Posts tonen met het label kinderen. Alle posts tonen

Check in voor een nachtje in je eigen bed!

Deze moeder maakt het naar bed gaan voor

haar kinderen deze keer wel heel erg leuk!

Een heel geestig filmpje !!

Ik heb het wel tien keer gezien; het blijft grappig.

💗Ik hoop dat je het kunt openen...

Lievelingsspeelgoed

In Trouw las Wim over speelgoed

dat was ontworpen voor Sio

(Speelgoed Industrie Overijssel)

producent van kinderspeelgoed.

Wim herkende op de foto direct 'onze' bus.

Het was jarenlang het lievelingsspeelgoed

van onze kinderen, van bezoekende

vriendjes en vriendinnetjes en

de laatste jaren van onze kleinkinderen.

We weten niet eens meer hoe we er aan zijn gekomen.

Een rommelmarktvondst van Wim zijn ouders?

Wij vroegen ons wel eens af waarom

het bij iedereen zo enorm in de smaak viel.

Het is eenvoudig, maar je kon er dus mee rijden,

alle passagiers er bij haltes uit en in laten stappen,

de kleuren benoemen en bij elkaar zoeken

en gewoon lekker mee friemelen.

In Trouw werden de ontwerpers genoemd:

Met haar felgekleurde ontwerpen drukte

Corry van Blokland-Mobach een stempel

op speelgoed uit de jaren zestig en zeventig.

Samen met haar man en industrieel ontwerper

Rokus vormde ze een onafscheidelijke eenheid.

Het stel zag zichzelf niet als kunstenaars en had een hekel

aan termen als inspiratie of werken vanuit gevoel;

Ze zagen zichzelf vooral als noeste werkers.

Zowel privé als in hun werk waren ze onafscheidelijk.

'Ze waren hun tijd ver vooruit vanwege hun

toepasbaarheid van schoonheid en design in speelgoed',

vertelt Ben Schräder van het Speelgoedmuseum in Deventer.

'Corry bracht met haar primaire kleuren speelsheid in die wereld.'

Corry van Blokland-Mobach (1929-2026)

bron

Sweet Memories!

Op Facebook kwam deze foto voorbij met de vraag:

Wie heeft hier nog mee gespeeld?

Nou, ik dus. We noemden het Bambino

een minder fancy en zachtere soort lego.

Toen we zelf kinderen kregen nam ik

de doos Bambino mee uit ons ouderlijk huis.

Onze kinderen hebben er veel mee gespeeld.

Ik herinner me dat ze in de gang een soort poort

met openingen (zoals vroeger de cavia race)

hadden gebouwd waar ze een balletje

in het gat met de meeste punten

doorheen moesten rollen.

Daar heb ik geen foto's van,

maar wel van de zogenaamde 'flipperkast'.

Wim maakte die samen met hen op onze tafel.

De tafel werd aan een kant iets opgehoogd.

De stofzuigerslang kwam op de kinderstoel.

Er werd een knikker doorheen gerold, die,

met enige vaart, via de kaartenbogen,

door het parcours werd geleid.

De kinderen vonden het prachtig om met

iets minder of meer vaart te experimenteren.

En ik moest er weer aan denken

toen ik de oproep op Facebook zag.

Dus de foto's opgezocht en gescand.

Leuk he? Sweet Memories!

Family affairs

Deze foto's kwamen voorbij

in een 'herinnering' op Facebook.

De bovenste is van onze dochters in 1993.

de onderste van onze kleinkinderen in 2023.

Het is jammer dat het zwart-wit foto's zijn,

anders kon je goed zien dat de oudsten

allebei rossig goudblond haar hebben

en de jongsten echt witblond zijn.

It's all in the family!

Ondertussen doe ik wel weer van alles

Het is al 4 1/2 week geleden dat ik corona kreeg. Ik ben er flink ziek van geweest en eigenlijk ben ik nog steeds niet helemaal fit. Het hoesten van diep weg is inmiddels vervangen door het veelvuldig schrapen van mijn keel. Het gebruik van mijn stem is nog wat vermoeiend en eigenlijk ga ik nog elke dag een uurtje naar bed omdat ik dan gewoon echt moe ben. Maar het zal wel weer een keer helemaal overgaan. Ondertussen doe ik wel weer van alles.

