Opruimen voor je het zelf niet meer kunt!




Precies dit is een geweldige motivatie om op te ruimen
voor je kleiner moet gaan wonen of het zelf niet meer kunt.

Hoe blij zullen je kinderen of nabestaanden zijn 
als ze niet opgezadeld worden met een enorme hoeveelheid spullen.

Dus, ga regelmatig door je spulletjes, 
geef door of weg wat je niet meer gebruikt.
Geef met de warme hand wat je graag 
aan je vrienden en familie gunt.

En geniet zelf van een overzichtelijk en eenvoudiger huis
en een leven met meer ruimte, lucht en tijd en energie 
om dat te doen waar je gewoon heel blij van wordt.
Kortom een leven met meer woongeluk!

Fijn weekend!  

PS
Hulp met opruimen nodig?
Doe de online cursus: 'Opgeruimd wonen!'
Mee info?
 

Buren



John Falter

'Tidy end sloppy Neighbors'

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Leuk die tegenstelling van karakters bij deze buren.
Ik zou de kriebels krijgen van de keurige buur met zijn kniekousen,
maar eerlijk gezegd ook van de rommelbuur op zijn veranda.
Goed getroffen illustratie voor de Evening Post van John Falter.


Vier schortjes!


Naast mijn breiwerk heb ik de laatste weken ook weer eens wat schortjes gemaakt.

Drie 'gewone' leuke fleurige schortjes als cadeau voor een tante, een vriendin en mijn schoonmoeder, en eentje die een beetje 'raar' is. 

Gemaakt van een oud bloesje, waarbij ik de rand van een ander overhemd met knoopjes en al naast de gewone knoopsluiting heb vastgezet.

Wat rood-witte ruitjes als halsband, gele tulpjes als sluitbanden en wat gezellige illustraties en borduurwerk, die het een oud-Hollands tintje geven. 

Ik gaf het cadeau aan een vriendin die nogal klein van stuk is, en het paste haar wonderwel. Ze houdt wel van iets 'geks' en was er blij mee, zei ze...




Werken tot ze er bij neervalt!




Het is wat met die koningin Elizabeth!
Al 96 jaar en dan gewoon in functie 
moeten blijven tot je er bij neervalt.

Ik hoop dat ze haar '70-jarig koningin zijn' jubileum 
nog haalt en dan eindelijk met pensioen mag.

Kan Charles eindelijk ook eens aan de bak!


Breien bij 'Boer zoekt vrouw'' !





De laatste tijd heb ik met plezier zitten handwerken.
Na de blauwe trui met de sjaalkraag voor Wim 
en de omslagdoek voor de bruiloft van onze dochter,
heb ik een truitje gebreid voor ons kleinzoontje Marijn,
- waar ik helaas geen foto van heb gemaakt -  
en nu een truitje voor kleindochter Sammie.

Ze is drie en houdt erg van roze. 
Dit is katoen met een glimmertje erin,
al zie je dat op de helemaal foto niet.


Voorjaarsschoonmaakkriebels



Van dit soort opgeruimde linnenkasten word ik altijd heel blij.
En ik krijg er zin van om onze eigen linnenkast eens op te ruimen.
Misschien is het een oud staartje 'voorjaarsschoonmaakkriebels'.

We hebben net de wollen onderdekens van ons bed gehaald,
en alle molton onderslopen en molton matrashoezen 
weer eens even lekker gewassen.

Deze week wil ik de kussens zelf ook maar eens wassen, 
het wordt zomers weer, ze kunnen lekker buiten in het zonnetje drogen.

En ik wil nu eens werk maken van het (laten) wassen 
van ons heerlijke donzen dekbed.

En dan mag ik als beloning ons beddengoed uit de kast halen,
met een heerlijk sopje de kast zelf lekker poetsen,
alles eens door mijn handen laten gaan en controleren, 
en dan weer nette opgevouwen stapeltjes maken.

Ik kan niet fluiten, maar ik zou het fluitend willen doen.
Maar zoals ruim en fluffy als op deze foto 
zal het heus niet worden.

 

Is het geen plaatje?



Ik deed vorig jaar een workshop om te leren hoe je jouw eigen verzorgingsproducten zelf kunt maken, heel duurzaam en met louter natuurlijk ingredienten.  Bij Teunie van het blog: eenvoudigleven.nl  Echt een aanrader!

