Heerlijk, nergens naar toe hoeven...

 

Vandaag is het 7 jaar gelden dat ik geopereerd werd. 
Er was bij mij borstkanker ontdekt bij de 'bus';
Ik kreeg een borstsparende operatie om 
een tumor uit mijn borst te verwijderen. 
 Ik las eens even terug hoe ik daar 
toen op mijn blog over schreef.
Ik heb met terugwerkende kracht 
een beetje met mezelf te doen.
Maar gelukkig gaat het nu goed;
ik ben er echt dankbaar en blij voor! 

Ik zag toen op een blogje in november 
- hoe ik een compleet huispak was kwijtgeraakt -
dat staat je natuurlijk niet echt netjes als opruimcoach...
Op de foto die daar bij stond zag ik de parapluplant
die ik destijds had gekregen van een lieve buur 
die me een paar keer naar het ziekenhuis 
in Deventer reed voor de bestralingen.
Het zijn een paar stekjes in een grote pot.
Bijna zeven jaar later zie je het oerwoud
van een plant die hij geworden is. 
Haast te klein voor ons kleine flatje 
en erg veeleisend, elke dag een liter water...
 
Op de stoel ernaast ligt een stapel boeken
die ik nog moet lezen en/of teruggeven.
Ook maar eens naar kijken. 
Ik heb er tenslotte tijd genoeg voor, 
mijn agenda is een stuk leger dan in 2019.  
Komende week alleen een Loesje schrijf avond,
een leesclubbijeenkomst, yoga en medisch fit sport 
en ik ga voor het eerst kijken bij een nieuw koor.
O ja, en zondag ga ik met dochter en kleinkinderen 
naar een klein kindercircus in Deventer.

Gisteren fietsten Wim en ik vanwege 
Open Monumentendag naar Warnsveld naar 
de Politie Academie die nu huist in Huis 't Velde. 
Op de familieapp vroeg ik: 'Rarara, waar zijn we?'
Mijn broer wist door het betere speurwerk
uit te vinden dat we in Warnsveld waren.

Daarna gingen we naar de markt voor plantjes 
voor op het balkon en we ontmoetten daar Rianne,
met wie ik in Baarn in de eerste klas heb gezeten
op de Wilhelminaschool bij juffrouw Laansma.
Dat hadden we al eens eerder uitgevonden.
We wilden net een terrasje pikken 
en ze ging gezellig mee.

Het was ook 'dweilorkesten'dag in Zutphen.
Dat vind ik altijd zo vrolijk en opwekkend.
Eenmaal thuis maakte ik verse tomatensoep 
die deze keer heel lekker is uitgevallen.
En daarna de hele avond op de bank, 
lekker breien en televisie kijken.
Ik verheug me op de koude avonden
die er weer gaan komen, lekker binnen, 
met thee of koffie en speculaas.
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...


Ontbijt op bed en dan dit uitzicht...


De afgelopen midweek waren we in 
een heerlijk vakantiehuis hier in de buurt.
Kijk, dit was het uitzicht bij mijn ontbijtje op bed.
Gelukkig is de gordelroos helemaal over.
Er is nog vaag wat uitslag te zien, 
maar die trekt verder weg en is 
ook helemaal niet gevoelig meer.

Gelukkig maar. 
Ik heb me wel gerealiseerd 
dat mijn weerstand wat laag moet 
zijn om zo'n aanval uit te lokken.
Dus wilde ik wat rust nemen en 
waarnemen waar ik liever van weg wil.

Deze week kregen we nogal wat gasten 
die gezellig met ons mee aten, een spel deden
of een quiz voor Wim en mij hadden gemaakt.
En we werden bedolven onder goede gaven, 
chocola, bloemen en fruit uit eigen tuin, 
eigengemaakte jam en siroop, sap, 
wijn, zelf ingemaakte courgette.
heerlijke soep en een supertoetje
met frambozen en eigengemaakt ijs.
Heerlijk allemaal!
Maar het meest blij ben ik met 
de gezelligheid en het samenzijn.
Zo, de lange zomer is voor ons nu voorbij.
Op naar wat meer, vaste dingen en structuur.
Ook wel weer fijn!

die eigenlijk wat liefde nodig heeft...


