Een mooi en inventief Tiny House uit Italie

 

Leonardo di Chiara is de ontwerper van dit 'aVoid' Tiny House.

Het staat op wielen en meet binnen 481 x 198 cm

Van alles klapt uit de muren: een bed, een tafel, stoelen.

Er is een klein keukentje, een toilet, wastafel en douche,

kastruimte en een trapje naar het zonnedek er bovenop.

Wil je zien hoe dat werkt? Kijk dan eens naar dit filmpje

bron

Investeren in elkaars geluk

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen. 

Een leraar bracht ballonnen naar school en vroeg de kinderen om ze op te blazen en daarna hun naam erop te zetten. Ze gooiden de ballonnen de hal in terwijl de leraar ze husselde.

Daarna gaf hij de kinderen twee minuten om de ballon met hun naam erop te vinden. Ze renden rond en zochten, maar toen de tijd om was, had niemand zijn eigen ballon gevonden.

Daarna moesten ze van de leraar de dichtstbijzijnde ballon oppakken en die aan de persoon geven wiens naam erop stond. In minder dan twee minuten had iedereen zijn eigen ballon.

De leraar zei: 'Ballonnen zijn als geluk. Als je ze enkel voor jezelf zoekt vind je het niet. Maar als iedereen investeert in elkaars geluk, word je allemaal zelf ook gelukkiger!'

Do It Yourself kapstokje

Een mooie plank in reepjes zagen.

Er op een en dezelfde hoogte gaatjes in boren.

De delen in de oorspronkelijke volgorde

aan een metalen ronde staaf rijgen. 

Plankje erachter en om en om vastschroeven of loslaten.

Et voila!

abbas woodwork

Smullen maar!

Van een lieve vriendin kregen we zomaar deze huisjes van chocola!

Omdat ik zoveel van huisjes hou en van de Hema!

Bij een To-Good-To-Go-pakket van een plaatselijke bakker 

zat naast allerlei brood en broodjes ook dit lieve cake hartje.

En zelf bakte ik vanmorgen deze koek. Echt heel lekker, en makkelijk te maken maar ook helemaal niet goed voor ons...

150 gram zelfrijzend bakmeel

150 gram havermout

100 gram bruine basterdsuiker

100 gram gewone suiker

Beetje zout, beetje extra bakpoeder

Wat handjes rozijnen en kokos

Flinke dessertlepel kaneel

Alles door elkaar roeren

Een pakje roomboter smelten en door de rest roeren. Vorm invetten, de boel erin overdoen, beetje aandrukken. 40 minuten in de oven op 160 graden. Smullen maar! 

PS Ik deed er nu walnoten in stukjes over. Kan ook! 

Een koek nemen we mee naar bezoek vanmiddag, de andere is voor de schrijfgroep van Loesje die maandag hier bij ons thuis komt schrijven!

Ik zou het zo aan mijn muur willen hebben

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Donna Walker

Een schattig schilderijtje,

lekker grof opgezet met weinig details.

En toch, krijg ik meteen een thuis gevoel.

Die huisjes die zo lekker tegen elkaar leunen,

aan het water of een meer - denk ik...

En met prachtige zachte en heldere kleuren.

Aan mijn muur zou het mooi uitkomen.

Ik vind het leuk!

Als je alleen de binnenkant van de muur 

rond een kozijn in een kleur verft, 

kleur je het licht dat de ruimte 

binnenkomt ook mee.

Geel in de woonkamer, oranje in de keuken en blauw in de slaapkamer.

bron

 

Check in voor een nachtje in je eigen bed!

 

Deze moeder maakt het naar bed gaan voor 

haar kinderen deze keer wel heel erg leuk!

Een heel geestig filmpje !!

Ik heb het wel tien keer gezien; het blijft grappig.

💗Ik hoop dat je het kunt openen...

Zo jong nog!

Ik kwam bij het bekijken van mijn dia's deze foto's tegen. 

Wim en ik waren 22, dolverliefd en gingen een week naar Rome.

Wim klom hier zomaar - hoe weet ik niet meer, want best hoog - 

boven op een pilaar om als standbeeld te poseren!

In de kerstvakantie, met de NBBS en 

voor het eerst met het vliegtuig.

Meer foto's hebben we ook niet, maar ik vond 

het toch leuk om ze af te laten drukken.

4 mei

 

Genieten van van alles op een scherm!

Ik vind het zo heerlijk dat veel mensen hard werken 

om ons een paar fijne uren op een scherm te bezorgen. 

Gisteren keken Wim en ik op Netflix, 

gewoon op onze eigen bank 

naar de film: 'Je m'appelle Agneta'

Een grappige en ook wel ontroerende film.

Vooral de scene die je op de rechter foto ziet

Vorige week keken we samen 

in de bioscoop naar de film: 'Champagne'

Ik vond hem wel leuk, Wim wat minder.

En woensdag gingen een vriendin en ik 

naar de ladies night in Cinemajestic

en zagen: 'The devil wears Prada 2'

compleet met een glaasje champagne, 

een taartje, een modeshow en een goodie bag.

Ik zag de tv-serie: 'Woman of Substance'

en de tv-serie: 'Rust en Vreugd'

Ik geniet elke dag van de verbouwingswedstrijd 'Het Blok'

Natuurlijk zag ik de 2026 serie: 'Kopen zonder Kijken'

En ik verheug me enorm op de Vlaamse serie: 

'Blind gekocht', die vanaf 11 mei hier te zien is.

The world begins at a kitchen table

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Deze keer een illustratie bij een prachtige tekst.

Deze combinatie komt uit de kunstbrief

See All This

Warm aanbevolen!

Spyros Vassiliou, 

After Dinner at Kostis, 

1972

Perhaps the World Ends Here

The world begins at a kitchen table.
No matter what, we must eat to live.

The gifts of earth are brought and prepared, set on the table.
So it has been since creation, and it will go on.

We chase chickens or dogs away from it. Babies teethe at the corners.
They scrape their knees under it.

It is here that children are given instructions on what it means to be human.
We make men at it, we make women.

At this table we gossip, recall enemies and the ghosts of lovers.

Our dreams drink coffee with us as they put their arms around our children.
They laugh with us at our poor falling-down selves and as we put ourselves
back together once again at the table.

This table has been a house in the rain, an umbrella in the sun.

Wars have begun and ended at this table. It is a place to hide in the shadow
of terror. A place to celebrate the terrible victory.

We have given birth on this table, and have prepared our parents for burial here.

At this table we sing with joy, with sorrow. We pray of suffering and remorse.
We give thanks.

Perhaps the world will end at the kitchen table, while we are laughing and crying,
eating of the last sweet bite.

Joy Harjo 

1994

Kunst maken van oude spijkerbroeken

Hier zie je kunstenaar Ian Berry

die 'schildert' met oude jeans.

Dit is een zelfportret

Het is ongelofelijk knap en creatief werk

Hoe hij werkt zie je in deze reportage