Ik zal dus wel niet de enige zijn...



Gisteren vertelde ik hier op mijn blog 
over hoe ik heen en weer geslingerd word 
tussen gevoelens van dankbaarheid en geluk
omdat we het zelf nu zo enorm goed hebben en 
gevoelens van verdriet, angst en woede omdat
er zoveel mensen lijden onder ongelijkheid
onrechtvaardigheid, onvermogen, 
agressie, geweld en oorlog.

Ik kreeg van mijn lieve vriendin Ingrid,
naar aanleiding van deze blog deze strip.
Die geeft precies mijn dubbele gevoel weer.
Ik zal dus wel niet de enige zijn...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten