De rode kamer



 Anna Ancher

'De rode kamer'
1904

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

De zon schijnt buiten.
Het is een warme kamer
met daarin een jonge vrouw,
die we alleen op haar rug zien.
Ze zit te studeren of schrijft een brief
aan een klein tafeltje voor het raam.
Een beetje verstilde, vertraagde sfeer.

Prachtig, die kleur rood.

Wat nu weer?


Gisteren hadden we een afspraak met de chirurg voor de controle van mijn borstkanker. Aangezien er maar een vluchtig onderzoek werd gedaan en er geen mammografie werd gemaakt kon er ook niet veel aan narigheid ontdekt worden. 

De chirurg en ik vonden het allebei een goed idee om eens bij de gynaecoloog te laten kijken naar mijn eierstokken. Gewoon ter preventie. Ze vond dat het litteken van het verwijderde plekje huidkanker in mijn decollete inderdaad niet erg mooi genas, maar verder dan het advies om er calendula op te smeren kwam ze ook niet. Ze dacht inderdaad dat dat plekje het gevolg kon zijn van de bestraling, aangezien ik daar ook blaasjes had gekregen indertijd. En vertelde ze aan de meekijkende co-assistent, het is heel normaal dat je bij wat je ook mankeert na een vorm van kanker, zoals twee gebroken voeten, dat je dan in eerst instantie bang bent dat het opnieuw iets kwaadaardigs kan zijn.

Over een half jaar terugkomen en dan weer een mammografie.  

Thuisgekomen ging Wim boodschappen doen en aansluitend had hij een vergadering.

Ik had van de weeromstuit zin in leuke dingen en bestelde (rolstoel) kaartjes voor een theater voorstelling in de Hanzehof voor vrijdagavond (voor het eerst weer uit in twee jaar) en nodigde wat vriendinnen uit voor in de komende dagen. Een vriendin kwam 's middags al gezellig op de thee. 

Ondertussen bleek dat we helemaal geen internet, televisie en wifi hadden. Wat saai. Geen muziekje, geen dingetjes opzoeken op het wereld-wijde-web, geen televisie of Netflix. Echt, dan merk je pas hoe makkelijk je ervan uitgaat dat dat er altijd is. Een buurman, ook met KPN, had ook storing en we konden samen aan de telefoon - die bij ons nog wel werkte -, mopperen. 

Wim kwam thuis en was moe. Hij ging even liggen en even later hoorde ik hem rommelen op de badkamer. 'Wat doe je Wim?' 'Ik neem mijn temperatuur op.' Ik schrok want dat doet hij nooit zomaar. En inderdaad 38.9 een gloeiend hoofd, kleine oogjes en hoofdpijn. Hij zegde zijn afspraak voor een vergadering voor die avond af en ging vroeg naar bed.

Vanmorgen vroeg nam hij na gezeur van mij weer zijn temp op: 39.1 En hij deed op mijn verzoek een corona snel test. En wat hij helemaal niet verwachtte: Twee streepjes. Positief! 

Hier wilde ik een lelijk woord zeggen. Maar we moesten ons hoofd erbij houden. Eerst een PCR test aanvragen voor ons allebei bij de GGD. Gelukkig deed het internet het inmiddels weer. We konden rond half 12 terecht. Gedoe met de rolstoel, ik kon niet naar binnen en er werd dus buiten een test afgenomen. Daar stonden we in de harde, koude wind. Wim met flinke koorts. Je zou er ziek van worden. 

En daar zitten we nu mee: Als die test ook positief is? 

Met wie is Wim allemaal in contact geweest? En wie heb ik gezien? Hij was bij zijn ouders het weekend. Zijn moeder, die vorige week 90 werd, was deze week ook niet fit en heel moe. Er heerst daar in het huis ook weer Corona. Het zal toch niet??

Hoe zit het met de regels voor zijn werk? Wie moeten er allemaal gewaarschuwd worden? Hij zou maandag twee weken vakantie krijgen en was daar ook echt aan toe, hoe gaat dat als je dan ziek bent? 

Wat moeten we allemaal afzeggen? Voorstelling, etentjes, bezoekjes, afspraak fysio, thuisverzorging voor mij?

