Daar knapt een mens van op!


Wim en ik togen gisteren in de ochtend naar 
de Welkoop voor pot- en zaaigrond voor onszelf en 
rozenmest voor de roos op het graf van mijn schoonvader. 

Ik wil nu elke dag aan de slag met het verpotten 
en / of verzorgen van onze kamerplanten.
Te beginnen vandaag met onze parapluplant.
Kijk hem staan te shinen in het ochtendzonnetje.
Buiten komen de blauwe druifjes uit de knop.

De Welkoop is vlak naast de Praxis, 
waar we deze fleurige deurmat uitzochten.
We hadden al jaar en dag een ruige kokosmat, 
maar die regent soms nat en wil dan niet meer 
snel weer drogen en nu begon hij te scheuren
en lieten de haren los die we allemaal naar
binnen liepen, waar ik kriegel van werd. 
Dus nu een dunnere fleurige mat die 
we makkelijk kunnen laten drogen.
Daar knapt een mens van op!!

En in de avond breide ik aan 
de sjaal voor een rossige vriendin, 
die haar vast heel mooi gaat staan.
Het was een fijne dag!

Zo mooi! Vooral als je toch wakker ligt in de nacht...


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.  

Vannacht lag ik wakker en ging op zoek 
naar iets moois om te luisteren op mijn telefoon.
Ik werd op mijn wenken bediend.
Yanick Lowack speelt op piano
'Passacaglia' van Handel en Halvorsen

Lisa Batiashivili speelt 
'Erbarme Dich' van Bach

Alexis Carlier zingt 
'Une belle histoire' van Michel Fugain 
Extra leuk dat de tekst meeloopt, 
want we zingen dit lied ook met ons koor 
en sommige zinnen zijn echt tongbrekers.
En dat blijft nu vanzelf beter 'zitten'...

Simone Kleinsma zingt 
'Wat is mijn hart' van Marco Borsato

Maar ook het lied 'I say a little prayer for you' 
uit de film 'My best friends wedding'.

Fijne Paaszaterdag!




10.51 uur ik heb een kop cappuccino en zit bij mijn pc.
De wasmachine staat zoemend ons beddengoed te wassen.
Op onze slaapkamer staat het raam wagenwijd open en 
het dekbed en de kussens luchten in het raam.
De wollen onderdekens hangen ook buiten 
en het schone beddengoed ligt klaar om 
straks de hele boel weer fris op te maken.
Buurman Henk heeft donderdag al 
onze ramen al van binnen en buiten gelapt.
Dus dat ziet er al weer on zijn paasbest uit. 
 
Die lekker koffie heb ik al wel verdiend, 
want ik heb al best wat gedaan, vind ik dan zelf.
Na een half uurtje lezen in ons leesclubboek: 
en het half invullen van de Mezza Cryptogram
heb ik een ontbijtje voor mijzelf gemaakt en 
naar de laatste bijdrage van Kees Boonman 
aan radio1 Nieuwsweekend geluisterd.
Heel erg jammer dat hij er mee stopt. 
Ik was een vaste luisteraar en stak er altijd 
wat van op als hij de politieke toestand 
in ons land en in de wereld uitlegde.  
Je kunt het hier terugluisteren.

Toen heb ik met de tondeuse Wim zijn haar 
gemillimeterd, gelukkig zijn daar geen foto's van,
want ik doe dat altijd heel charmant in mijn nachtpon.
Daarna ging Wim douchen en ik knipte ondertussen 
mijn nagels, wat ik nog steeds zelf doe, maar ik zie de dag 
verschijnen dat ik naar een pedicure moet gaan omzien.
Toen Wim klaar was ben ik gelijk ook gaan douchen.
Haar wassen en daarna alles wat een creme-pje 
kon gebruiken ingesmeerd en verzorgd.
Ik heb zelfs mijn haar gefohnd.

Toen heb ik mij aangekleed en 
de beddengoed-was in de machine gedaan.
Ik heb wat gerommeld in huis, dat wil zeggen 
wat dingetjes anders gerangschikt en opgeruimd 
en ik heb wat planten in de kamer verwisseld 
om ze een betere plek te geven waar 
ze het - hopelijk - beter gaan doen.
Ondertussen hebben Wim en ik 
een boodschappenlijstje gemaakt.

Toen ging Wim koffie zetten en heb 
ik een broodje gemaakt voor erbij 
en ben ik aan dit blogje begonnen.
Ik heb de hele dag nog voor me. Lekker.
Wim moet vanavond werken en trouwens 
de beide Paasdagen heeft hij ook middagdienst.
Het is deze keer voor het laatst dat we rekening 
moeten met het werk van Wim met de feestdagen.
want hij gaat deze zomer met pensioen. 
Deze keer nog een klein beetje saai dus,  
maar... ik heb de Paaspuzzels van de Volkskrant 
waar ik me altijd enorm op verheug en de zon schijnt.
Een fijne Paaszaterdag allemaal!   

het zonlicht en de mooie bloesem


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Elena Kuzovleva
'Chinese theepot'
2020

Wat een lief werkje.
De titel gaat natuurlijk over de theepot, 
die is ook mooi, maar ik vind vooral 
het zonlicht en de mooie bloesem 
heel fijn om naar te kijken.
Zo wil je toch allemaal 
wel even genieten
van een kopje thee?

