Binnenkant

Prachtige foto van Ger Welmers

Een werkelijk prachtige foto van Ger Welmers die

ik met haar toestemming hier op mijn blog mag plaatsen.

Vooral de toppen van de torens zijn mooi gevangen

en de warme kleuren en de helderblauwe lucht!

De stad Zutphen staat er weer goed op!

ZIj schreef erbij: tussen de buien door naar de visboer.

Wat hebben we geluk: Zij ging lekker vis eten en

wij genieten mee zo'n beauty van een foto!

Je even heel dichtbij voelen

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Ik zag een filmpje waarbij deze dochter
een schort om deed dat gemaakt was van
een overhemd van haar overleden vader.
Het voelde voor haar als heel verdrietig.

Ik vind het ondanks het grote verdriet

tegelijk heel mooi dat het haar is gelukt

om van zo'n overhemd iets te maken
dat ze gewoon elke dag kan dragen
en zich dan even dichtbij kan voelen.

Plus het is mooi gemaakt.
En lijkt me niet al te moeilijk.

Misschien een tip?

Voorjaarsschoonmaak

Dit vind ik wel een geestige illustratie;

Mevrouw heeft er eigenlijk nog niet zo'n zin in.

Ze heeft al wel van alles tevoorschijn gehaald

om met de voorjaarsschoonmaak te beginnen,

maar er ligt een kruiswoordpuzzel uit de krant

die ook nog even opgelost moet worden en

net toen ze een kopje koffie had gezet belde

er een vriendin die ze nodig moest spreken.

Nou ja het voorjaar duurt nog best lang...

En Johan zag de bal

Een paar weken na de dood van mijn moeder

tien jaar geleden overleed Johan Cruijff.

Voor mij hoort de dood van de een nu

ook een beetje bij die van de ander.

Door die mooie documentaires die

te zien zijn over Johan moest ik denken

aan deze twee mooie gedichten over hem.

De eerste van Toon Hermans en de ander

bij zijn vijftigste verjaardag door Jan Kal.

Vincent zag het koren

Einstein het getal

Zappelin de zappelin

En Johan zag de bal

Toon Hermans

Zo waren we weer even vier, of acht of veertien jaar.

Voor mijn familie heb ik al een fotoalbum

samengesteld uit de mooiste foto's

uit onze kant van de familie.

Dat fotoboek is niet alleen voor ons,

maar ook voor mijn zus en broer geprint.

Maar er waren ook nog veel foto's van mij die

dat gezamenlijke fotoboek niet gehaald hebben.

Ik had de behoefte om nu voor eens en voor altijd

al die leukste foto's van uit mijn vroegste jeugd,

en jonge jaren tot aan ons trouwen uit te zoeken,

te verzamelen en zo nodig af te laten drukken,

en in een groot album te plakken.

Toen kon ik beginnen met Wim zijn foto's.

Die zaten in verschillende boekjes geplakt,

maar waren soms dubbel of los in een doos.

En die komen ook in een mooi album.

Het is een soort oer-opruimdrift!

Het is een mega klus, maar wel heel leuk om

nu eens een overzicht te hebben over ons leven.

Zo waren we weer even vier of acht of veertien jaar.

Hier twee foto's van ons;

Wim als onderwijzer in spe op de praatstoel.

En ik op de kleuterschool al een huis aan het verven.

In zwart-wit. Kom daar nu nog maar eens om.

Ik vind dit dus leuk om te doen he!

Mocht ik iemand anders kunnen helpen

die ook behoefte aan heeft ook zo'n ordening

dan houd ik mij van harte aanbevolen.

Dat kan ook de kift zijn natuurlijk!

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Maria Pawlona Friesen

Tja, dat is toch iets om jaloers op te worden:

Dochter wordt uitgezwaaid door haar ouders

die samen voor het ouderlijk huis staan,

zij met haar hoofd op zijn schouder.

Een huis met een rode voordeur en met luiken

waarachter lichte kamers en een woonkeuken

en met een oude houten schommel tussen

de stevige balken van de grote zolder.

Die schommels staan ook in de achtertuin,

tussen alle bomen vol met rijke bloesem,

waar straks hangmatten tussen passen.

Dochter kwam voor een kopje koffie

met versgebakken appeltaart en gaat

nu maar weer eens op huis aan met

een fietsmand vol met verse bloemen

en een lieve, gezeglijke hond naast haar.

Zo kan het ook iets te veel worden he?

Maar ja, dat kan ook de kift zijn natuurlijk!

Ik ben vast niet de enige...

Deze illustraties van Kurt Ard roepen

een nostalgisch gevoel bij me op.

Was mijn enige zorg nog maar dat ik

mijn man netjes in het pak de deur kreeg.

Of kon genieten van mijn kind dat zich

heerlijk vermaakte met plaatjes draaien.

Of dat ik - en mijn kleine cowboy - alles

prettig kunnen vergeten bij de kapper.

Ik ervaar nu zoveel meer chaos en narigheid,

niet perse in mijn eigen leven maar om me heen.

Ik ben vast niet de enige...

Voor haar!

Ik begrijp dat er een musical in de maak is over Frans Halsema.

Ik vind dat hij prachtige liedjes heeft gezongen, zoals dit lied: 'Voor haar'.

Even luisteren? klik hier

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn honger en mijn spijt
Als ik lach kent zij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!!

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Zo'n leuk idee van een vriendin van mij:

Ze heeft met haar kleindochters het plan opgevat

om de buurt op te fleuren en meer insecten te trekken

door zo veel mogelijk bloemen te zaaien in hun straat.

