Het is net een schilderij!
Geluk!
Ode aan het dagelijks leven thuis!
Op naar een fijne, zonnige en gezonde zomer!
Voor de bodem
150 gram havervlokken, 60 gram kokosolie, gesmolten, 2 el ahornsiroop of ander zoet
(Ik doe er nog citroenrasp en kardemon bij)
Voor de caramellaag
150 gram gedroogde abrikozen, mespuntje kaneel
Voor de chocoladelaag
75 gram 85% of 92% pure chocolade, 25 gram (handje) walnoten, grof gehakt, 1 el cacaonibs
Verwarm de oven voor op 180 graden. Week de abrikozen in warm water. Maal de havervlokken in een koffiemolentje tot ietwat grof meel. Meng de kokosolie en de ahornsiroop met het havermeel. Verdeel over een ingevet cakeblik en druk met de bolle kant van een lepel stevig aan. Zet voor 20 min in de oven. Haal eruit en laat even afkoelen tot de koek vast aanvoelt.
Maal de abrikozen in de keukenmachine/staafmixer met een paar lepels van het weekvocht tot een smeuïge, niet te dikke pasta (caramel).
Smelt de chocolade au-bain-marie. Verdeel de abrikozencaramel over de koek en strijk weer glad met de bolle kant van de lepel. Giet de gesmolten chocolade eroverheen en verdeel de walnoten en eventueel de cacaonibs erover. Zet afgedekt in de koelkast voor minimaal 2 uur.
Haal de koek uit het blik, snijd in stukken en geniet ervan bij een kop thee of koffie.
Mooi en handig!
Opleuken!
Geestig voorbeeld van hoe je
iets puur noodzakelijks
zoals een brandblusser,
in bijvoorbeeld een kantoor
of een fabrieksruimte,
op een aardige manier
kunt 'opnemen' in iets
om de ruimte wat
'op te leuken'!
De inklapbare gevelbank is er!
We kennen elkaar van toen we 18 waren...
Dit stond op de ontbijttafel in de jaren 60
Mooi he?
Louter lievelingsboeken
Trager varen en een steviger reling!
Truitje voor Sammie!
Puur plezier!
Waarom hebben creatieve mensen meer rommel?
Ik zie het veel vaker bij moeders die ik help met opruimen.
Ze zijn heel creatief, op allerlei manieren.
Maar ze lijken ook beduidend meer ‘rommel’ te hebben.
Meer ‘rommel’ dan minder creatieve geesten.
En ‘rommel’ zet ik hier maar even tussen haakjes.
Voor andere mensen lijkt het misschien rommel.
Maar voor iemand die creatief is, is het dat zeker niet.
Misschien herken je het bij jezelf (of bij mensen om je heen)?
Je ziet een lap stof, een lampenkap, een sweater met een gat er in, een kastje…
En direct komen er tig ideeën in je op.
“Daar kan ik zus of zo mee doen.”
“Daar kan ik dit of dat van maken.”
“Dat kan ik altijd nog repareren.”
Et voilà: genoeg reden om het te bewaren.
Het is ook logisch! Iemand die creatief kijkt en denkt, ziet veel mogelijkheden, ideeën en oplossingen.
Maar… en hier ga ik de advocaat van de duivel spelen… In die creativiteit schuilt ook een ENORME valkuil. Een bodemloze put zelfs. Vol met bewaarde spullen en niet-uitgevoerde ideeën .
Ik denk namelijk dat we de woorden ‘creëren’ ‘creatief’ en ‘creativiteit’ vaak verkeerd gebruiken.
Het werkwoord creëren komt van het Latijnse woord creare wat letterlijk ‘scheppen’ betekent.
Dat betekent niet alleen maar het zien van mogelijkheden of het bedenken van ideeën.
Creëren is óók: iets scheppen, iets maken.
En in dat laatste zit nu net de crux. Er ook iets van maken.
Wat ik vaak zie is dat moeders veel spullen bewaren waar uiteindelijk niets mee gemaakt of gedaan wordt. (En ja, ik steek ook mijn hand op, ik heb een milde stoffen/lapjes-tic en nog wat andere bewaarneigingen vanuit mijn ‘creatieve denken’. Vraag mijn man maar, die wordt af en toe gek van mij…)
Als ik die dingen bewaar, dan ben ik in mijn ogen meer reactief dan creatief.
Ik reageer op het ding (lampenkap, kastje, lap stof etc)!
Niet omdat ik eerst heb besloten om iets te creëren en dan het materiaal er bij te zoeken.
Hoor jij jezelf wel eens de woorden “Hier kan ik nog…. mee maken” zeggen of denken? Of variaties op dat zinnetje? RODE VLAG voor potentiële rommel! Vooral het woord ‘kan’ is heel misleidend.
Natuurlijk kán ik een dekbedhoes maken van dat vintage flanellen laken.
En zeker weten kán ik een collage maken van de illustraties uit dat oude vogelboek.
Zonder twijfel kán ik iets leuks maken van die lekkere wollen trui met gaten er in.
Dat kan ik allemaal. Ik ben er handig genoeg voor en ik heb ook alle gereedschap in huis.
Maar ga ik het ook allemaal doen?
Heel eerlijk?
Het grootste deel zeer waarschijnlijk niet.
Er zijn zoveel andere dingen die ik nu belangrijker vind.
