Die toiletten werden bekroond met internationale architectuurprijzen

Noorwegen heeft op ludieke wijze gereageerd op schofferende uitspraken van Donald Trump. De Amerikaanse president noemde Noorwegen een 'shithouse country'. Oslo reageerde gevat: het land beschikt volgens zijn eigen toeristenorganisatie over de beste schijthuizen ter wereld. Trump haalde afgelopen weekend opnieuw hard uit naar Noorwegen nadat hij bij de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede opnieuw achter het net had gevist. De prestigieuze prijs ging naar een voormalige rechter van het Internationaal Strafhof in Den Haag, een organisatie waaraan de Amerikaanse president een grondige hekel heeft. Het Noorse parlement beslist niet over de winnaar van de Nobelprijzen.

Tijdens een verkiezingsbijeenkomst noemde Trump Noorwegen een 'shithouse country'. 

Vrij vertaald betekent dat zoiets als schijtland, maar letterlijk komt het neer op iets als schijthuisland. Daar wist Visit Norway wel raad mee. Volgens de marketingorganisatie, die toerisme in het Scandinavische land promoot, beschikt Noorwegen over de beste schijthuizen ter wereld. Op de website van de Noorse toeristenorganisatie worden nu een aantal openbare toiletten uitgelicht die zich op spectaculaire locaties in de Noorse natuur bevinden. 'Zijn dit de beste schijthuizen ter wereld?', vraagt Visit Norway zich op de website af. 'Deze toiletten zijn een bezoekje waard. Als je moet, maar zeker ook als je niet hoeft.' Hieronder zie je een aantal van die bijzondere toiletten.

Dat Trump Noorwegen juist met het woord schijthuis te grazen wilde nemen, is extra onhandig. Noorwegen heeft namelijk veel geld en moeite gestoken in bezienswaardige openbare toiletten. Vooraanstaande architecten hebben de opdracht gekregen om langs achttien toeristische routes bescheiden openbare toiletten om te vormen tot bezienswaardigheden op zich. Verschillende van die toiletten werden bekroond met internationale architectuurprijzen. bron

Een regenboog van stoelen

Een regenboog van mooie stoelen.

Allemaal klassiekers.

Zo leuk om te zien hoe elk ontwerp 

weer een compleet andere invulling 

geeft aan het begrip 'zitten'.

Mooi ontworpen salontafel!

 Denoz Aktay - salontafel 'Orbit' 

Mooi door drie dezelfde vormen 

in drie verschillende kleuren.

Ook fraai gefotografeerd!

Een mooi en inventief Tiny House uit Italie

 

Leonardo di Chiara is de ontwerper van dit 'aVoid' Tiny House.

Het staat op wielen en meet binnen 481 x 198 cm

Van alles klapt uit de muren: een bed, een tafel, stoelen.

Er is een klein keukentje, een toilet, wastafel en douche,

kastruimte en een trapje naar het zonnedek er bovenop.

Wil je zien hoe dat werkt? Kijk dan eens naar dit filmpje

bron

Lievelingsspeelgoed

In Trouw las Wim over speelgoed 

dat was ontworpen voor Sio 

(Speelgoed Industrie Overijssel) 

producent van kinderspeelgoed.

Wim herkende op de foto direct 'onze' bus.

Het was jarenlang het lievelingsspeelgoed 

van onze kinderen, van bezoekende 

vriendjes en vriendinnetjes en 

de laatste jaren van onze kleinkinderen.

We weten niet eens meer hoe we er aan zijn gekomen.

Een rommelmarktvondst van Wim zijn ouders?

Wij vroegen ons wel eens af waarom 

het bij iedereen zo enorm in de smaak viel.

Het is eenvoudig, maar je kon er dus mee rijden, 

alle passagiers er bij haltes uit en in laten stappen,

de kleuren benoemen en bij elkaar zoeken 

en gewoon lekker mee friemelen.

In Trouw werden de ontwerpers genoemd:

Met haar felgekleurde ontwerpen drukte

Corry van Blokland-Mobach een stempel 

op speelgoed uit de jaren zestig en zeventig. 

Samen met haar man en industrieel ontwerper 

Rokus vormde ze een onafscheidelijke eenheid.

Het stel zag zichzelf niet als kunstenaars en had een hekel 

aan termen als inspiratie of werken vanuit gevoel; 

Ze zagen zichzelf vooral als noeste werkers. 

