Het niet zo volle leven....






 Ja, dit gedicht past goed bij hoe het nu met mij gaat:
Ik ben nog niet helemaal klaar voor het volle leven dat ik eerder had.
Maar als dit het volle leven is: In bed liggen en taart eten dan juist weer wel!

Update over mijn gezondheid: Gelukkig zijn alle uitslagen van onderzoeken die ik achter de rug heb steeds goed. Dat wil zeggen er is niet iets verontrustends gevonden. Gelukkig maar. De plek op mijn lever blijkt een cyste te zijn die zich al minimaal 11 jaar rustig houdt, daar hoeft ook niets mee. Mijn bloeddruk is weer normaal. Ik slaap beter. Geen heel heftige buikpijn meer. Wel soms een 'gespannen' buik. Een naar, strak gevoel rond de bovenbuik en rug. En wat misselijk daarbij. Dat samen noem ik wel buikpijn. De internist wil voor de zekerheid nog uitzoeken of ik niet toch galstenen heb, waarvoor ik 30 augustus een echo krijg.

De buikpijn die ik nu nog heb kan ik meestal wel koppelen aan spanning.
Aan dat me zomaar 'overspannen' voelen moet ik nog wennen. Dingen waar ik eerder mijn hand niet voor omdraaide putten me toch uit. Koken voor vrienden en samen gezellig eten in onze tuin vind ik superleuk maar levert (blijkbaar) toch ook wel wat stress op. Dat voel ik in mijn buik. Ik doe dan een dag erna kalm aan. Suf, maar helaas nodig. Mijn zenuwen zijn snel aan hun taks. Mijn coach zei: Het is even genoeg geweest. Herstellen kost tijd. Het duurt even voor alles weer tot rust is gekomen en mijn adrenaline peil niet meer omhoog stuwt bij elk speldenprikje.

Dus ik doe kleine klusjes, ik ruim op, ik wandel wat, ga af en toe zwemmen en lees mooie boeken. Ik geniet van een lege agenda, ik kook, heb de naaimachine op tafel staan, kijk naar serie's op netflix en zie Engelse amateurbakkers op tv de lekkerste dingen bakken.

Ook ben ik weer voorzichtig aan het werk. Niet meer dan een klus/opdrachtje van hooguit een paar uurtjes in een week. En dan de volgende dag weer uitrusten. Hoe leuk ik mijn werk ook vind, ik kan nog niet teveel doen. Ook leuke dingen kosten energie. Mijn 'belastbaarheid' is nog niet heel groot. Soms heb ik teveel gedaan. Dan krijg ik die buikpijn. Als ik vervolgens dan toch iets 'moet' neem ik een pijnstiller. Ik kan niet alles stil leggen in mijn leven. En dat wil ik ook niet.

Maar het gaat gelukkig nog steeds vooruit. Ik ben in training. Waarbij het de kunst is om niet te veel tegelijk te willen want dan zit ik mezelf in de weg.
Maar goed, alle kleine stapjes bij elkaar maken dat ik toch vooruit ga. Ook al zie ik dat soms door mijn ongeduldigheid niet heel duidelijk. Maar dan hoef ik alleen mijn eigen blogberichten terug te lezen om te weten dat het weken en maanden geleden een stuk beroerder was...

Bedankt voor alle goede tips en lieve bemoedigingen, dat heeft me zeker goed gedaan!
Iedereen een hele fijne dag gewenst!



ZZP- er worden!




- ik ben zo blij dat ik mijn eigen baas(je) ben -




Blij met wat de tuin gééft.



Lieve vriendin Annette postte deze foto's op Facebook met de tekst:

Terug van weggeweest.  
Blij met wat de tuin gééft.






Je zal maar zo'n tuin hebben.
Er is weinig wat zo mooi, levendig en gezond is!

Ik mag de foto's van Annette hier plaatsen, 
dan kan iedereen er van genieten!

Een hele fijne dag gewenst allemaal!




Prachtige poezie placemats van Plint







Twee placemats met prachtige gedichten van Plint
Hoe leuk om daar s morgens een beschuitje boven te eten of een eitje te tikken!



Opruimen maar!






Mijn Facebook vriendin Tiny wees me op de Facebookpagina: no sidebar 
waar de ene na de andere mooie opruimquote te vinden is!




Droog!





De laatste tijd zie ik - door de vele regen, denk ik - 
steeds allerlei creatieve droog-blijven-oplossingen!
Hierboven een soort paraplu rondom die je om doet als een rugzak,
heb je lekker je handen vrij en daar kun je door heen kijken.

Een soort doorkijk-boerka die over een paraplu past,
waar je eigenlijk wel regenlaarzen bij zou moeten dragen!

Een regencape voor een een hondje!



En wie voortaan droog (en met de handen vrij) wil fietsen 
neemt een 'dry cycle' houder en een stormparaplu van Senz.





Afval scheiden!




Dit lijk me best handig.
Drie soorten afvalemmertjes die
 - met het openen van het deurtje - 
onder hun deksel wegdraaien. 
Op die deksel kan je ook nog wat spullen kwijt, 
zoals afvalzakjes, vaatdoekjes en / of schuursponzen...

Ik weet niet waar je dit kunt kopen,
dus vraag het niet aan mij maar iemand in een keukenwinkel!



Creatief blijven!


- gouwe ouwe -




In dit filmpje van anderhalve minuut 
zie je 29 manieren om creatief te blijven!

Mijn top 3:

zing onder de douche
ruim je werkplek op
maak iets af




De wind door de haren!





Schotse student medicijnen neemt oude van dagen mee fietsen op zijn 'bakfiets'.
In de frisse lucht, lekker in de natuur, even er uit en ook nog samen zingen!
Zo leuk om te zien hoe een goed idee zo geweldig uitpakt...




