Posts tonen met het label woongroep de naobers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label woongroep de naobers. Alle posts tonen

Nou gewoon!

Nou, mooi niet!
Vanmiddag hebben we 
een bijeenkomst met onze Naobers,
en daar is niemand van ons te oud voor!
 
PS De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen 
dat ik na zo een drukke en intensive middag 
vanavond denk ik niet veel tekst meer heb.
Maar dat hoeft ook niet... 

Inspiratie & Genieten

Birgitte is een negentigjarige vrouw die alleen in een appartement in Parijs woont. Al haar vrienden zijn inmiddels overleden en Birgitte, gevangen in een lichaam dat steeds minder kan, overdenkt haar leven. Ze heeft een succesvolle carrière als hartchirurg achter de rug in een wereld gedomineerd door mannen, waardoor ze geen tijd heeft gehad een gezin te stichten. Af en toe skypet ze met haar zus in Noorwegen en zo wordt ze herinnerd aan het leven dat ze had kunnen leiden. Kjersti Anfinnsen vertelt vlijmscherp en met humor hoe Birgitte probeert in het reine te komen met haar daadwerkelijke leven. Ze blijft hopen op de liefde, en als ze Javiér ontmoet, lijkt ze nog een kans te krijgen. 
Een aanrader om te lezen is dit boek dat we voor de boekenclub lezen. Echt heel mooi.

Ik ben net begonnen aan mijn derde boek van Jandy Nelson.
Het is weer net zo aangrijpend en mooi geschreven als
de twee eerste boeken die ik van haar las. 
Ik had het boek gereserveerd bij de bibliotheek.
Wat is dat toch een geweldige uitvinding, de bieb,
waar je, als je lid bent, gewoon gratis de wereld 
aan de mooiste boeken kunt reserveren.

Ik heb genoten van de aflevering van het tv-programma: 
'De verwondering' met Mark Tuitert.  
Die kun je hier terug zien.
Naar aanleiding daarvan heb ik ook 
zijn boeken gereserveerd en inmiddels in huis.
Het boek 'Flow' leest als een trein en is heel inspirerend.  

En ik heb natuurlijk heel erg genoten van 
het schaatsen afgelopen weekend en dan vooral 
van het geweldige wereldrecord van Femke Kok.
Dan moet ik ook altijd weer even denken 
aan de overleden blogster Vlasje die ook 
zo van het schaatsen kijken hield.

In het weekend hadden we een inspirerende bijeenkomst
met onze Naobers met twee dames van de LVGO,
Landelijke Vereniging van Gemeenschappelijk Wonen
met als onderwerp: 'Van burenhulp tot mantelzorg'.

Zaterdagavond was ik bij de uitvoering 
van het koor waar Wim in zingt.
Ze zongen Rossini in de Sint Jan.

En dan maandag nog een gezellige lunch 
die ons werd aangeboden door vrienden die er niet 
bij konden zijn toen wij onze feestweek hadden.
Zo gezellig en lekker. We boffen!

Geluksvogel




Wij waren laatst bij de nestors van onze Naoberclub.
Jan en Greet zijn dik in de tachtig maar nog zo actief!
We zaten in hun weelderige tuin gezellig onder de parasol
aan de koffie met noten-karamel-koek.

Jan vertelde dat hij een elektrische fiets had gekocht 
en zijn racefiets nu maar eens weg wilde doen. 
Niemand in hun familie had belangstelling,
het was nogal een ouderwetse racefiets.

Was dat niet iets voor Wim?
Nou wil Wim eigenlijk bijna nooit iets nieuws.
Ook geen nieuwe fiets, want 'hij had toch nog een fiets...'
Ook al is dat een fiets die hij ooit zesdehands kocht en
die bij elkaar wordt gehouden door elastiekjes en duct tape.
Niet dat hij gierig is, maar hij is zuinig op zijn spullen
en die gaan dus ook al jaren met hem mee.
En... hij is totaal ongevoelig voor modetrends.
Even een stukje proberen misschien?

Nou, lang verhaal kort;
De fiets was iets aan de kleine kant, 
het zadel en stuur moesten hoger gezet,
en de fiets moest veilig aan de muur vast 
kunnen worden gezet in onze fietsenkelder.

Maar sinds kort zoeft Wim me voorbij 
als we 's avonds een eindje omgaan.


We hebben Jan en Greet getrakteerd op 
een gezellig en heerlijk diner met asperges
en een cadeautje gekocht (voor op hun wc),
dat ze inderdaad echt heel leuk vonden. 
Dus een win-win-win-situatie... 

