Tiny Houses zijn tegenwoordig helemaal in!
We gaan kleiner en eenvoudiger wonen,
Niet belast door teveel materie en gedoe:
Helemaal tevreden met wat je hebt.
Deze man was zijn tijd vooruit.
Kijk maar eens naar dit
Samen schommelen
Wat is nog gezelliger dan schommelen in je eentje?
Juist, schommelen met zijn tweetjes!
Zomerdrankjes
Voor een wesp-vrij-drankje op warme dagen.
Bij vrienden kreeg ik laatst vers geperst appelsap uit de slow juicer,
gecombineerd met limoensap en een scheutje limoncello...
Heerlijk!
Vijftig tinten grijs!
Een reclame uit 1955 van schilderbedrijf Tjallema.
Leuk om te zien dat mensen hun donkere houten keuken
en behang opfrissen met lichte, vrolijke en heldere kleuren.
Eerlijk gezegd vind ik al die vijftig tinten grijs
van tegenwoordig er maar heel saai bij.
Ik vraag me af of er mensen zijn die nu nog
foto's hebben van hun huis in de jaren vijftig
dat ze ook zo mooi opgevrolijkt hebben.
Ik zou het zo leuk vinden om die te mogen zien.
Hoop voor de toekomst!
Deze jongeman Nas maakte dit filmpje
en legde vast hoe een jong Joods meisje
los ging over haar haat tegen Palestijnen
'Alle Palestijnen zijn terroristen.
Ze willen ons allemaal doden.'
Toch heeft hij hoop voor de toekomst.
Hij realiseerde zich toen hoe het werkt met
het vijandsbeeld dat ons wordt opgedrongen.
Laten we proberen om daar niet in mee te gaan.
In werkelijkheid willen zowel
de Joodse Israëliërs als de Palestijnen
helemaal geen oorlog en geweld.
Dat is goed om je te realiseren.
Even kijken?
Lelijke apparaten en draden wegwerken.
Een post van 11 augustus 2015, dus al 8 jaar geleden.
Misschien nog steeds actueel voor velen van ons?
Ikzelf ben er altijd voor om de elektra 'dradenparade' zoveel mogelijk weg te werken. Ik denk altijd dat de rommel die dat geeft toch ergens blijft storen en mij energie kost. Ik snap ook niet waarom de meeste lampen zwarte draden hebben. Alsof we allemaal zwarte muren hebben waar die dan mooi tegen wegvallen... Maar ja, wie ben ik...
Wie ook een verzoeknummer heeft is welkom!
In mijn huiskamer, die ik nog (deels) aan het inrichten ben, zit ik met die foeilelijke dingen als een modem, de telefoon / antwoordapparaat, het “kastje” van de digitale tv.
Volgens mij mogen die niet in een dichte kast weg worden gewerkt, maar ik vind ze ZO lelijk!
Heb jij soms ideeën over hoe ik ze zo mooi mogelijk weg zou kunnen werken?
Misschien een ideetje om een keer een blog aan te wijden? Henny Brouwer
Henny, wat leuk om dit verzoeknummer van je te krijgen. Ik ga mijn best doen!
Je hebt het over verschillende dingen:
Het modem: Ik neem aan dat je als je een draadloze verbinding hebt van je modem naar de pc / laptop / tablet / mobiele telefoon, het inderdaad niet handig is om die weg te werken in een dichte kast, omdat die de snelheid van je verbinding mogelijk kan verslechteren. Maar helemaal zeker weet ik dat niet; de techniek staat immers voor niets tegenwoordig.
Bij ons komt de kabel voor het modem binnen in de hoek - onder het voorkamerraam - en wij hebben het modem daar dan ook aan de muur opgehangen achter het gordijn, achter het deel van het gordijn dat daar altijd hangt ook in open geschoven toestand. Je ziet er niets van!
De telefoon / antwoordapparaat: Ik denk dat het apparaat zelf vaak niet zozeer het probleem zal zijn, die kan toch wel ergens op een kastje, in de boekenkast, in de vensterbank of zo (liefst een beetje uit het zicht), maar dan bij voorkeur ergens waar je de draden van zo'n apparaat netjes weg kan werken. De hele dradenellende is sowieso meestal rommelig en storend.