En daarom liggen die vintage lakens er na vier jaar nog steeds.
Stond het kastje tot deze winter in de kelder te wachten.
En staat het vogelboek nu nog in de boekenkast.
Die spullen die daar maar liggen te wachten, die dienen mij niet. Integendeel.
Ik heb bij de meest van die bewaarde dingen steeds het gevoel dat ik er iets mee MOET.
Een vaag to-do-lijstje dat zachtjes in mijn nek hijgt. Oftewel: rommel.
Dus waarom hebben creatieve mensen meer rommel?
Volgens mij omdat we zien wat er allemaal kán met een ding, en dat verwarren met dat we dat dan ook gaan dóen.
Maar zie bovenstaande vooral als stof tot nadenken, een beetje stoken in jouw denken over spullen, creativiteit en rommel. Laat je door mij niets wijsmaken. Hoe het voor jou werkt en wat jij vindt, daar gaat het om.
Dus laat weten wat jij vindt!
Herken je wat ik schrijf over creatieve geesten en bewaren van spullen?
Vind je überhaupt dat creatieve mensen meer rommel hebben? En waarom dan? Vertel! Ik lees het heel graag.
Niet gelogen, helemaal de pure waarheid!
Niet gelogen, helemaal de pure waarheid!
Ik was vanmiddag bij de Albert Heijn, ik legde de spullen van de band weer in de kar toen de cassiere tegen me zei: Mevrouw wat heeft u een leuke jas aan? Leuk met die stippeltjes.
Ik: 'Ja, en een sjaal met stippeltjes erbij, vind je ook leuk zeker?'
Cassiere: 'Ja, zo een heb ik er zelf ook.'
Ik: 'Die van mij is van de Hema.'
Cassiere: 'Oh, die van mij niet, maar ziet er ongeveer ook zo uit.'
Ik: 'Iets met stippeltjes, daar word ik altijd een beetje blij van!'
Cassiere: 'Ja, en het blijft ook zo leuk, het is gewoon tijdloos!'
Ik: 'Ik heb net gisteren een blogje geschreven over hoe leuk het is om complimentjes te geven aan onbekenden. En de titel van dat blog was: 'Mevrouw, wat heeft u een leuke jas aan!' 'Cassiere: 'Nou, dat is zeker toevallig. Ik had het blog niet gelezen hoor. Maar dat is dan net zo iets dat je aan iemand denkt, die je bijvoorbeeld een tijd niet gesproken hebt en dat die dan net opbelt.'
Ik: 'Zoiets maakt toch je hele dag goed?'
Cassiere: 'Een hele fijne dag verder hoor!'
Kijk, dat vind ik nou leuk!
Aan alle grote vervuilers ter wereld: 'Maak je borst maar nat!'
Momenteel heeft Shell nog als doelstelling om zijn CO2-uitstoot te reduceren met minimaal 20 procent voor 2030 en 45 procent tegen 2035. De uitspraak kan grote gevolgen hebben; de veroordeling kan als katalysator dienen voor nieuwe rechtszaken tegen bedrijven met een hoge CO2-uitstoot, zowel in Nederland als wereldwijd.
'De richting die de rechter heeft ingezet, is ook de richting waarin wij gaan', zegt Shell-bestuurslid Harry Brekelmans in een interview met de NOS. Het probleem is volgens hem de snelheid die de rechter eist. Het is nog onduidelijk welke directe gevolgen het vonnis heeft op de werkwijze van Shell. 'De impact ervan zullen we moeten onderzoeken', zegt Brekelmans
'Het is echt een baanbrekend vonnis', zei advocaat van Milieudefensie Roger Cox na afloop van de rechtszaak. 'Dit is de eerste keer dat we succesvol zijn en een bedrijf van beleid kunnen laten veranderen. En wel internationaal: Shell is actief in 80 landen en zal dus in die gezamenlijke landen tot deze reductie moeten komen. Dit geeft een enorme voedingsbodem voor meer van dit soort zaken.'
'Ook andere bedrijven moeten uitstoot terugbrengen'
Een ander argument is dat de wereld voorlopig nog wel fossiele energie nodig heeft. Als Shell die niet levert, doet een ander bedrijf dat wel, is de redenering van de multinational. De rechter ging daar niet in mee. 'Ook andere bedrijven zullen CO2-uitstoot moeten terugbrengen.' De verstrekkende gevolgen die de uitspraak kan hebben, namelijk nieuwe investeringen nalaten of minder verkopen, wegen volgens de rechtbank op tegen de gevaren van klimaatverandering.
De rechter stelde vast dat Shell een van de grootste producenten en aanbieders van fossiele brandstof wereldwijd is. 'Samen met de leveranciers en afnemers is het verantwoordelijk voor een enorme CO2-uitstoot, die groter is dan die van veel landen, waaronder Nederland.'
Deze uitstoot leidt volgens de rechter tot ernstige risico's voor inwoners van Nederland en specifiek het Waddengebied, van stijging van de zeespiegel tot de gezondheidsrisico's van luchtverontreiniging. Daarmee worden de mensenrechten van inwoners aangetast. 'Zoals het recht op een ongestoord gezinsleven', zei de rechter.

















































