En dat doen we dus ook maar!

 

Onpasselijk word ik als ik al dat verschrikkelijke nieuws zie en lees.
Wat doen mensen elkaar aan en maken het leven een hel voor elkaar.
Ondertussen kan ik er gewoon helemaal niets aan doen.
Alleen met compassie denken aan al die arme mensen.

En domweg genieten van al het goede in ons eigen leven. 
Zo ben ik blij met de bloeiende bloemetjes 
in de lijst buiten bij ons op de galerij.


Ik erfde dit boek van buurvrouw en naober Lucy, ik had het al eerder van haar geleend, en gelezen, omdat ze er zelf zo enthousiast over was. Nu zag ik dat ze met kleine stipjes heeft aangegeven welke teksten haar opvielen en/of raakten. Zo leuk om het dan nu weer te herlezen.

Tegelijk was er zondag de herhaling de aflevering van de schrijver Bas Steman in de Verwondering.
Dat heb ik nu weer twee keer bekeken, zo mooi!



Er staat over dat programma in de aankondiging geschreven: Bas schreef een roman over Morgan, Morgan, een liefde, gebaseerd op zijn eigen ervaringen. Met Annemiek Schrijver spreekt hij over hoe hij sinds Morgan is veranderd. ‘Het zou best kunnen dat we allemaal golven zijn, in een grote zee. Misschien heeft iets van de golf van Morgan de Basgolf aangeraakt.’ Zijn angst voor de dood is verdwenen. ‘Uiteindelijk gaan we allemaal weer terug in de zee.’ 
Echt een aanrader om weer terug te zien, zondag 26 mei, s morgens vroeg op NPO.

Ik heb nog meer gelezen, nu ik toch maar met oorpijn rustig aan moest doen.
Trouwens, het goede nieuws is dat ik vandaag geen pijnstiller heb hoeven nemen. Hoera!

  
Altijd mooi, Kees van Kooten

Ik ben halverwege dit boek van Adriaan van Dis, ook prachtig.

Ik heb trouwens in een puzzelboekje dat ik toevallig een paar weken terug kocht, de doorloper ontdekt. Heerlijk om te doen. Nu doe ik dus de kruiswoordpuzzel, het cryptogram, de cijferpuzzel, de sudoku en alle suffe puzzels die me rustig en bezig houden.

En ik kijk elke avond naar: 'Het Blok'. Heerlijk om te volgen.
En: 'Dwars door de lage landen', 'De Bauers na twintig jaar terug'.
En natuurlijk de praatprogramma's waar ik me een slag in de rondte bij brei. Een beloofde sjaal is nu bijna af. Er liggen nog wat naaiklusjes te wachten en we zijn vanavond uitgenodigd voor een woord-spelletjes-avond.  
's Morgens begon ik de afgelopen weken in bed bij mijn thee en beschuitje met een paar afleveringen van 'Married at first sight' USA, op Videoland, wat me op een gegeven moment tegen ging staan, wat een geruzie allemaal. Maar ja, toch maar afgekeken.

En af en toe een mooie film op NPO, zoals deze hier rechts.

Ik doe weer 'Nederland in Beweging' mee en heb weer wat energie voor fijne telefoongesprekken met vriendinnen en tantes.

En... Wim bracht gisteren verse aardbeien mee uit de volkstuin, wat rabarber en pluksla, zo vers en onbespoten is toch een feestje om van te genieten. 

En dat doen we dus ook maar. 

Niemand weet hoe laat het is!!


Al een tijdje post ik elke maandag
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.


Youp van 't Hek is uitgespeeld.
Ik was nooit zo'n enorme fan van hem.
Behalve dan het prachtige lied waar hij al 
jaren en jaren elke voorstelling mee afsloot.
Klik maar eens hieronder:


Dat lied kun je echt elke dag wel horen,
- en anders gewoon af en toe op een maandag -
om je er aan te herinneren dat we moeten 
dansen, vrijen, lachen, spelen, drinken en LEVEN!

Een hele fijne dag allemaal!

Raadsel opgelost!


Lang leve dokter Schenkels uit Amersfoort.

Gisteren heb ik 's middags van drie tot zes (na mijn oordruppels van 3 uur) als een blok geslapen. Toen ik wakker werd moest ik plassen. Ik weet nog steeds niet hoe ik naar de wc heb gelopen. Ik was compleet dizzy, zwalkte van links naar rechts door de gang en viel bijna. Ik was benauwd en misselijk en heel erg duizelig.

