En Johan zag de bal

Een paar weken na de dood van mijn moeder

 tien jaar geleden overleed Johan Cruijff.

Voor mij hoort de dood van de een nu 

ook een beetje bij die van de ander.

Door die mooie documentaires die

te zien zijn over Johan moest ik denken 

aan deze twee mooie gedichten over hem.

De eerste van Toon Hermans en de ander 

bij zijn vijftigste verjaardag door Jan Kal. 

Vincent zag het koren

Einstein het getal

Zappelin de zappelin

En Johan zag de bal

Toon Hermans

Zo mooi anders...

Door het kussengedicht van gisteren kwam ik 

weer te denken over onze vijftigste verjaardag die

Wim en ik samen en tegelijk vierden met een feestje.

Ik heb Wim toen voor al onze 

vrienden en familie toegesproken.

Bijna zeventien jaar geleden.

Dit zei ik:

 

Dat is fijn wakker worden!

Ik word altijd blij van een heerlijk kussen
met een sloop met lieve letters erop.

Net of je dan nog fijner in slaap zal vallen
en nog heerlijker wakker zult worden.

 

Valentijnsdag, 38 jaar na het jawoord!

Jaren na het jawoord, 

zelfs jaren na de zilveren bruiloft,

straks weer samen naar huis

Elke vogel telt!

De vogels Vanmorgen werd ik wakker van de vogels. En ik dacht: Waarvan werd ik wakker? Van de vogels. Van het licht ook, maar meer van de vogels. Het licht zacht zingend, de vogels keihard.  Hans Andreus  Elke vogel telt! Ieder jaar tellen ruim honderdduizend mensen een half uurtje alle vogels in hun tuin tijdens de Nationale Tuinvogeltelling. Dat is heel fijn en leuk maar ook hard nodig, want zo krijgen we een helder beeld van hoe het met de vogels in onze tuinen gaat. In sommige gevallen is het ronduit zorgwekkend: de huismus en merel hoor en zie je al veel minder in en rond onze tuinen. Met de gegevens van de Tuinvogeltelling kunnen deze en andere bedreigde vogels beter beschermd worden. Doe ook mee aan de Nationale Tuinvogeltelling van 2026 en help Vogelbescherming Nederland. Kijk HIER voor meer informatie.

Broodnodige troost, gewoon in de maandagkrant

Broodnodige troost 

met woorden en beelden

gewoon in de maandagkrant. 

Irene van der Meulen

Trouw 

19 januari 2026

blue monday

Soms, een enkele keer...

Zo Mooi!

 

The only thing that i loved more was loving you

Voor iedereen die vandaag wel 

een lieve glimlach kan gebruiken:

Een prachtig mooi gedicht van Harry Baker:

'Instructions upon my death'

Hij leest het hier zelf voor:

filmpje 

Door de open ramen ademt ontspannen het huis

Even

Door de open ramen ademt

ontspannen het huis. Ik zie

mijn vrouw voor de spiegel een rode

blouse passen - verwachting

maakt haar ogen jong als

de eerste dag. Ik hoor

het kind de trap op komen

met een mond vol vragen. Buiten

in de zomerdroogte zijn alle

geluiden rond en verend.

Aan lange draden van licht

zweven de acrobatische

vogels. Bomen staan in

wonderen te geloven.

En de wandelmensen maken

hun oude benen wijs

dat het groene leven nooit

meer eindigt. Even woont men

vreesloos en zonder verleden

in zijn eigen lichamelijkheid.

Bert Voeten (1918-1992)

Uit: 'De zon op mijn hand en andere gedichten' - De Bezige Bij - 1956

Tegen alle boosheid in

  

   Later

Later, als mijn later nu is
zal ik grote schoenen dragen 
leef ik dertigduizend dagen
zal ik varen over zee.

Later, als mijn later nu is
zal ik door de wereld dwalen
spreek ik tweeëntwintig talen
neem ik veertig koffers mee.

Later, als mijn later nu is
zal ik warme jassen dragen
hoef ik nooit de weg te vragen
zal ik doen wat ik wil doen.

