Heerlijk!
Posts tonen met het label Woongeluk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Woongeluk. Alle posts tonen
Dag mooie muur, dag mooie boom
Wij wonen in een stadse,
stenige omgeving waar we van
de bloeiende natuur niet veel meemaken.
Maar elke keer dat ik naar
ons trappenhuis / de lift loop
kom ik langs dit aardige uitzicht.
En altijd weer ben ik blij met de kleur
van de gestucte muur, waar de boom in
herfstkleuren zo prachtig tegen uitkomt.
En daar laaf ik me aan...
Met Jip en Janneke de wintertijd in
Met Jip en Janneke de wintertijd in.
Gelijk een goed moment om de kledingwissel te doen.
Alle zomerspullen opgeruimd en de truien en laarzen
weer tevoorschijn getoverd en in de kast gelegd.
Dat deed ik gewoonte getrouw als altijd tijdens
'Adres Onbekend' van twaalf tot twee.
Helaas was dat nu voor de laatste keer;
het beste radioprogramma gaat verdwijnen.
Dat zou niet moeten mogen. Echt niet!
Fijne blijmakers
Je hoeft het niet altijd zo bont te maken als hier,
maar zeg nou zelf, met die donkere, grijze dagen
is zo'n vrolijke slaapkamer toch een fijne blijmaker!
Het is weer herfst en september. Heerlijk!
Ik houd zo van september.
Het is 's morgens nog wat fris,
maar we mogen nog hele mooie
Indian Summer 'zon' dagen verwachten.
Zoals komend weekend tijdens Burendag
wanneer we een pannenkoekenfeest hebben
hier op het Waterplein, bij ons voor de deur.
Na onze vakantieweek begin deze maand,
en die hele lange zomer begint alles
weer in een structuur te komen.
Dat vind ik stiekem heel fijn.
Ik zwem op maandag woensdag en vrijdag
tijdens de daluren tussen half 11 en 1 uur.
Ik trek 30 - 45 minuten rustig mijn baantjes.
Daarna douchen en aankleden en thuis koffie.
Op dinsdagmorgen heb ik een uurtje stoelyoga,
op donderdagmorgen zit ik op medisch fit sport.
Zo is het mooi verdeeld. In het weekend doe ik dan
nog wel eens mee met Nederland in Beweging.
Deze dinsdag gingen Wim en ik 's middags fietsen,
we gingen naar Bronckhorst en weer terug,
na een terrasje bij de Gouden Leeuw.
Zondag was ik met onze dochter en de kleinkinderen
bij een voorstelling van Circus Snor in Deventer.
Een heel klein circus, hier zie je onze kleinkinderen
met de complete bezetting van acrobaten en clowns.
Leuk was ook dat er bij een speciale truc met een paard
medewerking van een kind uit de tent werd gevraagd
en onze kleindochter Sammie stak haar vinger op.
Dat vonden we heel stoer van haar.
Onze dochter heeft het gefilmd.
dat kun je hier zien in dit korte filmpje
Wat was ze trots en blij dat ze het gedurfd had.
Wim zit op zijn maandagavondkoor,
hij heeft zijn moestuinochtend,
werkt elke week nog wat diensten
en is tegelijk soms druk voor zijn moeder.
Op vrijdagmiddag halen we onze kleinkinderen
van school en zijn ze bij ons tot het avondeten.
Ik schreef al over mijn nieuwe koor! Zo leuk!
Ik ga meezingen op de donderdag morgen.
Ik werk ook nog af en toe, schrijf en blog.
We hebben ieder onze eigen clubjes, zoals
de leesclub, filmclub en diverse eetclubjes.
Ik zit in het bestuur van de Naobers,
wat ook tijd en aandacht vraagt.
Binnenkort komen de meisjes van de Academie,
we lopen inmiddels allemaal tegen de 70 jaar
bij elkaar voor gezelligheid en bijpraten.
We gaan naar en ontvangen graag vrienden
voor koffie, eten, spel en gezelligheid.