Effe helemaal vergeten



Ik kreeg een mailtje:
en ik dacht dat is een vergissing.
Heb ik gebeld. Maar nee hoor, het klopt:
In mei vorig jaar heb ik deze voorstelling geboekt.
Klopt, mevrouw, en het was ook al betaald.
Was ik dus effe helemaal vergeten.
Enne.. we zijn toevallig vrij 
dus we kunnen ook nog!
Wat een feest!
  

Fijne dingen in je leven



💚- hear hear -💚

 

Prachtige foto van Ger Welmers



Een werkelijk prachtige foto van Ger Welmers die 
ik met haar toestemming hier op mijn blog mag plaatsen.

Vooral de toppen van de torens zijn mooi gevangen
en de warme kleuren en de helderblauwe lucht!
De stad Zutphen staat er weer goed op!

ZIj schreef erbij: tussen de buien door naar de visboer.
Wat hebben we geluk: Zij ging lekker vis eten en 
wij genieten mee zo'n beauty van een foto! 
 

Je even heel dichtbij voelen


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen. 

Ik zag een filmpje waarbij deze dochter
een schort om deed dat gemaakt was van
een overhemd van haar overleden vader.
Het voelde voor haar als heel verdrietig.

Ik vind het ondanks het grote verdriet
tegelijk heel mooi dat het haar is gelukt 
om van zo'n overhemd iets te maken
dat ze gewoon elke dag kan dragen
en zich dan even dichtbij kan voelen.

Plus het is mooi gemaakt.
En lijkt me niet al te moeilijk.

Misschien een tip?

Voorjaarsschoonmaak


Dit vind ik wel een geestige illustratie;

Mevrouw heeft er eigenlijk nog niet zo'n zin in.
Ze heeft al wel van alles tevoorschijn gehaald 
om met de voorjaarsschoonmaak te beginnen,
maar er ligt een kruiswoordpuzzel uit de krant 
die ook nog even opgelost moet worden en 
net toen ze een kopje koffie had gezet belde
 er een vriendin die ze nodig moest spreken.

Nou ja het voorjaar duurt nog best lang...

En Johan zag de bal


Een paar weken na de dood van mijn moeder
 tien jaar geleden overleed Johan Cruijff.
Voor mij hoort de dood van de een nu 
ook een beetje bij die van de ander.

Door die mooie documentaires die
te zien zijn over Johan moest ik denken 
aan deze twee mooie gedichten over hem.
De eerste van Toon Hermans en de ander 
bij zijn vijftigste verjaardag door Jan Kal. 






Vincent zag het koren
Einstein het getal
Zappelin de zappelin
En Johan zag de bal

Toon Hermans



Zo waren we weer even vier, of acht of veertien jaar.


Voor mijn familie heb ik al een fotoalbum
samengesteld uit de mooiste foto's 
uit onze kant van de familie.
Dat fotoboek is niet alleen voor ons, 
maar ook voor mijn zus en broer geprint.

Maar er waren ook nog veel foto's van mij die 
dat gezamenlijke fotoboek niet gehaald hebben. 

Ik had de behoefte om nu voor eens en voor altijd 
al die leukste foto's van uit mijn vroegste jeugd, 
en jonge jaren tot aan ons trouwen uit te zoeken, 
te verzamelen en zo nodig af te laten drukken, 
en in een groot album te plakken.

Toen kon ik beginnen met Wim zijn foto's. 
Die zaten in verschillende boekjes geplakt,
maar waren soms dubbel of los in een doos.
En die komen ook in een mooi album.
Het is een soort oer-opruimdrift!

Het is een mega klus, maar wel heel leuk om 
nu eens een overzicht te hebben over ons leven.
Zo waren we weer even vier of acht of veertien jaar.
Hier twee foto's van ons; 
Wim als onderwijzer in spe op de praatstoel.
En ik op de kleuterschool al een huis aan het verven.
In zwart-wit. Kom daar nu nog maar eens om.

Ik vind dit dus leuk om te doen he!
Mocht ik iemand anders kunnen helpen 
die ook behoefte aan heeft ook zo'n ordening
dan houd ik mij van harte aanbevolen.

Dat kan ook de kift zijn natuurlijk!


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Maria Pawlona Friesen

Tja, dat is toch iets om jaloers op te worden:
Dochter wordt uitgezwaaid door haar ouders 
die samen voor het ouderlijk huis staan, 
zij met haar hoofd op zijn schouder. 

Een huis met een rode voordeur en met luiken 
waarachter lichte kamers en een woonkeuken 
en met een oude houten schommel tussen 
de stevige balken van de grote zolder.

