Ik kan er best lang naar kijken...

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Jan Waldron

'The Kite Flyer'

2025

In dit schilderij gaat alle aandacht

natuurlijk, ook door de titel,

naar het kind met de vlieger.

Maar ook zonder die vlieger vind ik

het een hele fraaie kleurenstudie.

Het groen en het blauw in de lucht

en in de bomen en het gras

en het mooie zonlicht.

En dan zien we ook

nog twee huizen, lieflijk,

een beetje landelijk,

en op een heuvel.

Een fijne sfeer.

Ik kan er best lang naar kijken...

Versieren!

Misschien is het tuttig, ik weet het niet, maar

ik kan van dit soort lieve versieringen zo genieten. 

Dingen mooi maken, daar word ik altijd blij van!

En deze: zo simpel maar zoooo leuk!

De eerste sirene - soep van de Mars

Gisteren was er de eerste sirene-soep bijeenkomst van onze wijk.

's Middags toen de sirene ging werden we er natuurlijk al aan herinnerd.

We aten koolrabisoep bij Jan en Yet.

zij hebben de lat wel gelijk hoog gelegd, 

want alles was heerlijk en rijk verzorgd, 

inclusief een alcohol vrij wijntje en 

heerlijke bonbons bij de koffie.

Het was gezellig en leuk om elkaar beter te leren kennen.

Op naar de volgende sirene-soep op 6 juli. 

Zo leuk, elke dag kijken hoe het groeit!

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Op het gemeenschappelijk deel van onze galerij heb 

ik biologische aardappels in biologische potgrond

in een paar emmers en in een oranje teil gepoot.

Wim heeft boontjes voor gezaaid op de moestuin

en die met de stokken in een grote bak gezet. 

Kijk ons eens zelfvoorzienend worden!

Dat zijn de betere tips!

Jelle Hermus

Rijk zijn...

- amen -

Een en al lente

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Patrick Cullen

French windows, Morning coffee, Spring

2024

Een en al lente, zon en bloesem.

Nu net nog te fris om buiten te zitten

op het bankje onder de boom in de tuin.

Ze drinkt haar ochtend koffie lekker binnen

aan de keukentafel, maar met de tuindeur open.

Het belooft een hele mooie dag te worden!

 

Veel leuker en liever dan zo'n saaie zwarte...

Ik heb geen aandelen hoor, 

ik weet ook niets van de kwaliteit, 

maar de vormgeving, die is top!

Een airfryer en kleine oven 

met een lieve vintage look&feel. 

Hij, of is het een zij? heet Ariete. 

De licht blauwe is zo leuk! 

Maar de groene ook...

Een grote liefdesverklaring!

Elizabeth Gilbert vertelt hartverscheurend

over de dood van haar grote liefde.

Een grote liefdesverklaring!

Zo mooi!

filmpje

the marvel of an ordinairy life

 

the touch of a hand...

De Loesje schrijfgroep Zutphen groeit

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

De Loesje schrijfgroep Zutphen groeit.

Konden we de laatste keer nog bij ons thuis terecht,

de volgende schrijfavond hebben we een grotere ruimte

want dan gaan we al richting de vijftien personen.

En binnenkort gaan we ook een keer plakken!

Ook leuk om me op te verheugen!

Een ovenschotel of quiche 'drager'

Dit vond ik gewoon leuk: 

een houder van stof om je quiche in

mee te nemen als je op bezoek gaat of 

om mee te nemen naar een picknick.

Gewoon lekker zelf maken: 

van dubbeldikke, gevoerde stof 

met op alle vier de punten lussen 

eraan die je in elkaar haakt.

En zo til je hem zo op.

bron

Hear hear

Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat 'scheppend' 

bezig zijn zo fijn is om te doen en zoveel energie geeft!

Toen ik 30 jaar geleden jaar drie maanden op bed moest 

doorbrengen vanwege een gecompliceerde enkelbreuk,

ben ik op advies van een vriendin 'iets' gaan maken.

Een deken van allerlei restjes katoen die ik kreeg.

