Hieronder kopieer ik een blog uit 2019 die ik wijdde aan
Annemiek van Deursen met haar blog Mijmeringen.
Deze blog hieronder noemde ik
'Lang Leve Annemiek!'
Annemiek is op 1 oktober overleden.
Wij, als lezers van haar blog, wisten dat ze deze herfst euthanasie zou krijgen. Ze leed aan een hersenaandoening die veel in haar leven heel moeizaam maakte. Ze had heftige nachtmerries, veel pijn, weinig energie, steeds minder kracht in handen en voeten - wat haar overigens tot heel creatieve oplossingen dreef - en dat zou alleen maar erger worden. Haar vader had aan dezelfde ziekte geleden en Annemiek wilde zeker niet compleet hulpeloos raken.
Ze hield zelf de regie over haar leven, haar sterven en haar nalatenschap. De laatste maanden heeft ze stapje voor stapje haar hele inboedel weggeven en afscheid genomen van al haar persoonlijke spulletjes. Ze heeft voor elkaar gekregen dat de woningbouwvereniging voor haar huis - al voor haar overlijden - nieuwe bewoners koos, waar ze kennis en afspraken mee kon maken. Ze wilde graag dat haar gekoesterde huis en hof in goede handen zou komen.
Ze heeft besloten dat ze haar lichaam ter beschikking zou stellen aan de wetenschap. Er zou geen afscheidsdienst komen. Nergens voor nodig. Van de mensen die ze lief had zou ze bij leven afscheid nemen. Ze was er zeker van, deze herfst zou haar laatste zijn.
Op de valreep werden nog een paar crisisgezinnen onder haar vleugels genomen met haar team, er werd weer het nodige geld ingezameld, wat - en dat weet je bij haar zeker - tot de laatste cent bij de mensen terecht komt die het het hardst nodig hebben. Wat een nalatenschap!
Persoonlijk vond ik het super moedig en een prachtig voorbeeld voor hoe het ook kan. Het inspireerde me tot het maken van een eenvoudige handleiding voor mijn nabestaanden met alles wat ze dan maar nodig hebben als ze ervoor komen te staan dat ik er niet meer ben. Dat kwam ook door de brief die Paulien Cornelisse bleek te hebben achter gelaten voor haar echtgenoot. Dat vond ik mooi, heel mooi!
En het brengt me ook bij de vraag: 'Wat wil ik nalaten?' 'Welke zaken wil ik nog graag afhechten, met spullen, met projecten en met mensen?' En ik wil toch ook nog meer spullen gaan opruimen. Leven met minder ballast en ook minder uit te zoeken als ik er niet meer ben. Maar ook om nu deze winter eens werk te maken van het maken van fotoboeken van de mooiste foto's en de rest weg te doen.
En ik hoop dat het blog van Annemiek nog lang in de lucht blijft om nog eens op rond te struinen, waarmee ze al haar lezers steeds opnieuw kan inspireren voor een mooi leven zonder overdaad en verspilling. Dankjewel lieve Annemiek 💗
-----------------------------------------------------------------------------------
Lang leve Annemiek!💗
Een jaar of wat geleden gingen een paar vriendinnen en ik op bezoek bij het consuminderhuis Parkstad in Landgraaf. Op deze wazige foto sta ik met mijn snufferd weer vooraan en achter mij staat Annemiek, de oprichter van het consuminderhuis die ons een uitgebreide rondleiding gaf.
Ze heeft van alles verteld en wat ik er van onthouden heb is dat ze een heel eigen en inspirerende kijk heeft op hulpverlening. Ze vindt dat de hulp die normaliter gegeven wordt vaak de zorgverlening in stand houdt en de zorgvragers klein en afhankelijk. In haar consuminderhuis, een soort kringloopwinkel, kan iedereen die aan de grond zit terecht voor gratis spullen maar ook voor boodschappentassen met etenswaren. Het is dan wel de bedoeling dat je zelf een steentje bijdraagt: Ook al ben je nog zo uitgeput van alle geldzorgen en andere problemen, je kunt altijd iets doen, ook al is het maar een ochtendje in de week kleding sorteren of meehelpen bij het draaiende houden van de winkel. Dat geeft je gelijk een goed gevoel. En ook een 'samen sta je sterker' gevoel.
Er wordt groente verbouwd. Er zijn kookworkshops waar je kunt leren hoe je gezond en lekker kunt koken met simpele en voedzame ingrediënten. Er zijn maandelijkse consuminder 'kringen' waarin je leert hoe je met een klein budget de maand door kunt komen, hoe je energie bespaart en zelfs hoe je uit de schulden kunt komen.
De spullen in de weggeef winkel worden geschonken door mensen die de spullen over hebben en de etenswaren die soms bijna over de datum zijn komen van winkels die dit anders misschien weg zouden moeten gooien en weten dat dit echt heel goed terecht komt.
In de maand voor de Kerst schrijft Annemiek op haar blog verhalen over de mensen die ze helpt. Schrijnende, hartverscheurende verhalen soms, waar ze echt het verschil weet te maken en mensen met de juiste aanpak weer leert geloven in zichzelf. Ook vertelt ze soms hoe ze wel eens heel duidelijk kan maken aan bijvoorbeeld deurwaarders of rechters wat een onrecht er is geschied en wat er nu nodig is.
Annemiek vertelt het hele jaar door trouwens op haar blog met humor en relativeringsvermogen hoe je zelfvoorzienend kunt leven, hoe je kunt genieten van kleine dingen, hoe je je kunt voorbereiden op slechtere tijden en mindere gezondheid, over haar lieve poes Floor, de woensdagvriend en haar relatie met 'hij die de sla laat groeien'.
Wie een steentje bij wil dragen aan dit goede werk van Annemiek en al haar vrienden van de inmiddels twee consuminderhuizen kan in de adventstijd tijd geld overmaken. Zo krijgen alle mensen die daar bekend zijn een fijne tas met spullen om ook een gezellige kerstmaaltijd op tafel te kunnen zetten.
Er wordt van alle giften ook een voorraadkast gevuld om het hele jaar door mensen te kunnen voorzien van de meest eenvoudige levensbehoeftes zoals rijst, meel, olie, broodbeleg enzovoort.
Er zijn namelijk mensen die helemaal niets meer hebben en in de reguliere hulpverlening zes weken moeten wachten op hulp of geld. Dan krijgen ze bij Annemiek direct, dezelfde dag noodhulp. En die pakt ze dan uit dat voorraadkamertje.
Lees haar blog en volg je hart! Van harte aanbevolen!
PS Je kunt je gratis abonneren - rechtsboven - op het blog van Annemiek:
PS Annemiek heeft ook nog een heel goede rubriek in het tijdschrift 'Genoeg' waarin ze aanschouwelijk maakt hoe je je eigen groentetuin kunt opzetten en bijhouden. En dat kan ook op hele kleine schaal in potten op de stoep!
PSPS Met weemoed staar ik naar de foto waarop Anne-Petra staat, die er ook niet meer is. 💗