Ze hebben eerst briefjes gemaakt voor de buurt,

waarin ze hun plan uitlegden en vroegen of de mensen

nog (vergeten) bloemenzaadjes voor hen hadden.

De briefjes werden versierd met vrolijke gekleurde

bloemetjes, vlinders en bijtjes. Dat was al leuk.

Daarna hebben ze alle briefjes bij de mensen

in de bus gedaan, wat ook al leuk was om te doen

De zaadjes konden bij hen thuis worden afgegeven

maar desgewenst kwamen ze ze ook ophalen.

Er kwam echt heel veel respons.

En toen zijn mijn vriendin en haar man

met de kleindochters druk geweest om

met zand en klei balletjes te maken

waar de zaadjes in werden gerold.

Daar zie je hier een foto van.

De balletjes worden straks overal

in het groen en onder de bomen gelegd.

En dan is het natuurlijk leuk om steeds

te gaan bekijken wat er van opkomt

en hoe kleurig de buurt wordt.

Zo een leuke win-win-winactie:

Van de leuke activiteit met de kleindochters,

tot verbinding maken met mensen uit de buurt,

tot - bijna gratis - de natuur een handje helpen,

tot een fleurige straat om blij van te worden.

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!

Zegt het voort!

Warmte en vrolijkheid

Voor iedereen die graag wat warmte en vrolijkheid ziet 💗

Lievelingsspeelgoed

In Trouw las Wim over speelgoed

dat was ontworpen voor Sio

(Speelgoed Industrie Overijssel)

producent van kinderspeelgoed.

Wim herkende op de foto direct 'onze' bus.

Het was jarenlang het lievelingsspeelgoed

van onze kinderen, van bezoekende

vriendjes en vriendinnetjes en

de laatste jaren van onze kleinkinderen.

We weten niet eens meer hoe we er aan zijn gekomen.

Een rommelmarktvondst van Wim zijn ouders?

Wij vroegen ons wel eens af waarom

het bij iedereen zo enorm in de smaak viel.

Het is eenvoudig, maar je kon er dus mee rijden,

alle passagiers er bij haltes uit en in laten stappen,

de kleuren benoemen en bij elkaar zoeken

en gewoon lekker mee friemelen.

In Trouw werden de ontwerpers genoemd:

Met haar felgekleurde ontwerpen drukte

Corry van Blokland-Mobach een stempel

op speelgoed uit de jaren zestig en zeventig.

Samen met haar man en industrieel ontwerper

Rokus vormde ze een onafscheidelijke eenheid.

Het stel zag zichzelf niet als kunstenaars en had een hekel

aan termen als inspiratie of werken vanuit gevoel;

Ze zagen zichzelf vooral als noeste werkers.

Zowel privé als in hun werk waren ze onafscheidelijk.

'Ze waren hun tijd ver vooruit vanwege hun

toepasbaarheid van schoonheid en design in speelgoed',

vertelt Ben Schräder van het Speelgoedmuseum in Deventer.

'Corry bracht met haar primaire kleuren speelsheid in die wereld.'

Corry van Blokland-Mobach (1929-2026)

bron

Zo mooi!

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Daniel Garber

Springtime in the village

1917

Alles staat op springen.

Zo mooi!

💗 Dag mam 💗

Vorige week vrijdag was het tien jaar

geleden dat onze moeder stierf

Het is zo gek dat dat al

weer zo lang geleden is.

In het familie fotoboek dat ik maakte

is dit hier boven de laatste bladzijde.

Dat kwam zo:

Mijn broer nam bij het opruimen van haar huis

mijn moeders gouwe ouwe clivia mee.

En elk jaar rond haar sterfdag bloeit ze.

Vrijdag kregen we deze foto.

💗 Dag mam 💗

Niet vergeten te gaan stemmen vandaag!

Weet jij het al?

Ik ben vanavond stemmen aan

het tellen hier in de Noorderhaven.

Ik hoop op veel werk want dan

hebben we een hoge opkomst gehad!

PS Ik geef hier geen stemadvies natuurlijk,

maar als kandidaten wat jou betreft even goed

zijn stem dan vandaag liefst op een vrouw!

Dan zien we morgen wel weer verder

Nou, het werden geen koekjes maar een grote pan nasi!

Met veel heel groente en sperzieboontjes,

zilvervliesrijst, biologische kip, reepjes omelet,

gebakken banaan en zelfgemaakte pindasaus.

En op tafel dan nog kroepoek, seroendeng,

augurkjes en wat komkommer in het zuur.

Ondertussen een afspeellijst met

mooie opkikkerende muziek.

We werden er blij van!

Een lichtje dat in het donker brandde

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Het valt me soms zwaar deze dagen

om iets positiefs te schrijven.

En dan val ik toch maar weer

terug op good old Toon.

Ik wens je een fijne maandag!

Zo mooi anders...

Door het kussengedicht van gisteren kwam ik

weer te denken over onze vijftigste verjaardag die

Wim en ik samen en tegelijk vierden met een feestje.

Ik heb Wim toen voor al onze

vrienden en familie toegesproken.

Bijna zeventien jaar geleden.

Dit zei ik:

Dat is fijn wakker worden!

Ik word altijd blij van een heerlijk kussen
met een sloop met lieve letters erop.

Net of je dan nog fijner in slaap zal vallen
en nog heerlijker wakker zult worden.