  
Een geluidsboxje dat reageert op beweging 
met twee minuten zingende merels.
Gekocht bij de leukste winkel in Zutphen:

 

De Naobers


Vanmiddag kwam een vriendin langs en we hadden het over alles wat ik zeker zou gaan missen als we verhuisd zijn (de straat met de kastanjebomen, de achtertuin met het uitzicht, ons terras in de zomer) en alles wat ik zeker niet zou gaan missen (de kou in huis, het gebrek aan comfort, alle ruimte die we niet gebruiken).

Ik vertelde dat ik het jammer vind dat ons appartementje geen deel meer uit maakt van het woonproject de Naobers. Maar, al pratende, kwamen we er op uit, dat me ook teleurstelling bespaard zou blijven als zou blijken dat het allemaal toch niet zo mooi uit zou pakken als we ooit hoopten. Of als er - en dat is nooit uit te sluiten - spanning of stress zou komen in de groep. 

Maar het liefst kijk ik natuurlijk positief terug op negen jaar samen werken aan een leuk, spannend en vernieuwend plan. Ik heb veel gehad aan een hele fijne groep mensen, veel geleerd en ook veel gelachen. Daarom in dit blogje een paar mooie herinneringen aan een mooie tijd.

De vrolijke nazit van de maandelijkse zaterdagmiddag 
vergadering - in dit geval - op de Kaardebol.

Een bouwvergadering bij de architect in Rotterdam.

Een onderonsje met Lia, ook lid van de bouwcommissie.

De ludieke actie toen we doodleuk 
onze eerste paal gingen slaan.
'Gaat het project door dan?'
'Weten we niet, maar we hebben maar 
alvast onze eerste paal geslagen 
en een glas champagne gedronken!' 
  
Op werkbezoek bij mijn 'tante' Jenny, die in Zutphen,
in een mooi levensloopbestendig appartement woont.

Haar vader en mijn opa waren broers: 
allebei heten we J. Koopman, 
dat schept een band...

We deden altijd iets leuks bij de vergadering: 
Kijk mij dan toch touwtje springen!

Koningsdag 2014 met de jolige, levende fruitmachine act,
en tussendoor toch weer overleg over de tekeningen...
   
Onze jaarlijkse Naobers fietstocht rond Zutphen.
Hier zie je de bijzondere tandem van Henk en Lia.

Hoe graag was ik Lia haar buur geworden, 
maar helaas is zij in 2016 overleden.
Toen ze afscheid van me nam zei ze:
'Ik hoop dat het project doorgaat!'
Daar denk ik nog wel eens aan.
En aan haar.



En het opruimen gaat verder.



Gisteren heb ik deze tuinstoel aangeboden op de Facebook weggeefgroep WGDGO.
Maar liefst 52 mensen wilden de stoel graag hebben. Zojuist heeft nummer 34 gewonnen.
Ja, het is een prachtige stoel, origineel uit de jaren 60. De kleuren zijn nog prachtig en alles doet het nog. Helemaal speciaal is het zonneschermpje.

Maar ja, hij lag al weer jaren op zolder en ik gebruik hem niet omdat ik bij deze stoelen altijd bang ben dat hij' instort' en dat mijn of iemand anders zijn vingers er tussen komen...

Ook is er een hele grote tas met cassettebandjes uit de jaren 80 en 90 opgehaald. Ik vond het zonde om deze bandjes weg te kieperen. En zowaar iemand was er blij mee. En daar ging een tas vol met Eric Clapton, Herman van Veen, Mercedes Sosa, Nina Simone, Chopin en de liedjes van Ja zuster Nee zuster. En natuurlijk de diverse verzamelbandjes die we maakten voor feestjes of andere gelegenheden. De mensen die het meenamen zouden zich laten verrassen zeiden ze.

Voor onze verjaardag hebben we van de kinderen een Bose Sound Link gekregen, een boxje om - via een tablet - alle muziek van Spotify en ook gewoon de radio op af te kunnen spelen. Het ding heeft een heel mooi geluid en is overal mee naar toe te nemen. Zo zaten we gisterenmorgen onder onze parasol met - zachtjes - de Carpenters aan de koffie met de weekendpuzzel.

En zo konden we toen dus ook al onze cd's weg doen. Ik heb ze doorgenomen en onze mooiste muziek in ons Spotify bibliotheek en afspeellijsten gezet. Een enkele speciaal gemaakte cd wordt door onze schoonzoon gedigitaliseerd. En de rest kan weg. Inclusief de cd-rekjes. Dat ruimt op.

