Bevrijdingsconcert in Carre!


Gisterenavond hebben Wim en ik erg genoten van het bevrijdingsconcert in Carre dat op de tv was. 

Ondanks dat ik de Amstel met de lichtjes en de echte bevrijdingssfeer met de koning en de koningin wel miste, was het toch een mooi programma. 

Mooie liedjes, fijne artiesten. Ik houd erg van Stef Bos en Claudia de Brei. En dan dat hele orkest erbij, dat doet ook veel! 

Aan het eind, als altijd mooi, het gedicht van Remco Campert verwerkt in een filmpje op het scherm:


Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden

zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt

zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud

zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt

zoals liefde met een blik
een aanraking iets wat je opvalt in een stem

jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet

en dan die vraag aan een ander stellen.

------------------------------------------
Remco Campert 


'Jezelf kunnen zijn in een vrij land.'



Mooie en ontroerende woorden 
van André van Duin 
tijdens de Nationale Herdenking.

'Ik ben dankbaar dat ik in vrijheid kan leven,
dankbaar dat ik in dit land geboren ben.'

Met die handkus naar Martin.


André van Duin vertelde dat hij bij de Nationale herdenking 
altijd naar het homomonument ging om bloemen te leggen.

'Er liggen daar altijd bloemen, het hele jaar door.' 

Op het monument staat een dichtregel, 
van de Joodse schrijver Jacob Israël de Haan: 
’Naar vriendschap, zulk een mateloos verlangen’.


In 1987 was het homomonument in Amsterdam 
het eerste ter herdenking aan de vervolging
 van homoseksuelen door de nazi's.

Het Homomonument tekent de vrijheid 
die we in Nederland hebben. 

Vrijheid die we niet voor lief moeten nemen. 
Vrijheid die we moeten doorgeven 
aan de toekomstige generaties.

Indrukwekkend, de juiste toon, juiste woorden
en bovenal een mens die z’n geliefde mist.


Met een oude stoel...




Ja, met een oude stoel kun je van alles.

Zoals hier omgekeerd aan de muur opgehangen.

Aardig idee voor de badkamer of de logeerkamer.


Handdoeken kunnen er aan hangen.

En andere spulletjes kunnen er een plaatsje vinden.


En het ziet er nog leuk uit ook!




Dan schiet ik vol



Gewoon een foto van twee kindjes op een bospaadje.
Ja, voor mij zijn het geen gewone kindjes,
het zijn mijn twee kleinkinderen:
Sammie van dik twee jaar
&
Marijn van bijna anderhalf.

Samen aan de wandel!
 
Mijn dochter maakte er haar profielfoto van.
En als ik dat dan zie, dan schiet ik vol.

Nou ja, het zal de overgang zijn...


De wereld houdt (nog steeds) haar adem in




Hebben jullie dat ook?

Dat je het soms nog aangrijpt,
die Corona en alle dreiging die daar bij hoort?

Ook al ben ik alvast een keer ingeent,
en lijkt het in de zomer allemaal beter te gaan,
ik houd soms mijn hart vast en mijn adem in.

Zo mooi beschreven hier door Hans Kuyper.

Zo gingen we gisteren met onze kleindochter 
naar een boeken- en speelgoedwinkel, 
zodat ze wat moois kon uitzoeken.

Dat voelde superfijn, 
we waren helemaal alleen in de winkel,
en we konden samen rustig snuffelen en 
onze Sammie zag allemaal mooie dingen.

Maar toch is het onbezorgde van 
ergens binnen zijn er helemaal af.

Sammie koos een mooie bal en 
wij kozen een leuk zoek-boek.
Het werd mooi ingepakt en 
thuis mocht ze het weer uitpakken
Dat blijft leuk als je twee bent.


Maar ook zij leeft haar halve leventje al 
met mensen met mondkapjes op om haar heen.
Met toch een soort spanning in de hele leefwereld.

Mijn hart doet daar soms een beetje pijn van.
Ook al is er veel dat veel erger is inde wereld....

Sammie keek haar ogen uit in het boek;
ze zag vosjes en vogels en mollen en muizen.
Hopelijk blijft er voor haar nog wat echte natuur over
om te zien, ik lees net dat alles op Veluwe achteruit holt.

Ik houd soms mijn hart vast en mijn adem in. 

Superhandige lades!




Bergruimte in een bank kennen we al heel lang. 
Denk maar aan al die caravans, waar je 
de klep van een bank op kunt tillen om 
er zo iets als slaapzakken in op te bergen.

