Verstild en heel erg mooi!


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 
Helen Bouchard
'Tuscan kitchen'

Een schilderij van een jonge vrouw 
in haar keuken ergens in Toscane.
Ze is aan het koken of afwassen. 
Het lijkt erop dat ze alleen eet.

Het maakt niet een heel 
vrolijke of uitbundige indruk, 
wat de titel me wel deed vermoeden.
Buiten is het heel erg zonnig en licht.
Haast een beetje te overdadig geel.
Binnen is het rustig en de sfeer verstild.

Ik moest denken aan deze foto.

Die zag ik gisteren toen we 
met de familie de uitvaart 
van mijn schoonmoeder samen
aan het voorbereiden waren.
Ze is woensdag overleden.
Ze is 95 jaar geworden.

Hier zie je haar als jonge vrouw 
in haar ouderlijk huis aan de afwas.
Heel aandachtig en haast eerbiedig.
Een prachtige foto, mooi met dat licht,
haast een echte Johannes Vermeer.

Gratitude

 

Mijn schoonmoeder is woensdag overleden
Ze is 95 jaar geworden, ze was in haar familie en in
die van haar man de allerlaatste van hun generatie.
Ze was in haar jonge jaren organist in de kerk,
ze hield van muziek en het huiselijke leven
met haar kinderen en kleinkinderen.

Ze heeft samen met haar man vier kinderen
op de wereld gezet en grootgebracht;
 de oudste is nu al bijna 40 jaar de mijne.
Ik ben haar heel dankbaar daarvoor.
💗 Dag Femmy 💗

'Er is hoop, maar niet teveel'


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Een heel erg leuk interview met Paulien Cornelisse
onder andere over het belang van saaie weerfoto's 
en over de mooie term 'aanstalten' maken.
interview   

Gewoon lekker kijken, 
om even bij te glimlachen!

Het was allemaal een beetje zwaar





In de jaren 70 was dit een tijdje in de mode.
Na de jaren zestig met al het vrolijke design,
en daarna de futuristische hippe vormgeving
zag je dit in de gewone Nederlandse huizen.

Motieven op behang, gordijnen en tegels,
maar dan wel meer in beige en donkerbruin.
Sanitair in groenig of beige, rieten matten,
salontafels afgedekt met oude plavuizen, 
gehaakte gordijntjes en wat oranje voor 
wie een beetje meer durfde onder ons.
 Het was allemaal een beetje zwaar.

In die tijd ging ik naar de kunstacademie,
op zoek naar een mooie, lichte en ruimtelijke
 interieurs en bijpassend vormgegeven meubels.
Daar was het natuurlijk hoog tijd voor.
Het kon alleen maar beter worden...

Vrolijk en vrouwelijk


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 


Agathe Lemmet

Vier prenten van een jonge vrouw in haar huis.
Zo te zien zit ze lekker in haar vel en heeft ze 
een voorliefde voor bewegen, kleur en streepjes.

Ondertussen zien we ook de inrichting van haar huis.
Veel details van gezellige, kleurrijke accessoires.
Ontspannen, leefbaar, vrolijk en vrouwelijk.

Judith Fanto


De roman 'Narcis' van Judith Fanto heeft de NS Publieksprijs 2026 gewonnen. 

Het boek over vriendschap, verraad en vergelding in tijden van oorlog en vrede is daarmee ook Boek van het Jaar.

Deze roman heeft schrikbarende parallellen met de actualiteit en laat je nadenken over de waarde van vriendschap, maar ook de grenzen ervan.

Haar vorige boek: 'Viktor' vond ik ook al prachtig. 
De boeken zijn gebaseerd op een aantal waargebeurde verhalen, soms ook uit haar eigen Joodse familiegeschiedenis. 

Wat ik extra leuk vind, is dat deze schrijfster vlakbij ons woont in het dorpje Oeken in de gemeente Brummen.


  

Wat een feest, dit jaar ook spannend voor grote mensen!


Daar zat ik klaar voor het Sinterklaasjournaal
in gespannen afwachting van de 'nieuwe' Sinterklaas!
En nu weten we nog steeds niet wie het zal zijn...

Merel Morre beschreef de gespannen afwachting zo mooi!

Verhalen van troost, kwetsbaarheid en veerkracht


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.  


Wim en ik zagen de schrijver Sinan Can op televisie 
die vertelde over het nieuwe boek dat hij had geschreven.
We waren onder de indruk en hebben het gelijk aangeschaft.
Het zijn verhalen van troost, kwetsbaarheid en veerkracht.
Verhalen die aanvoelen als een warme omhelzing. 
Die gaan we lezen en doorgeven aan wie wil.

Er staan een paar glaasjes klaar voor een afzakkertje


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 
 Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

Susan Ryder
'Apres le diner'

Een zitkamer, in warme kleuren ingericht,
met een gezellige schemerlampen, 
een brandend haardvuurtje 
en een gerieflijke leunstoelen.

Ik stel me voor dat er mooie muziek
gespeeld wordt en dat er een boek 
klaar ligt om in onder te duiken.

Er staan op tafel 
een paar glaasjes klaar 
voor een afzakkertje na de koffie.
En dan straks lekker op tijd naar bed...

Dag mooie muur, dag mooie boom




Wij wonen in een stadse, 
stenige omgeving waar we van 
de bloeiende natuur niet veel meemaken.

Maar elke keer dat ik naar 
ons trappenhuis / de lift loop
kom ik langs dit aardige uitzicht.

En altijd weer ben ik blij met de kleur 
van de gestucte muur, waar de boom in 
herfstkleuren zo prachtig tegen uitkomt.
En daar laaf ik me aan...