Afgelopen zaterdag gaven we een etentje voor zes, waarbij de gasten zorgden voor een lekker toetje en heerlijke drankjes, wij deden de rest. Een supergezellige avond, fijn bijgepraat en heerlijk gelachen. Compleet afgedraaid nadien maar een goede nacht deed wonderen.

Zondag kwamen vrienden langs omdat ze in de buurt moesten zijn en toen hebben we ook nog samen gegeten waarbij ik makkelijk iets op tafel kon zetten omdat er nog van alles over was van de avond ervoor. Maar ook vroeg naar bed.

Maandag hebben Wim en ik Sinterklaas cadeautjes gekocht voor onze kleinkinderen en een rondje door de woonwinkels hier gemaakt op zoek naar een fijn kleed voor in onze badkamer. En... helemaal geslaagd. Heerlijk zacht aan de voetjes, een mooie maat, van katoen en wasbaar.

Dinsdagavond ben ik met twee vriendinnen naar de film geweest hier in de grote bioscoop hier om de hoek. Een superleuke film en daarna nog gezellig zitten kletsen samen.

Woensdagochtend gingen we met een heel stel Naobers koffie drinken bij landgoed Hackfort in Vorden. We kregen er taart bij, ik had chocoladetaart met frambozen, heerlijk, al was het wel even zoeken naar de frambozen....

Woensdag, verkiezingsdag heb ik in de avond geholpen met stemmen tellen op stembureau 9 hier in Zutphen. We waren vlot klaar, ook omdat we de voorkeurstemmen niet hoefden te tellen, ik was al rond half 12 weer thuis, met een kater over de uitslag, dat dan weer wel....

Donderdag heb ik een dagje rust genomen, alleen wat wasjes gedraaid, een hele lading boodschappen gedaan en uitgebreid gekookt. Ondertussen alles gelezen en gevolgd over de verkiezingsuitslag. En Wim en ik hebben weer een Oogappeltje gekeken, we zitten inmiddels in het derde seizoen. Wat een mooie serie is dat toch!

Vrijdag heb ik onszelf een nieuw donzen dekbed cadeau gedaan. Bij de Hema, met 25 % korting vanwege Black Friday. Ons vorige dekbed, ook van dons heb ik jaren geleden gekregen van een vriendin die ik hielp om het huis van haar ouders op te ruimen. Het waren eigenlijk twee nieuwe eenpersoons dekbedden, een dunne en een dikkere, die niemand in de familie kon gebruiken. Ik heb het dunne dekbed in de lengte dubbel aan de dikkere vast gestikt en zo een 200 x 210 cm dekbed gefabriekt waar we jarenlang plezier van hebben gehad. Maar nu was het tijd voor een serieuze nieuwe: Een vierseizoenen dekbed, dus twee, een dunne en een dikkere die met drukknopen aan elkaar zitten. Dat was gelijk een goed moment om onze wollen onderdekens op bed te doen en alles lekker op te maken met vers, schoongewassen beddengoed. Ik voelde me de koning te rijk.

s' Avonds hebben we pannenkoeken gegeten bij onze dochter en schoonzoon (die Wim trouwens wel zelf gebakken heeft aldaar, bijgestaan door de twee kleinkinderen). Ik mocht helpen naar bed gaan met tandenpoetsen en uitkleden en daarna voorlezen.

Toen thuis lekker een wijntje bij The Masked Singer...

Vanmorgen ging ik mee naar de intocht van Sinterklaas, hier aan de IJsselkade met heel hoog water. Koud, en gelukkig even droog toen de boot aan kwam varen. De kindjes hebben heel hard gezongen en zakjes pepernoten gekregen van de pieten. En Sint kwam op zijn paard vlak voor ons langs lopen. Zo dichtbij!!