We leerden hoe we deodorant, tandpasta en een eenvoudige basiszalf kunnen maken. En als toetje leerde Teunie ons hoe we zelf wasmiddel kunnen maken: Supersimpel: een eetlepel geconcentreerde soda, 80 gram Marseille zeepvlokken en 5 liter warm water is genoeg voor een wasbeurt of 25! Zo gezegd zo gedaan. Naar volle tevredenheid kreeg ik mijn was schoon. Alleen voor de wol en fijne was had ik nog een apart middel van Ecover.

Ik had een grote emmer met deksel gekregen van de friteszaak hier om de hoek. Daar stond met grote letters Remia Fritessaus op in schreeuwerig groen. Dat was lelijk en een ergernis; ik was van plan om een mooie witte emmer te kopen. Maar wat me verder tegenviel dat ik die zware emmer steeds uit het kastje dat boven mijn wasmachine hangt moest tillen en er stond ook steeds de beker op waar ik het middel mee uit de emmer schepte. Die werd plakkerig, 

Maar daar heb ik wat op gevonden: Ik heb drie flessen biologische melk in plastic flessen gekocht. De melk heb ik opgedronken en het nieuwe wasmiddel heb ik met zo'n tuutding waarvan ik nu even niet op de naam kan komen in de flessen gegoten. Daar kan twee liter in, is dus minder zwaar. En ze pasten precies in de wijnkistjes die we nog hadden en die Wim naast de wasmachine heeft opgehangen. 

In het oeroude Persil blik zitten nog natriumpercarbonaat, voor de witte was en ossegalzeep. En er is ook nog ruimte voor een fles azijn voor af en toe bij de handdoeken. En voor mijn speelgoedwasmachinetje dat daar vrolijk staat te glimmen! 

Daar word ik dus heel erg blij van!

Recept: 80 gram Marseille zeepvlokken en een eetlepel geconcentreerde soda. (te koop in de webshop van Teunie) Doe dat in een emmer met 5 liter warm water, even met de staafmixer goed mixen. Laat het een nachtje staan, het is dan een lobbig mengsel geworden. Gebruik ongeveer een beker op een wasbeurt. het recept op het blog van Teunie

Het is een mild wasmiddel, fijn voor de huid en het milieu. Echt hardnekkige vlekken kun je voorbehandelen met ossengalzeep. Een geurtje kun je toevoegen met wat druppels olie, al doe ik dat zelf eigenlijk niet. Heel soms doe ik alleen voor de geur een klein dopje van mijn fijnwasmiddel erbij. 

Niet gebruiken voor wol en fijne was. En ik gebruik het ook niet voor mijn donkere jurkjes en Wim zijn mooie donkere overhemden om zeker te zijn dat de kleur niet wordt aangetast. Maar heerlijk voor beddengoed, handdoeken, theedoeken, pyjama's enzo! 

Zo bespaar ik wasmiddel met allerlei toegevoegde rommel. En ben ik ook nog heel voordelig uit. 


Dit droegen de oma's van nu in de jaren 70!


 

Dit is wat de oma's van nu in de jaren 70 droegen.
Hot pants, minirokjes, hoge laarzen en hoge kniekousen.
En wat voelden we ons er mooi en hip in.



De geur van de kindertijd

 


Lulia Carchelan

'The smell of childhood'

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

De titel maakt dit schilderij extra bijzonder.
'De geur van de kindertijd'

Een eenvoudig huisje wat achteraf.
Te midden van groen en boomgaarden.
Het is kalm, het is nog vroeg op de ochtend,
maar de was wappert al buiten bij het slootje.
Het ruikt fris naar vochtige aarde en dauw op het gras.
De hele dag ligt nog ongerept voor je, als kind helemaal.
Er gebeurt niet veel, maar er is van alles mogelijk.
Volgens mij...


May day


May day

A delicate fabric of bird song
floats in the air,
the smell of wet wild earth
is everywhere.
Red small leaves of the maple
are clenched like a hand,
like girls at their first communion
the pear trees stand.
Oh I must pass nothing by
without loving it much,
the raindrop try with my lips,
the grass with my touch;
For how can I be sure i shall see again
the world on the first of may
shining after the rain?

Sara Teasdale Illustratie: Jo Grundy

Geheugensteuntje bij het onthouden van wachtwoorden




Geestig!


Een soort bijkeuken netjes achter deuren




Een werkkast en een wasruimte ineen.
Netjes verstopt achter verdiepte deuren.
Een slimme en mooie oplossing 
voor mensen die in huis geen aparte ruimte 
hebben voor een bijkeuken of berging.

