Door een verkoudheid nam ik deze week verplicht rust.
Af en toe - tussen spectaculaire hoestbuien door -
keek ik verlangend naar fijns om te breien.
Hier werd ik gewoon heel blij van:
Posts tonen met het label gezellig. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezellig. Alle posts tonen
Het is weer herfst en september. Heerlijk!
Ik houd zo van september.
Het is 's morgens nog wat fris,
maar we mogen nog hele mooie
Indian Summer 'zon' dagen verwachten.
Zoals komend weekend tijdens Burendag
wanneer we een pannenkoekenfeest hebben
hier op het Waterplein, bij ons voor de deur.
Na onze vakantieweek begin deze maand,
en die hele lange zomer begint alles
weer in een structuur te komen.
Dat vind ik stiekem heel fijn.
Ik zwem op maandag woensdag en vrijdag
tijdens de daluren tussen half 11 en 1 uur.
Ik trek 30 - 45 minuten rustig mijn baantjes.
Daarna douchen en aankleden en thuis koffie.
Op dinsdagmorgen heb ik een uurtje stoelyoga,
op donderdagmorgen zit ik op medisch fit sport.
Zo is het mooi verdeeld. In het weekend doe ik dan
nog wel eens mee met Nederland in Beweging.
Deze dinsdag gingen Wim en ik 's middags fietsen,
we gingen naar Bronckhorst en weer terug,
na een terrasje bij de Gouden Leeuw.
Zondag was ik met onze dochter en de kleinkinderen
bij een voorstelling van Circus Snor in Deventer.
Een heel klein circus, hier zie je onze kleinkinderen
met de complete bezetting van acrobaten en clowns.
Leuk was ook dat er bij een speciale truc met een paard
medewerking van een kind uit de tent werd gevraagd
en onze kleindochter Sammie stak haar vinger op.
Dat vonden we heel stoer van haar.
Onze dochter heeft het gefilmd.
dat kun je hier zien in dit korte filmpje
Wat was ze trots en blij dat ze het gedurfd had.
Wim zit op zijn maandagavondkoor,
hij heeft zijn moestuinochtend,
werkt elke week nog wat diensten
en is tegelijk soms druk voor zijn moeder.
Op vrijdagmiddag halen we onze kleinkinderen
van school en zijn ze bij ons tot het avondeten.
Ik schreef al over mijn nieuwe koor! Zo leuk!
Ik ga meezingen op de donderdag morgen.
Ik werk ook nog af en toe, schrijf en blog.
We hebben ieder onze eigen clubjes, zoals
de leesclub, filmclub en diverse eetclubjes.
Ik zit in het bestuur van de Naobers,
wat ook tijd en aandacht vraagt.
Binnenkort komen de meisjes van de Academie,
we lopen inmiddels allemaal tegen de 70 jaar
bij elkaar voor gezelligheid en bijpraten.
We gaan naar en ontvangen graag vrienden
voor koffie, eten, spel en gezelligheid.
Ik ga af en toe naar een leuke film
met Wim of met een vriendin,
we hebben etentjes in de wijk
of met de sirene-soep.
Wim en ik lezen allebei graag en veel.
Fijn dat het dan weer wat eerder donker is,
dat is ook het heerlijke van september.
En ik ben weer aan het breien geslagen.
Vanmorgen voor ik naar de sport ging
heb ik ontbeten met warme havermout,
met een appel, kaneel, gember en rozijnen.
Dat vind ik altijd heerlijk als het nog koud
en donker is als ik zo vroeg opsta om half zeven.
Ja, september, een hele fijne maand voor mij.
Creatief met handwerk 'spulletjes'
Voor iedereen die graag handwerkt,
hier wat creatieve, leuke ideetjes,
met spullen die je 'over' kunt hebben...
Of een fijne manier om materialen op te bergen,
gewoon om blij van te worden...
Buur - Buurt - Buurtst
Afgelopen maandag was ik weer aanwezig
bij de schrijfavond voor Loesje in Zutphen.
Superleuk om elke maand samen te proberen
mooie Loesjes bij elkaar te verzinnen.
Een van de onderwerpen was 'Naoberschap',
dat ligt me natuurlijk na aan het hart,
Buurt
Buurtst
Ik hoop van harte dat deze het redt om het
te schoppen tot een echt Loesje affiche.
(dan in het 'echte' Loesje lettertype)
Over onze buurt:
Wij hebben nu net de derde
sirene-soep-avond gehad.
De laatste keer was er behalve deze tafel
nog een sirene-soep-tafel, maar
daar is helaas geen foto gemaakt.
We hopen dat er steeds meer mensen
uit onze buurt bij de soep aansluiten.
Er is vraag naar een sirene-soep-lunch,
door mensen die in de avond niet kunnen
Dat kan natuurlijk ook!