Wim kwam net thuis van een boodschap en kwam aan met glaasjes water en koude washandjes. We zijn mijn bloeddruk maar eens gaan meten. Verschillende keren. De bovendruk was tussen de 166 en 180, de onderdruk rond de 100. Mijn hartslag was niet verhoogd juist aan de lage kant, tussen de 50 en de 60.

Maar vooral de misselijkheid en de duizeligheid was voor mij heel naar. We besloten toch maar de huisartsenpost te bellen. Een dokter zou terugbellen. Die stelde voor om toch maar even naar de spoedpost te komen. Dus eerst aankleden (met hindernissen voor gevorderden). Wim reed. Gelukkig was het helemaal niet druk. We konden gelijk doorlopen. 

Dokter Schenkels heeft alles onderzocht. Bloeddruk: 160 - 110 Temp: 37.8  Mijn rechter binnen oor was onrustig, trommelvlies naar binnen getrokken. Hij deed testen met mijn gehoor en de duizeligheid. Ik bekende gelijk maar dat ik een stresskip ben en vroeg hem of het allemaal niet van de spanning kon komen. En Wim vroeg of de hoge bloeddruk de oorzaak kon zijn van de duizeligheid. Allemaal niet waarschijnlijk. Hij zou eerst maar eens overleg gaan voeren met een KNO arts. 

Even later kwam hij met de uitslag: De oordruppels met Antibiotica waren de oorzaak. Er is ooit een gaatje in mijn trommelvlies geprikt (omdat er toen vocht achter zat) en die druppels kunnen daar doorheen. Voor mensen die daar gevoelig voor zijn, kan dat heftige duizeligheid veroorzaken. Het is een soort vergiftiging. Ik had me niet aangesteld of me zaken ingebeeld

En terugkijkend klopte het ook dat de duizeligheid was ontstaan nadat ik de AB druppels was gaan gebruiken donderdagmiddag. Eerst een klein beetje, maar gaandeweg dus heftiger. 

Ik moest gelijk stoppen met de druppels en kreeg een recept voor andere druppels, eigenlijk oogdruppels die ik dan in mijn oor moest gebruiken. Aanstaande donderdag moet ik toch naar de KNO arts en die zou dan verder kijken of er nog behandeling nodig was.    

Ik kon deze dokter wel zoenen!  

Ik heb hem wel drie keer hartelijk bedankt voor zijn zorgvuldige en rustige benadering. 

Lang leve dokter Schenkels uit Amersfoort!

Later thuis zakte de duizeligheid wat af, ik kon wat eten en koffie drinken en de bloeddruk was weer prachtig. 

Vanmorgen nog wat onzeker op de benen en licht in het hoofd, maar het gaat al beter!

   

Ziek, zielig, duizelig, misselijk, pijnlijk


Tja het gaat hier echt niet goed.

Ik had al weken last van mijn rechteroor: Het begon met een gevoelig plekje in mijn binnenoor. De huisarts zei dat het erg geirriteerd, droog en schraal uitzag. Eerst nam ik wat amandelolie oor druppels, daarna oordruppels met triamcinolon-acetonide van de huisarts. 

Na nog een bezoekje bij de huisarts een paar weken erna kreeg ik er pijnstillers bij. Dicoflenac met een maagbeschermer, maar daar werd ik eigenlijk ook naar van. Ook kreeg ik steeds weer een beetje verhoging. En een doof, zeurend, pijnlijk oor. 

Weer terug naar de huisarts. Mijn trommelvlies was nu ook aangedaan, daarom kreeg ik toen toch een Antibiotica kuur. Die leverde me precies een pijnvrije dag op. 

Bij controle bij de HAP bleek het er allemaal rustig uit te zien. Gelukkig. Maar over was het niet. Ik kon op Hemelvaartsdag niet terecht bij de huisarts, die vrijdag erop ook niet. Ik maakte een afspraak voor dinsdag na Pinksteren. Maar die heb ik die vrijdag weer afgezegd, want toen ging het net wat beter en ik had goede hoop dat het nu allemaal tot rust zou komen. 

Dinsdag belde ik weer naar de huisarts en kon een afspraak krijgen voor afgelopen vrijdag. Met de hoop dat het ondertussen misschien over zou gaan. Afzeggen kon altijd nog. 