Die schommels staan ook in de achtertuin,
tussen alle bomen vol met rijke bloesem,
waar straks hangmatten tussen passen. 

Dochter kwam voor een kopje koffie 
met versgebakken appeltaart en gaat 
nu maar weer eens op huis aan met 
een fietsmand vol met verse bloemen
en een lieve, gezeglijke hond naast haar.

Zo kan het ook iets te veel worden he?
Maar ja, dat kan ook de kift zijn natuurlijk!

Ik ben vast niet de enige...



Deze illustraties van Kurt Ard roepen 
een nostalgisch gevoel bij me op.
Was mijn enige zorg nog maar dat ik 
mijn man netjes in het pak de deur kreeg.
Of kon genieten van mijn kind dat zich 
heerlijk vermaakte met plaatjes draaien.
Of dat ik - en mijn kleine cowboy - alles 
prettig kunnen vergeten bij de kapper.

Ik ervaar nu zoveel meer chaos en narigheid,
niet perse in mijn eigen leven maar om me heen.
Ik ben vast niet de enige...

Voor haar!


Ik begrijp dat er een musical in de maak is over Frans Halsema.
Ik vind dat hij prachtige liedjes heeft gezongen, zoals dit lied: 'Voor haar'. 
Even luisteren? klik hier 

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij kent al mijn dromen en mijn wanen
Al mijn haast en al mijn honger en mijn spijt
Als ik lach kent zij alleen de tranen
Die daar achter liggen in de tijd

Zo alleen maar wil ik verder leven
Schuilend bij elkaar
En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!!

Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen. 
 
Zo'n leuk idee van een vriendin van mij:
Ze heeft met haar kleindochters het plan opgevat 
om de buurt op te fleuren en meer insecten te trekken 
door zo veel mogelijk bloemen te zaaien in hun straat.

Ze hebben eerst briefjes gemaakt voor de buurt, 
waarin ze hun plan uitlegden en vroegen of de mensen 
nog (vergeten) bloemenzaadjes voor hen hadden.   

De briefjes werden versierd met vrolijke gekleurde
bloemetjes, vlinders en bijtjes. Dat was al leuk.
Daarna hebben ze alle briefjes bij de mensen 
in de bus gedaan, wat ook al leuk was om te doen
De zaadjes konden bij hen thuis worden afgegeven
maar desgewenst kwamen ze ze ook ophalen.

Er kwam echt heel veel respons.
En toen zijn mijn vriendin en haar man
met de kleindochters druk geweest om 
met zand en klei balletjes te maken
waar de zaadjes in werden gerold.
Daar zie je hier een foto van.

De balletjes worden straks overal 
in het groen en onder de bomen gelegd.
En dan is het natuurlijk leuk om steeds 
te gaan bekijken wat er van opkomt 
en hoe kleurig de buurt wordt.

Zo een leuke win-win-winactie:
Van de leuke activiteit met de kleindochters,
tot verbinding maken met mensen uit de buurt,
tot - bijna gratis - de natuur een handje helpen,
tot een fleurige straat om blij van te worden.

Een Top Plan om ook in jouw buurt te doen!
Zegt het voort! 

Lievelingsspeelgoed


In Trouw las Wim over speelgoed 
dat was ontworpen voor Sio 
(Speelgoed Industrie Overijssel) 
producent van kinderspeelgoed.
Wim herkende op de foto direct 'onze' bus.
Het was jarenlang het lievelingsspeelgoed 
van onze kinderen, van bezoekende 
vriendjes en vriendinnetjes en 
de laatste jaren van onze kleinkinderen.
We weten niet eens meer hoe we er aan zijn gekomen.
Een rommelmarktvondst van Wim zijn ouders?

Wij vroegen ons wel eens af waarom 
het bij iedereen zo enorm in de smaak viel.
Het is eenvoudig, maar je kon er dus mee rijden, 
alle passagiers er bij haltes uit en in laten stappen,
de kleuren benoemen en bij elkaar zoeken 
en gewoon lekker mee friemelen.

In Trouw werden de ontwerpers genoemd:
Met haar felgekleurde ontwerpen drukte
Corry van Blokland-Mobach een stempel 
op speelgoed uit de jaren zestig en zeventig. 
Samen met haar man en industrieel ontwerper 
Rokus vormde ze een onafscheidelijke eenheid.

Het stel zag zichzelf niet als kunstenaars en had een hekel 
aan termen als inspiratie of werken vanuit gevoel; 
Ze zagen zichzelf vooral als noeste werkers. 
Zowel privé als in hun werk waren ze onafscheidelijk. 

'Ze waren hun tijd ver vooruit vanwege hun 
toepasbaarheid van schoonheid en design in speelgoed', 
vertelt Ben Schräder van het Speelgoedmuseum in Deventer.

'Corry bracht met haar primaire kleuren speelsheid in die wereld.' 
Corry van Blokland-Mobach (1929-2026)