Ik breide er met elke kleur weer iets moois aan vast 

en ondertussen kon ik mijn gedachten laten gaan, 

stilstaan bij het gevoel van zo geblesseerd te zijn 

en zo stilaan te verwerken wat er gebeurd was.

Het heeft me echt goed gedaan en me geholpen!

En dan heb ik sowieso ook nog het geluk 

om een creatief beroep te hebben.

Dat brengt me ook veel geluk! 

Artikel in de NRC

bron

Dubbel-dubbel-op-op!

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder

Lisa Finch

Lieve prent van een interieur 

waar we een klein drankenkastje 

zien, dat leunt tegen een achterwand 

met daarop roze behang met bloemen.

Een hondje slaapt op het kleed ervoor,

een mand met bloemen staat ernaast.

En leuk vind ik dat er aan de muur

nog een schilderij hangt van een huis;

een boerderij met bomen erachter 

gelegen in glooiende velden.

Dit is woonschilderij met 

daarin een woonschilderij.

Dubbel-dubbel-op-op!

Lots of love

Dat zijn de betere labeltjes...

 

Het kon qua klaprozen gewoon niet op!

Zondag waren we bij mijn tante Catrien die een mooi klaprozenkussen voor ons heeft geborduurd. Kijk, hij doet het prachtig in ons rode stoeltje. Ze maakt een enorme productie want alle verzorgenden die we tegen kwamen hadden ook al een kussen van haar hand gekregen. Deze lieve tante is van 1937 en wordt als ze het mag beleven volgend jaar 90 jaar. Ze woont in een verzorgingshuis wat ze eigenlijk liever een verwen-huis noemt want ze is zo intens tevreden over hoe er voor haar gezorgd wordt. Tijdens ons bezoek vertelde ze me nog dat mijn vader, haar oudste broer, toen ik pas geboren was heel trots vertelde dat Jacquelien toch de mooiste naam van de wereld was. Dat had ik nog nooit gehoord, en dat is toch fijn om te weten... 

Natuurlijk moesten we even samen op de foto. 

En ook nog met haar dochter, mijn lieve nichtje erbij.

Dinsdag liep ik terug van mijn yogales naar huis. 

Ik had zelf mijn vrolijke klaprozenjas aan en kwam 

toen ook nog deze uitbundig bloeiende klaprozen tegen.  

Het kon qua klaprozen gewoon niet op!

Sirene-soep op de Mars

In onze wijk hebben we een heel actieve buurthuisclub.

We komen bij elkaar in het voormalige Seinhuis 

gelegen op perron 1 B van Station Zutphen. 

Om elkaar, ook buiten het Seinhuis om, 

in onze wijk te ontmoeten en te leren kennen

werden we gevraagd om met plannen te komen. 

Dat hoef je mij maar een keer te zeggen.

Mijn plan was dat elke eerste maandag 

van de maand, als de sirenes gaan, mensen 

thuis een pannetje soep koken waar gasten 

zich die avond voor kunnen aanmelden.

Het is een verrassing waar ze welkom zijn en met wie. 

Het leek me superleuk om op deze manier mensen 

uit de buurt met elkaar kennis te laten maken.

Elke eerste maandag van de maand zijn 

her en der in de wijk mensen soep aan het koken

en het is een verassing wie ze dan thuis krijgen.

Superleuk idee toch?

 

Er kwam een oproep in onze buurt-nieuwsbrief.

 Ik ben heel benieuwd of er animo is. 

Maar nu toch eerst even over de foto,

Dat is een profielfoto van mijzelf van jaren terug.

Het is wel drie brillen geleden.

Ik heb nooit soep staan koken zoals op deze foto.

Hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen?  

AI denk ik... maar hoe dat nu kan?

Enne... kunnen ze me dan ook niet 

gelijk even wat slanker maken?

Alleen wijzelf kunnen er iets moois van maken

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Dit keer een artikel uit de Volkskrant 

geschreven door Marcia Luyten.

Het is me uit het hart gegrepen.

En het mooie is: 

We kunnen allemaal IETS doen!

Klik hier voor meer informatie over 

Burger-coöperatie

 land van ons