De laatste dozen uitgepakt!!!




Gisteren heeft Wim de kast op 
onze werkkamer opgehangen.

Toen kon ik de laatste dozen!!! uitpakken.

We hebben het gevierd met een biertje 
en een etentje op een terras in de stad,
waar we gewoon vanuit huis
naar toe kunnen lopen.

Dat blijft verrassend leuk!


Doodskisten van karton




Ik zag een filmpje voorbij komen van Fair Coffins.
Fair Coffins maakt kartonnen doodskisten die 
goedkoper zijn dan de voordeligste houten kisten 
en minder vervuilend dan alle andere kisten. 

Dat lijkt me een win-win situatie.
Alleen moeten meer mensen van het bestaan af weten
want de uitvaartondernemers promoten het nog niet erg.
Daarom laat ik dit filmpje hier ook graag even zien.

Fijne dag!



Zooo moe!!



Vanmorgen wilde ik even dit kastje fotograferen.
Oplettende lezers weten nog dat dit kastje op 
mijn grote ladekast op mijn werkkamer stond en
dat ik hem als vensterbank wilde gaan gebruiken. 

Dat is ook gelukt.
Wim heeft er wielen onder gezet,
twee met een rem en drie gewone...
Je kunt er nu zelfs op gaan zitten.
Maar ik gebruik hem ook als bijzettafel.

Net heb ik mijn ontbijtje er op klaar gezet.
Yoghurt met blauwe bessen, havermout en walnoten.
En kruidenthee met wat vitaminepillen.
Die heb ik ook echt nodig,
want wat ben ik moe!!!

Ik krijg geen voet voor de andere.
Ik kan rustig blijven zitten in dit hoekje,
een beetje treinen en mensen kijken... 


De rest van de zitkamer ziet er zo uit:
Nog geen gordijnen, plinten of een dimmer op de draadlamp,
of een mooie plank over het rijtje kastjes achter de bank.
Maar alle dozen zijn uitgepakt (hier tenminste) 
we kunnen zitten, bezoek ontvangen en koffie drinken. 

Niets heeft nu direct haast. 
En dan heb ik nu dus mooi de tijd 
om de opgebouwde moeheid te voelen.
Zoooo!!!  





Niet slapen...


Een maand of wat geleden ging
onze kleindochter Sammie met haar ouders 
in hun campertje een weekendje kamperen.

Het was warm.
Het was tijd voor Sammie om te gaan slapen.
Maar daar dacht ze zelf anders over...

 

Sammie genoot van haar publiek!


Hier nog geen spoor van slaap...

...tot ze hier uiteindelijk toch was vertrokken.
Zo lief!!


De kasten pasten of ze er voor gemaakt waren...



In ons oude huis hadden we links en rechts 
van de kachel twee zelf gemaakte boekenkastjes.
Smal en hoog, zodat het een geheel werd met de 
schoorsteen en niet een 'losse' kast op de muur.
De plek werd extra aangegeven met lichtblauw.
Bovenaan de kastjes hadden we twee lampjes 
gemonteerd, voor nog wat extra aandacht. 

Toen in ons nieuwe huis de vloer net was gelegd 
haalde Wim met vriend Karel de kastjes op om 
te kijken hoe het zou staan als we ze in het nisje 
achter de deur zouden zetten.
En of het zou passen...

Toen de mannen de kasten hadden neergezet 
en we keken of het sokkeltje er op paste, 
bleek het helemaal precies te kunnen.
De mannen tilden de kast op, 
ík schoof het sokkeltje eronder.
Et voila! 
Alsof het er voor gemaakt was!!
Van de kast op mijn werkkamer hadden we mdf over.
De planken werden op maat gezaagd 
bij ''Dat zeg ik!' de Gamma.
Jon monteerde ze tussen de kasten
en zette alles stevig vast aan de muur. 

Op de dag van de verhuizing hebben 
we de kast al zoveel mogelijk ingepakt.
Ik was er zo blij mee!!

Voor het hoge vak tussen de ladekastjes
hebben we nog een plankje op maat
dat er nog tussen kan komen.
Dan kunnen we echt al onze boeken kwijt.
Maar misschien laten we het plankje weg
en halen we er nog wat boeken uit.
We nemen de tijd om er over te 'sudderen'.

We denken ook nog na over een geschikt lampje
bovenin, waar bijna geen ruimte voor is....

Het kastje ernaast houdt het fornuis uit het zicht,
maar daarover een volgende keer.


