Zo waren we weer even vier, of acht of veertien jaar.

Voor mijn familie heb ik al een fotoalbum

samengesteld uit de mooiste foto's 

uit onze kant van de familie.

Dat fotoboek is niet alleen voor ons, 

maar ook voor mijn zus en broer geprint.

Maar er waren ook nog veel foto's van mij die 

dat gezamenlijke fotoboek niet gehaald hebben. 

Ik had de behoefte om nu voor eens en voor altijd 

al die leukste foto's van uit mijn vroegste jeugd, 

en jonge jaren tot aan ons trouwen uit te zoeken, 

te verzamelen en zo nodig af te laten drukken, 

en in een groot album te plakken.

Toen kon ik beginnen met Wim zijn foto's. 

Die zaten in verschillende boekjes geplakt,

maar waren soms dubbel of los in een doos.

En die komen ook in een mooi album.

Het is een soort oer-opruimdrift!

Het is een mega klus, maar wel heel leuk om 

nu eens een overzicht te hebben over ons leven.

Zo waren we weer even vier of acht of veertien jaar.

Hier twee foto's van ons; 

Wim als onderwijzer in spe op de praatstoel.

En ik op de kleuterschool al een huis aan het verven.

In zwart-wit. Kom daar nu nog maar eens om.

Ik vind dit dus leuk om te doen he!

Mocht ik iemand anders kunnen helpen 

die ook behoefte aan heeft ook zo'n ordening

dan houd ik mij van harte aanbevolen.

Dat kan ook de kift zijn natuurlijk!

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Maria Pawlona Friesen

Tja, dat is toch iets om jaloers op te worden:

Dochter wordt uitgezwaaid door haar ouders 

die samen voor het ouderlijk huis staan, 

zij met haar hoofd op zijn schouder. 

Een huis met een rode voordeur en met luiken 

waarachter lichte kamers en een woonkeuken 

en met een oude houten schommel tussen 

de stevige balken van de grote zolder.

Die schommels staan ook in de achtertuin,

tussen alle bomen vol met rijke bloesem,

waar straks hangmatten tussen passen. 

Dochter kwam voor een kopje koffie 

met versgebakken appeltaart en gaat 

nu maar weer eens op huis aan met 

een fietsmand vol met verse bloemen

en een lieve, gezeglijke hond naast haar.

Zo kan het ook iets te veel worden he?

Maar ja, dat kan ook de kift zijn natuurlijk!

Ik ben vast niet de enige...

Deze illustraties van Kurt Ard roepen 

een nostalgisch gevoel bij me op.

Was mijn enige zorg nog maar dat ik 

mijn man netjes in het pak de deur kreeg.

Of kon genieten van mijn kind dat zich 

heerlijk vermaakte met plaatjes draaien.

Of dat ik - en mijn kleine cowboy - alles 

prettig kunnen vergeten bij de kapper.

Ik ervaar nu zoveel meer chaos en narigheid,

niet perse in mijn eigen leven maar om me heen.

Ik ben vast niet de enige...

Voor haar!

Ik begrijp dat er een musical in de maak is over Frans Halsema.

Ik vind dat hij prachtige liedjes heeft gezongen, zoals dit lied: 'Voor haar'. 

Even luisteren? klik hier 

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn honger en mijn spijt
Als ik lach kent zij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!!

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen. 

 

Zo'n leuk idee van een vriendin van mij:

Ze heeft met haar kleindochters het plan opgevat 

om de buurt op te fleuren en meer insecten te trekken 

door zo veel mogelijk bloemen te zaaien in hun straat.

Ze hebben eerst briefjes gemaakt voor de buurt, 

waarin ze hun plan uitlegden en vroegen of de mensen 

nog (vergeten) bloemenzaadjes voor hen hadden.   

De briefjes werden versierd met vrolijke gekleurde

bloemetjes, vlinders en bijtjes. Dat was al leuk.

Daarna hebben ze alle briefjes bij de mensen 

in de bus gedaan, wat ook al leuk was om te doen

De zaadjes konden bij hen thuis worden afgegeven

maar desgewenst kwamen ze ze ook ophalen.

Er kwam echt heel veel respons.

En toen zijn mijn vriendin en haar man

met de kleindochters druk geweest om 

met zand en klei balletjes te maken

waar de zaadjes in werden gerold.

Daar zie je hier een foto van.

De balletjes worden straks overal 

in het groen en onder de bomen gelegd.