Zowel privé als in hun werk waren ze onafscheidelijk. 

'Ze waren hun tijd ver vooruit vanwege hun 

toepasbaarheid van schoonheid en design in speelgoed', 

vertelt Ben Schräder van het Speelgoedmuseum in Deventer.

'Corry bracht met haar primaire kleuren speelsheid in die wereld.' 

Corry van Blokland-Mobach (1929-2026)

bron 

Zo'n leuk ontwerp!

 

hdubs.hh 

Zo'n leuk bedacht en geestig ontwerp.

Een jasje dat zo sluit dat het lijkt 

of je een stropdas draagt.

Maar nu nog niet....

Vanmorgen was ik zoals bijna 

elke dag om een uur of vijf al wakker.

Ik heb wat gelezen en ben toen toch 

maar op mijn telefoon verzeild geraakt 

op zoek naar gewoon 'leuke dingen'.

Ik werd op mijn wenken bediend:

Brigitte Kaandorp was 

op bezoek bij de koning.

Hilarisch leuk!

staatsbanket

Hele leuke mode van Debbie Miller, 

waar ik gelijk vrolijk en hebberig van werd.

----------------------------------------------------------------------------------------------------
Er werd een gedicht voorgedragen met de titel:

'Love letter to right now'

Het begint met:

I’m 80 years old and somehow 

I woke up in my 38 year old body...

Je kunt het hier beluisteren.

Zo Ontroerend en Zo Lief!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

De Nobelprijs winnaar voor scheikunde

Omar Yaghi neemt zijn prijs 

in ontvangst met deze speech

Zo inspirerend!

----------------------------------------------------------------------------------

En toen zag ik ook nog onderstaand gedicht

van 31 december op de Poezie kalender van Plint

Het was heel fijn om zo heel vroeg wakker te zijn 

en zulke mooie dingen te zien en te beluisteren.

Of is het gewoon de kift?

 

Studio McGee

Een home office of werkplekje met 

een mooie op maat gemaakte kast erachter.

Mooie kleur, verhoudingen en achterwand.

Goeie stoel erbij, helemaal goed gedaan, 

daar wil je zo gaan zitten werken.

Maar als ik dan wat beter naar 

de kast kijk heb ik wel wat tips:

Als je goed kijkt staat er eigenlijk niet veel in.

Het is een dure kast voor weinig opbergruimte.

Door de open vakken doet alles wat je erin zet 

mee voor de uitstraling van de kast en de kamer.

Ik zou alle boeken gewoon bij elkaar zetten,

en daar mee een aantal vakken gewoon vullen.

Een vol vakje tel je als een ding, dat geeft rust.

  Niet zoals hier, boeken vrij in het midden zetten.

Boeken die trouwens alleen maar wit en grijs, 

- oke, eentje is lichtblauw - heb ik niet in de kast.

De grote platte houten schaal boven 

in het midden begrijp ik niet.

Zit daar iets in? Is het voor de sier?

Ik begrijp dat je ook spullen in zo'n kast zet 

puur voor de sier of de decoratie,

maar dat zou ik dingen kiezen die 

duidelijk belangrijk voor je zijn.

En dan zou ik per vakje gaan 

voor een mooi 'plaatje', 

gekozen met liefde en aandacht. 

De manden die gekozen zijn 

vullen de vakken niet helemaal op.

Hoe praktisch als dat wel zo was geweest, 

dan had je er veel in kwijt gekund 

en het geeft een heel rustig beeld.

De vaasjes staan er eigenlijk niet echt mooi.

Het voelt meer als opvulling in de juiste kleur.

Het plantje in het middelste vak staat wel goed,

maar daar had ik het schilderij dan weer veel liever

opgehangen in plaats van los tegen de achterwand.

Het vak daar is open aan de onderkant 

en biedt daar plaats aan een prullenbak.

Je had daar ook deurtjes voor kunnen maken

voor meer effectieve opbergruimte

of het open kunnen laten om ook 

daar aan te kunnen werken 

als je de stoel omdraait.

Ik denk dat dit de styling voor dit fotomoment is,

en als de kast in gebruik is komt er van alles in terecht,

waardoor je er dan tegen aanloopt dat het rommelig kan lijken

en de kast zoals hij is ontworpen niet helemaal recht doet.

 

Je zou denk ik meer van deze kast kunnen maken 

door heel goed te kiezen wat er in komt te staan.

