Mooie dingen!

 

Zaterdagmiddag gingen Wim en ik naar

een orgelconcert hier in Zutphen in de Walburgiskerk,

Klaas Stok speelde en Roelien van Wageningen zong.

Leuk, om zo zo samen te zien, in een andere hoedanigheid 

dan bij hun aan tafel meedenkend over hun nieuwe keuken.

We hebben hier een heel groot en beroemd Baderorgel.

Wat een enorme hoeveelheid geluid komt daar uit. 

In een stuk van Klaas Stok zelf, waarbij hij 

steeds expressiever speelde was ik even 

bang dat de boel zou exploderen.

Indrukwekkend!

Zondag vierden we de verjaardag van onze kleindochter.

Sammie werd acht en was heel erg jarig. 

Het was gezellig met de andere opa en oma 

en een paar van de vriendinnen van onze dochter 

die allebei een tweeling kregen en meebrachten.

Zo leuk om die meiden nu als moeders mee te maken.

Thuisgekomen keken Wim en ik het Prinsengrachtconcert terug.

Wat is dat toch een mooi en sfeervol evenement 

met de muziek, de bootjes en de lichtjes. 

Het was genieten.

Na het eten en een uurtje lezen was het tijd

voor Zomergasten met Sigrid Kaag.

Wat een mooie uitzending en

wat een dijk van een vrouw is zij!

Hieronder een recensie van de uitzending.

Niet helemaal objectief misschien, aangezien

Jeroen Wielaert de partner is van Janine Abbring.

Maar toch een mooie kijk een op het programma:

Arabische taal studeren en dan liedjes van Yves Montand zingen in the Cairo Cellar in Caïro. Inmiddels al een puberteit voorbij met een depressieve vader en een dove moeder en met zuslief naar het gymnasium in het midden des lands. Sigrid Kaag beleefde bijzondere vormende jaren, bleek tijdens Zomergasten, waar ze er zonder terughoudendheid, maar heel netjes over vertelde. Dol op Franse films, dus ook een fragment uit Bienvenue chez les Chti’s, de geweldige komedie uit 2008 over het klootjesvolk in het noorden van Frankrijk.

Geen doorsnee Nederlandse, Sigrid. Dat is waarom anti-elitair Nederland haar heeft afgedaan als ‘Kaagmens.’ Des te interessanter was het om meer van haar te horen en te zien op televisie. Groot denken, klein handelen, na een ervaring van 40 jaar in Gaza. Ze weet heel goed waar ze het over heeft - de hopeloosheid van de mensen daar. Ze vertelde er onderkoeld over.

Ook over haar deelname aan de Executive Board van Trump. Zij is gevraagd om haar ervaring, maar er is nog niets gebeurd. Bullshit? vroeg Janine Abbring. ‘Zolang ik nog iets kan doen,’ zei ze. Als ze op het kleine iets goeds kan doen, zal ze het blijven doen, maar er is een limiet aan. En er is nog genoeg te doen. Kaag liet heel goed zien dat ze buiten Nederland veel beter op haar plaats is. Ze staat keurig boven de laaglandse columnisten die op haar afgeven vanwege haar huwelijk met een Palestijn, maar ook omdat ze domweg te slím is. Dat heeft ze sympathiek en onderkoeld laten blijken. Ze weigert om zich te verlagen tot het niveau van anderen. Sterke vaststelling: ‘Niet de woorden, maar de stem.’