Als Wim heel ziek wordt, wie zorgt er dan voor hem?

En als ik Corona krijg, hoe gaat dat dan met mij? Hoe ziek ga ik me voelen? Als ik hoge koorts krijg, kan ik dan nog zelf naar het toilet met de rolstoel? Mezelf wassen?    

Wie doet er de boodschappen en zorgt voor mij als Wim in quarantaine moet? 

Hoe houden wij afstand in ons kleine huisje?

Ik zou maandag naar de chirurg in het ziekenhuis voor de controle voor mijn voeten? Zou ik daar naar toe mogen/kunnen? En wie gaat er dan met me mee als Wim nog thuis moet blijven? 

Vragen vragen vragen!

Morgen eerst maar de uitslag afwachten. Maar de spanning loopt wel weer op. En ik voel me kwetsbaar. Terwijl ik eigenlijk net wat aan het opknappen was.

Het is wat...     



Leuk lichtje!




Dit lieve mannetje vind ik toch 
een leuk idee voor een bedlampje.



Mooie design klassiekers!



                                                 

 

 
Design klassiekers, 
die tijdloos mooi blijven!

Ontwerper:
Hans Jørgensen Wegner

Productie: 
Carl Hansen & Søn

CH24 Chair  CH26 Chair
CH22 Fauteuil  CH25 Fauteuil 


Zucht!!





Jajaja, kleine stapjes, ik weet het heus wel,
maar ik ben toch een ongeduldig mens....

Deze week is mijn tiende 'horizontale' week.

Morgen ook nog controle voor de borstkanker.
Daar zie ik altijd weer tegenop.

En ik kan er niet eens voor wegrennen.
Zucht!!


Een glimlach op mijn snoet

 






Fotograaf Chema Madoz, 
maakt foto's waarbij je telkens verrast wordt,
door zijn eigen originele manier van kijken.

Bij mij verschijnt er een glimlach door op mijn snoet.  


Er warmpjes bijzitten




We doen mee met drie zonnepanelen 
in een project op het dak van een middelbare school.
Maar gebruiken veel meer gas dan elektriciteit.

We hebben geen vaatwasser of wasdroger,
we hebben bijna overal spaarlampen.
Dus als we energie willen besparen 
moeten we op ons gasverbruik letten.

We koken op gas en hebben gas voor 
de vloerverwarming en ons warme water. 

We douchen minder vaak en minder lang.
Wim heeft net wollen onderdekens op ons bed gelegd.
De verwarming op de slaapkamer staat op uit.
We leggen mijn wollen huwelijksdeken / sprei 
over ons heerlijke donzen dekbed.

Op de slaapkamer staat ook nog een 
klein computer werkhoekje van Wim.
Mocht hij daar wat langer aan willen zitten,
dan kunnen we een elektrisch blaaskacheltje 
bij zijn voeten zetten, dan is het direct warm.

Op de andere werkkamer waar mijn pc staat,
kunnen we datzelfde trucje doen.
Dus de vloerverwarming op laag en 
bij verwarmen als je er langer bent.

In de woonkamer / keuken zetten we 
de thermostaat op 19/20 graden.
Door de waterkoker, de oven en koken 
wordt het daar ook wat bij-verwarmd 
zodat hij minder snel aan zal slaan.
En we hebben dekentjes bij de hand,
voor als we stil zitten op de bank ofzo.

Ons huis is nieuw en goed geisoleerd 
en we hebben rondom buren.
We willen wel comfortabel wonen,
maar trekken daarom ook sneller 
een warme trui of pantoffels aan.

We gebruiken de hooikistmethode 
als iets lang moet garen, zoals rijst.
Gordijnen doen we dicht in de avond.
We zorgen dat we goed ventileren.
Meer weet ik even niet.

Ik heb medelijden met al die mensen 
die in een koud, niet geisoleerd huis wonen.
Wij hadden ook jaren enkelglas en gaskacheltjes.
Laten we hopen dat de hoge energieprijzen
de verhuurders zullen aanmoedigen 
om haast te maken met de isolatie en
andere energie beperkende maatregelen.