Of zou het gewoon de kift zijn? 

Het oog wil ook wat!

 

Heel wat jaren gingen we naar Vlieland en na verloop van tijd ontdekten we het mooiste huisje van het eiland. Het was niet een heel luxe huisje. Het was eigenlijk best klein. Maar het licht was overal mooi, het had een hele fijne sfeer, fijne verhoudingen. En het lag op een mooi punt. 

Op een gegeven moment werd het huisje verkocht en kreeg het een upgrade. Mooie design meubelen en lampen, een nieuwe keuken, het kleinste slaapkamertje kreeg een hip stapelbed, er kwam een houtkachel die er goed bij paste en de ruimte niet overheerste. Prachtige kleuren, grijsblauw en zeegroen. Ik maakt er een woonportret over. Klik maar eens op: de botter.

En wat was het nou dat ik me daar zo thuis voelde? De sfeer, de eenvoud, de aandacht voor details, het design, de keren dat ik er al eerder was geweest en me daarom echt welkom voelde? Alles bij elkaar denk ik.

Dat ik me kon 'laven' aan al het moois en de schoonheid om me heen maakte dat ik me heerlijk kon ontspannen in dit vakantiehuis.

Maar is dat nu oppervlakkig, dat ik me zo laat leiden door uiterlijkheden? Is het hoogmoed dat ik me niet thuis voel in degelijke huisjes met schoonmetselwerk en een bruin lederen bankstel? Of juist in een huisje dat helemaal is uitgevoerd in zwart, grijs en wit, waar geen persoonlijkheid of toevalligheid te vinden is en ik steevast bang ben om mijn koffie of wijntje te morsen op de lichtgrijze hoekbank?

'Ons' huisje is wederom verkocht en opnieuw in de verhuur met wat veranderingen die me op de website niet helemaal geruststellen. Maar ik ga met vriendinnen in november, dan gaan we meemaken of ik me er nog steeds zo innig thuis ga voelen.

Maar filosoferend over wat mooi, sfeervol of mijn smaak is, kom ik er langzaam achter dat het heus niet allemaal in duur, luxe en kostbaar zit. Misschien wel juist niet. 

Ik houd van spullen die een geschiedenis hebben. Spullen die zelfgemaakt zijn, of zelf opgeknapt. Misschien wel gecombineerd met een mooi tijdloos design stuk, maar vooral ook spullen die 'eigen' zijn. Met kleuren die zorgvuldig uitgezocht zijn maar soms ook juist toevalligerwijze heel mooi aansluiten bij wat er al is. Allemaal niet te bedacht maar wel met aandacht bij elkaar gezet. 

Hetzelfde geldt voor kleding. Sommige jurkjes heb ik voor een paar cent op de kledingbeurs gekocht en zijn me jarenlang dierbaar. Ik maak wel eens kleding voor mezelf en draag dat dan telkens weer en zal ik repareren zolang als het nog enigszins kan. En soms heb ik iets gekocht wat bij nader inzien toch niet helemaal lekker zit of niet helemaal 'Jacquelien' is. En dan draag ik het eerst maar eens een tijdje niet. Misschien dat de liefde later weer opbloeit? Voel ik me dan te goed voor zo'n 'miskoop'? 

Noem het luxe, noem het overdreven kouwe kak, maar kleding, spullen waar ik me mee omring zijn voor mij niet neutraal. Ik koester ze als ze voor mij energie meebrengen. En smaak, plezier, zelfvertrouwen. En als ze dat niet meebrengen zal ik de spulletjes weer doorgeven.

Sinds ik veel zwaarder ben geworden en niet meer stabiel loop zijn al die leuke klomplaarsjes en sleehakken iets wat niet meer aan de orde is. Dat vind ik jammer, ik voelde me op een hak toch wat eleganter. Nu klos ik op platte schoenen rond. Toch probeer ik in mijn kledingkast nog iets eigens toe te voegen aan een outfit. En ik probeer comfort (nooit meer iets wat strak zit op mijn buik) te combineren met grote omhullende vesten, mooie omslagdoeken, fijne kleuren en leuke sieraden. En een grote nonchalante schoudertas. Ik ontdekte dat dat ook afkleedt!!!

