Deze tekst kwam ik vanmorgen tegen,
die is helemaal op mij van toepassing.
De warmte die maar aanhoudt, drukt op me;
gelukkig waren we gisteren bij vrienden met airco
om bij te praten en een zelfgebakken taartje te eten.
Op onze verjaardagkoffie onlangs hadden we elkaar
bijna niet gesproken. Dat hebben we nu ingehaald.
Zondag had ik een dag met een gouden randje:
Met twee vriendinnen hebben we een werkelijk
prachtige route gefietst, door bos en langs de dijk,
met een pauze in een boomgaard in de schaduw en
als kers op de taart keken we een film bij thuiskomst.
Ik had hem al met Wim gezien, maar kon er
gerust een tweede keer van genieten.
Deze dagen las een indrukwekkend mooi boek:
Het zou verplichte kost moeten zijn voor ons allemaal.
Hoe verwerk je trauma's en kom je thuis bij jezelf?
Daarvoor las ik een gewoon lekker boek
als zomerboek voor onze leesclub :Ook fijn!
We moeten echt nog wennen aan het 67 jaar zijn
en dat we nu werkelijk met AOW-pensioen zijn.
We hebben elkaar een museumjaarkaart
gegeven, dat biedt mogelijkheden.
Ik heb de afgelopen zes maanden een opdracht gehad:
Het updaten en actualiseren van de opruimcursus
die ik ooit schreef voor opleidingsinstituut Laudius.
Sorry, het is geen cursus meer, maar een opleiding
en de cursisten van weleer zijn nu studenten.
Afijn, ik kreeg het nog net voor mijn verjaardag af.
Het is nog niet helemaal gecheckt door de redacteur.
Misschien moet ik nog wat aanpassingen verwerken,
maar voor mezelf heb ik het geheel afgeschreven.
Ik vond het echt superleuk om te doen al zat
ik soms wel (te) lang achter mijn PC.
Ik ging er helemaal in op en soms
waren er ineens zomaar drie uur voorbij.
Daar is nu trouwens minder kans op.
We kregen voor onze verjaardag
van onze jongste dochter een klok.
Het is een koekoeksklok.
Elke heel uur komt het vogeltje
naar buiten en fluit gezellig een deuntje.
Daardoor word ik er vanzelf aan herinnerd
dat er weer een uur voorbij is en dat ik
echt weer in de benen moet komen en
pauzeren of even afstand nemen.
Vorige week vierden we dus onze trouwdag en verjaardag
en waren we een oppasdag met onze kleinkinderen
in een heel mooi openluchtzwembad in Vorden.
Heerlijk, maar dat kost een dag om bij te komen.
Twee weken geleden kreeg ik ook mijn
eerste reguliere mammografie weer gewoon
bij het bevolkingsonderzoek in plaats van in
het ziekenhuis bij de vertrouwde mammapoli.
Wel 10 werkdagen in spanning over de uitslag.
Maar gelukkig 💗💗💗 was die uitslag goed.
Nu willen we graag wat dagen fietsen,
maar wachten nu de hittegolf even af.
Niet dat we ons vervelen hoor, maar
ik moet nog wel lief zijn voor mezelf nu ik
nog maar zo kort geleden mijn vriendin verloor.
Wat is dat een intense ervaring, wat een impact heeft dat.
Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven.
Aanstaande vrijdag zou ze 73 jaar zijn geworden.
Maar Ingrid is dus voor die tijd overleden,
oh nee, we moeten van haar zeggen 'vertrokken'.
Nu maak ik dingen mee zonder dat ik haar kan bellen.
In mijn hoofd hoor ik haar stem en praat ik tegen haar.
Maar ik blijf toch een beetje verweesd achter.
De term klopt ook niet helemaal, 'verweesd'.
Is het dan 'vervriendind'?