Het verrassingselement vind ik het leukste!

 

Ik kocht gisteren een To-Good-To-Go 
verrassingspakket van bakkerij van Rooyens.
Je red daarmee goed eten van de afvalbak.
Het pakket kostte 11,99 euro. 
Ik kreeg drie volkoren broden, een halfje wit, 
6 witte bolletjes, 5 luxe broodjes, 2 saucijzenbroodjes
1 advocaat gebakje, een zakje 9 chocoladebonbons 
en gevuld speculaas volgens mij wat afsnijdsels,
maar zo lekker, wie let daar nu op?

Het gebakje en de saucijzenbroodjes 
zijn gisterenavond opgesnoept.

Onze kleinkinderen komen vandaag
ik hoop dat zij de witte bolletjes en 
de andere broodjes lusten.

Het andere witte brood kunnen we 
misschien roosteren bij de sirene-soep 
van aanstaande maandag en dan kunnen 
we ook de chocola presenteren bij de koffie.

Het gevulde speculaas komt wel op met Wim in huis.
De volkoren broden zijn altijd goed om te gebruiken.
Ik heb er twee in ons kleine vriesvakje gedaan.

Het leukste vind ik dat het verrassingselement.
Maar we moeten dit niet te vaak doen, 
want er zit van alles bij dat niet 
perse goed is voor mij.
Maar ja...

Een herfstig en gezellig thuisgevoel


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Deze keer een prent van een gezellige keuken 
met een pot thee, een croissantje, kaarslicht,
 en de regen die tegen de ramen slaat.
Het is een strakke, bijna striptekening,
die toch heel veel knussigheid laat zien.
Zeker met de tekst die eronder staat. 
Maëlys Chay

Rain taps softly on the windowpane,
a book in hand, the week’s worries wane.
A warm cup of tea by candlelight,
It’s time to enjoy a cozy Friday night.

Op zoek naar meer werk van deze Maëlys
zag ik deze twee fijne woonkamers met
een warm haardvuur, slapende huisdieren,
een pickup waar muziek op wordt gedraaid.
boeken, kussens, kaarsen en schemerlampen.
Het geeft me een herfstig en gezellig thuisgevoel.
Ik wens jullie allemaal
een gezellige, knusse vrijdagavond.

'Zo kan het ook', met een duimstok!




Met een duimstok kun je nog meer dan alleen maar meten!


Hoera, het is vandaag!




Hoera

het is vandaag

Dat moet gevierd.
Ik heb alvast het hele huis versierd
en appeltaart gehaald voor jou en mij.
Met slagroom, want vandaag is zo voorbij.
De appeltaart gaat op, 
er wordt geen kruimel van bewaard,
want morgen is het weer vandaag,
maar dan met mokkataart.

gedicht: Bette Westera
beeld: studio mo man tai



🌸 Poëzieposter Hoera het is vandaag
€17,50 | ISBN 9789493599024 | 80 x 60 cm


Ik draaide er omheen. Had er geen zin in.


Vandaag heb ik iets moeilijks gedaan.
Op deze foto zie je mij met een aantal cursisten.
Ik gaf, jaren terug, cursussen 'interieurontwerpen', 
'opgeruimd wonen' en 'vrolijk besparen'.
Voor deze verschillende cursussen 
maakte ik zelf mijn lesmateriaal.
We hebben het nu over jaren 90 en verder. 
Pinterest en dergelijke was nog niet in beeld.

Ik maakte zelf dia's die ik dan kon projecteren
om bepaalde zaken mooi te verduidelijken.
 De laatste cursus verzorgde ik in 2017.
In 2019 verhuisde ik de meeste dia series 
mee naar ons kleine appartementje waar ze 
in een kratje in de berging terecht kwamen.
Misschien ging ik nog eens een cursus geven?

Daarbij kwamen dia's uit mijn ouderlijk huis.
Die heb ik zorgvuldig doorgenomen en wat echt 
de moeite waard was is inmiddels gedigitaliseerd.
Nu wilde ik in onze berging ruimte maken voor 
onze verzamelde noodpakket artikelen. 
En ik wilde de dia's dus opruimen. 

Een vriendin wilde de dia projector wel hebben.
Ik nam me voor om alles nog eens door te lopen.
Misschien nog wat plaatjes kiezen om te bewaren
Maar dat deed ik uiteindelijk toch steeds niet.
Afgelopen zondag heeft Wim de dozen 
tevoorschijn gehaald en op tafel gezet.

Ik draaide er omheen. Had er geen zin in.
En nu heb ik besloten om ze ongezien weg te doen.
Dat vind ik dus best heel erg knap van mij.
Applaus!!!

