Feest op ons hofje, 39 jaar geleden!

39 jaar geleden was het feest op ons hofje.

We trouwden op deze zomerse dag!

We hielden het heel klein 

en vierden het met een feestje 

de dag erna op onze 28e verjaardag.

Deze laatste foto kreeg ik onlangs.

Ik kende hem zelf eerder niet. 

Wat zijn we hier toch nog jong!

Wat had Wim nog veel haar. 

En wat had ik een raar haar...

Maar vrolijk waren we!

We mogen in onze handen knijpen...

Gisteren vroeg Wim of ik mee ging een ommetje maken. 

Dat doen we wel vaker, even een rondje langs de dijk.

Die dijk is op twee minuten lopen van ons huis. 

De IJssel ligt echt om de hoek van onze straat.

 

En al zien we de mooie zonsondergangen 

dan wel niet zomaar vanaf ons eigen balkon,

we genieten er telkens gewoon enorm van. 

En elke keer is het echt weer anders.

Gisteren rond half tien was het heel stil. 

Het water in de rivier was spiegelglad.

De zon ging prachtig rood onder. 

We liepen langs de museumhaven 

met de oude schepen die er stil lagen.

We mogen in onze handen knijpen 

en ons heel erg rijk voelen met 

al dit moois zo heel dichtbij om

gratis en voor niets van te genieten

en samen even op adem te komen

op een stille zwoele zomeravond.

Eerste AOW en pensioen is binnen!

 

Vanmorgen opende ik verwachtingsvol onze bank app. 

En jawel, onze eerste AOW en pensioen is overgemaakt.

Ergens had ik het idee dat ik het eerst nog maar eens moest zien, dat het echt zou zijn. Misschien zou net als wij er aan toe zijn de boel afgeschaft worden of in elkaar klappen...

Maar nee, we hebben echt geld gekregen. 

Ik vind het leuk!!

Onze AOW en Wim zijn pensioen is maar berekend over twee dagen, we worden pas de 30e 67 jaar.

Ik krijg ook nog een klein pensioen omdat ik ooit een tijdje in een winkel werkte, maar die hebben om een of andere reden het hele bedrag betaald, dus niet over twee dagen. Nee, dat blijft 33,74 per maand. Het is niet veel, maar alles is meegenomen.

Wim en ik blijven allebei ook nog wel wat werken, dus wat een rijkdom ervaren wij.

De plus heeft echt een streepje voor op de min!

Zo ontroerend mooi 💔💔💔

Donderdag waren we in Utrecht voor 

de uitvaartdienst van mijn vriendin Ingrid.

Het was in de fijne, ruime, lichte Geertekerk.

Voorganger was dominee Claartje Kruijff.

De familie heeft ontroerend mooi gesproken.

Een kleindochter speelde viool voor oma.

De mand heeft ze zelf uitgezocht, 

die was werkelijk heel erg mooi. 

Ons was gevraagd om allemaal 

een losse bloem mee te nemen. 

Er waren veel wilde bloemen bij. 

Zo maakten we samen van de baar 

een schitterende bloementuin.

Mooier kon niet!

Mens durf te leven!

Hier moeten we allemaal 

af en toe even naar luisteren!

Wende Snijders

mens durf te leven

 

Dag lieve Ingrid

Moed draagt je verder als je het even niet kan.
Het voelt als een verloren melodie als je de moed even kwijt bent geraakt.
Gewoon maar stapje voor stapje verder gaan,

kom je de moed meestal gewoon weer ergens tegen....
in de tuin, bij een bloem die mijn moeder de natuur me vanmorgen aanreikt,
alsof ze zeggen wil 'kom maar… je kan het wel'.

Annemiek

Vanmorgen opende Annemiek haar Mijmeringen met deze woorden.
Die kwamen voor mij helemaal precies op het juiste moment.


Een van mijn allerliefste vriendinnen gaat sterven.
Alles is goed, ze heeft alles gezegd wat ze wilde zeggen.

Maar ik ben zo verdrietig. 
En dankbaar voor een lange en mooie vriendschap. 

Ze is me zo dierbaar. Ik kan haar eigenlijk niet missen

Dag lieve Ingrid 💔

Geen woorden

💔💔💔

Tobben....

Een mooi woord: 'Tobben'

Het klinkt iets minder scherp dan piekeren.

De activiteit is wel net wat minder leuk.

Maar ik ben er best heel goed in!

Ik sta er helemaal alleen voor...

Normaal gesproken heb ik een zonnig humeur, ben ik - als ik goed heb geslapen - redelijk actief en meestal nogal in voor allerlei leuks. Maar deze hitte is funest voor mijn stemming.

Ons appartement is heel goed geisoleerd; het duurt dan ook best lang voor het hier binnen te warm wordt. Maar als het eenmaal warm is krijg ik het bijna niet meer koeler, ook al ben ik steeds bezig met op de goede tijden onze ramen, deuren en screens open en dicht te doen en steeds de beste plek te vinden voor de ventilator.