Mijn schoonouders hadden heel lang 
een stacaravan en noemden de eethoek waar 
je ook een bed van kon maken de 'dinette'....

Maar als je de ruimte hebt, 
kun je ook lades onder een bank uit laten 
schuiven zoals hier in deze vaste eethoek.

Superhandig.


Wachten op het vliegveld...


Kijk, ik houd niet erg van vliegen.
Wim en ik zijn ooit, toen we elkaar pas kenden 
naar Rome geweest met een hele grote jumbo jet,
zo'n hele grote bak met meerdere verdiepingen,
maar daarna heb ik nooit meer gevlogen.

Ook vanwege het milieu ga ik liever niet vliegen.
En ik ben er ook helemaal niet rouwig om dat 
dat hele vlieggebeuren nu zo is terug gelopen
vanwege de corona beperkingen.

Ik heb nooit hoeven wachten op een luchthaven,
alleen om mensen uit te zwaaien of op te halen.

Maar ik kwam deze foto's tegen van mensen 
die hun tijd uitzitten en er het beste van maken
in de lange uren op het vliegveld.
En die vond ik zo grappig.
Dus, wil ik ze even delen.

Het wordt misschien een zeldzaam fenomeen.
Ik hoop het....






Fijne dag!


Dag pap!




Vandaag is het een sombere grijze dag, 
maar gelukkig hebben we de foto's nog 
van de stralende Koningsdag, 
met de heldere blauwe lucht, 
de rose bloesem aan de bomen en
de uitgestoken vlaggen met oranje wimpels.

Onze oudste dochter werd in 1987 
geboren op een dinsdag: Prinsjesdag.
Hoe mooi wil je het hebben?

Nou, er is altijd nog baas boven baas: 
mijn zusje kreeg haar dochter op Koninginnedag.
Hoe leuk was dat voor haar dat op haar verjaardag 
alle vlaggen uithingen en het hele land feest vierde.

Toen gingen we Koningsdag vieren op 27 april.

Voor mij toch ook bijzonder, omdat 
dat juist de verjaardag van mijn vader was.
Hij is al meer dan 25 jaar geleden overleden. 
Hij zou dit jaar 89 zijn geworden.
En toen ik dit mooie plaatje zag,
dacht ik gewoon nog even aan hem.
Dag pap!

Hoe eten wij een tompouce?


Er zijn vele vragen die de mensheid al eeuwen bezighoudt.

Vandaag de vraag:

Er blijken diverse technieken, waaronder, 
de daklichter, de splitser, de happer, de snijder 
en de echt briljante 'omkerende dakdekker'

Leer en ontdek:
kijk naar dit

Een veilige en fijne Koningsdag gewenst!





Het is wel behelpen:
We zouden in dit - nog nieuwe - appartement 
graag het rood-wit-blauw willen uithangen.
Maar, we mogen nergens in de muur boren, 
en het moet wel veilig zijn natuurlijk. 
Zo'n vlaggenstok moet er niet afwaaien, 
je zou hem maar op je kop krijgen.

Daar wil ik dit jaar toch graag mijn best voor doen 
om daar wel een mogelijkheid voor te vinden.

Verder is het behelpen zonder 
de vrijmarkt en gezellige terrasjes.
Ik blijf vooral thuis en als we ergens naar buiten gaan
dan zijn we enkel daar waar we op afstand kunnen blijven.

We kijken tv naar ons Oranjehuis.
En vanavond naar het concert van de Streamers.


En het is ook behelpen omdat dit soort lekkernijen
op dit moment voor mij niet de beste keus zijn.
Al ziet het er wel heel feestelijk uit.



Vanavond wordt het voor ons hutspot met
pastinaak, ui en natuurlijk wortels.
En daarbij draadjesvlees van biologisch runderen
pas gekocht bij de boerderijwinkel van Landgoed Velhorst.

Iedereen een hele fijne koningsdag gewenst!

En alsjeblieft ga niet heel dom in een massa feest vieren.
Echt niet doen, denk aan de mensen die ziek kunnen worden.
Plezier maken kan ook op afstand!


Wachten tot dat gevoel overgaat...




Geestig!

Ik ken het wel, 
het 'eigenlijk zou ik de ramen moeten lappen, 
maar ik lees nu eerst mijn boek uit' gevoel,

maar ik vind het soms ook juist lekker 
om in de weer te zijn met emmertjes sop
en de keet eens even lekker te poetsen...


