We hebben kijkers!
Terwijl we bij de voordeur
ons best hebben gedaan om
de voorjaarsstemming
er een beetje
in te krijgen met
viooltjes en narcissen
en vergeetmenietjes,
heeft Wim in de achtertuin
de klimhortensia een beetje
weggesnoeid
zodat het nestkastje
wat daar hing
minder verstopt
en meer in het zicht
kwam te hangen.
En jawel hoor:
Er is een setje koolmeesjes
dat serieuze belangstelling
lijkt te hebben
voor deze starterswoning
met een vrij uitzicht.
Als we buiten op ons bankje
in het lentezonnetje zitten
zien we ze af en aan vliegen.
Zo leuk!
Over en uit!
We gaan niet bij woongroep de Naobers wonen!
Na bijna 9 jaar elke vijf weken op zaterdag vergaderen en plannen smeden om samen met 23 andere 50-plus huishoudens een woonproject op te zetten bestaande uit levensloopbestendige appartementen plus een gemeenschappelijke woonkamer, logeerkamer, wasserette, klusruimte en fietsenstalling rond een hofje met veel groen.
Om zo een netwerk te vormen voor gezelligheid en mogelijk steun onderling.
Een prachtig plan. We heetten niet voor niets: Woongroep de Naobers.
Naoberschap is een begrip in de Achterhoek en Twente wat betekent dat je naar elkaar omziet als hele goede buren. Een sympathiek principe vonden we verder dat het een gemengd geheel zou worden met zowel (sociale) huurders als kopers omdat we vonden dat er ook voor mensen met een kleine beurs ruimte moest zijn.
Na de beginjaren waarin we zelf de opdrachtgever waren liepen we vast en hebben ons aangesloten bij een coöperatie van woongroepen, werkruimtes en zorg-woningen, met het idee dat we samen sterker zouden staan. We kregen een prachtige plek vlak achter het station.
We hebben veel moeite gedaan om de woningen naar onze zin te krijgen. Met stip op 1 van onze wensenlijst stond zonlicht. Wat schetste onze verbazing dat de architect de woonkamers domweg aan de noordoostkant tekende, met weinig zonlicht. En een galerij aan de hofkant met bredere delen die als terras moesten dienen. Waar je buren langs liepen. Dus geen privacy.
Na veel bakkeleien - en overleg met de stedenbouwkundige die ons gelijk gaf - kwam er een plan waar we blij mee waren. Lichte woningen met een privé balkon. Klein maar fijn. Met de woonfuncties aan de tuinkant op het zuidwesten en een tweede slaapkamer met schuifdeuren die bij de woonkamer worden betrokken.
Helaas hadden we het tij steeds tegen. Eerst de bankencrisis en daarna de verhuurdersheffing waardoor woningbouwverenigingen stopten met investeren. Maar we waren strijdbaar: Als het niet linksom kon dan gingen we wel rechtsom! Zo sloegen we begin 2012 op ons terrein gewoon onze eerste paal. Om de hele wereld te laten zien dat wij er klaar voor waren. Maar feitelijk bleek dat we vastzaten in de grote coöperatie, die de financiering niet rond kreeg. Dat zorgde voor spanningen tussen de besturen. Lang verhaal kort: Vorig jaar kwamen we in contact met de Knarrenhof die in Zwolle een dergelijk project van de grond had gekregen en er wel brood in zag. Na de eerste informatieavond kregen we hoop dat het dan nu toch zou gaan lopen. Bij de tweede vergadering van 'de hof van Zutphen' - zoals we zouden gaan heten - bleek dat de grondprijs dermate hoog was en de bouwkosten zo waren gestegen dat alles duurder zou worden en dat bovendien geen woningbouwvereniging in sociale huur wilde investeren. Voor ons was een sociale huurwoning helaas onze enige optie.
Zo waren we van de idealisten van het eerste uur ineens 'probleemgevallen' geworden.
Dat deed zeer en baarde ons zorgen. Maar misschien dat er nog een paar sociaal gerealiseerd konden worden. Ze zouden hun best doen.