Zo staat hier in de gang nu een groot krat met al onze cd's. Iedereen die binnen komt mag uitzoeken wat hij of zij wil hebben. Dat is zeker ook zo leuk omdat we zo steeds gesprekjes hebben over 'onze' muziek. Zo ging de buurman voor wie wij een postpakketje hadden aangenomen weer weg met het pakketje en twee cd's van Gare du Nord.

Wie nog belang heeft bij twee van deze kleine tv-tjes mag ze ook op komen halen.

Ze doen het allebei nog prima.
De linkse hier op de foto is een speciaal geval: Nog in zwart wit en zonder afstandsbediening.

Echt een collectors item!



Liever een echte logeerkamer!




In ons nieuwe woonproject zouden we ook graag een mooie logeerkamer krijgen.
In dit superleuke filmpje kun je zien waarom dat fijner is dan improviseren...
En je moet wel lachen, echt waar!





De naobers hopen er het beste van!





Nou, zeker weten....
We hopen er het beste van!

- de stentor van vandaag -

Om het te kunnen lezen even op de foto klikken!



Met zijn allen buiten zitten!


12

3

45

6

78

910

11

1213

Met onze woongroep gaan we vast een kring maken in het midden van ons hofje.
Er zijn zo veel manieren om gezellig samen in een rondje buiten te zitten!

Ik kan haast niet kiezen welke van bovenstaande 13 ik het leukste vind. En jullie? 
Nummer 6 vind ik het mooiste, maar is die ook handig en comfortabel genoeg? 
Enne... voor nummer 12 moet je wel lenig zijn.


'Adres Onbekend' terecht in de prijzen gevallen!






















Het KRO/NCRV radioprogramma 'Adres Onbekend' 
heeft de Zilveren Reiss-microfoon gewonnen. 
'Adres Onbekend', gepresenteerd door Ron Kas, 
is het eerste zoekprogramma van Nederland. 
Het bestaat al sinds 1971.

Van harte gefeliciteerd!

Elke zondag van 12.00 tot 14.00 op de regionale zenders. 
Elke zondag van 14.00 tot 16.00 uur op radio 5.

Echt een fijn radioprogramma vol prachtige verhalen!

Ik ben al jaren zoekbrigadier voor dit programma! 
Luister maar eens naar dit fragment

En we zijn met onze woongroep de naobers 
in 'Adres Onbekend' geweest op zoek naar nieuwe buren.

Even luisteren? 
'Wij zoeken nieuwe buren!' 
(vanaf minuut 44)


Neighbirds birdhouse




Leuk vogelhuisje voor vogels die hun nestje vrijstaand / hangend willen inrichten 
of juist voor die vreemde vogels die liever in een gezellig woongroepje willen wonen....

Net als wij! 



Lichtkunst in de nieuwe tunnels van Zutphen




Op 14 november 2015 werden twee nieuwe tunnels onder het spoor in Zutphen geopend. 
Daar was ik niet bij omdat ik het nodig vond om die morgen mijn enkel te breken.

Lichtkunstenaar Herman Kuijer heeft voor deze twee tunnels een lichtschouwspel gemaakt. Duizenden lampjes in honderden armaturen worden aangestuurd door een computer met daarin het kunstlichtprogramma van de lichtkunstenaar. Het licht verandert geleidelijk van kleur en intensiteit en moet refereren naar de beweging en weerspiegeling van licht op water. Naast schoonheid biedt het lichtkunstwerk ook goed zicht op de weg en daarmee meer veiligheid.

De twee spoor-onderdoorgangen verbinden de binnenstad van Zutphen direct met bedrijventerrein De Mars en het nieuwe woon-werkgebied Noorderhaven dat volop in ontwikkeling is.
De Marstunnel is vooral bedoeld voor auto's. De Kostverloren tunnel is een echte fietstunnel. 

Als je nu door deze Kostverloren tunnel fietst of wandelt komt je precies uit op de plek waar wij met onze woongroep hopen te gaan wonen.
Het eerste wat je daar straks gaat zien (op de hoek) is ons gemeenschappelijk atelier met daarnaast een logeerkamer (en B&B). Dan zie je hoofdingang en daarnaast de tien sociale huurappartementen waar wij er een van hopen te betrekken.

En als we dan even naar de stad willen, lopen of fietsen we door deze prachtig verlichte tunnel. 
Ik kan niet wachten...