Misschien niet zo effectief maar wel heel geestig

Voor iedereen die niet weet hoe je een hoeslaken

opvouwt om het netjes in de kast te krijgen.

Het is tevens een leuk 'Nederland in Beweging' lesje.

filmpje 

'Bingo Baby

It is just that easy!

Put that in the linnen closet 

and Be Proud!'

Fijne dag allemaal!

Check in voor een nachtje in je eigen bed!

 

Deze moeder maakt het naar bed gaan voor 

haar kinderen deze keer wel heel erg leuk!

Een heel geestig filmpje !!

Ik heb het wel tien keer gezien; het blijft grappig.

💗Ik hoop dat je het kunt openen...

Dat moet wel een leuke Zeeuwse schilder zijn...

New York,

Londen,

Milaan, 

Parijs

Middelburg ( meestal )

Wat een heerlijk weekend Vlieland!

Wat een heerlijk weekend hadden we op Vlieland.

Net als vorig jaar gingen we met dezelfde vrienden naar Vlieland voor een filmweekend over de liefde, mooi passend bij Valentijnsdag op zaterdag.

Vlieland liet zich van zijn beste kant zien: Zaterdag was het zonovergoten en windstil. Wat een mooie sfeer zo aan de wadkant van het eiland. We zaten in de zon achter glas, zo gezellig. Zondag daarentegen was het koud en we reden zelfs in de avond door een dik sneeuwdek van Harlingen naar huis. 

De allermooiste film was wat ons betreft: 'Loveable'.

Tranen van ontroering en liefdevolle schoonheid. 

Een aanrader eersteklas! Klik hier voor de trailer

Vrijdag was het buiten grijs en nat, 

maar ik kon heerlijk lezen in het nieuwe boek 

van Bas Steman 'Onze dagen komen nog'. Prachtig.

Lekker met een kop thee bij het vuur en ondertussen 

de Olympische tien kilometer schaatsen volgen. 

En Wim? die redde zich wel met zo'n Zeezicht soes!

Ik won een borrelplank bij de buren van ons hotel.

Het kon allemaal niet op! 

Zo genieten van het eiland, 

van elkaar en de gezelligheid

de etentjes en de mooie films,

en natuurlijk van al de liefde!

Winter-dienst-regeling

Vanmorgen, de fietsenstalling van een basisschool!

Sweet Memories!

Op Facebook kwam deze foto voorbij met de vraag: 

Wie heeft hier nog mee gespeeld? 

Nou, ik dus. We noemden het Bambino

een minder fancy en zachtere soort lego.

Toen we zelf kinderen kregen nam ik 

de doos Bambino mee uit ons ouderlijk huis.

Onze kinderen hebben er veel mee gespeeld. 

Ik herinner me dat ze in de gang een soort poort

met openingen (zoals vroeger de cavia race)

hadden gebouwd waar ze een balletje 

in het gat met de meeste punten 

doorheen moesten rollen.

Daar heb ik geen foto's van, 

maar wel van de zogenaamde 'flipperkast'.

Wim maakte die samen met hen op onze tafel. 

De tafel werd aan een kant iets opgehoogd. 

De stofzuigerslang kwam op de kinderstoel.

Er werd een knikker doorheen gerold, die,

met enige vaart, via de kaartenbogen,

door het parcours werd geleid. 

De kinderen vonden het prachtig om met 

iets minder of meer vaart te experimenteren.

En ik moest er weer aan denken 

toen ik de oproep op Facebook zag.

 Dus de foto's opgezocht en gescand.

Leuk he? Sweet Memories!

Today's announcemants van de 'We-Do-Not-Care-Club'

Melani heeft de 'We-Do-Not-Care club opgericht,

speciaal voor alle vrouwen die lijden onder de

pre-menopause, menopause en post-menopause!

Ze heeft al veel 'announcements' 

gefilmd waarin ze een lijst maakt van

alles wat ons niets meer kan schelen.

Zoek ze maar eens op op You Tube!

Hier is zo'n

filmpje

Het is zo aanstekelijk:

Ik wil ook zo'n lijst maken!

Ze jiven de hele kamer door...