Al het gas dat we niet verbruiken
hoeven we niet uit de grond te halen.



De blauwe stad


 Victor Sparre

'De blauwe stad'
1976

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Sprookjesachtig beeld bij nacht. 
Een verliefd paar onder de sterren
met - denk ik dan maar positief -
hun stralende toekomst in het stadje
dat op hen ligt te wachten..


Mooi interieur




Mooi interieur uit het tv programma 
'vt wonen weerverliefd op je huis'.

Top:
Warme kleuren rondom.
Fraai gekozen, dat ronde kleed
Zithoek met hoekbank kijkt naar buiten.
Luchtig stoeltje met poefje er tegenover.
Fijne, speelse, losse tafeltjes
en 
in het hoge deel 
'zwevende' boekenplanken 
met zo'n leuke ladder erbij.

Tip:
Schilderijen hangen niet precies recht.
Zichtbare zwarte draad aan de wandlamp. 
Hoge bos bloemen staan in het zichtveld
als je op de bank of het stoeltje zit....


Ik word er helemaal warm van...

 

 
 Ik zie deze prachtige quilt op Facebook, 
gemaakt door  Audrey Brandsma-Logan.

Ze schrijft erbij:
Ik heb deze quilt gemaakt voor mijn moeder.
Het zijn de handafdrukken van al onze familieleden.
Het lijkt of deze handen hallo zwaaien of een high five geven.

Het idee achter deze quilt was om mijn moeder te laten weten 
dat ze altijd omringd is met onze liefde ook op dagen 
dat we niet in levende lijve bij haar konden zijn. 

Nu hangt deze quilt in haar eigen slaapkamer.
Audrey gaat door een moeilijke tijd en vraagt zich af 
of haar moeder net zoveel moed en troost heeft gekregen
door naar dit wandkleed te kijken als zij nu zelf ervaart.

Met haar toestemming mag ik deze quilt met jullie delen.

Wat een mooi idee om ook eens zoiets persoonlijks te maken.
Ik word helemaal warm bij het idee.


Dat geeft de burger moed!


Vanmorgen gingen Wim en ik naar het ziekenhuis 
voor de uitslag van mijn botdichtheidsonderzoek.

Gezien mijn twee gebroken voeten vermoedden ze osteoporose. 
Er is twee weken geleden een Dexa scan gemaakt 
en ze hebben bloed afgenomen.

EN?

Helemaal geen osteoporose!
Alles is binnen de normaalwaarde.
Mijn botdichtheid is zelfs toegenomen sinds 2017.
Er is geen sprake van wervelinzakkingen.
 De val is een gevolg van dikke pech,
geen gevolg van broze botten.


Ook in mijn bloed is alles goedgekeurd!
Geen verhoogde bezinking, dus geen ontsteking. 
Mijn schildklier, nieren en lever werken goed.
Mijn vitamine D is goed, zelfs aan de hoge kant.

Dat geeft de burger moed!



Met zijn drietjes op een rolstoel





We hebben een heerlijk weekend gehad!
Met veel lief bezoek.
Een van de hoogtepunten was dat 
onze kleinkinderen er zaterdagmiddag waren.

We hebben lekker buiten gezeten, 
in de zon, daar hebben ze volop gespeeld.
Maar eerst hebben we binnen een boekje gelezen;
Dat ging: met zijn drietjes op 1 rolstoel.

Ik met mijn neus in de haren van die kleintjes.
Echt Genieten met een hoofdletter!




If walls could talk

 


Andrew Wyeth

'Original wallpaper in Christina's second floor bedroom'


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.


Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.


Verschillende lagen behang zichtbaar. 
Als muren toch konden spreken!


Opruimen als medicijn!


‘Ik heb mijn hart gelucht,
mijn hoofd geleegd en
en passant mijn huis geveegd!'

 
  
In een vlaag van enthousiasme alle keukenkastjes uitsoppen en de vloer boenen kan een groot gevoel van tevredenheid geven en zorgen voor een uitstekend humeur. Iets moeilijks doen, zoals alle papieren voor de belastingaangifte uitzoeken, kan veel voldoening geven en het zelfvertrouwen vergroten. En iemand fluitend het gras zien maaien werkt aanstekelijk en maakt de wereld vrolijker.