Extra leuk, dan beginnen we stipt
om 12 uur, juist als de sirenes gaan!
Ontbijt op bed en dan dit uitzicht...
De afgelopen midweek waren we in
een heerlijk vakantiehuis hier in de buurt.
Kijk, dit was het uitzicht bij mijn ontbijtje op bed.
Gelukkig is de gordelroos helemaal over.
Er is nog vaag wat uitslag te zien,
maar die trekt verder weg en is
ook helemaal niet gevoelig meer.
Gelukkig maar.
Ik heb me wel gerealiseerd
dat mijn weerstand wat laag moet
zijn om zo'n aanval uit te lokken.
Dus wilde ik wat rust nemen en
waarnemen waar ik liever van weg wil.
Deze week kregen we nogal wat gasten
die gezellig met ons mee aten, een spel deden
of een quiz voor Wim en mij hadden gemaakt.
En we werden bedolven onder goede gaven,
chocola, bloemen en fruit uit eigen tuin,
eigengemaakte jam en siroop, sap,
wijn, zelf ingemaakte courgette.
heerlijke soep en een supertoetje
met frambozen en eigengemaakt ijs.
Heerlijk allemaal!
Maar het meest blij ben ik met
de gezelligheid en het samenzijn.
Zo, de lange zomer is voor ons nu voorbij.
Op naar wat meer, vaste dingen en structuur.
Ook wel weer fijn!
Et voila!
Toegegeven, als ik ziek ben ga ik op internet struinen.
Geen idee of dit net zo makkelijk is als het eruit ziet:
Over een ballon een netje of iets dergelijks leggen.
Die beplakken met een stijf wordende lijm.
(De goede lijm lijkt me het belangrijkste!!)
Ballon leeg en er weer uit halen.
Lampje erin hangen. Et Voila!
Of met kanten randjes
Met een gehaakt kleedje kan het ook.
Of, mijn favoriet, met bolletjes gekleurd katoen.
PS Ik heb het nog niet zelf geprobeerd.
Geen gegarandeerd succes!
Niet bij mij komen klagen
met handen vol lijm en draadjes...
Als het wel lukt, laat me weten
dan show ik het hier op mijn blog!
Handig, dan heb je altijd een centimeter bij...
Ik kwam toch deze leuke sjaal tegen.
Er stond geen ontwerper bij;
misschien is het met AI gemaakt?
Ik zag in ieder geval bij beter kijken dat er bij
de 1, 3 en 4 een centimetertje teveel is gebreid.
En de volgorde is ook niet helemaal correct.
Maar dat mag de pret van het idee niet drukken.
Ik zou het zelf leuk dan wel leuk vinden om
ook op ware-centimeter-grootte te breien.
Handig, dan heb je altijd een centimeter bij je.
Als hij niet uitrekt natuurlijk...
PS Ik moet ook gelijk denken aan onze kleinzoon
die van zijn moeder of van sinterklaas,
op of rond zijn vijfde verjaardag
(hij is op 29 november jarig..)
een kleine waterpas cadeau kreeg.
In allerlei situaties werd hem gevraagd even
te controleren of iets wel waterpas was.
Hij zag er dan altijd zo tevreden, blij
en vol zelfvertrouwen uit!
Inhaalslagje
De afgelopen tijd heb ik weinig gedeeld
over wat we allemaal gedaan hebben.
Te druk met andere dingen denk ik,
kwam het bloggen er maar summier van.
Even een inhaalslagje.
Ik was bij een Loesje schrijfavond.
Deze Loesje kwam niet uit onze sessie,
maar deze is wel heel mooi en helemaal raak!
Zeker, gezien onze schrijf-locatie aan de IJsselkade
waar de IJssel echt zo laag staat als nooit tevoren.
We hadden een etentje bij ons Iraanse buddy's
heerlijk met een stoofpotje gesudderd in wijn
een ei-gerecht en een paar heerlijke salades.
Aansluitend maakten we de zonsverduistering
mee bij ons aan de dijk, dat was vooral heel gezellig.
We hadden een snikhete dag met onze kleinkinderen, die
we vooral in het zwembad in Vorden hebben doorgebracht.
Toen het afkoelde hebben we onze huishouding weer wat
opgepakt, want daar was het een tijdje niet van gekomen.
Ik had een ochtend een fijne opruim werkopdracht,
er was een huisarts bezoek om te komen tot beter slapen
en ik had een koffie met taartafspraak met een vriendin.
Ik was voor proef bij een koor hier vlakbij dat
zich specialiseert in het zingen van Beatles liedjes.
Er was een vergadering van onze Naobers,
waarvoor ik penningmeester ben en
verschillende zaken moest regelen
Ik ging op cadeautjesjacht voor de verjaardag
van onze kleindochter die al weer 8 jaar wordt.