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Zoey Frank
Bathroom Sink
2017

Grappig dat dit schilderij niets verbloemt.
Meestal zie je bij interieurs een prachtig uitzicht, 
mooi licht, bloemen en fraaie glanzende meubels.
Normaal wordt er als onderwerp niet gekozen voor 
een smoezelige wastafel met alledaagse attributen 
die eigenlijk nogal rommelig zijn achtergelaten: 
Een paar tandenborstels, een scheermes, 
wat flessen mondwater, een potje creme,
tubes zonder dop, een borstel, een schaar.

'What you see is what you get'
Het is wat het is.
 
De wastafel die dagelijks gebruikt wordt,
maar die eigenlijk wel wat liefde nodig heeft.
Een lekker sopje en misschien wat orde.
En die toch vereeuwigd wordt zoals hij is.


Smullen!



Van dit soort kleurenreeksen
met de namen die erbij horen
kan ik zo enorm smullen!


Wat andere vrouwen hebben met schoenen
heb ik met mooie kleuren, nooit genoeg!


Kijk nou eens!


En dan de namen van de grijzen en de bruinen...
Heerlijk! Een soort verkwikkende kleurendouche!
 

Daar wordt Jacquelien gewoon heel blij van!
 

De functie van humor ten top!




Toen ik hoorde van de dood van Dolly Parton
moest ik gelijk denken aan haar rol 
in de film 'Steel Magnolia's'.

En dan vooral de scene na de begrafenis.
Sally Field had zeker een Oscar verdiend met 
deze hartverscheurend verdrietige scene.

Maar dan ineens is er een twist
die zo enorm grappig is.
De functie van humor ten top.

Als ik ooit een Zomergastenavond 
had mogen samenstellen, 
dan had deze scene er 
zeker in gemogen.
 Ook even kijken?

Goeie zaak!

Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.  

Dit jaar waren er meubelfestivals in Rotterdam, Groningen, Delft, Den Haag en Utrecht 
waar meubels die de kringloop heeft afgewezen gratis werden aangeboden aan studenten. 

Dat die spullen gratis worden aangeboden, kan doordat veel kringloopwinkels uitpuilen. Zij krijgen al jaren meer spullen aangeboden dan ze kunnen opslaan. Meubels met kleine beschadigingen of die uit de mode zijn, slaan ze daarom vaak af. Doorgaans wachten die meubels de afvalstort of de verbrandingsoven. Maar voor dit doel sparen kringloopwinkels deze lastig verkoopbare, maar niet totaal onbruikbare meubels een tijd lang juist op. 

Studenten zijn niet alleen een dankbare doelgroep voor gratis meubels omdat ze weinig te besteden hebben, maar ook omdat ze vaak moeten verhuizen, blijkt onder de festivalbezoekers. Elke nieuwe kamer heeft weer andere afmetingen, en dus hebben studenten regelmatig andere meubels nodig. Internationale studenten lukt het daarnaast meestal niet om meubels te verhuizen vanuit hun eigen land. 

Goeie zaak en duurzaam win-win-win dat dit afgelopen jaar georganiseerd werd!

Voor iedereen met een saaie badkamer of toilet






Een badkamer of toilet hoeft echt niet saai te zijn.
Hier wat voorbeelden van het betere 'opleuken'!
Elke morgen met een glimlach tanden poetsen.

Gloria Steinem (1934–2026)


Journalist, activist en voorvechter voor
de rechten van vrouwen, Gloria Steinem 
is overleden op de leeftijd van 92 jaar.

Ze kreeg uit de handen van Barack Obama
in 2013 de Presidential Medal of Freedom.

Ik keek naar de uitreiking van deze medaille
en de mooie woorden van Barack Obama.

Die kun je hier teugkijken:

Ik krijg zin in een dansje...