Over inkijk en uitzicht




Voor de verhuizing leek me dat ik van de slaapkamer 
aan de galerijkant wel het fijnste vond dat ik er lekker 
naar buiten kon leunen met de ramen open gedraaid.

Ik stelde me steeds voor dat ik het beddengoed naar 
buiten zou gooien en me heel 'stads' zou voelen. 
 Het voelde allemaal heel beschermd en beschut, 
ook mede denk ik door het dakje op de galerij.

Tot we het bed hadden geplaatst en ik in bed ging liggen...
Want toen zag ik dit:

Op dat moment zag ik ook de bovenbuurman 
die daar buiten voor zijn deur stond te bellen.

Hij keek niet naar ons raam, maarre...
als ik hem kon zien zou hij mij ook kunnen zien!!!
Daar moest ik iets op vinden natuurlijk.

Onze gordijnen daar zijn van grijsblauw velours.
Lekker verduisterend als Wim overdag moet slapen.
Maar ik wil ook wel eens overdag 
in het daglicht op bed kunnen rusten.

Wat te doen?
Ik heb nu bedacht dat ik voor het middelste raam,
dat 'vast' is, en dus niet open kan / hoeft,
iets van transparant (kaasdoek?) gordijntje span.

De gewone gordijnen voor de andere ramen doe ik dicht.
Zo heb ik geen inkijk en toch daglicht via het middelste raam.  

Dus, nu op naar de markt en een stofje uitzoeken!


Iedereen een rustige, fijne dag!






Tja, nu een week geleden zijn we verhuisd.

Er is al van alles op orde, maar ook nog veel niet.

Ik vind het lastig om foto's te maken en te laten zien omdat ik dan de neiging krijg om bij alles te zeggen wat er eigenlijk nog moet...

Maar dat begrijpen jullie natuurlijk ook best.
Je kunt niet in een week helemaal alles af hebben.                                       

Ik laat het zien zoals het is, niets maak ik mooier.

Ons terrasje ziet er nu zo uit:
Onze slee staat in het hoekje als bijzetter. 
Samen met de klompen van Wim die ik misschien 
nog aan de muur wil hangen om te vullen met planten 
en de zwarte schaal die ook nog plaats kan bieden 
aan planten of dennenappels of fruit of zo...
 

Vanmorgen een ontbijtje gemaakt en op het terrasje 
opgegeten met de krant en daarna een wasje gedaan 
(niet ikzelf natuurlijk, maar de wasmachine...)
en daarna lekker kneuterig opgehangen 
aan een rekje aan de binnenkant de vide.

Daar kan ik heel erg van genieten:
Alles heel rustig en zonder haast doen!

Iedereen een hele fijne dag!


Weer internet!


Na een dag oppassen op onze lieve kleindochter
 kom ik thuis in een huis met internet...

Wat is dat fijn als je een week zonder zat.
Morgen eens lekker uitgebreid bloggen.

Ben nu net even te moe.
Tot morgen!!

Ontbijten bij onze nieuwe buren...


Daar kwamen onze buurtjes vanmorgen ook al aangelopen in pyjama. En 1 minuut later zaten we in een vol en gezellig Broodcafe aan een super lekker biologisch ontbijt met alles er op en er aan!


Zo leuk!

Om de zomer te vieren
mogen we gratis komen ontbijten
bij de biologische bakkerij
waar we naast wonen,
mits we in pyjama komen.

Nou, we zijn de beroerdste niet...

Pyjama ontbijt bij de buren!

Bloggen met hindernissen...


Het krijgen van internet, telefoon en televisie
lijkt een gebed zonder eind te worden. 

De monteur is nu weer verplaatst van
maandag naar dinsdag. Als dat ons niet uitkwam was er pas weer plek na de 24e.

In de tussentijd lift ik mee op de wifi van 
een buurgebouw en ben ik aan het bloggen 
op mijn mobiele telefoon. 
Dat valt me niet mee. 
Normaal doe ik dat met mijn ogen 
dicht en nu wil iets simpels als
foto's naast elkaar zetten al niet.
Het is wat het is...








Na de verhuizing hebben we van het lege huis nog wat foto's gemaakt en de sleutel over gedragen. Dat was nog best een 'dingetje'.

En nu uitpakken en uitrusten!


Verhuisdag!






in het oude huis

in het nieuwe huis

Wat een geweldige ploeg verhuizers. 

Dat maakte deze dag zo 
ontspannen als een verhuisdag
maar zou kunnen zijn !