Ook lieve dingen zoals de jonge poesjes...


Marius van Dokkum

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Een man alleen, zo kun je dit niet anders zien.
Ik zie in deze puinhoop toch hele lieve dingen:
de jonge poesjes en de volwassen katten,
een wereldbol boven op de kast
en de kranten onder de brommer,
maar ook tekenen van eenzaamheid en verwaarlozing:
Het eten wordt in het blikje in een pannetje opgewarmd!
Overal liggen dingen waar je over kunt struikelen,
zoals de stofzuiger, die verder niet gebruikt lijkt te worden.
De rechterdeur van de kast is compleet verdwenen,
de was die aan de lijn hangt zit vol gaten,
je kunt niet meer bij de computer, die trouwens
erg vies is, met een leeg flesje bier ernaast.
Er kijken een paar vrouwen nieuwsgierig naar binnen.
Hun handen jeuken vast om daar aan de slag te gaan.
Toch lijkt de man niet helemaal ontevreden.
Ja, die mensen heb je ook...

Ook leuk dat deze schilder Marius van Dokkum
zo'n tafereeltje interessant vindt om te schilderen.


Hangend plantenrekje




Onze dochter heeft op haar overdekte balkon
een hangend plantenrek gemaakt.

Ze had nog wat houten plankjes liggen heeft daar 
gaten in gezaagd om de potten in te laten zakken, 
en kleine gaten geboord om speciaal mooi touw 
door te laten waar ze toen knopen in maakte
om de plankjes weer op te laten rusten.

Dat maken van knopen was nog wel een klusje,
want alle vier moesten ze op precies dezelfde afstand
 komen zodat de plankjes recht zouden hangen.
Maar het is gelukt en staat heel erg leuk!

Daar word je toch vrolijk van!
Nu nog de plantjes laten groeien.
Ook leuk voor kruiden trouwens...


Mijn vader zou vandaag 90 zijn geworden



In 1967 werd er in Nederland een prinsje geboren. 

Wij woonden toen in Baarn, vlakbij Paleis Soestdijk en Kasteel Drakesteyn. Ik was 7 jaar, zat in de derde klas, waar we met alle kinderen van de school de komst van het kroonprinsje vierden met beschuit met muisjes. 

We mochten ook allemaal een ballon oplaten, die ik, dat weet ik nu nog, te vroeg losliet en een beetje beteuterd nakeek.

Voor ons bijzonder was dat dit prinsje geboren werd op de 35e verjaardag van mijn vader die dit wel een leuke actie vond van de kroonprinses: vanaf toen werd er namelijk gevlagd op zijn verjaardag.

Onze oudste dochter werd geboren op een dinsdag. De derde dinsdag in september. Prinsjesdag dus! Toch wel een feestelijke bijkomstigheid vond ik zelf. 

Maar mijn zusje maakte het nog bonter, haar dochter werd geboren op 30 april, Koninginnedag. Wat een vrolijke verjaardag was dat elk jaar voor mijn nichtje, al was er natuurlijk wel altijd concurrentie op haar verjaarspartijtje van de vrijmarkt en de Oranjefeesten.

Toen het kroonprinsje onze Koning Willem Alexander werd verschoof de koningsdag van 30 naar 27 april. En vandaag, nu de hele Koninklijke familie zijn 55e verjaardag vierde in Maastricht, bedacht ik ineens dat mijn vader vandaag 90 jaar zou zijn geworden als hij niet al op zijn 63e was overleden.

En, best ook confronterend, ik hoop dit jaar in juli 63 te worden en als ik het haal ben ik eind oktober ouder dan mijn vader ooit is geworden.  

Het is wat.

Fijne Koningsdag allemaal!

We gaan maar eens een oranje Tompouce eten en een oranjebittertje drinken.

En als je wilt weten welk technieken er zijn om een tompouce te eten?

Klik dan op dit: filmpje


De 'stoepchirurg' van Lyon

 


In Lyon vult een kunstenaar
met de bijnaam 'Emmemem'
de gaten in de stoep met mozaïek.

Hij noemt zijn kunst 'schilderen':
stoeptegels repareren met kleine
gekleurde keramische tegels.

In Frankrijk noemen ze hem de 'sidewalkchirurg',
die sinds 2016 wonden behandelt op stadsstraten.