Ontroerend en inspirerend!


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Ik ontdekte op you tube op 'The Moth' 
een prachtige verzameling opnames van
allerlei mensen die over hun leven vertellen. 

Dit verhaal van Mary Shaughnessy
vind ik zo ontroerend en inspirerend.

Ze vertelt over haar leven na de diagnose
van een agressieve schildklierkanker
en de transformerende kracht die
ze vond in liefde en dankbaarheid.

Zo fijn om even naar te luisteren!
Klik hier even op 

Een hele fijne maandag gewenst!

Met Jip en Janneke de wintertijd in


Met Jip en Janneke de wintertijd in.

Gelijk een goed moment om de kledingwissel te doen.
Alle zomerspullen opgeruimd en de truien en laarzen
weer tevoorschijn getoverd en in de kast gelegd.
Dat deed ik gewoonte getrouw als altijd tijdens 
'Adres Onbekend' van twaalf tot twee.
Helaas was dat nu voor de laatste keer; 
het beste radioprogramma gaat verdwijnen.
 Dat zou niet moeten mogen. Echt niet!


Komt dit nu omdat ik bejaard ben?


Gisteren gingen Wim en ik naar een try out 
voorstelling van theater Oostpool hier in Zutphen.
Onderweg regende het en was het stormachtig buiten.
Maar ook binnen ging het er gelijk heftig aan toe.
Heel veel lichteffecten en harde geluiden. 
Muziek wil ik het niet gelijk noemen.
Heel hard en met veel bassen.
Ik schrok me een hoedje.
Ik greep als vanzelf naar mijn hart. 
Zou er niemand een hartaanval krijgen? 
We zaten op rij drie, en ik weerstond 
de neiging om direct op te stappen.

Het werd gaandeweg wel wat beter. 
Beter te verstaan en minder heftig gedender.
Vooral Julia en de voedster vond ik heel goed.
Maar in de pauze waren Wim en ik het snel eens:
Wij gingen het tweede deel niet meemaken.
We kwamen onder het genot van een wijntje 
in gesprek met een ander paar aan een tafeltje.
Zij vonden het geluid ook veel te veel hard.
Maar durfden het stuk nog verder af te zien.
We vonden het samen wel positief dat er 
zoveel jongeren in de zaal waren.

Later las ik op de site van Oostpool:
Waarschuwingen: 
De voorstelling bevat stroboscoopeffecten.
Ik kan me niet voorstellen dat wij de enigen waren
die er voor kozen om naar huis te vertrekken
zoals mensen met hartklachten of migraine. 

Zo zaten wij tegen tien uur thuis tuttig te lezen.
Ik las deze week: 

Tja, geen verheven literatuur, 
maar gewoon lekker ontspannen lezen.
Van de tweede serie zijn nog meer delen.
Lekker, ondertussen muziek luisteren.

Vraagje: 
Komt dit nu omdat ik bejaard ben?

Lekker toch?

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Lucy Almey Bird

Een tafereeltje van een paar dat 
de hele avond heus lekker binnen blijft.
Van allerlei lekkers staat er al op tafel om
van te genieten tijdens een potje scrabble.
Er is iemand in dit huishouden die erg veel
houdt van allerlei folkloristische motiefjes:
In de truien, in het vloerkleed, de kannen,
in het gebruikte servies en het behang.
En eerlijk, geef ze maar eens ongelijk. 
In je eigen huis je eigen zin doen.
Lekker toch?

Fijne blijmakers





Je hoeft het niet altijd zo bont te maken als hier,
maar zeg nou zelf, met die donkere, grijze dagen
is zo'n vrolijke slaapkamer toch een fijne blijmaker! 


Ontspannen en lezen

Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.
Heerlijk zo'n tekst die toestemming geeft 
voor een weekendje lanterfanten.

Afgezien van een supergezellige 
verjaardagskoffie-met-appeltaart zaterdag 
en een feestelijke zondagse verjaardagslunch 
was ons weekend eigenlijk heerlijk rustig.
Dat kwam mij goed uit, want ik ben 
nog steeds niet helemaal fit.
Heerlijk om lekker te lezen,
en tv en een film te kijken.

Onze buddy Alijeh had voor ons 
een Iraanse salade en een lasagna gemaakt.
Dat voelde zo luxe en was een kwestie van
de oven aanzetten en opscheppen maar.
Ik houd nog even de sfeer vast.
Er draait een wasje, ik doe een strijkje.
Ik zet een lekker koffietje, leg wat wordfeudjes,
doe wat mailtjes en maak een simpel blogje.