Meneer had het goed voor elkaar, 

ergens in begin jaren vijftig schat ik.

Echtgenote - met hakken en schortje -

komt aan met een blad met hun koffie.

Meneer neemt het ervan en zit te lezen 

in zijn eigen luie - Archie Bunker - stoel.

Gelukkig kijken ze liefdevol naar elkaar.

ik vermoed dat dit een advertentie is voor 

de meubels die we zien in dit interieur.

De fauteuil met het voetenbankje 

is nog steeds tijdloos en mooi.

De wand vullende kast met het bureautje

erin verwerkt zou het nu ook nog goed doen.

De televisie is met zijn dikke achterwerk 

fraai in de muur weggewerkt.

Het hanglampje is leuk, 

de grote gatenplant ook.

Ik zou alleen de gordijntjes voor 

de liggende ramen hoog in de muur, 

weghalen of door iets anders vervangen.

Wim en ik hebben discussie over het rode 

attribuut dat op de grond ligt of staat.

 Wim denkt dat het een kussen is.

Ik vermoed eigenlijk dat het ook 

een draaitafel zou kunnen zijn 

met een doorzichtige deksel.

Zo, meteen, na de koffie, 

gaat het keurige schortje uit,

gaan de meubels aan de kant,

zetten ze een rock & roll plaat op 

en jiven ze de hele kamer door...

Feestweek!

Afgelopen week hadden wij een feestweek.

We hadden een prachtig huis 

in het bos tot onze beschikking om 

van maandag tot en met vrijdag 

open huis te houden voor 

al onze vrienden en familie.

We hadden deze uitnodiging gestuurd:

Resultaat was dat maar liefst vijftig gasten 

tijd en zin hadden om op ons feestje te komen.

Een stel nam hun eigen Kip caravannetje mee;

er bleven zes mensen in huis een nachtje over.

Er kwamen mensen die kwamen ontbijten

lunchen, borrelen, koffiedrinken of eten.

Er werd van alles lekkers meegenomen 

of zelfs ter plekke klaargemaakt.

Soms zaten we met zijn drietjes aan tafel 

op een ander moment waren we met zijn twaalven.

De combinaties die ontstonden vond ik superleuk.

Zo zaten mijn broer en zwager fanatiek te 'kezen'

met twee bevriende stellen die ze (nog) niet kenden.

Fijn was in ieder geval dat we meer aan 

de mensen 'toekwamen' dan bij een feest 

waar iedereen tegelijk aanwezig is.

Wim houdt daar ook niet zo van.

Dus daarom hadden we dit verzonnen. 

Van een lieve vriendin konden we 

lampionnen en tafelkleden lenen.

Mensen brachten bloemen mee 

en we hadden prachtig droog weer; 

elke middag rond 1 uur kwam het terras 

in de zon en konden we buiten eten.

Ik weet niet of onze gasten er 

prijs op stellen hier met hun foto

herkenbaar op mijn blog te verschijnen, 

dus dat zal ik dan maar ook niet doen. 

Er hoort een bos bij het huis, ook heerlijk! 

 

Er kwamen familieleden, 

vrienden uit onze studententijd,

vriend(inn)en van lang her 

en van de laatste jaren.

We hebben spelletjes gedaan, 

waarvan verschillende hilarische.

We hebben lekkere liedjes gezongen 

zoals 'Oh Waterloo plein' en

'Aan de Amsterdamse grachten'.

Er werd een muziekquiz gehouden,

heerlijk gegeten en gedronken, 

en telkens weer geproost 

op ieders gezondheid.

Het was een heel rijk gevoel 

zo'n intensieve, volle feestweek.

We moeten er eigenlijk nog van bijkomen.

We zijn verwend met allerlei leuke cadeautjes

en thuis gekomen kregen we deze bloemen 

van mijn schoonmoeder die er niet bij kon 

zijn maar ons toch wilde feliciteren.

Zo lief allemaal!

Een eigenwijze en nieuwsgierige koe!

 

Een foto die wat te scheef genomen is, 

maar dit is toch wel heel geestig: 

Een koe die om het hoekje achter 

de koelkast vandaan nieuwsgierig 

en heel eigenwijs de keuken in kijkt.

