Het iele blokfluitspel van Dion – hij hoopt er een zakcentje mee te verdienen – zou in Warnsveld ongetwijfeld overstemd zijn. In Noorderhaven hoor je het al zodra je het Waterplein betreedt. De markt is nog maar net begonnen of Dion moet zijn instrument terzijde leggen: er melden zich al meteen drie jeugdige klanten voor de cupcakeverkoop. Eén euro per stuk, geen geld.
Bijna Warnsveldiaans druk is het bij het kraampje waar Allijeh en Mohammed lekkernijen uit hun geboorteland Iran verkopen.
„Ze smaken verrukkelijk”, zegt een klant. Jacquelien Koopman is buddy van het echtpaar, dat in het azc woont. „Ze wilden zo graag meedoen, maar het is allemaal wel heel spannend. Allijeh heeft vannacht maar één uur geslapen. En de magnetron ging óók nog stuk.”
De opbrengst is bestemd voor familie in Iran. „Door de oorlog is de onzekerheid die er al was nog weer groter geworden. Ze kunnen door de internetblokkade niemand bereiken.”
Onzekerheid van een heel ander kaliber: „Allijeh was bang dat er te weinig mensen zouden komen vandaag, dus ze hebben iedereen opgetrommeld, van hun fysiotherapeut tot hun collega’s bij kringloopwinkel Zutphense Hand, waar ze allebei werken.”
Aan die zorgen komt op het Waterplein al snel een einde. De rijst met groenten, de bonensalade en de Iraanse koekjes blijken allemaal oranje voltreffers.




