Een vriendin opperde dat het misschien een herpes in mijn oor zou kunnen zijn. Dat gaf een mogelijke oplossing, maar tegelijk ook verwaring. Maar donderdagmorgen was ik zo naar en duizelig er ook bij dat ik maar weer de assistente belde en diezelfde ochtend gelijk terecht kon. Niet bij mijn eigen huisarts, maar een aardige man die echt goed keek en een ontstekinkje in mijn binnenoor zag, een beetje om een hoekje. Als hij daar op drukte deed het ook gemeen zeer. Het trommelvlies zelf zag er wel rustig uit. Een herpes in mijn oor vond hij niet waarschijnlijk. Hij heeft een verwijzing voor de KNO arts uitgeschreven omdat het hele 'oorzaakje' nu al zo lang duurt, bijna 8 weken. Hij schreef antibiotica oordruppels voor. Die kon ik nemen met 4 keer per dag een zetpil paracetamol en hij wenste me snel beterschap. 

De afspraak met de KNO arts is gepland op donderdag 30 mei. Nog een hele week wachten. Dat lijkt snel, maar als je wat mankeert voelt het als eindeloos wachten. Vooral omdat ik me de volgende morgen, vrijdag ook nog misselijk erbij voelde en duizelig, draaierig en de pijn nam eerder toe dan af. 

De huisartsenpraktijk was niet telefonisch bereikbaar want de assistente was zelf ziek. Toen heeft Wim me er even heen gereden. Ik kreeg er van de praktijkondersteuner pijnstillende oordruppels bij. Mijn evenwichtsorgaan was waarschijnlijk aangedaan vandaar de duizeligheid en misselijkheid. Nu moest ik dus twee soorten druppels door elkaar gebruiken. 

Ik voelde me zo ziek. Ik heb vannacht bijna niet geslapen, vanmorgen leek de pijn iets minder.

Hopelijk knapt het nu snel op. Ik ben zo gammel en moe en huilerig. Ik merk ook dat ik bang ben. Wat zou er nog meer achter kunnen zitten? Waarom blijft het zo ontstoken? Gaat het ooit nog over?

Ik houd mezelf bezig en rustig met puzzeltjes en suffe series op Videoland. Maar waar ben ik zelf en waar is mijn energie ergens onderweg gebleven? 

Al met al geen vrolijke blog. Er zijn heus ergere dingen, maar mijn hoofd zit vol met narigheid. Sorry, moest even klagen.

Enne, op mijn kop staan ga ik ook echt niet doen met die duizeligheid....

 

Een heerlijk huis, met een leuke familie!

 



Peter Brown

Elke week op vrijdag
plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Een prachtige hal ergens in de maand mei.
De voordeur staat open, we zien frisgroene bomen.
Volgens mij heerlijk weer, met een graad of 21.
De vloer is net in de was gezet, een actie die
samenviel met de grote voorjaarsschoonmaak.
Er loopt een klein hondje naar binnen,
op zoek naar speelkameraadjes om
in de tuin wat te gaan ravotten.
Een heerlijk huis, denk ik,
met een leuke familie!


He, ik ken jou van je blog!


Ik fietste vanmorgen van onze nieuwe biologische winkel op de markt naar de bieb, in een soort van haast, toen een mevrouw die me tegemoet kwam fietsen - met haar man, denk ik - me toe riep: 'Hoi, he, ik ken jou van je blog!'


Ik was er al voorbij voor ik helemaal begreep wat ze had gezegd en sloeg net af een zijstraat in. Jammer, het ging allemaal zo snel. Anders was ik misschien even gestopt om een praatje te maken. Nu was ik inwendig wel een soort blij verrast. Ik word maar zelden herkend via mijn blog. Sterker nog, de meeste mensen - die mij heel goed kennen - lezen mijn blog helemaal niet.

Dat is maar goed ook misschien, ik zou er maar kapsones of ster-allures van krijgen...



Kritiek van GL-PvdA en CDA op het hoofdlijnenakkoord



Vandaag is het debat over het hoofdlijnenakkoord dat vorige week verscheen.

Oppositiepartijen GL-PvdA en CDA uiten hun kritiek tegen NU.nl

CDA-leider Henri Bontenbal noemt het een 'kil' akkoord. 'In niets straalt het uit dat we een gemeenschap zijn', zegt Bontenbal. 'Het leest als vier partijen die er moeilijk met elkaar uitkomen en elkaar een thema hebben gegund. Alsof vier pagina's van verschillende partijprogramma's bij elkaar zijn geveegd en er een nietje doorheen is gedaan.'