Ik probeer draden liefst te laten wegvallen in of achter een kast, onder de vloer, achter een gordijn, in een kabelgootje onder een bureaublad of over (of in) de plint. Vaak scheelt het al als je een witte draad neemt in plaats van de zwarte die vaak aan apparaten zitten. Voor mij is het de beste manier om 'rustig' elk apparaat met de bijbehorende draden / kabels / verlengsnoeren / contactdozen per 'stuk' af te handelen. Dat wil zeggen dat ik er een project van maak en de beste plek uit zoek, bedenk waar ik de stroom vandaan kan halen (soms met een gaatje door de muur vanuit een andere ruimte of kast) en hoe ik kabels zo onzichtbaar mogelijk kan wegwerken.
Het kastje van de digitale tv: Wij hebben niet zo'n kastje, maar wel een dvd-recorder en daar geldt hetzelfde voor:
Je kunt dit soort dingen meestal wel netjes in de kastje bij de televisie wegwerken, maar als je de tv - of de recorder gebruikt -, moet je om de afstandsbediening te kunnen gebruiken vrij toegang hebben tot zo'n apparaat, en dus een klepje of een deurtje open (kunnen) zetten. Maar je wordt er meestal niet blij van als die 'altijd' openstaat. Zeker gezien de alle stekkers en extra techniek die er vaak bij komt....
Soms kun je het proberen op te lossen met een geperforeerde plaat waar de afstandsbediening het gewoon 'doorheen' doet. Ik heb ook wel eens gehoord van mensen die in een landelijke keuken de radio / audio installatie in een rieten mand (en daarmee uit het zicht) hadden gezet en waar de afstandsbediening het gewoon 'doorheen' deed. Is misschien ook een tip.
Dag Jacquelien,
Ik heb een verzoeknummer, ik weet niet of je daaraan doet?In mijn huiskamer, die ik nog (deels) aan het inrichten ben, zit ik met die foeilelijke dingen als een modem, de telefoon / antwoordapparaat, het “kastje” van de digitale tv.
Volgens mij mogen die niet in een dichte kast weg worden gewerkt, maar ik vind ze ZO lelijk!
Heb jij soms ideeën over hoe ik ze zo mooi mogelijk weg zou kunnen werken?
Misschien een ideetje om een keer een blog aan te wijden? Henny Brouwer
Henny, wat leuk om dit verzoeknummer van je te krijgen. Ik ga mijn best doen!
Je hebt het over verschillende dingen:
Het modem: Ik neem aan dat je als je een draadloze verbinding hebt van je modem naar de pc / laptop / tablet / mobiele telefoon, het inderdaad niet handig is om die weg te werken in een dichte kast, omdat die de snelheid van je verbinding mogelijk kan verslechteren. Maar helemaal zeker weet ik dat niet; de techniek staat immers voor niets tegenwoordig.
Bij ons komt de kabel voor het modem binnen in de hoek - onder het voorkamerraam - en wij hebben het modem daar dan ook aan de muur opgehangen achter het gordijn, achter het deel van het gordijn dat daar altijd hangt ook in open geschoven toestand. Je ziet er niets van!
De telefoon / antwoordapparaat: Ik denk dat het apparaat zelf vaak niet zozeer het probleem zal zijn, die kan toch wel ergens op een kastje, in de boekenkast, in de vensterbank of zo (liefst een beetje uit het zicht), maar dan bij voorkeur ergens waar je de draden van zo'n apparaat netjes weg kan werken. De hele dradenellende is sowieso meestal rommelig en storend.
Je kunt dit soort dingen meestal wel netjes in de kastje bij de televisie wegwerken, maar als je de tv - of de recorder gebruikt -, moet je om de afstandsbediening te kunnen gebruiken vrij toegang hebben tot zo'n apparaat, en dus een klepje of een deurtje open (kunnen) zetten. Maar je wordt er meestal niet blij van als die 'altijd' openstaat. Zeker gezien de alle stekkers en extra techniek die er vaak bij komt....
Soms kun je het proberen op te lossen met een geperforeerde plaat waar de afstandsbediening het gewoon 'doorheen' doet. Ik heb ook wel eens gehoord van mensen die in een landelijke keuken de radio / audio installatie in een rieten mand (en daarmee uit het zicht) hadden gezet en waar de afstandsbediening het gewoon 'doorheen' deed. Is misschien ook een tip.
Hier staat de tv op een plateau.
De draden kun je via een gat direct achter de tv onder het plateau laten 'zakken'.
Onder het plateau aan de achterzijde zou je een contactdoos kunnen monteren waar dan alle stroom vandaan komt. Zo slingeren er geen losse draden over de vloer.
