Gisteren morgen hadden we ons verjaardag
koffie-en-taart-feestje in Theetuin de Kronkelwaard.
Omdat we altijd midden in de vakantie jarig zijn,
vieren we het meestal maar in kleine kring
met die vrienden die niet op vakantie zijn.
We hadden gereserveerd voor 18 mensen,
een gezellig clubje dat aan feestelijk gedekte
lange tafels kon zitten, onder grote parasols,
met het werkelijk heerlijke zomerweer.
De laatste gasten arriveerden op de fiets,
toen een van hen de tuin in kwam rennen en
zei dat er iets verschrikkelijks was gebeurd.
Ze was spierwit en compleet in paniek.
Wat was er gebeurd?
Op de dijk fietste zij met man en vriendin
heerlijk rustig, prachtig uitzicht in het groen,
toen er plots een grote herdershond opdook
die mijn vriendin aanviel en in haar dijbeen beet.
Haar jurk was kapot en ze had een flinke wond,
waar we de tanden van de hond in zagen staan.
Gelukkig was een van ons met de auto
die wel zo'n 400 meter verder geparkeerd stond.
Zij haastte zich om de auto te gaan halen om mijn
gewonde vriendin naar de EHBO te kunnen brengen.
Het duurde even en zo stond onze pechvogel
stijf van de adrenaline telkens opnieuw
te vertellen wat er gebeurd was.
Dat de hond, een grote Duitse herder
uit het niets op haar af was gesprongen.
Dat de baas van de hond had gezegd:
'Dat doet hij anders nooit'.
Ze hadden zijn telefoonnummer gekregen,
de afhandeling van de schade kwam later wel.
Vriendin ging met haar man mee naar Zutphen
naar een waar kastje-naar-de-muur-verhaal:
Naar de eerste hulp, waar geen dokter was.
eigen huisarts op vakantie, vervangende huisarts
had geen plek, naar weer een andere huisarts
die een tetanus prik gaf en hechtpleisters.
Tegen de tijd dat ze weer in Brummen
waren was ons feestje afgelopen.
Het feestje was best gezellig,
maar het duurde even voor ik
het akelige gevoel van me af kon zetten.
Gelukkig waren er koffie en heerlijke taartjes
en de lieve vrienden met hun leen-cadeautjes.
We hadden speciaal om te-leen-cadeautjes gevraagd,
omdat voor mij 'met elkaar delen' zoveel fijner voelt.
Maar we kregen ook cadeautjes die
we niet terug hoefden te geven:
flessen rode wijn en rose, jam,
een zelfgebakken spelt krentenbrood
prachtig in de vorm van een tulband,
te zien op de bovenste foto
en deze heerlijke macarons:
Er waren er al een paar op voor ik de foto nam.
En dit superscherpe mesje waarvan gelijk duidelijk
werd gezegd dat ik er maar niet mee moest gaan snijden.
Veel teveel kans op ongelukken!
Ook deze bird box mogen we houden,
een speeldoosje met vogelgeluidjes
die reageert op beweging.
Leuk voor op het toilet.
We mochten deze mooie spellen lenen:
deze boeken
We kregen deze kiempot te leen, de zaadjes waren een cadeautje.
Leuk om eens te gaan uit proberen.
En er waren nog een paar in de toekomst pakjes:
Een overnachting met alles erop en eraan.
En speciaal voor mij een workshop om een patroon
van een lievelingskledingstuk nagemaakt te krijgen,
waar ik me ook enorm op verheug.
En we krijgen nog een schilderij te leen van
een schilder die wist dat ik het mooi vond,
vooral omdat er huizen op stonden.
Maar die komt nog, want ze
konden het toen niet meenemen.
Wat een verwennerij.
Zo lief.
De volgende morgen bleek het telefoonnummer
dat de hondenman had opgegeven niet te kloppen.
Toen voelde ik me zo boos worden.
Gelukkig hebben een paar vriendinnen de koppen
bij elkaar gestoken en zijn op zoek gegaan naar
de naam van de man, wat wonderwel lukte.
We hadden nog geen adres of telefoonnummer,
maar dit was genoeg voor aangifte bij de politie.
Zij kunnen meneer waarschijnlijk wel traceren.
Strafrechtelijk kunnen ze er niet veel mee,
aangezien meneer de hond niet had opgehitst,
maar er kon wel bekeken worden of meneer
met zijn hond in therapie zou moeten of
hem te verplichten de hond te muilkorven.
Dat vond mijn vriendin het belangrijkste:
Dat dit niet weer zou gebeuren.
Want wat zou er zijn gebeurd als ze
haar kleinkind bij zich had gehad?
Een hondeneigenaar is sowieso verantwoordelijk
voor de schade die de hond heeft veroorzaakt,
en voor de kosten die daarmee samenhangen,
maar zou zich ook doordrongen moeten weten van
de angst en zorg die het gevolg waren van dit verhaal.
Mijn vriendin was nooit bang voor honden maar
is nu echt voortdurend op haar hoede.
En drie mensen hebben ons leuke feestje gemist.
En ook nog een fout telefoonnummer opgeven.
Dat is toch echt beneden alle peil.
Ik ben echt benieuwd hoe
meneer dit goed gaat maken...