De CDA-leider blijft vooral met heel veel vragen zitten nadat hij het hoofdlijnenakkoord vorige week heeft gelezen. Er staat bijvoorbeeld in dat 'de hardwerkende Nederlander' vanaf volgend jaar lastenverlichting krijgt. 'En de mantelzorger dan? Of de jongere die op zoek is naar een stageplek maar gediscrimineerd wordt vanwege zijn achternaam?', vraagt Bontenbal zich af.


Hij ziet ook niets in het akkoord terug over de toekomst van de zorg, de vergrijzing of het kleiner maken van bestaande tegenstellingen. 'Ik mis visie.'


Tegenstellingen worden op sommige punten in zijn ogen zelfs vergroot. Zo wordt het btw-tarief voor 'culturele goederen' verhoogd van 9 naar 21 procent. Daardoor worden concerten, musea, theater, boeken en kranten duurder. Maar dagrecreatie, waar attractieparken onder vallen, worden gespaard.


Het lijkt er volgens hem op dat de vier partijen zich vooral afzetten tegen de zogenoemde 'hoge cultuur'. Bezoekers van het Concertgebouw gaan het hoge btw-tarief betalen, maar de Efteling wordt ontzien. 'Er zit iets rancuneus achter', zegt Bontenbal over dat onderscheid. 'Een agenda van: wij tegenover zij. En nu is het aan ons. Maar wat is dat 'ons' dan? Is dat de hele samenleving of maar een deel? Ik zou zoeken naar wat we gemeenschappelijk hebben en hoe we dat moeten koesteren.'


Frans Timmermans vindt het 'onbegrijpelijk' dat alle vier de formerende partijen het in de campagne hadden over een hoger minimumloon, maar daar niets van is terug te zien in het hoofdlijnenakkoord. Sterker, de voorgenomen extra verhoging van 1,2 procent vanaf juli is onlangs door onder andere de PVV, VVD en BBB in de Eerste Kamer weggestemd (NSC heeft geen zetels in de senaat). In het akkoord blijft dat zo en wordt het geld dat daarvoor was bestemd elders gebruikt. 'Alle vier de partijen beloofden een hoger minimumloon in de campagne', benadrukt Timmermans.



Annie M.G. Schmidt en Ischa Meijer



Het geen oorpijn meer hebben na mijn oorontsteking duurde precies 1 dag. Daarna bleef het zeuren, druk op mijn oor, tintelingen, een doof gevoel. Ik neem aan dat er nog vocht achter mijn oor zit, dat moet verdwijnen. Ik heb dat eerder gehad. Mijn KNO arts zei destijds dat ik een 'vochtprobleem' had. Hij heeft toen een gaatje in mijn trommelvlies geprikt, en dat heeft toen goed geholpen. In combinatie met neusdruppels. 
Ik was in de afgelopen nachten wel erg bang. Pijn is een trigger voor angst voor mij. Ik kan dan eigenlijk niet anders doen dan me voorstellen dat er zich uitzaaiingen in mijn oor, of mijn hersenen hebben genesteld. Met de Pinksterdagen was natuurlijk alles qua artsen dicht, dat hielp niet. En daar ga je dan...

Gisteren had ik een telefonisch gesprek met een van mijn liefste vriendinnen die - met mij - afpelde wat ik voelde. En die me een paar linkjes stuurde van sites waarin werd uitgelegd hoe stress en spanning invloed kunnen hebben op oorpijn. En dat ik de oorzaak van de pijn maar moet laten onderzoeken door de artsen en voor mijn spanning misschien maar eens een bezoek aan een rebalancer (zoals Lisette Thooft, waar ik zelf een paar dagen terug op dit blog al naar had verwezen), osteopaat of zo iets zou kunnen brengen. Alleen al deze bewustwording maakte dat ik het gevoel had dat ik alles op een rijtje had. En dat zorgde voor grote opluchting.  

Na dit gesprekje ben ik even gaan liggen en heb een dik uur geslapen. Dat hielp ook.
Ik probeer nu bewust mijn schouders te laten zakken, goed te ademen. De ontspanning helpt al. Ik heb vanmorgen een afspraak bij de huisarts voor vrijdagmorgen kunnen maken. Hopelijk is het uiteindelijk niet meer nodig, maar afzeggen kan altijd nog. 

