Geen kind meer...


Toen ik zwanger was van onze eerste dochter sprak ik met mijn moeder over de op handen zijnde bevalling. 'Het is het gemakkelijkste als je gewoon rustig blijft' zei ze, 'Rustig blijven, elke wee gaat gewoon weer voorbij'. Dat was het allerbeste advies voor een zo grote stresskip als ik.

Mijn moeder ging vanaf 18 januari ziekenhuis in, revalidatieafdeling uit, van de longafdeling naar de hartbewaking en afgelopen vrijdag ging ze naar de palliatieve afdeling van het verpleeghuis. Wij waren er om haar op te vangen, te midden van haar persoonlijke spulletjes, foto's, een orchidee die in haar afwezigheid thuis tegen de klippen op was gaan bloeien en haar mooiste vaas. Ze vertelde ons heel rustig: De dokter had gezegd dat ze niet meer beter zou worden. Hoe lang ze nog zou hebben dat wist niemand, het konden maanden zijn, maar ook dagen of zelfs een uur. Daar had ze geen invloed op en daar ging ze niet over. Ze moest het rustig afwachten. Ze had een mooi leven gehad, ze had iedereen overleefd en ze was niet bang. Waar ze ook heen ging, ze ging nooit alleen en er wachtten een heleboel mensen haar op. 

Dat zij zo vrede kon hebben met haar situatie was een groot geschenk voor mij. Toen we weggingen liep ik nog een keer terug voor nog een knuffel. Die avond belde ik haar nog even op. Ze had zelf mogen kiezen wat ze wilde eten en ze had genoten van een kaastosti. En nu ging ze Twee voor Twaalf kijken. Ontspannen.

Zaterdag was ze wel wat achteruit gegaan, maar ze had toch goed geslapen. Zondagmorgen was ze intens moe en steeds benauwder; ze voelde aan dat ze zou gaan sterven. 'Bel de kinderen maar!' zei ze tegen verpleegkundige Gina. We zijn zo snel mogelijk op weg gegaan. Mijn moeder vroeg Gina of zij in de tussentijd bij haar wilde blijven. Gina heeft een lied voor haar gezongen en het Onze Vader gebeden. Dat ontroerde me, zoiets staat nergens in haar taakomschrijving, maar dat heeft ze mooi wel gedaan. De dominee kwam, die heeft haar de zegen gegeven. Daar reageerde ze nog op. We hielden haar hand vast. Ze kreeg wat morfine en later een slaapmiddel. De tussenpozen tussen haar ademhalingen werden steeds langer en toen bleef het stil. 

Ze is heel vredig ingeslapen, we waren er allemaal bij.  
We kunnen niet anders dan daar vrede mee hebben. 

Toch is het heel raar. En ook dat ik nu geen kind meer ben. 
Hoe toepasselijk wordt dat omschreven in het lied: De dag waarop je moeder sterft 
Prachtig gezongen door Brigitte Kaandorp.

Vandaag gaan we met elkaar de uitvaart van onze moeder voorbereiden. In alle rust. Dat kan ik!



18 opmerkingen:

  1. Jacqueline,

    gecondoleerd met het verlies van je moeder,
    ik hoop voor jullie op goede rouwdagen en uitvaart.
    Veel sterkte voor de komende tijd!

    Marrian

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lees je verhaal met tranen in mijn ogen. Mooi! En je zult dit inderdaad kunnen. Mede dankzij je moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb een goed voorbeeld gehad aan mijn moeder. En zoals onze dochter zei: Oma heeft ons wel goede genen doorgegeven!
      Ik ga mijn best doen. En het gaat ook lukken, na haar overlijden is de ergste stress voorbij want zij heeft de overkant al gehaald.
      Lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  3. Gecondoleerd. Tranen biggelen over mijn wangen na het aanhoren van Brigitte haar lied. (Bedankt, m'n mascara is doorgelopen ;) ) Wat een mooie transitie heeft je moeder gemaakt. Het maakt het gemis niet minder maar waarschijnlijk wel draaglijker. Wens je een rustige en liefdevolle voorbereiding van de uitvaart en een moeder-waardige uitvaart toe!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je berichtje. Het was niet mijn bedoeling om je make-up te bederven hoor. Maar het blijft een prachtig lied dat voor een deel denk ik wel herkenbaar is voor veel vrouwen die hun moeder verliezen. Ik vind het een zware tijd maar probeer de rust te bewaren, lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  4. Lieve Jacquelien, gecondoleerd met het verlies en veel sterkte deze dagen en ook daarna. Voor jou, je man en je familie.
    Wat mooi dat je moeder er vrede mee had en dat de verpleegkundige bij haar bleef om te zingen en te bidden tot jullie er waren.
    Mooi, Brigittes 'de dag waarop je moeder sterft'!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel, Christina
      Ja, Gina heeft ons hart gestolen.
      Ik ben haar heel dankbaar!
      Lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  5. Gecondoleerd met het overlijden van je Moeder. Hoe oud iemand ook wordt, je begraaft geen leeftijd maar je Moeder.
    Het was een mooi afscheid zo te lezen. Ik vind het bijzonder om te lezen, ook dat een verpleegkundige dit gedaan heeft voor haar. Heel veel sterkte in de komende dagen. Je zult haar missen, begrijpelijk.
    Carola

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je reactie, het helpt dat zo veel mensen ons de beste wensen en kracht toewensen, want het is een zware tijd met veel spanning.
      En alle beetjes helpen, echt waar!
      lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  6. Ach Jacquelien, wat is dat dan snel gegaan. Van harte gecondoleerd, wat een gemis. Heel veel sterkte hoor. Heel goede dagen gewenst. Lieve groet van Jeannet

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Jeannet, voor je aardige woorden. We mogen hopen op goede dagen in een liefdevolle sfeer, maar vanzelfsprekend is het niet, we hebben allemaal onze zwakke momenten. Het is een hele kunst om elkaar daarin de ruimte te geven, in verbinding te blijven en de rust te bewaren. Lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  7. Jacquelien, Gecondoleerd met dit verlies en heel veel sterkte in de komende tijd. Heel mooi dat lied. groeten, Daniëlle

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, ik krijg ook telkens tranen als ik het lied weer beluister; het blijft mooi!
      Lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  8. Ach Jacqueline, van harte gecondoleerd! Wat een bijzondere moeder had je - en wat een gemis zal het nu zijn.... Ik dacht er al aan toen ik je kop las - dit lied (van Karin Bloemen overigens) geeft ZO precies weer wat er aan de hand is - dat ik wilde dat het al had bestaan toen MIJN moeder overleed. Kan me voorstellen dat jullie er troost aan ontlenen. Veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je reactie. Het lied is inderdaad heel herkenbaar. Overigens vind ik de oorspronkelijke versie van Karin Bloemen ook mooi, maar die van Brigitte nog net even meer aanspreken. De tekst blijft onveranderd prachtig!
      Lieve groet, Jacquelien

      Verwijderen
  9. Beste Jacquelien,
    Gecondoleerd met het overlijden van je moeder.
    Je hebt er een prachtig stukje over geschreven, dat mij ook weer inspireert. dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Jolanda, dat is fijn om te horen, dankjewel.
      Lieve groet,Jacquelien

      Verwijderen