En dan is het natuurlijk leuk om steeds 

te gaan bekijken wat er van opkomt 

en hoe kleurig de buurt wordt.

Zo een leuke win-win-winactie:

Van de leuke activiteit met de kleindochters,

tot verbinding maken met mensen uit de buurt,

tot - bijna gratis - de natuur een handje helpen,

tot een fleurige straat om blij van te worden.

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!

Zegt het voort! 

Warmte en vrolijkheid

Voor iedereen die graag wat warmte en vrolijkheid ziet 💗

 

Lievelingsspeelgoed

In Trouw las Wim over speelgoed 

dat was ontworpen voor Sio 

(Speelgoed Industrie Overijssel) 

producent van kinderspeelgoed.

Wim herkende op de foto direct 'onze' bus.

Het was jarenlang het lievelingsspeelgoed 

van onze kinderen, van bezoekende 

vriendjes en vriendinnetjes en 

de laatste jaren van onze kleinkinderen.

We weten niet eens meer hoe we er aan zijn gekomen.

Een rommelmarktvondst van Wim zijn ouders?

Wij vroegen ons wel eens af waarom 

het bij iedereen zo enorm in de smaak viel.

Het is eenvoudig, maar je kon er dus mee rijden, 

alle passagiers er bij haltes uit en in laten stappen,

de kleuren benoemen en bij elkaar zoeken 

en gewoon lekker mee friemelen.

In Trouw werden de ontwerpers genoemd:

Met haar felgekleurde ontwerpen drukte

Corry van Blokland-Mobach een stempel 

op speelgoed uit de jaren zestig en zeventig. 

Samen met haar man en industrieel ontwerper 

Rokus vormde ze een onafscheidelijke eenheid.

Het stel zag zichzelf niet als kunstenaars en had een hekel 

aan termen als inspiratie of werken vanuit gevoel; 

Ze zagen zichzelf vooral als noeste werkers. 

Zowel privé als in hun werk waren ze onafscheidelijk. 

'Ze waren hun tijd ver vooruit vanwege hun 

toepasbaarheid van schoonheid en design in speelgoed', 

vertelt Ben Schräder van het Speelgoedmuseum in Deventer.

'Corry bracht met haar primaire kleuren speelsheid in die wereld.' 

Corry van Blokland-Mobach (1929-2026)

bron 

Zo mooi!

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Daniel Garber

Springtime in the village

1917

Alles staat op springen. 

Zo mooi!

💗 Dag mam 💗

Vorige week vrijdag was het tien jaar 

geleden dat onze moeder stierf

Het is zo gek dat dat al 

weer zo lang geleden is.

In het familie fotoboek dat ik maakte

is dit hier boven de laatste bladzijde.

Dat kwam zo:

Mijn broer nam bij het opruimen van haar huis 

mijn moeders gouwe ouwe clivia mee.

En elk jaar rond haar sterfdag bloeit ze.

Vrijdag kregen we deze foto.

💗 Dag mam 💗

Niet vergeten te gaan stemmen vandaag!

 

Weet jij het al?

Ik ben vanavond stemmen aan 

het tellen hier in de Noorderhaven.

Ik hoop op veel werk want dan 

hebben we een hoge opkomst gehad!

PS Ik geef hier geen stemadvies natuurlijk, 

maar als kandidaten wat jou betreft even goed 

zijn stem dan vandaag liefst op een vrouw!

Dan zien we morgen wel weer verder

 

Nou, het werden geen koekjes maar een grote pan nasi!

Met veel heel groente en sperzieboontjes, 

zilvervliesrijst, biologische kip, reepjes omelet, 

gebakken banaan en zelfgemaakte pindasaus.

En op tafel dan nog kroepoek, seroendeng, 

augurkjes en wat komkommer in het zuur.

Ondertussen een afspeellijst met 

mooie opkikkerende muziek.

We werden er blij van! 

Een lichtje dat in het donker brandde

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.  

Het valt me soms zwaar deze dagen 

om iets positiefs te schrijven.

En dan val ik toch maar weer 

terug op good old Toon.

Ik wens je een fijne maandag!

Zo mooi anders...

Door het kussengedicht van gisteren kwam ik 

weer te denken over onze vijftigste verjaardag die

Wim en ik samen en tegelijk vierden met een feestje.

Ik heb Wim toen voor al onze 

vrienden en familie toegesproken.

Bijna zeventien jaar geleden.

Dit zei ik:

 

Dat is fijn wakker worden!