De afgelopen dagen was ik veel alleen, Wim had veel werk en andere besognes. Omdat ik afleiding zocht heb ik klusjes gezocht zoals dat ik onze spelletjeskast heb uitgepakt en opnieuw ingeruimd, ondertussen luisterend naar onder andere het interview van Annie M.G. Schmidt door Ischa Meijer. Ik had het al eerder beluisterd maar werd weer gegrepen door de woorden van Annie. Wat een interessante vrouw. Behalve dat ze zulke mooie liedjes en kinderboeken schreef had ze ook zoveel te vertellen over hoe ze in het leven stond, wat ze in de musicals die ze schreef inbracht. Ook hoe de oorlog zo'n enorme invloed heeft gehad op haar leven. En ook hoe preuts en tuttig we toch tegenwoordig zijn in vergelijking met de jaren 50 en 60.

Ik ben van plan om de televisie serie over Annie weer eens terug te gaan zien. En om haar biografie maar weer eens uit de bieb te halen om te herlezen. 

Wil je het interview nog een beluisteren klik dan even op deze link: interview 


PS Ik kan tegenwoordig van mijn blog geen verschillende kleuren letters meer maken... Weet iemand hoe ik dat kan oplossen?

De angsten van Erik Scherder


Al een tijdje post ik elke maandag
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.

Een interview uit  'De wereld draait door',
dat me altijd is bijgebleven.

De angsten van Erik Scherder (én Matthijs)
We kunnen het nog eens terugzien.

Neuropsycholoog en hoogleraar Erik Scherder 
lukt het - ondanks zijn uitgebreide expertise - 
niet om zijn eigen brein in bedwang te houden: 
vliegangst, vrees voor enge ziektes, faalangst, 
nachtelijke piekerbuien en angst voor de dood, 
kortom het getob van ons allemaal. 
Ook Matthijs wordt geplaagd 
door verschillende angsten.

Het is op de een of andere manier troostend 
om te weten dat zelfs mensen die 
professioneel alles van angsten weten 
overspoeld kunnen worden door hun eigen angst.

Het is niet abnormaal om angstig te zijn.
Soms. Min of meer.
Dat voelt toch ook wel als opluchting.

PS Het angstig zijn hoeft niet altijd zo te blijven
Het kan ook beter worden of zelfs weer over gaan.
Ik wens je een hele fijne week!

Op een mooie Pinksterdag


Op deze mooie eerste Pinksterdag ging ik op zoek naar het gelijknamige liedje.
Ik kwam deze uitvoering tegen met Simone Kleinsma en Jenny Arean.
Dat was gelijk voor mij een mooie aanleiding om nog een paar mooie liedjes met Simone op te zoeken en te delen.
Wat is muziek toch soms prachtig! Geniet ervan!


Simone Kleinsma en Jenny Arean zingen:

Op een mooie Pinksterdag



Simone Kleinsma zingt: 

Wat is mijn hart?




Simone zingt met Veldhuis en Kemper:

Leven zonder angst



De een en de ander



'Het gaat niet goed met dit land', zegt de een.
'Daar moet iets aan veranderen', zegt de ander.
'Ja, maar wat?' vraagt de een.
'We moeten de problemen bij de kiem aanpakken', zegt de ander.
'Wat is de kiem?', vraagt de een.
'Maak daar maar wie van', zegt de ander.
'Hoezo?' vraagt de een.
'Nou, wie is de kiem van alle problemen?' antwoordt de ander.
'De ander', zegt de een.
'Dan moet die veranderen' vindt de ander.
'Jij dus' zegt de een.
'Huh? Wacht even' zegt de ander, 'Het gaat me allemaal wat te vlug. Even opnieuw. Dit keer begin ik'.

'Het gaat niet goed met dit land', zegt de ander.
'Daar moet iets aan veranderen', zegt de een.
'Ja, maar wat?' vraagt de ander.
'We moeten de problemen bij de kiem aanpakken', vindt de een.
'Wie is de kiem?' vraagt de ander.
'De ander' zegt de een.
'Dan moet die veranderen' zegt de ander.
'Jij dus', zegt de een.
'Wat gek' zegt de ander, 'nu komen we weer bij mij uit'.
'Dat komt omdat jij de ander bent', zegt de een.
'Dus ik moet veranderen?' zegt de ander.
'He he', verzucht de een, 'heb je het eindelijk door?'
'Goed' zegt de ander, 'ik ga rigoureus veranderen. Voortaan ben ik ook de een'.
'Dat kan niet', zegt de een. 'Er kan er maar een de een zijn, en dat ben ik'.
'O, ja' zegt de ander. 'Heb je wel eens gehoord van ieder een?'

