Allemaal ondeugd

Nog steeds ben ik verkouden, hoesterig en door de dag heen erg moe.

Gisterenmorgen heel vroeg ging ik toch maar naar de fysio fit.
Ik had tenslotte geen koorts meer en de conditie moet toch wel weer wat opgebouwd worden.

Daar werd ik echt een beetje draaierig en slap toen ik van de loopband afstapte. Misschien een suikerdip? Of gewoon toch te vroeg me te veel ingespannen? Al was het gewoon maar een kwartiertje in een wandeltempo op die loopband... Na een druivensuikertje en een blikje cola wel weer bijgetrokken, maar verder zonder de oefeningen op de mat weer op huis aan en mijn bedje weer opgezocht. 

Daar heb ik mijn boek uitgelezen. Het is het nieuwste boek van Elizabeth Strout en gaat over de leraar Artie Dam die te maken krijgt met eenzaamheid, familiegeheimen en de maatschappelijke spanningen. Ze beschrijft via deze Artie haar verdriet en frustratie over de afbraak van de democratie en de opkomende rechteloosheid en corruptie in Amerika. Treurig en confronterend. Maar toch prachtig!   

In de middag had ik al VIP kaartjes voor de bioscoop met een vriendin. De film bleek best leuk al hadden sommige stukken voor ons niet veel meerwaarde. Maar fijn om er even uit te zijn.

Vanmiddag gaan we de kleinkinderen van school halen. Deze laatste dag voor de herfstvakantie hebben ze op de school altijd het Oogstfeest. Gelukkig gaan we samen, want ik voel me verre van fit.

Mijn schoonmoeder zou zeggen: 'Het is allemaal ondeugd'.