Heel leuk om op deze manier 

een muursticker te gebruiken

en op deze plek te plakken!

Wij zijn de beroerdste niet...

Wim en ik zouden eigenlijk een rondje fietsen 

van vrijdag tot dinsdag, met overnachtingen 

bij vrienden en bij vrienden op de fiets

Maar door de uitvaart van mijn oom. 

liep dat plan een beetje in de soep. 

We hebben alles af moeten zeggen,

maar kwamen op een nieuw idee.

Net zo makkelijk!

We kregen vorig jaar voor onze verjaardag

een overnachting bij vrienden cadeau

en die hadden we nog tegoed.

En gelukkig, ze konden ook nog.

We zijn welkom vanaf een uur of vijf.

Gaan we voordien ook nog wat fietsen en 

nu eerst koffie drinken bij andere vrienden.

Wat een rijkdom om zo welkom te zijn.

 Eerlijk gezegd verheug ik me 

naast een zwoele zomeravond buiten

ook enorm op het eten dat we krijgen, 

want ze koken niet alleen heerlijk,

maar we mogen ook 'proef' eten 

van een verjaardagstaart. 

Wij zijn de beroerdste niet 

Zeker gezien deze eerdere taart.

PS De aanleiding was natuurlijk verdrietig,

maar op de uitvaart was het echt heerlijk om 

mijn tantes, broer, zwager, neven en nichten

te kunnen omhelzen en weer bij te praten.

Wat hebben we een fijne familie!

Belastingaangifte doen als zzp-er!

 

Cabaretier Teun van der Elzen vertelt even hoe lastig 

wij als zzp-ers hebben met onze belastingaangifte.

Zo geestig:

filmpje

Maar nog liever Toos!

Vrijdagmiddag waren we uitgenodigd bij het oogstfeest, een gezellige bedoening op de school van onze kleinkinderen als afsluiting voor de herfstvakantie. 

Het was echt prachtig weer. Het oogstfeest was buiten op een feestelijk aangekleed veld bij de schooltuintjes. Er was een groot kampvuur, en er waren spelletjes, je kon je laten schminken, er was een plantjes- en jamverkoop en je kon gezellig appeltaart en popcorn snoepen. 

Wim kwam aan de praat met de eigenaresse van het terrein die we al eerder hadden ontmoet in het kader van bij ons Naobers project. 'Hoe ze ook al weer heette?' vroeg Wim, 'Liesbeth en jij bent Henk toch?' 

Voor de zoveelste keer Henk. Nooit Hans of Hein of Huub, altijd per vergissing Henk. 

Over de namen van onze Linde heb ik gisteren al geblogd. 

Onze andere dochter heet Elsje Marije.
Toen ze werd geboren wisten wij haar naam nog niet zeker. Wim wilde graag Elza, ik liever Else.

Omdat haar geboortedatum op 1 maart viel vonden we Maartje ook wel heel toepasselijk. Maar wel een beetje dubbelopop met Marije als tweede naam (die we dus wel al zeker wisten).

Ze lag in het wiegje als baby van Heeringen. 

Ik werd na haar geboorte heel erg ziek, Ik kreeg kraamvrouwenkoorts met een sepsis en de naam schoof even naar de achtergrond. Later werden we het eens over Elsje. Niet wetend dat ze een lange meid van 183 zou worden, maar volgens mij is ze zelf wel tevreden met haar naam. 

Als ze een jongen was geweest had ze Sam Peter geheten.

Grappig dat onze kleindochter nu Sammie heet, wat veel lijkt op Sam.
En onze kleinzoon Marijn, wat verdacht veel lijkt op Marije.
Volgens mij toevallig, maar toch!

Zelf was ik nooit zo gelukkig met Jacquelien. 

Een moeilijke naam, die bijna altijd verkeerd gespeld wordt. En ook wel een beetje een chique naam, in de categorie Chantal, Angelique of Natasja. Ik voel me nooit chique. Met parels en zo...

Mijn geboortenamen zijn Jakoba Henriette naar mijn opa en oma van moeders kant. Jakoba is verfranst naar Jacquelien, maar dan weer wel met de Hollandse uitgang. 