Ik ga af en toe naar een leuke film
met Wim of met een vriendin,
we hebben etentjes in de wijk
of met de sirene-soep.
Wim en ik lezen allebei graag en veel.
Fijn dat het dan weer wat eerder donker is,
dat is ook het heerlijke van september.
En ik ben weer aan het breien geslagen.
Vanmorgen voor ik naar de sport ging
heb ik ontbeten met warme havermout,
met een appel, kaneel, gember en rozijnen.
Dat vind ik altijd heerlijk als het nog koud
en donker is als ik zo vroeg opsta om half zeven.
Ja, september, een hele fijne maand voor mij.
Een zee van tijd
Zaterdag vonden we een pakje in de brievenbus. Ingepakt in een gezellig papiertje, gericht aan ons. Het was een cadeau voor onze verjaardag en ons pensioen. En ook nog eens heel handig: Een handboek voor iedere pensionado. Heel geestig geschreven en met leuke illustraties. Het boek heet: 'Een zee van tijd'. Bedoeld als een zee van tijd die je hebt als je niet meer hoeft te werken. Wij hebben tot nu toe nog geen zee van tijd over. We werken allebei nog een beetje en doen er nog van alles bij en naast. Wel kost het meer tijd om te herstellen van alle dingen die we nu toch allemaal nog doen. Maar dat geeft niet. We moeten er alleen wel aan wennen.
Deze bladzijde bevatte de meest handige en toepasbare tips.
We zijn er heel blij mee, dank jullie wel, Cees en Liesbeth!
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Vandaag is het 7 jaar gelden dat ik geopereerd werd.
Er was bij mij borstkanker ontdekt bij de 'bus';
Ik kreeg een borstsparende operatie om
een tumor uit mijn borst te verwijderen.
Ik las eens even terug hoe ik daar
toen op mijn blog over schreef.
Ik heb met terugwerkende kracht
een beetje met mezelf te doen.
Maar gelukkig gaat het nu goed;
ik ben er echt dankbaar en blij voor!
Ik zag toen op een blogje in november
- hoe ik een compleet huispak was kwijtgeraakt -
dat staat je natuurlijk niet echt netjes als opruimcoach...
Op de foto die daar bij stond zag ik de parapluplant
die ik destijds had gekregen van een lieve buur
die me een paar keer naar het ziekenhuis
in Deventer reed voor de bestralingen.
Het zijn een paar stekjes in een grote pot.
Bijna zeven jaar later zie je het oerwoud
van een plant die hij geworden is.
Haast te klein voor ons kleine flatje
en erg veeleisend, elke dag een liter water...
Op de stoel ernaast ligt een stapel boeken
die ik nog moet lezen en/of teruggeven.
Ook maar eens naar kijken.
Ik heb er tenslotte tijd genoeg voor,
mijn agenda is een stuk leger dan in 2019.
Komende week alleen een Loesje schrijf avond,
een leesclubbijeenkomst, yoga en medisch fit sport
en ik ga voor het eerst kijken bij een nieuw koor.
O ja, en zondag ga ik met dochter en kleinkinderen
naar een klein kindercircus in Deventer.
Gisteren fietsten Wim en ik vanwege
Open Monumentendag naar Warnsveld naar
de Politie Academie die nu huist in Huis 't Velde.
Op de familieapp vroeg ik: 'Rarara, waar zijn we?'
Mijn broer wist door het betere speurwerk
uit te vinden dat we in Warnsveld waren.
Daarna gingen we naar de markt voor plantjes
voor op het balkon en we ontmoetten daar Rianne,
met wie ik in Baarn in de eerste klas heb gezeten
op de Wilhelminaschool bij juffrouw Laansma.
Dat hadden we al eens eerder uitgevonden.
We wilden net een terrasje pikken
en ze ging gezellig mee.
Het was ook 'dweilorkesten'dag in Zutphen.
Dat vind ik altijd zo vrolijk en opwekkend.
Eenmaal thuis maakte ik verse tomatensoep
die deze keer heel lekker is uitgevallen.
En daarna de hele avond op de bank,
lekker breien en televisie kijken.
