Denoz Aktay - salontafel 'Orbit'
Mooi door drie dezelfde vormen
in drie verschillende kleuren.
Ook fraai gefotografeerd!
Jongens, dit maakt toch je hele dag!
Fijn dat we dan mijn nichtje Marianne ook nog zien. Het is namelijk niet naast de deur. Van Zutphen naar Krommenie is wel bijna twee uur rijden. We combineren het op de terugweg met verjaardagsvisite bij mijn nichtje in Hilversum. Ook al leuk!
We kregen ook, zomaar, vers uit de tuin van een hele lieve vriendin, deze biologisch geteelde raapstelen. Ze kwam ze ook nog zelf brengen. Ze zagen er zo prachtig uit! wat een feest. Ik ben dol op stamppot verse raapstelen, wat we gewoon twee dagen achter elkaar aten. Heerlijk! 
Dit boek lezen we met onze boekenclub. Ik had het aangevraagd bij de bibliotheek, maar was nog lang niet aan de beurt. Toen zag ik dat we maandag al weer bij elkaar komen. En ik had het nog niet gelezen. Ik heb een oproepje gedaan bij een Faceboek groep 'Zussen van Zutphen' en jawel hoor, er reageerde een aardige zus. Ik mag het boek zo ophalen om te lenen mits ik het weer heel netjes terugbreng. Dat ga ik natuurlijk doen, Ik ben er heel blij mee. Ik mag wel nog even flink doorlezen, want morgen naar de familie en vanmiddag komen de kleinkinderen. Maar dan heb ik nog twee avonden en een maandagmiddag. Dat moet lukken.
En dan dit: Deze mooie oorbellen draag ik bijna altijd.
Maar nu was ik er van eentje het achterschuifdingetje kwijt.
En in mij portemonnee raakte toen ook nog een zo'n staafje weg.
Kim van IJzendoorn, de goudsmit waar ik ze kocht zou ze repareren.
Toen ik ze ophaalde hoefde ik er niets voor te betalen. Zo lief!
En dan kreeg ik ook nog dit lieve mailtje:
Ha Jacquelien,
Ik zie op je blog dat je dit boek zoekt. Het staat hier, nog als Rainbow Pocket uit 1985, in de kast en zoekt zeker nog een geïnteresseerde lezer. Ik las het in die tachtiger jaren en heb het de afgelopen jaren gebruikt voor mijn promotieonderzoek naar de weg van vrouwen in de kunsten. Als je wilt, stuur ik het naar je op. Het boek ligt wel een beetje uit elkaar, maar is compleet, vriendelijke groet, Susan
En na een berichtje van mij terug volgde deze mail:
Het boek komt eraaaaan! Geen portokosten hoor, ben je mal. Ik geniet al ik weet niet hoe lang van al je blogs, gratis en voor niks, en het is sowieso veel te leuk dat ik dit boek kan geven aan iemand die geïnteresseerd is. Susan
Jongens, dit maakt toch je hele dag!
PS Nog meer goed nieuws. Onze buddy's mogen ook deze zomer opnieuw een maand op het huis passen van een lieve kennis die op vakantie gaat. Ik vind dat zo fijn voor ze. Dat is echt onbetaalbaar!
Er is vast een pub waar je een lekker visje kunt eten
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder
Colley Whisson
Morning Light - Staithes - North Yorkshire
2023
Een rivier komt uit in een baai aan zee.
De huizen in het plaatsje aan de baai
liggen - schouder aan schouder -
elkaar beschermend dicht bij elkaar.
Bij harde storm en regen vanuit zee
beschutten ze elkaar gebroederlijk.
Een brug over de rivier verdeelt
het vissersdorp in twee gedeeltes.
Hopelijk leven de mensen hier vredig
naast elkaar en voelen ze zich een!
Ik denk dat er vast wel een pub is
waar je een lekker visje kunt eten
en waar je elke vrijdagavond kunt
meedoen aan een leuke pubquiz.