Wat mij betreft was ik liever Jet genoemd of Coos. 

Maar nog liever Toos.
Dat was toch een gezellige, eenvoudige, gewone naam voor mij geweest!

Zo lachen dat ik bijna van mijn fiets viel...

Wat was het prachtig zonnig herfstweer gisteren. Half oktober en 24 graden. Heerlijk!!

Wim en ik besloten deze gelegenheid aan te grijpen om een terrasje te pakken op de markt. 

En zo zaten we aan het eind van de middag een uurtje zonder jas in het laatste zonnetje te genieten. 

We maakten een schaaltje bitterballen soldaat en dronken een mooi glas wijn. Heel rustig en bedaard. Of bijna bejaard... 

Op de terugweg fietsten we langs de IJssel die er verbazingwekkend rustig en vredig bij lag.

We passeerden nieuw gemaakte bloemperken die waren ingezaaid geweest met boekweit, in afwachting van de definitieve beplanting. Wim zei dat die boekweitplanten hun beste tijd wel hadden gehad. Dat klopte ook, ze waren geknakt en omgevallen. 

Wij tweetjes zijn pas 65 geworden en zouden een jaar of tien geleden nog op deze leeftijd van onze aow genieten. Ik vroeg daarom ook aan Wim:  

'Heb jij ook je beste tijd gehad? Of moeten jouw beste jaren nog komen?' 

'Natuurlijk', zei Wim, 'ik ben een laatbloeier, ik ben eigenlijk nog maar net in knop'. 

Toen moest ik zo lachen dat ik bijna van mijn fiets viel. Zo grappig!!! 

Klussen met zussen of vriendinnen

Onderstaand berichtje kwam ik tegen op het wereldwijde web:

'Mijn twee zussen en ik hebben zo'n zes keer per jaar een 'Klussen met zussen' dag. Dit kan natuurlijk ook met broers. We voeren dan bij één van de zussen gezamenlijk klussen uit: de tuin winterklaar maken, ramen lappen, oven schoonmaken, schilderen, dakgoot schoonmaken, klerenkast opruimen, etc. Alles dus waar je zelf niet aan toekomt of wat je echt vervelend klus vindt. We zoeken zelf de klus uit die het meest bij ons past en pakken een hele dag flink door. 

Dit werkt heel goed, want vele handen maken licht werken en die vervelende klussen zijn altijd leuker om voor iemand anders te doen dan voor jezelf!' Ilona

Deze tip deed me denken aan de tijd dat ik zelf een fijn klusmaatje had, waarover ik dit schreef:

Voor iedereen die graag creatief met wonen bezig is, heb ik dé gouden tip, die ik met alle plezier met je wil delen : Let op : Scoor een fijn klusmaatje!

Uit eigen ervaring weet ik hoe geweldig dat werkt. Elke dinsdagmorgen staat er een kruis in mijn agenda, want dan ga ik klussen. De ene week bij ons thuis en de andere week bij mijn klusvriendin. Dat houdt in dat wij stipt om negen uur paraat zijn, een cappuccino nemen, onze klusoveralletjes aantrekken en aan het werk gaan.

Zo ruimen wij graag een overvolle kelder of garage uit om het hele spul op te schonen, te sorteren, te poetsen en alles, uitgezocht en wel, weer in te pakken. Maar we draaien onze hand ook niet om voor het rollen van de overloop of het lakken van een tuinbankje. Of we maken dekbedovertrekken en gordijnen, wisselen alle slaapkamers om of brengen ter inspiratie een officieel werkbezoek aan Ikea. Soms doen we een klus die ons één ochtend kost, maar net zo makkelijk pakken we een 6-sessies-durende klus aan, zoals het compleet schilderen en aankleden van een tot camper omgebouwde bus.

Tijdens het klussen nemen we en passant ons leven en dat van onze geliefden door, wisselen we ideetjes voor feest- en verjaardagen uit, vertellen we elkaar over mooie boeken en films, bespreken de toestand in de wereld en wat we die avond zullen koken. Ook oefent mijn klusmaatje, die naast fysiotherapeut ook ambtenaar van de burgerlijke stand is, soms een huwelijksspeech op mij, waarbij zij mij telkens weet te ontroeren als ze in haar overall trefzeker verhaalt over de alles overwinnende liefde van een mij totaal onbekend, aanstaand bruidspaar.