Ik kreeg deze foto's van onze dochter, ze waren
op weg naar Amsterdam Nemo met de trein.
Er was een etentje bij ons thuis met onze buddy's
en met de 'bonus' buddy met haar nieuwe verkering,
zo leuk dat je 70-plus nog een nieuwe liefde vindt.
Ik ben na een etentje voor zes tegenwoordig moe.
Dus maar weer rustig van bijkomen.
Maar daar was weer het normale sporten,
vanmorgen ging de wekker om half zeven.
En ik las twee nieuwe boeken:
Allebei erg mooi!
Het aow leven is zo gek nog niet...
Wim en ik gingen maandag,
om drie uur in de middag naar het filmhuis.
We zagen: 'primavera', een film over Vivaldi.
Heel mooi, maar ook een treurige film.
We zaten er nog maar net toen we
vrienden binnen zagen komen, ook aow-ers.
Na afloop doken we even samen het terras op.
Het aow leven is zo gek nog niet!
'Vervriendind'?
Deze tekst kwam ik vanmorgen tegen,
die is helemaal op mij van toepassing.
De warmte die maar aanhoudt, drukt op me;
gelukkig waren we gisteren bij vrienden met airco
om bij te praten en een zelfgebakken taartje te eten.
Op onze verjaardagkoffie onlangs hadden we elkaar
bijna niet gesproken. Dat hebben we nu ingehaald.
Zondag had ik een dag met een gouden randje:
Met twee vriendinnen hebben we een werkelijk
prachtige route gefietst, door bos en langs de dijk,
met een pauze in een boomgaard in de schaduw en
als kers op de taart keken we een film bij thuiskomst.
Ik had hem al met Wim gezien, maar kon er
gerust een tweede keer van genieten.
Deze dagen las een indrukwekkend mooi boek:
Het zou verplichte kost moeten zijn voor ons allemaal.
Hoe verwerk je trauma's en kom je thuis bij jezelf?
Daarvoor las ik een gewoon lekker boek
als zomerboek voor onze leesclub :
Ook fijn!
We moeten echt nog wennen aan het 67 jaar zijn
en dat we nu werkelijk met AOW-pensioen zijn.
We hebben elkaar een museumjaarkaart
gegeven, dat biedt mogelijkheden.
Ik heb de afgelopen zes maanden een opdracht gehad:
Het updaten en actualiseren van de opruimcursus
die ik ooit schreef voor opleidingsinstituut Laudius.
Sorry, het is geen cursus meer, maar een opleiding
en de cursisten van weleer zijn nu studenten.
Afijn, ik kreeg het nog net voor mijn verjaardag af.
Het is nog niet helemaal gecheckt door de redacteur.
Misschien moet ik nog wat aanpassingen verwerken,
maar voor mezelf heb ik het geheel afgeschreven.
Ik vond het echt superleuk om te doen al zat
ik soms wel (te) lang achter mijn PC.
Ik ging er helemaal in op en soms
waren er ineens zomaar drie uur voorbij.
Daar is nu trouwens minder kans op.
We kregen voor onze verjaardag
van onze jongste dochter een klok.
Het is een koekoeksklok.
Elke heel uur komt het vogeltje
naar buiten en fluit gezellig een deuntje.
Daardoor word ik er vanzelf aan herinnerd
dat er weer een uur voorbij is en dat ik
echt weer in de benen moet komen en
pauzeren of even afstand nemen.
Vorige week vierden we dus onze trouwdag en verjaardag
en waren we een oppasdag met onze kleinkinderen
in een heel mooi openluchtzwembad in Vorden.
Heerlijk, maar dat kost een dag om bij te komen.
Twee weken geleden kreeg ik ook mijn
eerste reguliere mammografie weer gewoon
bij het bevolkingsonderzoek in plaats van in
het ziekenhuis bij de vertrouwde mammapoli.
Wel 10 werkdagen in spanning over de uitslag.
Maar gelukkig 💗💗💗 was die uitslag goed.
Nu willen we graag wat dagen fietsen,
maar wachten nu de hittegolf even af.
Niet dat we ons vervelen hoor, maar
ik moet nog wel lief zijn voor mezelf nu ik
nog maar zo kort geleden mijn vriendin verloor.
Wat is dat een intense ervaring, wat een impact heeft dat.
Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven.
Aanstaande vrijdag zou ze 73 jaar zijn geworden.
Maar Ingrid is dus voor die tijd overleden,
oh nee, we moeten van haar zeggen 'vertrokken'.
Nu maak ik dingen mee zonder dat ik haar kan bellen.
In mijn hoofd hoor ik haar stem en praat ik tegen haar.
Maar ik blijf toch een beetje verweesd achter.
De term klopt ook niet helemaal, 'verweesd'.
Is het dan 'vervriendind'?
Abonneren op:
Posts (Atom)