En er is vast een kunstgalerie
en een mooi mannenkoor.
Een hele luie Hemelvaartsdag
Met Hemelvaart gingen we vroeger wel dauw trappen. Maar in mijn herinnering was het dan vaak wel mooier weer dan vandaag. Eigenlijk zou ik vanmorgen om half acht al zijn gaan fysiosporten, maar de praktijk zou niet open gaan vandaag, dus ik had me voorgenomen om uit te slapen.
Dus toen de wekker ging om half zeven, ik was vergeten hem uit te zetten, kon ik me nog lekker even omdraaien. Ik kreeg ontbijt op bed van mijn lieve echtgenoot en heb toen ook nog mijn koffie in bed gekregen terwijl ik mijn boek uit las. Wat een heerlijk boek: 'De boekenclub voor dwarse huisvrouwen'.
Ongelofelijk dat een moeder van zes kinderen van haar gynaecoloog pas aan de pil mag als ze toestemming heeft van haar echtgenoot en dat een werkende vrouw geen bankrekening kan openen om haar salaris op te kunnen storten zonder de handtekening van haar man.
Die echtgenoot lijdt soms eigenlijk ook onder de druk om voor het gezin het inkomen alleen te moeten verdienen. Het als een team samen voor de toko thuis zorg dragen is toch een veel gezondere en fijnere basis voor een gelukkig gezinsleven. We zijn een heel eind gekomen, maar hebben ook nog wel een weg te gaan.
Gisterenavond zijn Wim en ik naar het Filmhuis geweest voor de film 'The Choral'. Indrukwekkend om te zien hoe mensen in 1916 in Engeland aankeken tegen de eerste wereldoorlog. Jongens die willen gaan vechten. Soldaten die gewond terugkomen of helemaal niet. Ouders die een briefje krijgen dat hun zoon is gesneuveld. En dan te weten dat het nog steeds zo is overal in de wereld.
In deze film gaan de achtergebleven mensen in een klein industriestadje aan de slag om een zangvoorstelling op poten te zetten. De muziek verbroedert en verbindt. Ik vind het een ontroerende film. Maar ook heel confronterend. We hebben er nog lang over nagepraat.
En dan heb ik net ook nog de laatste aflevering van dit seizoen gezien van Married at First Sight. Van een heel andere orde natuurlijk, maar ook heerlijk om van te genieten. Ondertussen brei ik een soort omslagtrui voor mezelf. In heel donkerblauw. Ik kan het bijna niet zien. Dus heb ik een speciaal breilampje gekocht, wat ik om mijn nek kan hangen en er zoveel licht op mijn werk schijnt dat ik kan zien of ik recht of averecht moet breien. Luxe he?
Ze willen het niet meer missen
Ik las over een familie die begin dit jaar is
begonnen met een nieuwe traditie.
Zo inspirerend!
Ze noemen het Meditation Monday.
Elke maandagavond zijn ze samen in de woonkamer.
In stilte. Geen telefoons, geen televisie en niet praten.
Met een kaarsje aan zit ieder voor zich te lezen,
te tekenen of in een dagboek te schrijven.
Allemaal samen, maar dan in stilte.
Ze hadden gedacht dat de kinderen het echt niet
zouden willen, maar ze vinden het juist fijn.
Ze willen het niet meer missen.
'What started as something small
has become something we really value'
A rhythm.
A reset.
A way to be alone…
has become something we really value'
A rhythm.
A reset.
A way to be alone…
without being apart.
Een mooi en inventief Tiny House uit Italie
Leonardo di Chiara is de ontwerper van dit 'aVoid' Tiny House.
Het staat op wielen en meet binnen 481 x 198 cm
Van alles klapt uit de muren: een bed, een tafel, stoelen.
Er is een klein keukentje, een toilet, wastafel en douche,
kastruimte en een trapje naar het zonnedek er bovenop.