Not everything you lose is a loss


I was the type of person, 
that held onto things too tight, 
unable to release my grip, 
when it no longer felt right. 


And although it gave me blisters, 
and my fingers would all ache, 
i always thought that holding on, 
was worth the pain it takes. 



I used to think in losing things, 

i’d lose part of me too, 
that slowly I’d become someone, 
my heart no longer knew.


Then one day something happened. 

I dropped what I had once held dear, 
but my soul became much lighter, 
instead of filled with fear. 


And it taught my heart that some things, 

aren’t meant to last for long. 
They arrive to teach you lessons, 
and then continue on. 


You don’t have to cling to people, 

who no longer make you smile, 
or do something you’ve come to hate, 
if it isn’t worth your while. 


That sometimes the thing you’re fighting for, 

is not worth the cost, 
and not everything you ever lose, 
is bound to be a loss. 

Erin Hanson  






Real Beauty!







Twee reclame campagnes:

De bovenste foto is van Victoria's secret: Love my body Campaign.
De onderste (als reactie daarop) van Dove: Real Beauty Campaign

Misschien is het puur de kift,
maar ik vind die meiden van Dove ECHT mooier!



Retro - zit - geluk!







Voor dit soort retro stoeltjes mag je me elk moment wakker maken!
Ze hebben iets vrolijks, ook door de leuke dessins en kleuren
maar zijn bescheiden van maat passen bijna overal bij...



Vogels kijken




Birdwatching is gemaakt door kunstenares Pinky Messchaert. 
Zij gebruikt voor haar beelden uiteenlopende materialen 
die ze vindt op straat, in containers en op ijzerslopen. 

Haar inspiratiebron kan van alles zijn: 
een woord, een dier, een gedachte of iets dat ze op straat heeft gevonden. 

Meer informatie op www.pinkart.nl

Bron: Genoeg april 2010



Ontspannen



Even een update over mijn gezondheid. Wie het niet hoeft te weten kan nu gewoon stoppen met lezen. 
Ik heb al drie maanden buikpijn. Artsen schreven allerlei onderzoeken en medicijnen voor. Niets leek te helpen. De lange onzekerheid en onduidelijkheid over de oorzaak van die soms heftige pijn maakte me angstig. Uiteindelijk bleek een beknelde zenuw in mijn ruggengraat de boosdoener. Maar ik houd sindsdien nog steeds een nare gespannen buik. En ik heb daarover stress. Dat komt bovenop jaren gestapelde zorgen en verdriet over ziekte, narigheid en sterven van mensen dichtbij. Kortom alle ingredienten zijn in huis voor een angstige en ´overspannen´ Jacquelien. 

Dat ontdekt hebbende wilde ik natuurlijk af van die spanning in mijn lijf en wel direct. NU! 
Gelukkig kon ik terecht bij een geweldige coach die ik kende van een paar jaar terug. Ze vertelde me dat het goed was er zoveel en zorgvuldig onderzoek was gedaan. Maar dat als er lichamelijk niets gevonden zou worden (ga ik nu van uit) het goed was als ik twee dingen zou gaan doen: 

Elke dag wandelen, wat ik gelukkig al aan het doen ben, dat me daadwerkelijk rust brengt. 

En een oefening die er voor kon zorgen dat de spanning in mijn lijf zou ontladen. 
Daarvoor leerde ze me een hyperventilatie aanval te simuleren. Dat oefenden we ter plekke. 
Het was eventjes eng: Een bepaalde manier van ademhalen terwijl ik lag. Een minuut of drie. Ik kreeg een prikkend warm hoofd en handen. En achteraf een heel ontspannen gevoel, waarbij ik me ongegeneerd mocht uitstrekken en lang maken (Vindt de osteopaat ook fijn voor mijn rug!). 

Toen ze me even later vroeg hoe ik me nu voelde moest ik huilen en voelde ik me voor het eerst in tijden weer vrienden met mijn lijf. Dat lijf dat me zoveel buikpijn had bezorgd, maar tegelijk ook zoveel van mijn stress te verduren had gehad. Er kwam een groot gevoel van dankbaarheid in mij op voor mijn lichaam dat het al 58 jaar ´doet´. En dat nooit liegt. Dat als eerste ´weet´ hoe ik er voor sta en me door die pijn signalen geeft dat ik dingen anders moet / kan gaan aanpakken.  

Die oefening doe ik nu bijna dagelijks. Mijn buikpijn is er nog wel af en toe maar kan ik meestal zien als een teken dat ik meer spanning heb dan nodig. Dan doe ik even rustig aan, probeer me lichamelijk te ontspannen door wat beweging of juist even te gaan liggen. 

Dat alles niet in een keer ´over´ is probeer ik (ongeduldig als ik ben) niet heel erg te vinden. Het zal nog wel een tijdje duren, maar ik voel dat ik op de goede weg ben. 
Een troostrijke gedachte is dat ik niet de enige ben. Ik hoor van zoveel mensen die door een moeilijke tijd gaan en daarna sterker dan ooit rust en geluk kunnen ervaren. 
Daar ga ik ook voor!

PS Ik kan er niet veel aan doen dat ergens in mij de hoop nog zit dat bij het uitslaggesprek bij de internist op 7 augustus op de gemaakte ct scan nog een verdwaalde galsteen te vinden is die makkelijk weg te halen is en hopla alle pijn weg tovert! Maar ja, dat zal wel niet...

PSPS Over mijn lichaam en mijn energieniveau mag ik dan onzeker zijn, over mijn werk en mijn adviezen gelukkig helemaal niet!