En.... gek is wel dat ik bijna nooit meer iets aan make-up doe. Misschien een enkele keer als ik uitga. Meestal kijk ik nog wel of mijn haar goed zit en doe ik een verzorgende creme op mijn snoet en zorg ik dat ik lekker ruik. Mijn nagels moeten echt kort, ik begrijp niet hoe mensen met van die lange nagels kunnen functioneren in het gewone leven. Ik vind het ook meestal niet mooi. 

Maar ja, daar gaan we weer met de oordelen. Ik wil helemaal niet oordelen. Zeker niet over uiterlijkheden. Zeker niet over smaak. Maar tegelijk voel ik me echt energieker met schoonheid om me heen. Ik verplaats een plant als die niet goed staat en kan er dan tevreden naar staan kijken. Of ik maak een hele mooie salade op op een hele mooie schaal. Wat geen dure schaal hoeft te zijn, als hij maar een goede maat heeft en een mooie kleur of dessin. Of als ik hem heb gekregen van een lieve vriendin, of als zo'n schaal al honderd jaar met me meegaat en bij me is gaan horen.  

Ik vind van mezelf niet dat ik oppervlakkig ben. Al zullen sommige mensen dat misschien anders zien. 

Ik houd gewoon van mooie dingen, een prachtige zonsondergang, een kleurig schilderij, een boek dat me ontroert met een goed verhaal en mooie zinnen. Ik luister graag naar muziek die me raakt. Ik hou veel van films die echt ergens over gaan. Ik houd van een mooi gesprek waarin we elkaar begrijpen en plezier hebben in elkaars gezelschap. 

En ik hou er van als ik op vakantie ben om in een fijn huisje te zijn met een inrichting die me bevalt. Dat doet me goed. 

Want het oog wil ook wat!  

Een bijzondere trap

Zo'n trap had ik nog nooit gezien!

In alle kleuren van de regenboog!

 

In Udine renoveerde FON architecten 

een kleuterschool / centrum voor 

kunst- en muziekonderwijs.

Ze hadden heel weinig budget 

maar wisten met hulp van de bewoners 

van de stad toch een mooi resultaat te bereiken.

Het is er ruim en licht, met eenvoudige vormen, 

zoals deze cirkel in de Forbo marmoleum vloer.  

Ik word heel vrolijk van het kleurgebruik. 

Overdag en bij avondlicht.

Knap werk!

Leuk he?

Prachtige trap!

 

Ik heb veel trappen gezien, 

en dan weet iemand je toch nog te verrassen 

met een heel mooi, ruimtelijk en creatief ontwerp.

Er is eigenlijk niet veel materiaal gebruikt. 

De trap bestaat uit onderdelen die met elkaar

een heel puur, simpel en elegant geheel vormen.

De metalen staander is - zo iel als hij ook is - 

nog goed te gebruiken als trapleuning.

Prachtig!

 

Spotlight - Lamp

 Met dit ontwerp kun je iets in de schijnwerpers zetten. 

De wand/tafel/lamp van de Koreaanse studio Ilsang isang 

is voorzien van een plankje en kan je dus ook ophangen.

In het grijs-wit ook heel mooi!

bron

Een leuke 'kruldouche'

Dit badkamerontwerp kwam ik online ergens tegen.

In eerste instantie vond ik het leuk, met de 'kruldouche'.

Toen ik er wat beter naar keek had ik wel wat puntjes 

die ik aan zou willen passen als ik de kans kreeg.

1 Waarom zit de deur niet in de hoek?

Aan de muur ruimte achter de deur heb je niks.

2 Waarom niet kiezen voor twee halve deuren?

Nu krijg je de deur in je nek als je bij de wastafel staat.

3 Waarom zit de wastafel strak in de hoek van het blad?

In het midden van het blad heb je meer bewegingsruimte,

al is het maar bij tandenpoetsen of handen wassen.

4  Waarom de ronde vormen van de douche niet doorgevoerd?

Ronde spiegel, ronde wastafel, ronde regendouche?

5 Waarom zoveel verschillende tegels?

Andere tegels op vloer, wand, douchemuur en wastafelblad... 

6 Waarom zie ik zo weinig kleur?

Gele of turquoise tegeltjes kosten hetzelfde als witte of bruine.

Ik mis leuke haakjes of een plankje voor handdoeken.

7 Is er nergens een raam om naar buiten te kijken?

Hoe leuk om een rond dakraam boven de douche te hebben?

Of een klein rond raampje voor als je op de wc zit?

Nou, dat dacht ik dus allemaal.

Wat vinden jullie?