbesteding.
Zo leuk! Een vrolijke gekleurde stift tekening van
een strand en met een zeezicht met vuurtoren.
Natuurlijk schijnt de zon heel uitbundig.
En alle details zijn ook leuk, de vogels,
de wappervlaggetjes aan de zeilen
en de flessenpost op het strand.
En de taart was ook heerlijk!
Als tegenhanger...
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Ik houd me vast aan Loesje.
Wat kun je eigenlijk nog meer doen met een Ikea tas?
Soms zie ik zulke grappige dingen langskomen:
Zoals deze manieren om iets te maken van een Ikea tas.
Leuk en spannend als stoelkussens, plantenpot of
als opbergvakkentas voor schoenen (en aapjes)...
Je kunt ze ook gewoon als tassen ophangen:
Aan de muur om van alles in op te bergen.
En hangend tussen twee wandjes
boven elkaar als wasmanden.
Handig, je neemt de hele tas
zo mee naar de wasmachine...
Heerlijk!
Gisteren was ik helemaal in de war met de dag,
Ik maakte op donderdag tussen de bedrijven door
per abuis een bericht over een vrijdagschilderij.
Ik was ook echt zo druk geweest als een klein baasje:
We hielpen mee met het organiseren van een etentje
voor 38 mensen bij het hofje aan de overkant.
Onze buddy Alijeh heeft alles gekookt.
Ze maakte een Iraanse maaltijd
met als toetje vier schalen tiramisu.
Ze kookte de grote dingen op het AZC,
waar wij ons kleine autootje tot twee keer toe
vollaadden met grote pannen vol eten om bij ons thuis
de schalen verder uit te serveren en de salades te maken.
Hier zie je een aantal pannen in onze lift staan.
De rijst werd heerlijk aangekleed met rozijnen, gehakt,
en verschillende kleuren rijst, zoals met saffraan en bietensap.
Verder stoofpotten met aubergine en tomaten met kip
of voor de vegetarische variatie met ei.
En verrukkelijke yoghurtdips met onder andere walnoten.
Salades met bloemkool, met rode kool, met venkel en radijs en sinaasappel.
Niet alles ging op. En dat schijnt ook zo te horen, in Iran.
Onze koelkast staat vol met rijst en diverse salades.
We kunnen nog een paar dagen smullen!
Hier zie je mij de maaltijd openen,
en Wim kijkt vanaf de zijkant toe.
Ik kan er best lang naar kijken...
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Jan Waldron
'The Kite Flyer'
2025
In dit schilderij gaat alle aandacht
natuurlijk, ook door de titel,
naar het kind met de vlieger.
Maar ook zonder die vlieger vind ik
het een hele fraaie kleurenstudie.
Het groen en het blauw in de lucht
en in de bomen en het gras
en het mooie zonlicht.
En dan zien we ook
nog twee huizen, lieflijk,
een beetje landelijk,
en op een heuvel.
Een fijne sfeer.
Ik kan er best lang naar kijken...
Abonneren op:
Posts (Atom)