Gelukkig is het geen aanlokkelijk weer
en hoef ik er ook eigenlijk niet echt uit.
Vanavond maak ik een zuurkoolschotel.

Een beetje stilte voor de storm: 
de kleinkinderen komen deze week logeren
en dan is het gedaan met de rust. 
Ook wel weer fijn.

Aan het spoor, wat het er niet beter op maakt...


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder. 

Geoff Butterworth
'View from a train'

Een beetje troosteloos ziet dit er uit.
Kleine plaatsjes, tuinen kun je het niet noemen,
achter huizen met een schuurtje en afvalbak.
De was die her en der te drogen hangt
geeft het nog een beetje kleur.

Het doet wat armoedig aan.
Net of mensen geen puf hebben
om het zaakje wat op te fleuren.
Al zie ik wel een hoge ladder met
een man die naar boven gaat klimmen
om een paar dakpannen te vervangen.

Ik moest bij dit schilderij denken
aan de film Billy Elliot, waarin Billy
zijn agressie en frustraties weg danst
in een vergelijkbaar volksbuurtje.
Al woont Billy in een plaats aan zee
en ligt dit buurtje aan het spoor
wat het er niet beter op maakt.
Maar misschien zie ik het niet goed
en is het er toch reuze gezellig...

Allemaal ondeugd

Nog steeds ben ik verkouden, hoesterig en door de dag heen erg moe.

Gisterenmorgen heel vroeg ging ik toch maar naar de fysio fit.
Ik had tenslotte geen koorts meer en de conditie moet toch wel weer wat opgebouwd worden.

Daar werd ik echt een beetje draaierig en slap toen ik van de loopband afstapte. Misschien een suikerdip? Of gewoon toch te vroeg me te veel ingespannen? Al was het gewoon maar een kwartiertje in een wandeltempo op die loopband... Na een druivensuikertje en een blikje cola wel weer bijgetrokken, maar verder zonder de oefeningen op de mat weer op huis aan en mijn bedje weer opgezocht. 

Daar heb ik mijn boek uitgelezen. Het is het nieuwste boek van Elizabeth Strout en gaat over de leraar Artie Dam die te maken krijgt met eenzaamheid, familiegeheimen en de maatschappelijke spanningen. Ze beschrijft via deze Artie haar verdriet en frustratie over de afbraak van de democratie en de opkomende rechteloosheid en corruptie in Amerika. Treurig en confronterend. Maar toch prachtig!   


In de middag had ik al VIP kaartjes voor de bioscoop met een vriendin. De film bleek best leuk al hadden sommige stukken voor ons niet veel meerwaarde. Maar fijn om er even uit te zijn.

Vanmiddag gaan we de kleinkinderen van school halen. Deze laatste dag voor de herfstvakantie hebben ze op de school altijd het Oogstfeest. Gelukkig gaan we samen, want ik voel me verre van fit.

Mijn schoonmoeder zou zeggen: 'Het is allemaal ondeugd'.

Ik wens je alles wat mooi en goed is



Fijne dag! 

Om samen sterk te staan


Op maandag post ik meestal
een blij en vrolijk makend bericht,
zoals een goed idee voor een meer
groene, duurzame en sociale wereld.
Om elkaar te helpen, te ondersteunen
en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois
of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.
Om de week een beetje goed te beginnen.


Dankjewel, Ahmed Aboutaleb!

Fijns om te breien


Door een verkoudheid nam ik deze week verplicht rust.
Af en toe - tussen spectaculaire hoestbuien door -
keek ik verlangend naar fijns om te breien. 
Hier werd ik gewoon heel blij van:





Dat is hier blijkbaar niet meer nodig


Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Amos Sewell
'Parents' Reveille'
1954

Deze illustratie stond op de cover
The Saturday Evening Post op 20 februari 1954
Afgezien van het grappige moment,
- de ouders schrikken zich een hoedje -
krijg je een leuk inkijkje in hun slaapkamer.

Misschien is het echt Amerikaans,
en blijkbaar was het toen heel gangbaar,
maar twee aparte bedden lijkt mij niks.
Wel leuk om te zien hoe hier nog
geen sprake is van dekbedden,
maar van lakens en wollen dekens,
zelfs met de glanzende afgewerkte rand
die Amos niet vergeten is om te schilderen.

Een prent van Gogh aan de muur.
Een kleed op de vloer en een luie fauteuil
waar een duster op klaar ligt om aan te doen
als de moeder de kinderen wil gaan wekken.
Maar dat is hier blijkbaar niet meer nodig.

PS Deze hangt volgens mij boven het bed:
Vincent van Gogh
Pont de Langlois
1888

- ben ik toch een soort van trots om Nederlandse te zijn -