Als je behoefte aan een beetje goed nieuws,
kun je op The Huffington Post dit geweldig mooie filmpje
zien waarin dove mensen met een gehoorapparaat
voor het eerst gaan horen of zichzelf horen.
Zo ontroerend mooi!
Geen kind meer...
Toen ik zwanger was van onze eerste dochter sprak ik met mijn moeder over de op handen zijnde bevalling. 'Het is het gemakkelijkste als je gewoon rustig blijft' zei ze, 'Rustig blijven, elke wee gaat gewoon weer voorbij'. Dat was het allerbeste advies voor een zo grote stresskip als ik.
Mijn moeder ging vanaf 18 januari ziekenhuis in, revalidatieafdeling uit, van de longafdeling naar de hartbewaking en afgelopen vrijdag ging ze naar de palliatieve afdeling van het verpleeghuis. Wij waren er om haar op te vangen, te midden van haar persoonlijke spulletjes, foto's, een orchidee die in haar afwezigheid thuis tegen de klippen op was gaan bloeien en haar mooiste vaas. Ze vertelde ons heel rustig: De dokter had gezegd dat ze niet meer beter zou worden. Hoe lang ze nog zou hebben dat wist niemand, het konden maanden zijn, maar ook dagen of zelfs een uur. Daar had ze geen invloed op en daar ging ze niet over. Ze moest het rustig afwachten. Ze had een mooi leven gehad, ze had iedereen overleefd en ze was niet bang. Waar ze ook heen ging, ze ging nooit alleen en er wachtten een heleboel mensen haar op. Dat zij zo vrede kon hebben met haar situatie was een groot geschenk voor mij. Toen we weggingen liep ik nog een keer terug voor nog een knuffel. Die avond belde ik haar nog even op. Ze had zelf mogen kiezen wat ze wilde eten en ze had genoten van een kaastosti. En nu ging ze Twee voor Twaalf kijken. Ontspannen.
Zaterdag was ze wel wat achteruit gegaan, maar ze had toch goed geslapen. Zondagmorgen was ze intens moe en steeds benauwder; ze voelde aan dat ze zou gaan sterven. 'Bel de kinderen maar!' zei ze tegen verpleegkundige Gina. We zijn zo snel mogelijk op weg gegaan. Mijn moeder vroeg Gina of zij in de tussentijd bij haar wilde blijven. Gina heeft een lied voor haar gezongen en het Onze Vader gebeden. Dat ontroerde me, zoiets staat nergens in haar taakomschrijving, maar dat heeft ze mooi wel gedaan. De dominee kwam, die heeft haar de zegen gegeven. Daar reageerde ze nog op. We hielden haar hand vast. Ze kreeg wat morfine en later een slaapmiddel. De tussenpozen tussen haar ademhalingen werden steeds langer en toen bleef het stil.
Ze is heel vredig ingeslapen, we waren er allemaal bij.
We kunnen niet anders dan daar vrede mee hebben.
Toch is het heel raar. En ook dat ik nu geen kind meer ben.
Hoe toepasselijk wordt dat omschreven in het lied: De dag waarop je moeder sterft
Prachtig gezongen door Brigitte Kaandorp.
Vandaag gaan we met elkaar de uitvaart van onze moeder voorbereiden. In alle rust. Dat kan ik!
Het kan natuurlijk ook de kift zijn...
Nog even afgezien van de vraag of het wel beschut en geborgen genoeg voelt als je bij zo'n enorm raam slaapt, deze twee kamers hebben een magnifiek uitzicht.
Wat een partij licht en lucht, groen en natuur is daar te beleven.
Blijft het voor mij alleen wel vreemd dat het bed in de onderste situatie met de rug naar al dat moois toe staat...
en... hoe je die ramen wast?
en... of je toch niet liever 's avonds een gordijn zou willen dichtrekken?
Maar dat kan natuurlijk ook gewoon de kift zijn...
Eten: doe maar een plekje bij het raam!
De plek om te ontbijten aan een tafeltje - hoe klein ook - is in bovenstaande gevallen extra leuk
juist vanwege de plek bij het raam. Het licht en het uitzicht bepalen mee de sfeer.
In deze voorbeelden 'staat' de tafel op een vanzelfsprekende manier bij het raam.
Ook bij deze twee voorbeelden hoort de plek van de tafel bij het raam.
Op de linker foto vanwege de ruimtelijke, symmetrische plek die de tafel inneemt,
de intieme, beschutte sfeer en de breedte die de de richting van de tafel aan de ruimte geeft.
In de rechtse foto juist vanwege de plek waarop ieder - die aan deze tafel zit -
naar buiten kan kijken en genieten van de zee van licht die door de hoge ramen komt.
Mooi gebruik maken van ramen of daglicht in huis!
Voor een binnenhuisarchitect is in een ruimte het daglicht een van de belangrijkste elementen
om rekening mee te houden bij het indelen van een ruimte. Het gaat dan om de hoeveelheid licht,
om rekening mee te houden bij het indelen van een ruimte. Het gaat dan om de hoeveelheid licht,
of het licht vanuit het boorden of het zuiden komt, de vorm van de ramen, het uitzicht en de inkijk.