Als je de kussens nu van plek zou ruilen met de kist, zou je het 'televisiekastje' in die kist kunnen zetten. Als je de zoeker van het tv-kastje zo in de kist kan plaatsen dat je hem kan bedienen door de kier van het kist heb je het mooi opgelost.
De draden kun je via een gat direct achter de tv onder het plateau laten 'zakken'.
Onder het plateau aan de achterzijde zou je een contactdoos kunnen monteren waar dan alle stroom vandaan komt. Zo slingeren er geen losse draden over de vloer.
Als je de kussens nu van plek zou ruilen met de kist, zou je het 'televisiekastje' in die kist kunnen zetten. Als je de zoeker van het tv-kastje zo in de kist kan plaatsen dat je hem kan bedienen door de kier van het kist heb je het mooi opgelost.
Een mooie televisiekast met klepkastjes waar je de apparatuur in kunt zetten.
Eventueel kan het ook in het open vak, maar dan heb je die dingen wel altijd 'in beeld'.
Maatwerk: Een televisiekast waar de draden achter het wandje kunnen worden weggewerkt.
Dat is ook fijn want hoe naar is het als je een tv ophangt en de draden komen er onder uit...
Open vakjes voor apparatuur, maar als die precies op maat is, is dat minder storend.
En anders zouden er nog schuifdeurtjes voor kunnen.
Televisiekast die juist ruimte biedt voor een 'open' dvd speler/recorder
die toch niet erg opvalt, en waar de draden uit het zicht kunnen blijven.
Hangende televisie zonder hinderlijke draden.
De apparatuur zou in de onderste kast kunnen.
Kasten waar de televisie in zijn geheel uit 'beeld' kan worden gehaald.
Poppetje gezien? Kastje dicht!
Waar zijn alle bakjes?
Inwendig ben ik altijd van slag als die fijne stapel yoghurtbekers ineens is gereduceerd tot één exemplaar dat nergens in past
“Waar zijn alle bakjes?” Jan graaft in de middelste la rechts. Daar liggen de bakjes. In elkaar geschoven, de deksels ertegenaan. Dat gaat in elk geval op voor de bakjes die hetzelfde zijn en dus in elkaar kunnen worden geschoven. Verder zie je in die la een waanzinnig bouwwerk van allerlei formaten die een beetje passen, helemaal niet passen of ineens rond zijn tussen alle vierkante en langwerpige familieleden. Het is dus een krankzinnige la waar ik van tijd tot tijd opnieuw structuur in breng. Dat geeft een goed gevoel. Een la vol geordende plastic voorraadbakjes kan me sterk de illusie geven dat de rest van mijn leven ook gestructureerd is. Zonder toeval. Alles op een rij. Ik kan ook zo genieten van een bestekla in mijn vaatwasser waarin ik alle messen bij elkaar leg, daarna alle lepels en dan alle vorken. Idealiter kijken ze ook nog allemaal dezelfde kant op. Diepe intense bevrediging geeft dat aan een warrig hoofd.
Maar zo’n la met bakjes leidt een eigen leven. Zo is-ie overvol, zo is-ie weer leeg. Blijft hij dat een tijdje, dan koop ik in een opwelling bakjes erbij. Van een totaal ander merk, liefst veel en heel goedkoop, zodat alle stapel-ellende een extra ingewikkelde dimensie krijgt. Bovendien komen dan ineens alle meiden bakjes terugbrengen waarin ze ooit soep meenamen. Of boerenkool met worst. Of hele maaltijden op de donderdagen dat we op kleinkinderen pasten en niet iedereen aan tafel mochten voederen vanwege de ‘1 bezoeker’-regel. Tel daar nog de bakjes bij die we meegaven als kliekje voor in de vriezer. Én alle bewaarde plastic schepijsbakjes en bekers van de Griekse yoghurt.
“Die hoeven niet terug!” roep ik bij die laatste categorie altijd genereus. Maar inwendig ben ik altijd van slag als die fijne stapel yoghurtbekers ineens is gereduceerd tot één exemplaar dat nergens in past.
Lees ik ineens een interview met een zielsverwant. Janneke, ingestort doordat Tupperware ophoudt met leveren op de Nederlandse markt. Een foto toont Janneke in haar keuken. Ze wijst op totaal georganiseerde lades en kastjes. Allemaal dezelfde bakjes en dozen. Die zo zijn ontworpen, dat ze passen. Och Janneke, in deze column lees je in welke chaos je straks belandt. Ook jij gaat straks idiote stapels bakjes kopen bij heel grote winkelketens, waarvan je op voorhand al weet dat de helft zó'n onhandig formaat heeft, dat je er nooit iets mee gaat doen. Behalve dan eten in meegeven en bidden dat het nooit retour komt. Maar ja, die brengen ze dus wel terug. Want die passen niet in hun keukenla. Waarmee ik Jans raadsel heb opgelost. Eureka. Die bakjes?
