Elke vogel telt!


De vogels

Vanmorgen werd ik wakker
van de vogels.

En ik dacht: Waarvan werd ik wakker?
Van de vogels.

Van het licht ook, maar
meer van de vogels.

Het licht zacht zingend,
de vogels keihard. 

Hans Andreus 

Elke vogel telt!

Ieder jaar tellen ruim honderdduizend mensen een half uurtje alle vogels in hun tuin tijdens de Nationale Tuinvogeltelling. Dat is heel fijn en leuk maar ook hard nodig, want zo krijgen we een helder beeld van hoe het met de vogels in onze tuinen gaat. In sommige gevallen is het ronduit zorgwekkend: de huismus en merel hoor en zie je al veel minder in en rond onze tuinen. Met de gegevens van de Tuinvogeltelling kunnen deze en andere bedreigde vogels beter beschermd worden.

Doe ook mee aan de Nationale Tuinvogeltelling van 2026 en help Vogelbescherming Nederland. Kijk HIER voor meer informatie.

Een 'gewone' keukentafel bij het raam


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.  

Carole Rabe
'Snow outside kitchen window'
2018

Een keukentafel bij het raam, uitkijkend
over de tuin en huizen van buren.
Als ik het goed zie kom je door 
de keukendeur op een veranda, 
waarvan je door het raam 
nog de balustrade ziet.  

Het heeft gesneeuwd, ook mede 
daardoor komt er veel licht naar binnen.
Ik mis wel een gezellig bloemetjes gordijn,
maar ja, je kunt niet alles hebben.

Ik denk dat er aan deze keukentafel al 
ontelbaar veel ontbijtjes zijn genuttigd, 
maar ook huiswerk is gemaakt en
kopjes koffie zijn ingeschonken.

Er staat een plantje op deze tafel 
die reuze praktisch is, een doekje erover 
en klaar en de keukenstoelen staan 
hier ook echt al jaren en jaren bij.

Een 'gewone' keukentafel,
maar dierbaar door jarenlang 
dagelijks in gebruik door dit gezin.

Winter warme witten


Vanmorgen werden we weer wakker in een witte wereld.
Hoe witten ook warm kunnen aanvoelen zie je hier.



Mooi he?

We keken onze ogen uit!


Afgelopen weekend was ik met vriendinnen uit.
We verbleven in een natuurhuisje in Emst.

Het was een heerlijk houten boshuis,
 mooi, van alle gemakken voorzien en met 
voor ons alle vier een eigen slaapkamer.
Fijn als je last hebt van wakker liggen 
in de nacht en je elkaar niet stoort.

Het toilet boven bood een hele leuke verassing:


In de tuin was een hot tub, maar ook een miniatuur op het wc-tje boven.

Alle lichtjes kon je apart van elkaar aandoen, 
ook die van het kacheltje en de schemerlamp.
Hoe langer je keek hoe meer je ontdekte:
zoals het vogelhuisje boven de hot tub.
Hier heeft iemand met heel veel 
liefde en plezier aan gewerkt.
Echt heel schattig allemaal.

Zelfredzaamheid - Samenredzaamheid


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen. 


Door zo'n mooie tekst van Loesje
heb ik het gevoel dat we met elkaar best 
tot heel goede oplossingen kunnen komen.
Samen!

Ik hoorde veel over de zelfredzaamheid 
die we in deze tijd dienen te moeten aanleren.

Tuurlijk, dat is belangrijk, maar nog liever 
heb ik het over 'samenredzaamheid'.
Samen met elkaar plannen ontwikkelen, 
waarmee we elkaar kunnen inspireren.

Het leukste is natuurlijk de diepe vensterbank


Een raam is hier opgenomen in een wand-vullende kast,
met lekker veel breedte door de bovenste plank 
in de kast die de hele breedte overspant.

In de lades kun je dingen opbergen 
die je liever niet in het zicht wilt houden.

In de open vakken kun je spullen laten zien, 
die je juist graag in het beeld wilt houden.