We sluiten altijd af met een welverdiende overheerlijke lunch, en gaan ruim voldaan (zo, dat zit er weer op deze week!) verder met al het andere in ons leven.

Het grootste voordeel van samen klussen is dat je met dubbel plezier met zijn tweetjes zeker drie keer zo snel klaar bent dan alleen, en dat je aan dingen begint waar je in je eentje never nooit aan zou beginnen omdat je al moe wordt bij enkel de gedachte.

Het werkt aanstekelijk als je merkt hoeveel je gedaan krijgt op zo’n ochtend en we worden van de weeromstuit steeds stoutmoediger. Zo zie ik nog altijd het ontwaken van een nieuw zelfbewustzijn bij mijn vriendin, toen tot haar doordrong hoe gemakkelijk een elektrische boormachine eigenlijk werkt. Ze boorde pardoes gaten in haar garagemuur om de huishoudtrap en al het tuingereedschap op te hangen, heel nuttig allemaal, maar raakte toen in een soort van boor'trance' die dreigde naar doorslaan toen ze, met een verwilderde uitdrukking op haar gezicht, kratten bier wilde gaan ophangen.

Er gaat ook wel eens wat mis. Zo heb ik eens met een heel mooie, vloeiende beweging een volle bus verf van de trap weten te stoten die zich uitspreidde over de hele vloer, (gelukkig marmoleum, dus de schade was te overzien) en hebben we samen een keer zo drastisch behang weten te verwijderen dat er uiteindelijk een stukadoor (die trouwens heel aardig bleek, maar daarover een andere keer) aan te pas moest komen om de slaapkamermuur te redden.

Maar wonderwel, er lukt ook van alles.

En we zitten nooit verlegen om een klusplan. Zo weet elke lente ons te inspireren tot fleurig kastpapier in de kasten en het opschonen van verstofte dekenkisten. Of we leuken een saaie keukenmuur op met wat kleur en zelfgefabriekte lampjes.

Tegen Koninginnedag / Koningsdag wordt onze stemming zo mogelijk nog opgeruimder als we door ons huis lopen om alles wat we overbodig vinden op te pakken, om het spul vervolgens op de vrijmarkt te verpatsen. De opbrengst is steevast voldoende om de hele zomer onze rekening bij diverse bouwmarkten (dat zeg ik!) te voldoen, zodat we al met al weinig kosten maken en we zo’n beetje selfsupporting zijn.

Naast ons improvisatietalent is een belangrijke factor in deze successtory onze voorbereiding. Als ik vroeger ineens de geest kreeg om iets te gaan doen was net het schuurpapier op, de winkel dicht of het regende of er belde iemand die ik al een tijdje niet had gesproken of ik moest de krant nog lezen en dat was dan al weer ruim voldoende aanleiding om de plannen maar weer uit en/of af te stellen.

Dat is verleden tijd. Van tevoren schatten we in en schaffen we aan wat we maar nodig zouden kunnen hebben, zodat we geen tijd meer verliezen en daardoor verlopen onze klusochtenden steeds efficiënter en daarmee succesvoller.

Zo kunnen we steeds vaker, als er complimentjes onze kant op vallen, zo achteloos mogelijk zeggen : ‘Ja hoor, helemaal zelf gedaan!’
 

Wat een leuk idee!

 

Vorige week ging ik met een vriendin koffie drinken

met een heerlijk stukje cheesecake met bosvruchten erbij,

toen ze vertelde dat ze net een lijst had gemaakt 

met dingen die ze fijn vindt om te doen. 

Ze was tot 26 gekomen.

Dat kan ik ook, dacht ik toen.

Wat een leuk idee!