Later zal mijn later nu zijn
en mijn nu van nu wordt toen.

     Joke van Leeuwen
      uit: DICHTER. zachte kracht

Zomer, zachtheid en kracht.

Het zomernummer van DICHTER. gaat over Zachte kracht – over veerkracht, volhouden en vertrouwen. Tegen alle boosheid in. Met prachtige gedichten van meer dan 30 dichters bij betoverende beelden van kunstenaar Frode Bolhuis. Een ode aan kwetsbaarheid en verbeeldingskracht. Een nummer voor iedereen die zijn hart vasthoudt.  De zachtste DICHTER. ooit!

https://www.plint.nl/dichter/ 

De merels

Sjoerd Kuyper

Dat je grootste zorg natte voeten mogen zijn!

Volg nu voor heel even woorden langs de waterlijn

laat hier je grootste zorg slechts natte voeten zijn! 

De afdrukken in het strandzand van Vlieland

van de wielen van de Vliehors Express.

Deze is van jaren terug, maar blijft mooi!

PS Deze woorden zijn voor iedereen, 

maar eigenlijk speciaal bedoeld voor 

de bloglezeres die me een brief schreef, 

waar ik helaas niet anders dan hier, 

op mijn blog op kan antwoorden.

Hopelijk kunnen we samen

een keer verder spreken.

Zullen we een bos beginnen?

Graaf een kuil

en plant je boom
voorzichtig
naast de mijne.

Kunnen ze elkaar
uit de wind houden
als het stormt

of in de zondagzon
samen zwijgen.

En als ze ’s avonds
door de wimpers
van hun twijgen
naar elkaar kijken
beginnen ze al
op een bos te lijken.

Jaap Robben 

Zullen we een bos beginnen?

Dat blijft leuk!

Een muurgedicht van Plint

Blijft leuk!

Ook een idee voor een verjaarscadeau 

voor een jarige in januari of juni.

Huizen zijn altijd thuis

Dit is precies de reden dat in theorie 

een camper of een leuke caravan 

me echt heerlijk lijkt om 

mee weg te gaan. 

Ik slaap altijd het liefste in mijn eigen bed.

En dan heb je je eigen gespreide bedje bij je.

Je eigen servies, je eigen lamplicht

en je eigen 'woonluchtje'...

Schrijf een brief en maak soep

 

My grandmother once gave me a tip:

In difficult times, move forward in small steps.

Do what you have to do, but little by little.

Don’t think about the future

or what may happen tomorrow.

Wash the dishes.

Remove the dust.

Write a letter.

Make a soup.

You see?

Advance step by step.

Take a step and stop.

Rest a little.

Praise yourself.

Take another step.

And then another.

You won’t notice, but your steps will grow more and more.

And the time will come when you can think about the future without crying.

~Elena Mikhalkova

Poëzie apotheek

Wat je moet doen als je moeder huilt

Ga

naast haar zitten,
tegen haar aan geschoven:
je armen van onder tot boven
dicht op die van haar.
Laat het praten maar aan vaders over,
aan vriendinnen en aan zussen,
en je hoeft de tranen ook niet
van haar slapen af te kussen,
je hoeft niets te begrijpen,
niets te vragen.
Je hoeft haar alleen maar te schragen –
schragen, dat betekent dus steunen,
met je lichaam dus.
Als ze voelt dat ze eventjes op je mag leunen
spoelt er een beetje gedoe
uit haar hoofd.
Hoe?
Dat doet er niet toe.
Iets met draagkrachtverschuiving
en onverwachte aandachtshydrauliek,
Maar de precieze mechaniek
maakt jou en je moeder natuurlijk
niets uit:
je zit huid aan huid
en je merkt
na een fijne, zachte tijd
dat het werkt.
Mama giet eindelijk
geen verdriet meer op de dingen
en buiten begint de zon
Griekse liedjes te zingen.

Edward van de Vendel

Winnaar van de Theo Thijssenprijs 2024
Uit de bundel: ‘Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt’ - 2019