Freek de Jonge


Stilleventje op de wastafel!



Gewoon omdat het zo'n leuk, gezellig plaatje is
deel ik dit stilleventje op de wastafel nog maar eens!


Woonkamer



Andy Warhol

'Living room'
1948

Elke week op vrijdag
plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Van dit schilderij gaan mijn handen jeuken.

Ik krijg subiet zin om er op te gaan ruimen,
alle ramen wagenwijd open te zetten,
een sopje te maken om te gaan poetsen
en om alles wat er los ligt uit te kloppen en
recht te trekken en het kleed flink te stofzuigen.
Natuurlijk met een vrolijk muziekje erbij en dan
naar de markt voor bloemen en een taartje...

Het is tenslotte een woonkamer
waar je fijn wilt wonen,
minstens opgeruimd en schoon
tussen spullen waar je van houdt.

PS De muren en de schoorsteen kunnen 
ook wel een likje verf gebruiken! 


Als je geen pijn in je oor meer hebt....


 

Wat ziet het leven er anders uit als je geen pijn in je oor hebt. 

Ik heb uiteindelijk na 5 weken modderen met een gevoelige gehoorgang toch een oorontsteking ontwikkeld en uiteindelijk een antibiotica kuur gekregen. Wat een pijn heb ik gehad, vooral in de nacht. Pijn is bij mij een enorme trigger voor angst. En dan is bij mij een hersentumor nooit ver weg. Helaas duurde het nadien nog wel een dag of vijf voor de pijn afnam. Gisteren heb ik voor het eerst geen pijnstilling meer hoeven nemen. En nu gaat het helemaal beter, al hoewel ik nog wel moe ben, zo'n antibiotica kuur neemt toch altijd wat van je energie. 

Ondertussen heb ik met pijnstillers en rust nog wel van alles gedaan:

Ik heb mijn boek uit kunnen lezen.
Net op tijd voor de leesclub vanavond.



We hebben gezellig pannenkoeken gebakken met onze kleinkinderen op Koningsdag.


Op de eerste mooie dag heb ik met een vriendin een terrasje gepakt. Zo fijn!


We zijn op bezoek geweest bij een lieve tante.
De eerste foto, een jaar of 10 terug, rechts zoals we nu zijn:
Nog steeds heel leuk en gezellig samen!



We hebben de familie geholpen om het huisje van onze buurvrouw en naober Lucy leeg te maken. Een goede bestemming helpen vinden voor allerlei spulletjes, voor alle planten een goede nieuwe plek zoeken, samen met de dochter naar de kringloopwinkel rijden, een nog mooie Leolux bank op marktplaats verkopen en helpen met inladen, vriendinnen vragen om een aandenken aan Lucy te komen uitzoeken, contactpersoon zijn voor de verhuisservice en de woningbouwvereniging enzovoort. Het huis is nu leeg en netjes opgeleverd. Vanmorgen nog een rollator teruggebracht naar Medipoint in het ziekenhuis.   

Vanmiddag kwam de zoon afscheid nemen met deze mooie bos bloemen. Zo lief!

We hebben een feestelijk etentje gehad voor de verjaardag van mijn nichtje.


 En zondag hadden we een etentje met een van onze eetclubjes.
Weer te weinig foto's gemaakt, we hadden een verrukkelijk voorafje,
dit was het hoofdgerecht met een heerlijke witlofsalade.

 
Toe, citroenijs met merengue, 
slagroom en biologische blauwe bessen.
Ja, we weten wel wat lekker is.

Morgen onze jaarlijkse verrassings 
fietstocht met de Noabers.
Ook heel leuk, met dat mooie weer! 

En nu, zonder noemenswaardige oorpijn 
ziet alles er zonniger uit.

Kom daar nu maar eens om


Al een tijdje post ik elke maandag
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.


We hoeven het nieuws maar aan te zetten 
en we horen zoveel kwaadsprekerij, disrespect,
discriminatie, machtspolitiek en oorlogsretoriek.

En dan mis ik Barack en Michelle Obama zo...


Even als reminder hoe lief en beschaafd het ook kan,
de ontroerende woorden van Barack Obama
voor zijn vrouw Michelle bij zijn afscheid.

'You have made me proud and 
you have made the country proud.'

Kom daar nu maar eens om...