Morgenochtend mogen we een taartje komen eten in Gorssel, want onze kleinzoon wordt binnenkort vier jaar. Wat een spannende week voor hem, wennen in op school, Sinterklaas en jarig zijn, het is bijna teveel...

Leuker speelgoed is er bijna niet!

Ja, hoe fijn is dat als de kast met spelletjes en speelgoed helemaal leeg is vanwege de verhuizing. Als je vijf en drie bent is er toch bijna geen leuker speelgoed dan dit!

Update van mijn werkzaamheden in het nieuwe huis van onze jongste dochter en haar gezin:

Keuken ingeruimd : Check !

Garderobekasten ingedeeld en het grootste deel van de dozen met kleding en beddengoed uitgepakt en ingeruimd : Check !

Morgen de rest daarvan afmaken.

Daarna deze spelletjeskast inruimen.

Daarna de boeken in de kast zetten.

Ik heb de tijd van mijn leven!

Een klassenfoto maar dan anders

Superleuk idee voor een klassenfoto, maar dan anders.

Iedereen kan op zijn of haar eigen manier gaan zitten,

daar zie je al iets van het karakter van het kind in,

en Anna is er niet maar er toch ook een beetje bij!

Ontroerend

Explain to the child that art is a simple and spontaneous

form of expression like language, writing or singing.

Mark Rothko

Ik weet niet precies waarom, maar ik vind dit een ontroerend mooie foto!

Zelf maak idee voor de Sint!

Misschien een leuk idee voor de Sint of de Pieten om te maken voor een (klein)kind.

Onder het bed rol je deze bak op wielen makkelijk uit de weg.

In de lade die in de bodem verborgen zit ruim je de onderdelen van de trein of autobaan makkelijk op.

Voor een handige klusser lijkt me dit best te doen.

Succes!

Lezen!!

Als kind hield ik al enorm van lezen. Ik kan me niet herinneren dat ik veel ben voorgelezen, maar zodra ik zelf naar de bieb kon fietsen ging ik elk week en haalde het maximum aantal boeken dat ik mocht meenemen. Ik dacht twee romans en daarnaast nog studieboeken. Tegenwoordig mag je veel meer boeken meenemen. Heerlijk! Ik vond ook die kaartjes met die stempeltjes leuk en ik wilde ook best in de bieb werken of beter nog zelf gaan schrijven. Lang heb ik de gedachte gehad om naar de academie voor journalistiek te gaan.

Maar, terug naar de boeken. Voor mij waren en zijn boeken heel belangrijk. Gewoon helemaal in een boek duiken. Ik logeerde bij mijn oma en lag daar op het kleed voor de kolenkachel te lezen.

Ik moest altijd meerdere keren geroepen worden als we gingen eten want ik kon me niet losmaken van een boek. En nog steeds vind ik het heel jammer als ik een fijn boek heb dat het dan bijna uit is. Ik ga dan expres steeds langzamer lezen om er nog even mee te kunnen doen.

En hoe heerlijk als je een schrijver of schrijfster ontdekt die je fijn vindt en dat je dan ziet dat er nog een stuk of tien boeken van diezelfde schrijver in de bieb staan. Een zaligheid. Het stomste idee wat ik de laatste jaren gehoord heb is dat ze hier in Zutphen de bieb wilden gaan sluiten. Nee, niet doen! Ik hoef boeken ook niet te 'hebben', lezen is echt genoeg. Meestal. Heel soms wil ik een boek ook echt in de kast hebben staan en terug pakken wanneer ik er zin in heb.

Wij gaven onze kinderen elke verjaardag en elke Sinterklaas een boek. Prentenboeken toen ze jong waren, natuurlijk, en we lazen ook veel voor. Later vond ik niets zo fijn als een stille avond in de huiskamer waar we met het hele gezin in een boek verdiept waren.

Ik vind het ook fijn om te horen dat er op allerlei plekken nog rijdende bibliobussen zijn en dat de kleine minibiebjes overal te vinden zijn. Gewoon omdat ik iedereen het plezier van lekker lezen zo gun.