In onze laatste Naobers vergadering in december kwam het idee naar voren dat voor de sociale huurders - voor wie geen plaats was in de herberg - in de omliggende gebouwen zou worden geijverd bij de desbetreffende woningbouwvereniging om voorrang bij toewijzing voor onze Naobers zodat we als groep 'gestippeld' om het project zouden komen te wonen.
Zo zouden we dan weliswaar niet op pantoffels maar dan toch wel op rollatorafstand in de gemeenschappelijke woonkamer en tuin deel blijven uitmaken van de woongroep.
Ja, wie kon daar tegen zijn? Op een nieuwe plek weer helemaal van voren af aan opnieuw beginnen dat wilde echt niemand meer.
In de kerstvakantie kregen we een mailtje waarin werd mede gedeeld dat de sociale huurwoningen NIET doorgingen. Ik had het gevoel dat ik een klap in mijn gezicht kreeg. Deels omdat het niet erg tactvol was opgesteld, deels omdat ik me gewoon niet had voor kunnen stellen dat er niet ten minste 'een paar' door zouden gaan. Dat was toch faliekant tegen ons allereerste basis principe. Wat ik verder ook jammer vond was dat we niet gelijk bij elkaar werden geroepen om onze gevoelens hierover te delen en te bespreken: 'Wat nu?' Dat had voor mijn gevoel echt veel gescheeld.
Ook al zou de uitkomst hetzelfde blijven, ik had behoefte aan erkenning en herkenning met zijn allen.
En toen ik de nieuwe tekeningen van het project zag sprong ik helemaal uit mijn vel. De Knarrenhof had de oude plannen weer van stal gehaald. Pijpela woningen, dat is goedkoper. En bijna alle woonkamers op het noordoosten en geen privé balkons aan de tuinkant. Trouwens: tuinkant! Van de tuin bleef niet veel over omdat daar schuurtjes en parkeerplaatsen in kwamen. Kortom ik was zwaar teleurgesteld.
En ja... ik realiseer me heus wel dat een haalbaar plan altijd nog meer waard is dan een luchtkasteel. Maar ik was gewoon zo gehecht aan ons luchtkasteel.
En ik was ook boos, al wist ik niet op wie.
Ik denk vooral op mezelf, omdat ik zo'n prachtig plan door mijn vingers had laten glippen, en in mijn naïviteit had willen blijven geloven in de goede afloop en omdat ik nu geen plan B had.
Maar naast boos was ik treurig omdat ik geen buren zou worden van een aantal leuke en lieve mensen, die ik hun koopwoning overigens echt niet misgunde; ik wens hen echt het allerbeste.
Maar ik baalde ook omdat ik afscheid moest nemen van het idee dat ik in zo'n alternatief, duurzaam, creatief en vooruitstrevend project zou gaan wonen. En dat ik mijn steentje zou hebben bijgedragen aan een mooi gebouw. Mijn wens daarvoor was dat mensen die er langs zouden lopen zouden denken: 'Daar wonen vast en zeker leuke mensen!'
Veel plezier in vroeger tijden.
Van al deze fijne mensen gaat er bijna niemand wonen.
Wij gaan ook niet bij de Naobers wonen. Dat is over en uit!
Bijna drie maanden verder, begin ik langzamerhand aan het idee te wennen.
Ja blijft over: 'Gestippeld' wonen... Dat staat nog te bezien... Daar is nog veel onzekerheid en luchtfietserij mee gemoeid. Welke woningen worden dat dan? Wil ik dat eigenlijk wel?
Hoe dan ook, er zijn ergere dingen, maar het was en is na bijna negen jaar echt even slikken.
Misschien moet ik maar weer eens op zoek naar een nieuw ideaal...
Net te laat!
Gisteren zag ik bij na het maken van mijn blogberichtje het aantal pageviews in de rechterkolom staan op 888874.
Normaal let ik daar niet zo op, maar nu bedacht ik dat ik maar 14 views af zat van 888888!
Wat een aantal!!!