Door aandacht te besteden aan huis, tuin en spullen groeit het woonplezier.

Van die wetenschap kun je dankbaar gebruik maken, want….. als je je ergens zorgen over maakt, of moe, boos of verdrietig bent, kan eens flink de bezem ergens doorheen halen je juist meer energie geven in plaats van dat het energie kost.

Flink opruimen en schoon schip maken kan je een beter gevoel bezorgen over jezelf.
Als je jouw huis kunt zien als een metafoor van jouw eigen lichaam, kun je je vast wel voorstellen dat - net als een douche of een bad verkwikkend is voor jezelf - een grote schoonmaak thuis een goede manier is om je weer helemaal met het huis te verbinden, er contact mee te krijgen, te luisteren naar wat het huis te zeggen heeft en alles weer op orde te brengen.

Met die aandacht voor jouw woonomgeving besteed je indirect ook aandacht aan jezelf.

Als je niet lekker in je vel zit, overbelast bent of liefdesverdriet heeft kunnen overzichtelijke opruim- en schoonmaakklusjes juist helend werken.

Dat bezorgt je iets wat niet voor niets ‘een opgeruimd gevoel’ heet.
Dan kan opruimen zelfs een therapie zijn.
 
 


A
ls je heel rustig de afwas doet, of de naaidoos uitzoekt, kan dat heel ontspannend werken. Je doet iets heel concreets waarbij je niet heel erg hoeft na te denken.

Zonder haast en met een muziekje of een gesproken boek erbij kan het als een goede afleiding werken. Eens even afstand nemen van datgene dat zorgt voor zoveel onrust of verdriet.

Als je een opruim- of huishoudklus juist met alle aandacht probeert te doen is het een heuse oefening in mindfulness.
Juist niet nadenken over alles wat zorgen baart en niet oordelen.
Heel aandachtig de vloer dweilen of de kreukels uit je lakens strijken.

Een andere helende, verfrissende werking van het doen van eenvoudige huishoudklussen is dat je dan ondertussen jouw gedachten kunt laten gaan en jouw gevoelens kunt onderzoeken.
Als je al zilver poetsend of de meubels in de was zettend bezig bent, vormen zich wellicht oplossingen over datgene waar je over aan het piekeren bent.

Huishoudelijke klussen doen en achterstallige dingen opruimen kunnen heel verhelderend werken.
Enne…. ook al heb je nog steeds last van stress of liefdesverdriet, dan heb je ondertussen toch maar mooi een schone badkamer, glanzende meubels of een gemaaid gazon.

Je hebt iets positiefs gedaan. Dat geeft frisse energie en de burger moed.
De energie kan weer gaan stromen en in jouw hoofd voel je je dan letterlijk opgeruimder.
Let maar eens op!
 
Narigheid (verwerken en) opruimen
 

Liefdesverdriet
Als je (liefdes)verdriet hebt is het fijn om nat, vooral niet al te zwaar, sopwerk te doen, zoals glazen afwassen, alles nat afnemen, strijken met een stoomstrijkijzer.
Ondertussen lekker uithuilen lucht dubbel op. En zet ondertussen wat verdrietige liedjes op waarop je mee kunt zingen. Ik bedoel het niet als grapje hoor, het is serieus fijn om verdriet te kunnen uiten in dit soort klussen en te weten dat het ervaren van verdriet en het doen van dit soort natte sopklusjes kunnen helpen om jezelf (een beetje) beter te voelen.
En nadien neem je een warm bad of een stevige douche en daarmee stroomt (een deel van) het verdriet weg.

Boosheid
Bij woede en boosheid werken grote bewegingen juist goed zoals alle meubels in de was zetten, hout hakken, vloeren dweilen of de stoep vegen. De energie er uitgooien en gezond moe worden.

Besluiteloosheid
Bij besluiteloosheid of onzekerheid is het doen van kleine sorteerklusjes lekker.
Een rommellaatje opschonen of alle schroeven, haakjes en pluggen uitzoeken. Alles waar niets meer mee hoeft mag lekker weg! En je oefent gaandeweg in het steeds nemen van kleine beslissingen. Dat kan helpen!