Wil je zien hoe dat werkt? Kijk dan eens naar dit filmpje
Investeren in elkaars geluk
Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.
En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
.png)
Een leraar bracht ballonnen naar school en vroeg de kinderen om ze op te blazen en daarna hun naam erop te zetten. Ze gooiden de ballonnen de hal in terwijl de leraar ze husselde.
Daarna gaf hij de kinderen twee minuten om de ballon met hun naam erop te vinden. Ze renden rond en zochten, maar toen de tijd om was, had niemand zijn eigen ballon gevonden.
Daarna moesten ze van de leraar de dichtstbijzijnde ballon oppakken en die aan de persoon geven wiens naam erop stond. In minder dan twee minuten had iedereen zijn eigen ballon.
De leraar zei: 'Ballonnen zijn als geluk. Als je ze enkel voor jezelf zoekt vind je het niet. Maar als iedereen investeert in elkaars geluk, word je allemaal zelf ook gelukkiger!'
Do It Yourself kapstokje
Een mooie plank in reepjes zagen.
Er op een en dezelfde hoogte gaatjes in boren.
De delen in de oorspronkelijke volgorde
aan een metalen ronde staaf rijgen.
Plankje erachter en om en om vastschroeven of loslaten.
Et voila!
Smullen maar!
Van een lieve vriendin kregen we zomaar deze huisjes van chocola!
Omdat ik zoveel van huisjes hou en van de Hema!
Bij een To-Good-To-Go-pakket van een plaatselijke bakker
zat naast allerlei brood en broodjes ook dit lieve cake hartje.
En zelf bakte ik vanmorgen deze koek. Echt heel lekker, en makkelijk te maken maar ook helemaal niet goed voor ons...
150 gram zelfrijzend bakmeel
150 gram havermout
100 gram bruine basterdsuiker
100 gram gewone suiker
Beetje zout, beetje extra bakpoeder
Wat handjes rozijnen en kokos
Flinke dessertlepel kaneel
Alles door elkaar roeren
Een pakje roomboter smelten en door de rest roeren. Vorm invetten, de boel erin overdoen, beetje aandrukken. 40 minuten in de oven op 160 graden. Smullen maar!
PS Ik deed er nu walnoten in stukjes over. Kan ook!
Een koek nemen we mee naar bezoek vanmiddag, de andere is voor de schrijfgroep van Loesje die maandag hier bij ons thuis komt schrijven!
Ik zou het zo aan mijn muur willen hebben
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Donna Walker
Een schattig schilderijtje,
lekker grof opgezet met weinig details.
En toch, krijg ik meteen een thuis gevoel.
Die huisjes die zo lekker tegen elkaar leunen,
aan het water of een meer - denk ik...
En met prachtige zachte en heldere kleuren.
Aan mijn muur zou het mooi uitkomen.
Ik vind het leuk!
Als je alleen de binnenkant van de muur
rond een kozijn in een kleur verft,
kleur je het licht dat de ruimte
binnenkomt ook mee.
Geel in de woonkamer, oranje in de keuken en blauw in de slaapkamer.
Check in voor een nachtje in je eigen bed!
Deze moeder maakt het naar bed gaan voor
haar kinderen deze keer wel heel erg leuk!
Een heel geestig filmpje !!
Ik heb het wel tien keer gezien; het blijft grappig.
💗Ik hoop dat je het kunt openen...
Zo jong nog!
Ik kwam bij het bekijken van mijn dia's deze foto's tegen.
Wim en ik waren 22, dolverliefd en gingen een week naar Rome.
Wim klom hier zomaar - hoe weet ik niet meer, want best hoog -
boven op een pilaar om als standbeeld te poseren!
In de kerstvakantie, met de NBBS en
voor het eerst met het vliegtuig.
Meer foto's hebben we ook niet, maar ik vond
het toch leuk om ze af te laten drukken.
Abonneren op:
Posts (Atom)