Maar ook een mooi getal.
Ik besloot even te wachten tot het zover zou zijn. Ik rommelde nog wat op Facebook en maakte op het juiste moment het screenshot dat je hier links ziet.
Binnen 6 seconden was ik terug naar mijn blog om het mooie 6X8 getal te 'vangen'.
Net te laat!
Het voelt als lente....
Het voelt dit weekend misschien als lente, met die verwachte 15 graden,
maar de lente begint pas echt als de voorjaarsrondbrief van Binnenkant is verschenen.
Dit jaar op 20 maart. Officieel zou het de 21e maart moeten, maar dan zit ik voor
de gemeenteraadsverkiezingen op het stembureau en dan heb ik graag de handen vrij.
Dus dit jaar op 20 maart.
En onder andere deze mooie foto's staan er dit keer in...
Ook nieuwsgierig naar deze gratis kwartaal rondbrief vol leuke tips, weetjes
Ook nieuwsgierig naar deze gratis kwartaal rondbrief vol leuke tips, weetjes
en nieuwtjes op het gebied van opgeruimd / fijn wonen en lichter leven?
Klik hier en meld je aan!
Dat kost niets!
De verzendlijst is uitsluitend voor deze rondbrief.
Weer afmelden is ook eenvoudig.
Ik wens iedereen een heel fijn zacht weekend!
Een hangend tafeltje...
Hoe leuk, een hangend tafeltje gemaakt
van een schijf boomstam en wat touw...
Na een dag spelen is het een ravage binnen!
De opvoedvraag
Heel gezellig, zo'n bups jonge kinderen in huis,
maar speelgoed opruimen, ho maar.
Hoe spreek je ze hier op aan?
"Heel gezellig zo'n bups jonge kinderen in huis, maar na een dag spelen is het een ravage binnen. Hele kasten zijn soms overhoop gehaald, vloeren liggen vol water van het poppenbadje en je struikelt over de Lego." Als de moeder vraagt wie er mee helpt opruimen, rennen de buurtkinderen snel het huis uit. Hun ouders vinden dit geen probleem en vinden het soms zelfs grappig, zegt ze. "Eén buurvrouw bagatelliseerde: 'O, bij ons is het na het spelen ook een zooitje. Dat ruimen wij op als de kinderen in bad gaan of op bed liggen'. Ik ben het hier niet mee eens en vind: wie hier speelt, helpt ook mee opruimen." Hoe maak je dit kinderen en hun ouders duidelijk? Moeten er afspraken komen? Of moeten ouders zich niet zo druk maken en het zelf snel doen?
"Heb je het er ooit over gehad met je buren?", stelt Steffie Moonen direct als tegenvraag. Zij is orthopedagoog en eigenaar van Praktijk Fier! in Arnhem. "Als je hier met andere opvoeders over praat, kom je misschien wel samen tot ideeën." Volgens haar wordt vaak ingevuld hoe het bij een ander gaat of wat een ander vindt. "Het bespreken kan dan soms een feest van herkenning zijn, een opluchting. Soms worden er dan ook nog handige tips uitgewisseld."
Bakblikken op het aanrecht, bloem op de grond. De tweeling van huishoudcoach Els Jacobs neemt soms wel acht vrienden mee uit school om appeltaart te gaan bakken.
De regels zijn bij haar duidelijk: wie troep maakt, helpt mee opruimen. "Je bent baas in eigen huis. Jij bepaalt de regels en als jij zegt: samen opruimen, dan moet dat ook gebeuren. Lopen de kinderen weg dan zeg je de volgende keer: 'Dat doen wij niet hier'.
"Heb je het er ooit over gehad met je buren?", stelt Steffie Moonen direct als tegenvraag. Zij is orthopedagoog en eigenaar van Praktijk Fier! in Arnhem. "Als je hier met andere opvoeders over praat, kom je misschien wel samen tot ideeën." Volgens haar wordt vaak ingevuld hoe het bij een ander gaat of wat een ander vindt. "Het bespreken kan dan soms een feest van herkenning zijn, een opluchting. Soms worden er dan ook nog handige tips uitgewisseld."