Zo was het hier vrijdag nog begonnen met 24.5 graden en op het einde van de dag al 26.5. Gisteren was het op onze slaapkamer 27,2, maar nu, bijna 9 uur in de avond is het in de woonkamer nog 27,4 en in de slaapkamer nog boven de 28 graden. 

Vannacht hebben we alle ramen en deuren tegen elkaar open gezet. We hebben regen gehad en wat onweer. Maar met de ventilator op mij gericht en niets over mij heen lag ik lang wakker in bed en ik raak dan ontregeld. Ik gloei, kan mijn temperatuur niet goed reguleren en mijn hart slaat soms op hol. Vanmorgen ging het eerst wel even goed. Wim was aan het werk en ik zat op het balkon in de schaduw met een boek. Maar later, ondanks de koelventilator met ijsklontjes, de plantenspuit bij de hand om me steeds nat te spuiten, zo luchtig gekleed als nog een beetje decent is ben ik plakkerig, licht in mijn hoofd en voel ik me slap en gammel. Ik kan er helemaal niet tegen en ik word prikkelbaar en voel me gewoon verlammen. 

Ik heb wat achter de PC gewerkt en afleiding gezocht bij de Netflix 'Love is Blind' serie in het Pools. Iets van een beetje meer niveau kan ik niet aan...

Morgen gaan we kijken welk opties er zijn in ons huis voor een airco. Ik ben bang dat we van de  woningbouwvereniging geen vaste airco mogen laten plaatsen, maar wellicht kunnen we iets anders verzinnen. Want dat moet gewoon. 

Ik begreep dat ze half juli weer een hittegolf verwachten en ik begin daar nu al heel erg tegen op te zien. Ik raak zo geobsedeerd dat ik visioenen krijg van mijzelf van 's morgens vroeg tot aan sluitingstijd verblijvend bij de Albert Heijn of de Lidl. 

En ik sta er helemaal alleen voor, want Wim heeft nergens last van. Hij vindt het wel lekker, eindelijk een beetje warm weer!!

Daar knapt een mens van op!

Wij hebben net een heerlijk sinaasappelcitroenijsje gehad.

Zo lekker fris, daar knapt een mens van op!

Zo heb ik er nog wat warmte van....

 

Ik ga niet lekker op warmte.

En zeker niet op hitte.

En er komen nog meer hete dagen aan.

Maar ik leef samen met iemand die het NOOIT warm heeft.

Ik ben in de weer met ramen en screens open en dicht doen, 

doorwaaien of juist dichthouden als de zon er op staat.

Wim doet mijn acties het liefst telkens weer teniet,

want:' Juist lekker in het zonnetje!'  

Of hij doet demonstratief een fleecevest aan.

Sterker nog, hij ligt 's nachts gewoon onder een dekbed,

terwijl ik lig te draaien voor een open raam, 

met helemaal niets aan of over me heen. 

Maar vorig jaar gebeurde er nog een sterker staaltje:

Wim en ik gingen op mijn verzoek samen naar de super.

Ik wilde een keer samen op onderzoek uit, naar de Lidl.

Gewoon om samen eens te kijken wat er daar 

allemaal te koop is, ook wat er biologisch is.

Afijn we liepen naar binnen en zochten van alles uit.

Net voorbij de groenten zegt Wim: 'Ik vind het hier koud!'

Ik voelde me juist super heerlijk in de airco van de winkel.

En ik werd door de aangename temperatuur juist lekker actief.

Ik had met een koel flodderjurkje minder laagjes aan dan Wim, 

met een overhemd met lange mouwen en een hemd eronder.

Hij rolde zijn mouwen naar beneden en zei:. 

'Ik ga terug naar de auto, mij te koud hier!'

'Ben je mal?' zei ik tegen Wim,

'iedereen loopt hier in hemdjes en met blote benen.'

Hij hield nog even vol en we zochten nog wat spulletjes uit. 

Maar voor hem sloten we - eerder dan ik eigenlijk wilde - 

aan in de rij bij de kassa.

Toen bijna alle spullen op de band stonden 

keek ik nog eens goed naar Wim;

Hij hield krampachtig een pak met vier keukenrollen, 

tegen zijn borst aan, met zijn armen er om heen geslagen.  

Hij wilde het pak nog lang niet op de band leggen.

'Want', zei Wim, 'zo heb ik er nog wat warmte van.'

De arme schat....

God maakt een foto

 

Gisterenavond keken Wim en ik samen naar 

de film: 'Finding Forrester' met good old Sean Connery.

We vonden het een echt mooie, ontroerende film. 

Ik zie nu pas dat hij al uit het jaar 2000 is.

We hadden ons er makkelijk vanaf gemaakt; 

ons avondeten bestond uit heerlijke knapperige frietjes

met een fijn kroketje en een lekkere mayonaise.

Na de film riep Wim me naar buiten. 

We zaten op ons balkon toen de wind opstak.

We kregen een enorme lichtshow te zien.