Maar het leukste is natuurlijk 
de diepe vensterbank waar je, 
in de kussens, kunt zitten lezen 
en ondertussen naar buiten kijken.

Als je zoiets zelf kunt maken, 
helemaal op maat en naar je zin,
dan kun je voor niet al te veel geld
 iets moois aan je interieur toevoegen.  

Verstilde beelden in een sneeuwlandschap


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Karen Hollingsworth
'Pause'
2018

Karl J. Kuerner
'Stay warm, sleep tight'
2022'

Deze keer twee schilderijen die voor mij 
als onderwerp wel wat van elkaar weg hebben.
Het zijn verstilde beelden, beide met een raam 
waardoor je een sneeuwlandschap ziet.

Van de bovenste vind ik vooral de damp die 
afslaat van de ingeschonken thee mooi getroffen.

De interieurs zijn  
eenvoudig, puur en tijdloos mooi.
Voor mijn gevoel misschien Noord-Europees.

De bewoners staan niet op de schilderijen afgebeeld, 
afgezien van de kat die ligt te slapen op de stoel.

Ik heb niet direct een beeld van de bewoners,
al zijn het misschien wel belezen zestig-plussers. 
En ondanks het rustige beeld hoor ik toch
 de klanken van een mooi pianoconcert.


Je gebroken hart als schatkist


Ik luister graag naar de podcast van Lisette Thooft. 

Ook eens een kijkje nemen? klik

Lisette was ook bij Annemieke Schrijver 

in het tv-programma De Verwondering 

Inspirerend om naar te luisteren. 


Ze zegt onder andere:

Emotionele pijn die je niet onderdrukt maar er laat zijn, maakt een rijker, warmer, beter mens van je. ‘De pijn is eigenlijk een gesloten schatkist. En je hart kan daar compassie van maken, als je het laat breken.’ Dat breken klinkt hard, maar het levert juist zachtheid op. ‘Je diepste wond wordt je grootste kracht.'

Van oud verdriet kunnen we compassie maken. Van oude angst maken we wakkerheid en onderscheidingsvermogen. Oude woede transformeert door bewustwording tot kracht en moed. Oud onbehagen en schaamte kunnen bronnen worden van van milde humor, zachte zelfspot en relativering.

Ik weet niet hoe het met jullie is, 
maar dit geeft bij mij de burger moed!

Een fijn en veilig thuis


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen. 


Op deze Blue Monday heb ik zelf veel
behoefte aan iets moois en zachts.

En toen zag ik deze allerliefste 
gebreide en geborduurde huisjes.
Gemaakt door Ingrid van Willenswaard
via haar instagram account Ingthings

Ze schrijft erbij:
Ik begon gewoon ergens en zag 
toen wat er uit mijn handen kwam.
 
Zo heerlijk om zulke mooie lieve huisjes 
te zien vooral in deze tijd waar we allemaal 
behoefte hebben aan een fijn en veilig thuis.

Ik kikkerde er gewoon een beetje van op!

Ik zal dus wel niet de enige zijn...



Gisteren vertelde ik hier op mijn blog 
over hoe ik heen en weer geslingerd word 
tussen gevoelens van dankbaarheid en geluk
omdat we het zelf nu zo enorm goed hebben en 
gevoelens van verdriet, angst en woede omdat
er zoveel mensen lijden onder ongelijkheid
onrechtvaardigheid, onvermogen, 
agressie, geweld en oorlog.

Ik kreeg van mijn lieve vriendin Ingrid,
naar aanleiding van deze blog deze strip.
Die geeft precies mijn dubbele gevoel weer.
Ik zal dus wel niet de enige zijn...

En of we dat kunnen gebruiken 'Feelgood'


Afgelopen weekend zouden Wim en ik, met vrienden, naar Vlieland zijn gegaan voor een filmweekend, met als thema 'Muzikale Feelgood' films. En of we dat kunnen gebruiken: 'Feelgood'. 