De regels zijn bij haar duidelijk: wie troep maakt, helpt mee opruimen. "Je bent baas in eigen huis. Jij bepaalt de regels en als jij zegt: samen opruimen, dan moet dat ook gebeuren. Lopen de kinderen weg dan zeg je de volgende keer: 'Dat doen wij niet hier'.
Die afspraken kun je het beste voorafgaand aan het spelen maken, zegt Moonen. "Neem ze bij elkaar. Dan beseffen kinderen dat de boodschap belangrijk is en waar ze aan toe zijn." Het opruimen kan bij jonge kinderen leuker gemaakt worden, door er een wedstrijd van te maken. "Of geef ze specifieke opdrachten: jij doet de auto's in de bak, jij legt de poppen in de mand."
Huishoudcoach Els Jacobs legt uit waarom opruimen zo belangrijk is voor kinderen: "Ik coach veel volwassenen die dit niet geleerd hebben in hun jeugd, terwijl het gewoon hoort bij het gezinsleven. Het kan bovendien niet zo zijn dat de één als een slaaf alles maar opruimt en de rest van het gezin op de bank zit."
En die buurkinderen die niet willen opruimen en je stom vinden als het moet? Jacobs: "Ik hoor het ook hoor: 'Ja maar mijn moeder...' Nou, ik ben jou moeder niet, zeg ik dan. Het is alleen maar goed als kinderen leren dat het er in verschillende huishoudens anders aan toe gaat.''
Als het verder gezellig is, komen ze heus wel weer terug.
Het is alleen maar goed als kinderen leren dat het er in verschillende huishoudens anders aan toe gaat.
Huishoudcoach Els Jacobs legt uit waarom opruimen zo belangrijk is voor kinderen: "Ik coach veel volwassenen die dit niet geleerd hebben in hun jeugd, terwijl het gewoon hoort bij het gezinsleven. Het kan bovendien niet zo zijn dat de één als een slaaf alles maar opruimt en de rest van het gezin op de bank zit."
Volgens Moonen heeft opruimen meer effecten dan een opgeruimd huis. "Er komen normen en waarden bij kijken, het zorg dragen voor de eigen spullen en dus verantwoordelijkheid.
Er komen vaardigheden bij kijken als ergens aandacht aan besteden en bijvoorbeeld planning.
Je kunt met oudere kinderen afspreken: over een half uur moet de kamer weer netjes zijn."
Huishoudcoach Jacobs vult aan: "Ze leren zo ook organiseren. Plak bijvoorbeeld stickers op dozen, zodat ze weten wat waar ingaat, deel het huis op in zones ('dit is de speelhoek waar jullie speelgoed wel mag staan') en leg spullen op een vaste plek." Zij raadt ook aan om een onderscheid te maken in spullen die de kinderen zelf kunnen pakken en spullen waar ze om moeten vragen. "Zet puzzels bijvoorbeeld hoger in de kast, want zeker vierjarigen strooien graag met stukjes." Daarnaast kun je ook afspreken dat kinderen eerst iets opruimen voordat ze iets nieuws pakken, zegt zij.
Je kunt met oudere kinderen afspreken: over een half uur moet de kamer weer netjes zijn."
Huishoudcoach Jacobs vult aan: "Ze leren zo ook organiseren. Plak bijvoorbeeld stickers op dozen, zodat ze weten wat waar ingaat, deel het huis op in zones ('dit is de speelhoek waar jullie speelgoed wel mag staan') en leg spullen op een vaste plek." Zij raadt ook aan om een onderscheid te maken in spullen die de kinderen zelf kunnen pakken en spullen waar ze om moeten vragen. "Zet puzzels bijvoorbeeld hoger in de kast, want zeker vierjarigen strooien graag met stukjes." Daarnaast kun je ook afspreken dat kinderen eerst iets opruimen voordat ze iets nieuws pakken, zegt zij.