Alsmaar werd de hemel compleet verlicht.

Er kwam geen donderslag aan te pas en 

de regen bleef jammer genoeg ook uit.

Langzaam trok het het weerlichten weg

met de IJssel mee naar het Noorden.

Ik voelde me heel nederig toen ik al 

die natuurkrachten aan het werk zag.

Gelukkig bij ons in de buurt geen schade.

Wim zong uit het lied: 'Kletsnatte clowns' 

van Herman van Veen:

'De hemel huilt van geluk
't Lucht op 

Het weer licht
God maakt een foto
van een stad onder druk'

 

Zo voelde het!  

Toen radiootjes nog gezellig waren...

Uit de tijd dat radiootjes nog gezellig 

van vorm en kleur mochten zijn!

Doe mij maar een van de twee 

in het midden van de onderste rij.

Als muziek in mijn oren...

Gisteren zag en hoorde ik mooie dingen,

die me als muziek in de oren klonken.

Ik keek naar de documentaire over het tot stand komen 

van de concertserie van Suzan en Freek in de Gelredome.

Ik zag ook de opname van een van die concerten.

Prachtig mooi! Vooral dit liedje:

Halverwege

Ik zing het de hele dag!

Hier kun je de speech beluisteren die Marcy Kaptur

- lid van het Amerikaanse Congress - hield over het 

volkomen terecht verwijderen van de naam van Trump van 

het John F. Kennedy Memorial Center for the Performing Arts.

Ik ben er zo blij mee! 

Even luisteren? 

klik hier

Als tegenhanger...

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen. 

Ik houd me vast aan Loesje.

Heerlijk!

Gisteren was ik helemaal in de war met de dag, 

Ik maakte op donderdag tussen de bedrijven door 

per abuis een bericht over een vrijdagschilderij.

Ik was ook echt zo druk geweest als een klein baasje: 

We hielpen mee met het organiseren van een etentje 

voor 38 mensen bij het hofje aan de overkant.

Onze buddy Alijeh heeft alles gekookt.

Ze maakte een Iraanse maaltijd 

met als toetje vier schalen tiramisu.

Ze kookte de grote dingen op het AZC, 

waar wij ons kleine autootje tot twee keer toe 

vollaadden met grote pannen vol eten om bij ons thuis 

de schalen verder uit te serveren en de salades te maken. 

Hier zie je een aantal pannen in onze lift staan.

De rijst werd heerlijk aangekleed met rozijnen, gehakt, 

en verschillende kleuren rijst, zoals met saffraan en bietensap.

Verder stoofpotten met aubergine en tomaten met kip 

of voor de vegetarische variatie met ei.

En verrukkelijke yoghurtdips met onder andere walnoten. 

Salades met bloemkool, met rode kool, met venkel en radijs en sinaasappel.

Niet alles ging op. En dat schijnt ook zo te horen, in Iran.

Onze koelkast staat vol met rijst en diverse salades.

We kunnen nog een paar dagen smullen!

Hier zie je mij de maaltijd openen, 

en Wim kijkt vanaf de zijkant toe.

filmpje

Versieren!

Misschien is het tuttig, ik weet het niet, maar

ik kan van dit soort lieve versieringen zo genieten. 

Dingen mooi maken, daar word ik altijd blij van!

En deze: zo simpel maar zoooo leuk!

De eerste sirene - soep van de Mars

Gisteren was er de eerste sirene-soep bijeenkomst van onze wijk.

's Middags toen de sirene ging werden we er natuurlijk al aan herinnerd.

We aten koolrabisoep bij Jan en Yet.

zij hebben de lat wel gelijk hoog gelegd, 

want alles was heerlijk en rijk verzorgd, 

inclusief een alcohol vrij wijntje en 

heerlijke bonbons bij de koffie.

Het was gezellig en leuk om elkaar beter te leren kennen.

Op naar de volgende sirene-soep op 6 juli. 

Zo leuk, elke dag kijken hoe het groeit!

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

Op het gemeenschappelijk deel van onze galerij heb 

ik biologische aardappels in biologische potgrond

in een paar emmers en in een oranje teil gepoot.

Wim heeft boontjes voor gezaaid op de moestuin

en die met de stokken in een grote bak gezet. 

Kijk ons eens zelfvoorzienend worden!

De Loesje schrijfgroep Zutphen groeit

Op maandag post ik meestal

een blij en vrolijk makend bericht,

zoals een goed idee voor een meer

groene, duurzame en sociale wereld.

Om elkaar te helpen, te ondersteunen

en de broodnodige moed in te spreken.

En soms post ik ook gewoon iets moois

of grappigs wat mezelf een fijn gevoel geeft.

Om de week een beetje goed te beginnen.

De Loesje schrijfgroep Zutphen groeit.

Konden we de laatste keer nog bij ons thuis terecht,

de volgende schrijfavond hebben we een grotere ruimte

want dan gaan we al richting de vijftien personen.

En binnenkort gaan we ook een keer plakken!

Ook leuk om me op te verheugen!