Vrolijk voorjaar




Op ons balkon is het nu ook echt voorjaar!
De zon schijnt lekker naar binnen in de middag.
Een voordeel van een klein balkon is dat je met
een paar plantjes al een echt lente gevoel krijgt.
 





Verder hebben Wim en ik een rondje langs 
drie biologische boerderijwinkels gemaakt.

De Korenblik en de Vijfsprong in Vorden
en de Velhorst in Almen hebben we bezocht.
We hebben van allerlei vers heerlijks gekocht.
Dat voelde ook weer fijn, biologische havermout,
lekkere verse groentes, aardappelen, eieren, melk,
koolzaadolie, en een Velhorst biertje inslaan 
tegelijk die winkels ondersteunen. 

Fijn weekend allemaal!

Ruim alsjeblieft je kamer op!




Herkenbaar?


22 april, de dag van de aarde!




Vanmorgen zagen wij, de leden van de leefstijl groep 
van dokter Bloem, elkaar voor het eerst in het echt. 
We hadden afgesproken bij Huize de Voorst 
waar we in een grote kring op afstand eerst 
werden toegesproken door onze leefstijlcoach,
die vertelde dat het vandaag de dag van de aarde is.

We waren het er allemaal over eens dat wij als groep
goed voor onszelf moeten zorgen, maar ook voor de aarde.

Zeker in deze tijd met die akelige Corona, 
worden we maar weer eens met onze neus 
op de feiten gedrukt dat we er een potje van maken.


We deden wat oefeningen om de spieren los te maken
en maakten toen een wandelingetje om het landhuis heen.
We deden dat twee aan twee, en op veilige afstand. 
We vertelden elkaar hoe het ons verging 
en wat vaak wel en wat soms niet goed lukte.
Het was heel fijn om dat met elkaar te delen. 
 
Huize de Voorst

Later bedacht ik me nog maar weer eens
dat het echt uitmaakt welke keuzes we maken.
Voor onszelf, voor onze (klein)kinderen en voor het milieu.
Ik was blij dat ik op de fiets naar deze bijeenkomst was gegaan.

Ik maakte een lijstje met actiepunten:
We kopen al bijna alleen biologisch voedsel, 
maar ik wil nog meer lokaal boodschappen doen.
 
Ik wil als we ergens gaan wandelen 
een tasje meenemen om zwerfafval in mee te nemen.

Ik kreeg laatst (ter ruil voor de huishoudboekjes)
zelfgemaakte shampoo in stukken (als zeep)
als die bevalt wil ik die blijven gebruiken.

Ik wil echt nog minder vlees gaan eten.
streven is hooguit twee keer per week.

Douchen hoeft heus niet elke dag.

Ik gebruik (af)wasmiddelen van Ecover.

En... genieten, genieten en nog meer genieten
van de mooie omgeving waar we wonen.
Mooie natuur, maar ook mooie gebouwen,
fijne lanen met grote bomen er in en natuurlijk 
van de rivier de IJssel waar we zo dicht bij wonen.

Eergisteren fietsten Wim en ik naar een mooie plek
midden in de stad, waar we op een bankje aan de IJssel
onze koffie mee naar toe hadden genomen om daar te drinken.


Daar zaten we dan een tijdje, 
er kwamen boten voorbij, we zagen vogels 
en we genoten van de rust en het lekkere weer. 
En natuurlijk ook van de tijd en aandacht voor elkaar.
Zeg nou zelf: Daar kan toch geen buitenland tegenop?


Als laatste knipte bloglezeres Tineke Dieks 
dit knipsel voor 'de dag van de aarde'.
Knap hoor, ik zou het niet kunnen.
Ik kende het papierknippen als kunst niet, 
maar er is zelfs een site;

Fijne dag allemaal!



Zaaien doet zoemen!



Morgen is het 22 april en nationale zaaidag.
Hoe leuk zou het zijn als iedereen wat wilde bloemenzaadjes strooit 
op een stuk berm, langs de dijk of in een groenstrook in de straat.
Dus, vandaag kopen en morgen (of overmorgen) strooien...



Tegelijk wordt er nu actie gevoerd 
voor minder steen op straat en in tuinen. 
Gratis boompjes die je mag planten, alles mag groener.
Voor de afwatering en voor de vogels en de bijen.

Dus waar het kan: 
haal een paar tegels weg,
poot wat vaste planten of bolletjes 
zet een struikje neer of zelfs een boompje, 
en zaai er gewoon wat vrolijks tussendoor...


En als je wat de hoogte in wil, gebruik dan zo'n oud barrel als plantenbak...


Veel plezier!