En die buurkinderen die niet willen opruimen en je stom vinden als het moet? Jacobs: "Ik hoor het ook hoor: 'Ja maar mijn moeder...' Nou, ik ben jou moeder niet, zeg ik dan. Het is alleen maar goed als kinderen leren dat het er in verschillende huishoudens anders aan toe gaat.''
Als het verder gezellig is, komen ze heus wel weer terug.
Voorschotje op de zomer...
Het is er helemaal nog geen weer voor,
maar toen ik deze stoeltjes tegen kwam
kreeg ik er in zin om met Wim op twee van deze exemplaren
lekker buiten in de tuin bij een vuurtje een biertje te drinken.
Maar waar vind je nog van deze stoeltjes?
Wie er nog een paar heeft mag ze bij mij inleveren...
Opruimen met vt-wonen
Het zal niemand onbekend zijn: stapels papier op tafel, rondslingerende sleutels, speelgoed waar je bijna je enkels over breekt of gewoon teveel prullaria in het interieur. Rommel, het lijkt wel alsof je er geen controle over krijgt. Tijd voor actie. Maar de grote vraag is: hoe ruim ik mijn huis simpel en snel op? We (vt-wonen) zetten 10 stappen voor je op een rij.
1. Stap voor stap
Begin met één ruimte, zo hou je de moed erin. Zorg dat je genoeg vuilniszakken bij de hand hebt.
2. Groeperen
Post en kranten meteen op de plek leggen waar ze straks gelezen worden en daarna door naar de oud papier-stapel. Of als het rekeningen zijn, in een postvakje bij een computer. Reclame die niemand wil lezen, gaan direct in de oud papier-bak.
3. Mee naar boven
Stel een regel in: wie de trap opgaat, neemt altijd iets mee wat er op ligt, van boek tot T-shirt. Geldt voor iedereen, ook kinderen die moe zijn van school.
4. Alles verzamelen
Maak een bak of doos waarin alle opladers van telefoons en tablets opgerold kunnen worden weggeborgen. Zet hem op een vaste plek, maar wel voor het grijpen. Kijk aan het eind van de dag ook even naar plaids en kussens, afstandsbedieningen, games, opladers, glazen en kopjes op tafel, tijdschriften en speelgoed. Alles wat nu in vijf minuten wordt weggewerkt, is morgenochtend geen ergernis.
5. Opgeruimde werkplek
Kijk elke dag kritisch naar je bureau. Hoe leeg is het? Wat ligt er zoal? Ligt daar soms stof op?
6. Niks op de grond
Wat voor post en boodschappen geldt, geldt ook voor kleren: meteen opruimen. Schoon gaat in de kast, gedragen kleren die nog wel een keer aan kunnen naar hun eigen rek, vintage paspop of kapstok buiten de kast. De rest gaat in de wasmand.
7. In de mand!
8. Op de planken
Neem accessoires en woondecoraties onder de loep. ‘Zie’ je ze nog of kijk je eroverheen? Door ze te rouleren, voorkom je dat ze onopgemerkt staan te verrommelen. Berg alles wat voor nu even uit de gratie op in een speciale kast. Ook planken, bijvoorbeeld boven de bank, zijn hiervoor een wondermiddel en perfect geschikt om de hoogte van een ruimte te benutten als bergplek. Of maak ze rond je deuren voor boeken en/of mooie opbergdozen, staat nog leuk ook.
9. Anti-rommel keuken
Pak boodschappen direct uit en zet ze op hun bestemming. Een zak broodjes die rondslingert op het aanrecht werkt als een magneet. Voor je het weet liggen er opeens een afhaalmenu, telefoon en sleutels naast.
10. Multifunctioneel
10. Multifunctioneel
Al weer 29 jaar geleden...
Wat waren we blij met je, lieve Elsje!
Dit fotootje stond op het geboortekaartje.
De eerste weken in het ziekenhuis,
maar toen mocht je gelukkig mee naar huis
naar je eigen wiegje en je grote zus.
We waren zo blij!
Abonneren op:
Posts (Atom)