Volle zomerse vakantie dagen.
Met uitgeteld op de bank na een hele dag
in het zwembad met de kleinkinderen.
Die andere keer deze week toen onverwacht
en toevallig onze dochter met kleinkinderen
het zwembad binnen stapte waar wij ook waren.
Deze foto maakt ik vooral voor de mooie, lila bloemen.
Toen ik van de reuzenglijbaan ging en
- door mijn gewicht - veel harder ging dan
iedereen inclusief ikzelf verwacht had.
Ik werd alle kanten 'opgezwiept' en dacht
even dat ik de eerste zou zijn die
werkelijk de bocht uit zou vliegen.
Wim kwam niet meer bij van het lachen.
De hele dag fietsen en als doel het huis zoeken
van schrijfster Maria Oomkens dat ze zo mooi
beschreef in haar boek: 'Het huis dat lachte'.
We hebben het gevonden en toch ook weer
niet, want alles is inmiddels weer veranderd.
Maar het zoek avontuur was heel erg leuk, met
de gesprekken met buren en de nieuwe eigenaren.
De terugtocht vanuit Zwiep, met mijn e-bike
die niet meer op wilde laden en waarmee ik op
twee streepjes naar huis fietste met accustress.
Inmiddels, met een nieuwe oplader van 35,- euro
ben ik weer gered en gerust om te gaan fietsen.
Met Wim die elke terras steevast ging voor taart met!
Met onze kleindochter die met de puppy
van tien weken van een lieve buur mocht knuffelen.
En het helpen de zoektocht van een vriend naar
wie mogelijk zijn vader en halfbroers zijn.
Wat is dat toch spannend en heerlijk om te doen.
Ik zou daar eigenlijk een nieuwe carriere van maken.
Maar nu eerst een weekendje bijkomen van alles...
Wat bijzonder, het huis van Maria Oomkens!
BeantwoordenVerwijderenMooie foto!
Hartelijke groet, Alice K.