Het lukt me bijna niet meer om met al het verschrikkelijke wereldnieuws om ons heen steeds fijne, leuke en inspirerende dingen te vinden om onszelf op te vrolijken en ons moed en vertrouwen te geven.

Maar, met het slechte weer op vrijdag met code oranje in het noorden van het land, sneeuwjachten en sneeuwduinen en uitgevallen treinen op onze route hebben we ons weekend moeten afblazen. Gelukkig konden we een vervangend weekend afspreken.

Toen hadden we ineens een heel weekend vrij. Wat ook wel weer lekker was. 

Maandag zijn we voor een midweek naar een heerlijk vakantiehuis hier in de buurt geweest. In het begin lag er nog volop sneeuw, wat een sprookjesachtige sfeer gaf zo midden in het bos. Woensdag begon het te dooien en vrijdag toen we terugreden was het allemaal weer 'gewoon' buiten.

We hebben lekker uitgerust, vrienden op bezoek gehad, waaronder onze bijna complete leesclub, wat ook weer heerlijk was. Nu draait de wasmachine, hangen de pasgewassen lakens buiten te wapperen in het zonnetje, is alles weer uitgepakt, hebben we boodschappen gedaan, zijn er nieuwe biebboeken gehaald en gaan we morgen naar het zwembad om onze kleinkinderen te zien afzwemmen. Ze gaan het vast wel halen, want het proefzwemmen ging ook al prima. Kortom het gewone leven gaat weer gewoon verder.

Maar 'gewoon'... er is wel iets veranderd in mij. 

Onze Iraanse buddy's zijn radeloos van de machteloosheid die ze voelen als ze mondjesmaat berichten krijgen over het vreselijke geweld in Iran. Wat moet je zeggen?

Ons nieuwe kabinet gaat het heel moeilijk krijgen terwijl we allemaal snakken naar mensen in onze regering die gaan staan voor onze rechtsorde, onze democratie en onze vrijheid.

Ik word misselijk als ik zie hoe in Amerika burgers tegen elkaar worden opgezet en uitgespeeld. En als ik lees over de plannen die de regering daar heeft. Het lijkt wel of ze helemaal gek zijn geworden, overal dreiging en onveiligheid. 

En dan kijk ik maar weer eens naar dat werkelijk prachtige stuk muziek dat Jamai Loman dirigeerde bij het tv-programma Maestro. 

Ik moet blijven geloven in de schoonheid en de kunst die we als mensen kunnen voortbrengen. Voor een beetje 'Feelgood' gewoon even hier naar kijken.


Ze hoeft er voorlopig niet uit...


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Lore Pemberton
'The quilter's cottage'

Met alle sneeuw die we gehad hebben 
nog even een winterse voorstelling.

We zien in een glooiend landschap
een huisje met een rood schuurtje ernaast.
Ik denk dat de dame, die de mooie quilten maakt, 
haar kleine atelier heeft in dat houten schuurtje,
waar ze in de zomer heerlijk kan handwerken,
maar nu alles zo besneeuwd is blijft ze lekker 
in haar stenen huis, waar de kachel brandt.

Maar de dikke sneeuwlaag nodigt natuurlijk 
wel uit om haar schapenvachtjes daar 
in te leggen zodat ze schoon worden.

En haar eigengemaakte quilts heeft 
ze lekker buiten gehangen zodat ze weer 
heerlijk fris worden van de vrieskoude lucht.

Ik denk dat ze een pan soep aan het koken is
en misschien pannenkoeken of stamppot.
Ze heeft van alles ruim voldoende in huis
en ze hoeft er voorlopig niet uit.
Zo fijn!

Cuptone



Ik mis een beetje een oor aan deze beker,
want ik drink mijn thee graag heet.
En ik weet niet of het altijd fijn is om
de theeprut steeds in beeld te houden.

Maar het is wel een heel creatief ontwerp; 
je hoeft geen theezakje meer te gebruiken. 

De losse thee gaat in het theevakje.
Water erbij tot je vindt dat hij sterk genoeg is.
Dan de cup op de andere 'onderkant' kieperen.
Et voila!