Ik verheug me op de koude avonden
die er weer gaan komen, lekker binnen,
met thee of koffie en speculaas.
Heerlijk, nergens naar toe hoeven...
Voor iedereen met een saaie badkamer of toilet
Een badkamer of toilet hoeft echt niet saai te zijn.
Hier wat voorbeelden van het betere 'opleuken'!
Elke morgen met een glimlach tanden poetsen.
Van accu-stress tot apfelstrudel...
Volle zomerse vakantie dagen.
Met uitgeteld op de bank na een hele dag
in het zwembad met de kleinkinderen.
Die andere keer deze week toen onverwacht
en toevallig onze dochter met kleinkinderen
het zwembad binnen stapte waar wij ook waren.
Deze foto maakt ik vooral voor de mooie, lila bloemen.
Toen ik van de reuzenglijbaan ging en
- door mijn gewicht - veel harder ging dan
iedereen inclusief ikzelf verwacht had.
Ik werd alle kanten 'opgezwiept' en dacht
even dat ik de eerste zou zijn die
werkelijk de bocht uit zou vliegen.
Wim kwam niet meer bij van het lachen.
De hele dag fietsen en als doel het huis zoeken
van schrijfster Maria Oomkens dat ze zo mooi
beschreef in haar boek: 'Het huis dat lachte'.
We hebben het gevonden en toch ook weer
niet, want alles is inmiddels weer veranderd.
Maar het zoek avontuur was heel erg leuk, met
de gesprekken met buren en de nieuwe eigenaren.
De terugtocht vanuit Zwiep, met mijn e-bike
die niet meer op wilde laden en waarmee ik op
twee streepjes naar huis fietste met accustress.
Inmiddels, met een nieuwe oplader van 35,- euro
ben ik weer gered en gerust om te gaan fietsen.
Met Wim die elke terras steevast ging voor taart met!
Met onze kleindochter die met de puppy
van tien weken van een lieve buur mocht knuffelen.
En het helpen de zoektocht van een vriend naar
wie mogelijk zijn vader en halfbroers zijn.
Wat is dat toch spannend en heerlijk om te doen.
Ik zou daar eigenlijk een nieuwe carriere van maken.
Maar nu eerst een weekendje bijkomen van alles...
Aardappels en groenten van eigen galerij
Eindelijk was het zover.
We konden oogsten:
Boontjes en aardappelen van eigen galerij.
Ze smaakten heerlijk!
Liefde voor roze, kwispels, kwasten en kringloopgeluk
💗Je vind toch de mooiste dingen op Instagram 💗
Elke dag weer om blij van te worden!
💕💕💕
We mogen in onze handen knijpen...
Gisteren vroeg Wim of ik mee ging een ommetje maken.
Dat doen we wel vaker, even een rondje langs de dijk.
Die dijk is op twee minuten lopen van ons huis.
De IJssel ligt echt om de hoek van onze straat.
En al zien we de mooie zonsondergangen
dan wel niet zomaar vanaf ons eigen balkon,
we genieten er telkens gewoon enorm van.
En elke keer is het echt weer anders.
Gisteren rond half tien was het heel stil.
Het water in de rivier was spiegelglad.
De zon ging prachtig rood onder.
We liepen langs de museumhaven
met de oude schepen die er stil lagen.
We mogen in onze handen knijpen
en ons heel erg rijk voelen met
al dit moois zo heel dichtbij om
gratis en voor niets van te genieten
en samen even op adem te komen
op een stille zwoele zomeravond.
Een plantenbak op wielen
Heb je nog een oude kruiwagen?
Dan kun je hem gebruiken als een plantenbak op wielen.
Heel handig dat je hem even in de schaduw kunt rijden bij een hittegolf of onder dak kunt zetten als het hagelt.
En ook lekker dat je niet zo hoeft te bukken bij het planten van aardbeitjes of bij het verzorgen van het groen.
Leuk voor in de tuin maar zeker ook gezellig voor op een balkon of een dakterras.
Abonneren op:
Posts (Atom)