Ik word altijd blij van een heerlijk kussen
met een sloop met lieve letters erop.

Net of je dan nog fijner in slaap zal vallen
en nog heerlijker wakker zult worden.

 

Een plek om weg te dromen

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.

En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

 

Line Holtegaard

'The light of dreams'

Werkelijk een plek om weg te dromen, 

en dan vooral vanwege het zonlicht dat 

hier onbekommerd naar binnen schijnt.

Natuurlijk, de zachte lieve kleuren van 

het beddengoed werken ook mee,

het behang met de bloemetjes,

een fijne mand naast het bed,

het hout en de prent boven het bed 

en het frisse groen van de planten.

Maar vooral de zon doet het voor mij.

Ik zou hier graag een uurtje rusten 

met een kop thee en een fijn boek.

Voor alle VW liefhebbers

Voor alle VW liefhebbers:

er zijn nu ook VW-rollators, inklapbaar en met een zitje,

VW-scootmobielen, ook in stationcaruitvoering

en en zelfs VW-kattenrugzakken.

Enig toch?

Dan dragen we het met z'n tweeën

Suzan en Freek zingen iets van 

hun nieuwe liedje voor hun zoontje Sef.

Zo lief!

Even kijken?

filmpje

Ik weet dat je het nooit zou vragen
Maar ik kan ook wat zorgen dragen
Je hoeft niet alles zelf te geven
Ik ontmoet je halverwege

Als er niets of niemand bij kan
Geef wat van jezelf aan mij dan
Dan dragen we het met z'n tweeën
Ik ontmoet je halverwege
Ik ontmoet je halverwege

PS Vanmorgen hebben Wim en ik samen 

onze belastingaangifte ingevuld en verzonden. 

Ook al zoiets wat zo fijn is om samen te doen...

Adres Onbekend mag niet van de radio verdwijnen!

Vaste lezers van mijn blog weten inmiddels wel dat ik al heel lang fan ben van het radioprogramma: 'Adres Onbekend'. Ik luisterde al toen het nog op de vrijdagmorgen werd uitgezonden met presentator Anne van Egmond. De laatste jaren is het programma in samenwerking met de regionale omroepen naar radio 5 gegaan, op zondag van twaalf tot twee. Met presentator Ron Kas!  Hier zie je ons samen toen ik ooit te gast was in het programma.

De opzet bleef al die jaren hetzelfde: Mensen weer bij elkaar brengen. Als luisteraar kreeg je de meest mooie verhalen te horen waarbij duidelijk werd hoe belangrijk de gezochte persoon was geweest in het leven van degene die zoekt. Ook is er soms een zoektocht naar een nog onbekende vader of andere familie. Prachtig!  Het programma bestaat komend jaar 55 jaar en er is inmiddels ook een mooie website waarbij je ook verslagen kunt beluisteren van de mooiste speurtochten en ontmoetingen.  https://www.nporadio5.nl/programmas/adresonbekend 

Ik ben zelf in het programma te gast geweest toen ik voor onze woongroep in oprichting, de Naobers, op zoek was naar nieuwe buren. En ik werd lid van de zoekbrigade, waarbij ik zo'n mooi hesje kreeg en actief mee kon speuren naar de gezochte personen. Tegenwoordig komt daar ook het zoeken in DNA databanken bij. Ik zou daar dolgraag meer van willen weten zodat ik daarmee ook zoektochten zou kunnen helpen oplossen. Ik wilde al me graag eens verdiepen in het volgen van een soort cursus of opleiding. 

Maar nu na 55 jaar 'Adres Onbekend' wordt het radioprogramma wegbezuinigd. 

In 2027 verdwijnt het programma en dat vind ik onbegrijpelijk. Is het een zo duur format? Komt er dan een ander goedkoper programma voor in de plaats? Ik begrijp het gewoon niet. 

De luisteraars kunnen zelf meezoeken met de zoektochten, dat vinden mensen juist heel fijn om te kunnen doen. Het zorgt voor verbinding en voor heel mooie, soms ontroerende verhalen. Levens worden soms blijvend gelukkiger, vragen worden beantwoord. En dan dreigt juist dit radioprogramma te worden gestopt. 

Voor wie ook graag wil dat het programma blijft is er een petitie die je kunt tekenen. 

Hier is de link

Ik hoop dat jullie allemaal even de moeite nemen om te tekenen. Het kost niets en levert misschien een mooi resultaat op. Hoop ik van harte.