Tobben
Bij tobben en twijfelen helpt helderheid.
Een heldere blik kan een nieuw licht op de zaak werpen. Misschien poets je de oplossing zo tevoorschijn. Zeem alle ramen, maak spiegels en alle gladde oppervlakken glanzend schoon.
 
Stress
Bij stress concentreer je je bij voorkeur op de slaapkamer.
Je heeft rust en ontspanning nodig. Ontdoe de slaapkamer van alle onrust brengende en overbodige dingen.
Maak alles stofvrij en fris, zet het raam open, verschoon het bed en kruip er eens lekker vroeg in met een kop thee en een fijn boek.

Eenzaamheid
Voel je je alleen of eenzaam, ga dan iets maken voor jou zelf.
Iets waar jij vooral zelf persoonlijk plezier aan beleeft.
Haal op een plek, al is het maar een boekenplank of een tafeltje, alle onnodige rommel weg en richt in plaats daarvan deze plek in met spullen die belangrijk voor je zijn.
Maak plaats voor dierbare dingen zoals jouw lievelingsfoto’s, een gedichtenbundel, sieraden, een verse bos bloemen, geurkaarsen, een lieve kaart die je ooit kreeg, mooie teksten enzovoort.
Het kan van alles zijn wat maar inspireert en waar je jouw hart aan kunt laven. 


Fraai he?




Deze badkamer staat heel ver van de meest voorkomende badkamers.
Wie heeft zo'n hoge ruimte met zo'n nis in een hoge boog vorm?
En zou het wel praktisch zijn en goed warm te stoken?

Maar dat gezegd hebbende:

De vormgeving is wel heel fraai hoor, 
met die horizontale lijnen en de ronde vormen, 
de prachtige spiegel met het licht er achter.

Ik krijg er wel inspiratie door!

Me weer kunnen oprichten! Een feestje!

 


Kijk nou eens, wat een lieve chocolade egeltjes!
Ze staan gezellig op het zakje waar ze uitkwamen.

We kregen ze cadeau van een van de goede feeën 
die ons van de meest heerlijke maaltijden
en de meest gezonde soepjes voorzien.

Vooral voor Wim is het fijn dat hij niet
elke dag een maaltijd hoeft te verzinnen, 
er boodschappen voor hoeft te doen
en hoeft te staan kokkerellen.
Dat vindt hij normaalgesproken best leuk,
maar nu is hij zo druk met alles dat 
dat echt een grotere belasting zou zijn. 

Niet alleen heeft hij zijn werk, maar ook
de complete huishouding inclusief 
poetsen, de was en de boodschappen.
Hij helpt mij de hele dag aan koffie en thee,
boterhammetjes, fruit en schaaltjes yoghurt.
Hij reikt mij van alles en nog wat aan 
en doet nog duizend en een andere dingen.

En hij doet ook nog de dingen die ik eerst
altijd deed, al doet hij het net even anders.
Hij is ook mantelzorger van zijn oude ouders.
Dus, hoe heerlijk is het dan voor hem
dat er zoveel van onze naobers en vrienden
bellen dat ze een ovenschotel hebben gemaakt,
een curry of een pasta hebben ingevroren,
of een stamppotje om de deur schuiven.
Allemaal even heerlijk en gezond.

De laatste tijd ontstaat de volgende variant:
Vrienden komen hier met een maaltijd
of met een tas ingrediënten om hier te koken,
 en eten dan - soms - ook gezellig mee. 
Gewoon aan onze eigen eettafel, 
ik met mijn been omhoog.
Toch voelt dat wel weer meer 'gewoon'
 dan wanneer ik in mijn bedje eet.

De laatste tijd gaat het echt vooruit. 
Ik heb geen oppas meer nodig als Wim werkt.
Ik kan zelf met de rolstoel naar het toilet.
 Weliswaar met de deur open, maar dat lukt.

De pijn in mijn voeten wordt een stuk minder. 
Ik mag voorzichtig op mijn rechtervoet gaan staan.
Dat is nog wat onwennig, maar voelt geweldig! 
Gewoon me weer kunnen oprichten!
Dat voelt als een feestje!!