Daarbij is het zaak om de bewoners te vragen wat zij van belang vinden:
Vinden zij het uitzicht leuk of mooi?
Is er behoefte aan zonwering in de zomer?
Zitten de bewoners graag dicht bij het raam?
Voelen ze zich bekeken door de overburen of de passanten?
Is het leuk om onder de afwas naar buiten te kunnen kijken?
Is het licht te 'hebben' of ziet de bewoner het het liefst wat gefilterd?
Staat het huis midden tussen de bomen, waardoor het altijd een beetje donker is in huis?
Natuurlijk probeer je het licht zo te gebruiken - toe te laten of af te schermen - dat de bewoners zich er fijn/thuis bij voelen. Leuk blijft dat dat in elke situatie verschillend is.
De ene bewoner vindt het heerlijk als er een zee van licht binnenkomt
een ander kan datzelfde licht onbarmhartig fel of ronduit ongezellig vinden.
Ik wil de komende blogjes - ter inspiratie - voorbeelden laten zien
van het gebruik van ramen en daglicht die ik mooi of goed geslaagd vind.
Van deze vier voorbeelden word ik wel blij...
Handig: opruimen met je eigen kleur...
Reuze handig en het ziet er ook nog heel leuk uit:
Voor elk kind een eigen kleurbaan met kleding- en tassenhaak en bankje!
Enne... niet alleen leuk voor kinderen....
Dit huis was laatst nog schoon...
In de nieuwsbrief van vtwonen zag ik posters van Elske; deze hier trok mijn aandacht.
Het is namelijk best lang geleden dat het hier in huis echt schoon was.
Mijn enkelbreuk, het tobben met mijn moeder, een dochter thuis met griep en daarna
zelf maar blijven hoesten is genoeg reden om het poetsen tot het hoognodige te beperken.
zelf maar blijven hoesten is genoeg reden om het poetsen tot het hoognodige te beperken.
En dat ga je toch zien, sterker nog, alles wat smoezelig is versterkt elk verveloos plekje.
Verhul ik die slijtage normaal met verse koffie en dito tulpen en een lavendelgeur-olietje,
nu valt die door vieze ramen in het lage zonlicht en spinnenwebben niet meer te maskeren.
Tijd voor de voorjaarsschoonmaak.
Punt is alleen dat mijn poetsplannen - die ik voor het opstaan nog volop omarm -
als sneeuw voor de zon verdwijnen na ontbijten, home-trainen, douchen en aankleden.
Slap als een vaatdoek moet ik eerst een tijdje hoesten, dan val ik aan op koffie en de krant.
Daarna is het tijd voor een boodschapje en daar moet ik dan vervolgens weer van bijkomen.
Een blogje maken lukt nog best, zolang ik de stofzuiger en de groene zeep maar negeer.
En ik weet heus wel dat ik het schoonmaken in kleine klusjes moet opdelen:
Elke dag een stukje van het huis aanpakken en gewoon kordaat beginnen!
Maar ik droom tegenwoordig wel eens van een groep schoonmakers in over-alletjes
die niet alleen alles blinkend schoon poetsen maar ook de plafonds opfrissen,
de muren rollen, de houten vloeren schuren en het marmoleum waxen.
Als ik door mijn vieze ramen naar buiten kijk
zie ik daar heus grotere problemen dan die van mij,
maar soms kan ik zo verlangen naar een stralend schoon huis
om rustig tevreden in te gaan zitten zijn...
Nou ja, ik kan altijd nog die poster ophangen,
dan wek ik daarmee de suggestie dat het vorige week gewoon nog schoon was.
Nooit meer op je vingers slaan!
Nooit meer op je eigen vingers slaan!
Geschikt voor verschillende maten spijkers.
Te koop bij: nail-it-monkey-business
'Het komt wel goed!'
Ik kan niet anders dan dit kleine bosje viooltjes plaatsen,
en denk daarbij dan aan mijn oude moeder die
deze week helaas weer terug moest naar het ziekenhuis.
Gisteren - liggend in bed te midden van een enorme batterij van apparatuur -
op de afdeling high care hartbewaking zei ze door haar zuurstofkapje heen tegen mij:
'Het komt wel goed'....
....en daarmee is het eigenlijk al zo goed als maar kan.
Dubbele deuren
Dubbele deuren geven vaak een royaal gevoel van ruimte.
Zeker als de vloer in de aansluitende ruimtes mooi doorlopen.
En helemaal koninklijk wordt het als je in een ruimte meerdere dubbele deuren kunt toepassen.
Ga ik later ook nemen als ik groot ben...
Wat mooi zijn deze binnendeuren met glas!
draaideuren, schuifdeuren,
dubbele deuren of een enkele deur in een glaspui,
een klassieke, heel strakke of juist romantische uitstraling;
wat een mooie mogelijkheden bij binnendeuren met glas!
Abonneren op:
Posts (Atom)