Daar gaan we:

- in willekeurige volgorde - 

1 ontbijten op bed, met een boek

2 een dag geen afspraken hebben

3 kletsen, plannetjes maken met Wim

4 poetsen, met de radio of een podcast

5 samen naar de bioscoop gaan

6 lieve mensen te eten krijgen

7 koffie drinken met vriendinnen

8 een mooie route fietsen met Wim

9 een paar leuke boodschapjes doen

10 iets moois zien op de televisie

11 een inspirerend gesprek hebben

12 samen een terrasje pikken

13 in het voorjaar de zon voelen

14 mijn kleinkinderen knuffelen

15 iets moois breien of naaien

16 brainstormen en ideetjes uitwisselen

17 een mooi interieur helpen verzinnen

18 zwemmen in het zwembad

19 lekker koken en dan opeten

20 de was buiten ophangen in de zon

21 in een vers en schoon bed slapen

22 naar een leuke voorstelling gaan

23 zingen, meezingen met de top 2000

24 op het water zijn in een bootje

25 gewoon weer naar Vlieland gaan

26 genieten van heerlijke muziek

27 iemand helpen met opruimen

28 tevreden zijn met een opgeruimde kast

29 een spelletjesavond met vrienden

30 douchen en lekker aantuttelen

31 een warm telefoongesprek voeren

32 zien hoe mijn kinderen het doen

33 samen zijn met eetclubjes, filmclub, leesclub

34 zomaar in de kamer dansen op vrolijke muziek

35 nooit uitgepraat raken met lieve mensen

36 elke zondag adres onbekend luisteren

37 met de auto op pad, op bezoek gaan

38 elke dag naast Wim wakker worden

39 creatief knutselen met kleuren

40 meeleven met familie en vrienden

41 gezellig naar de markt in de zon

42 me tevreden voelen na hard werken

43 helpen uitpakken bij een verhuizing

44 nog steeds alle kerstpuzzels oplossen

45 bij verdriet mijn hart mogen uitstorten

46 een feestje bijwonen of geven 

47 delen in de vreugde van anderen 

48 cadeautjes geven of krijgen

49 een lief gesprekje met onbekenden 

50 iemand ergens verder mee helpen

51 samen de slappe lach hebben 

52 lezen, lezen, lezen

   Het laatste boek dat ik kocht.       Het laatste bieb boek dat ik las. 

Bloglezeres Dorothe maakt voor 

haar 63e verjaardag een lijst 

met 63 blijmakers.

Alleen al de term blijmakers

vind ik blij-makend!

En ze heeft prachtige lijst

63 blijmakers

Hoe ziet jullie leven er nu uit?

Wij waren weer een paar dagen op pad.

We logeerden bij vrienden in Zoetermeer waar

we werden ontvangen met een heerlijke maaltijd, 

die deels verzorgd was door een dankbare patient 

van de man deze huizes, die daar huisarts is.

We hebben een paar jaar bijgepraat en 

ons antwoord geformuleerd op de vraag: 

'Hoe ziet jullie leven er nu uit?'

Eigenlijk is dat wel heel goed om even

- over en weer - de balans op te maken.

Heel leuk daar was dat ze een logeerplek

hebben met een vlonderterras aan het water, 

waar een eigen zitje maar ook een warme douche is 

waar we compleet ongezien onder een vijgenboom, 

heerlijk en in de buitenlucht konden douchen.

Dat voelde zo vrij en avontuurlijk!

De volgende dag gingen we naar Wilnis.

Daar woont een lieve bloglezeres, Annet, 

die me ooit een keer een aardig pakketje stuurde 

met zelfgemaakte kaartjes en dat soort leukigheid.

Ze bleek ook nog verre familie te zijn van Wim.

Haar oma was de zus van Wim zijn opa.

Zoiets is het geloof ik.

We werden lief ontvangen en kregen 

ook nog superleuke cadeautjes mee naar huis.

Deze Annet grossiert in geestige opmerkingen:

'Wat leuk om jullie nu eens in het wild te zien!'

'De transitie van jong belegen naar belegen 

valt soms best behoorlijk tegen!' 

Maar het is een heel positieve lieverd

die er met haar man Martin het beste van maakt!

Getuige deze sticker die op haar toilet hangt.

Op de terugweg kocht ik nog twee jurkjes 

in een grote maten winkel in de uitverkoop.

We hadden twee topdagen!