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Kevin Kia
Time

Wat een super vrolijk en kleurrijk schilderij.
De hoge ruimtes, het doorkijkje naar 
de andere kamers en naar buiten.
Het mooie licht van rechts 
door de hoge glazen deuren.
De rood-wit gestreepte gordijnen
De wanden in van die heldere kleuren.
Een stoel met een geborduurd kussen erin.
Het houten parket met de hoge plinten.
Ik krijg zin in een dansje; vind alles mooi!

En dan de titel: 'Time'
Zou het slaan op de vrouw die alle tijd 
neemt in aan wat er uitziet als een wastafel?
Of is het een tijdloos interieur dat nu of net zo 
goed honderd jaar geleden gemaakt zou kunnen zijn?


'Meid, ik heb NU een leuke loodgieter...'



Sorry hoor, 
maar deze Peter van Straaten vind ik zo grappig!
Ik blijf er maar over in de lach schieten.
Uit het leven gegrepen, dit zou ik
of een van mijn vriendinnen kunnen zijn...

Et voila!


Toegegeven, als ik ziek ben ga ik op internet struinen.
Geen idee of dit net zo makkelijk is als het eruit ziet:
Over een ballon een netje of iets dergelijks leggen. 
Die beplakken met een stijf wordende lijm.
(De goede lijm lijkt me het belangrijkste!!)
Ballon leeg en er weer uit halen. 
Lampje erin hangen. Et Voila! 


Of met kanten randjes

Met een gehaakt kleedje kan het ook.

Of, mijn favoriet, met bolletjes gekleurd katoen.

PS Ik heb het nog niet zelf geprobeerd.
Geen gegarandeerd succes!
Niet bij mij komen klagen 
met handen vol lijm en draadjes...
Als het wel lukt, laat me weten 
dan show ik het hier op mijn blog!


Lieve groeten uit de lappenmand!

 

Tja, en toen kreeg ik toch nog gordelroos.
In juli vorig jaar kreeg ik de eerste 
van de twee vaccinaties tegen gordelroos.
En ik heb het in 2014 ook al eens gehad.
Maar dan nog kun je het toch nog oplopen.

Ik las dat het wel vaak voorkomt als 
je weerstand even wat minder is.
Misschien dat het verdriet om en 
het gemis van mijn lieve vriendin 
zonder wie ik voortaan verder moet
mee doet in wat minder weerstand.

Ik hoop dat het mild verloopt.
Ik ben er nu gewoon niet lekker van.
En op de aangedane plekken kan ik 
helemaal niets verdragen, dus ga 
ik beha-loos door het leven en 
voel ik me moe en gammel.
Maar toch ben ik blij dat ik 
voor de inentingen heb gekozen.
Wie weet hoe veel heftiger het 
anders had kunnen zijn?
 Ik hoop me binnenkort weer 
te melden met goed / beter nieuws.
 

Handig, dan heb je altijd een centimeter bij...


Ik kwam toch deze leuke sjaal tegen. 

Er stond geen ontwerper bij;
misschien is het met AI gemaakt?
Ik zag in ieder geval bij beter kijken dat er bij
de 1, 3 en 4 een centimetertje teveel is gebreid.
En de volgorde is ook niet helemaal correct.
Maar dat mag de pret van het idee niet drukken.
Ik zou het zelf leuk dan wel leuk vinden om 
ook op ware-centimeter-grootte te breien.
 
Handig, dan heb je altijd een centimeter bij je.
Als hij niet uitrekt natuurlijk...

PS Ik moet ook gelijk denken aan onze kleinzoon 
die van zijn moeder of van sinterklaas, 
op of rond zijn vijfde verjaardag
(hij is op 29 november jarig..)
een kleine waterpas cadeau kreeg.

In allerlei situaties werd hem gevraagd even
te controleren of iets wel waterpas was.
Hij zag er dan altijd zo tevreden, blij 
en vol zelfvertrouwen uit!
   

Canada verdedigt zich...



De Canadian Resistance Army
verdedigt zich met een goed lied,
en zingt hier: 'Lake Ontario' 
Ook even luisteren?