Die staan keurig in een la. Alleen niet in die van ons.
Mooi? Of niet zo?
Niet erg makkelijk om te maken, zo'n ronde plank.
Ik weet ook niet of ik het nu echt heel mooi vind,
maar het ziet er wel opvallend en eigenwijs uit.
Misschien was het nog leuker geweest als
de boog door was gevormd in twee staanders
waar de boeken dan ook liggend in konden.
Wim Oepts
Wim Oepts
Landschap in Zuid Frankrijk
1971
Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.
Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.
Wim en ik waren in het Stedelijk Museum in Zutphen.
Daar zag ik dit schilderij wat me direct aangreep.
- Ik maakte deze foto, een beetje scheef, nou ja...-
'Dat zou ik wel in huis willen hebben' zei ik tegen Wim.
'Het is kleurig, een beetje losjes en ruig opgezet.
Ik zie een landschap dat vriendelijk is en met
veel plekken voor huisjes om fijn te wonen.'
Dat vond Wim ook, hij zei:
'Een beetje geabstraheerd maar toch ook
met goed herkenbare onderdelen,
zoals de watermolen rechts onder.'
We zagen nog meer schilderijen van Wim Oepts.
En we konden zelfs met online afbeeldingen
een eigen museumwand samenstellen.
Later zagen we in een boekje dat een stadsdichter bij
verschillende schilderijen een gedicht had gemaakt:
Bij 'mijn' schilderij had hij dit geschreven:
Dat maakt het nog voor mij mooier.
Een woonruimte met veel glas als brug
Twee woonruimtes met veel glas
zoals in een 'doorkijk' serre,
allebei gebruikt als een brug
en ruimtelijke koppeling tussen
twee oudere stenen huisgedeeltes.
Zo worden oud en nieuw verbonden.
Mooi en functioneel tegelijkertijd.
Over tantes en nichtjes zo
Het weekend kwamen mijn tante Joke en
haar man, oom Bram bij ons op bezoek.
Het was veel te lang geleden natuurlijk,
maar van alles kwam er steeds tussen.
Corona, ziekte, trieste gebeurtenissen.
Maar hier zitten we dan samen aan de IJssel,
in een leuk tentje in afwachting van onze lunch.
Ik heb nog drie tantes, zusjes van mijn vader.
Ze wonen verspreid over het land maar
zoomen met elkaar elke vrijdag.
Mijn tante Joke is de jongste
en een heel bijdehante tante.
Zij is ook degene die me steevast
op spelfouten in mijn blog wijst.
Ze is ook heel lief, invoelend en wijs.
Ik bel haar soms als ik ergens mee zit.
En ze heeft ook altijd een leuk verhaal
of iets waar we enorm om moeten lachen.
Door de jaren heen hebben we foto's gemaakt van
ontmoetingen met de tantes en nichtjes.
Ik wil er graag een paar plaatsen,
met de opmerking erbij:
Maak foto's van mensen die je lief zijn.
Het is zo heerlijk om terug te kunnen kijken.
En bittersweet als je - zoals mijn tante Ruth,
haar dochter Wendy moet missen.
Skypen met ons nichtje Annette in Engeland.
Twee Jokes
Drie zusjes op de bank. Streepjes zijn favoriet.
Met tante Joke verregend aan de koffie en met haar dochter bij haar thuis.
Mijn tante Catrien en ik, familie he?
Dat kun je wel zien.
Joke altijd goed voor een leuk verhaal!
Drie zusjes met hun mannen aan
een gezamenlijke Koopmannen 'high tea'.
Helaas is mijn oom Joop dit jaar overleden.
Maar we gelukkig hebben we deze foto's nog.
Zusjes en nichtjes.
Tantes (met schortjes) en nichten, waaronder mijn broer in onze tuin
en binnen bij ons op de bank.
Enne... even kijken op de app
waar iedereen moet overstappen
en hoeveel overstaptijd we hebben.
Dat kun je gerust aan tante Joke overlaten,en dat vindt ze ook mooi om te doen.
Leuke tantes en nichtjes he?
Ik ben er rijk mee!
Abonneren op:
Posts (Atom)