Gedoe met wordpress...




Sinds een paar maanden heeft Binnenkant een nieuwe website.
Dat is een wordpress website, wat betekent dat je aanhaakt aan het wordpress 'systeem'.
Handig omdat slimme koppen al eerder allerlei toepassingen 
hebben uitgevonden die je nu gewoon kunt overnemen. 
Maar lastig omdat je steeds updates moet uitvoeren, die  
naar ik nu begrijp, soms de oorzaak van gedoe.

Zo kreeg ik laatst een mailtje van iemand die mij meldde 
dat bij het inschrijven voor mijn rondbrief een 'error'  verscheen.
Wij hebben dat bekeken en inderdaad die kregen wij ook.
In de contactformulieren bleek - na een update - een 'configuratiefout' te zitten.
Wim ontdekte dat hij een 'onderwerp' aan het formulier kon toevoegen, 
zoals: 'aanmelding rondbrief' en toen liep alles weer gesmeerd.

De afgelopen dagen kreeg ik aanmeldingen waarbij nog een rare fout zat:
Als mensen een contactformulier invulden met hun naam en hun e-mailadres, 
werd van hun e-mail adres automatisch mijn e-mail adres gemaakt. 
Dus ik zag wel een naam, maar niet het bijbehorende e-mail adres.
Dat is schrikken, want ik ben beducht voor allerlei enge, onaardige virussen.

Wim ging - mopperend - op een forum kijken of die fout vaker werd gemeld, 
en inderdaad nog een paar mensen hadden hetzelfde probleem, gelukkig geen virus dus.
(Wim: 'Dat krijg je bij Wordpress, bij je vorige website (die hij had gemaakt) had je dat nooit.) 
Nog steeds mopperend kon Wim er via een omweg toch voor zorgen 
dat het e-mailadres van de aanmelder verschijnt bij de melding.

Helaas is er nu een Nicole die ik niet kan thuisbrengen.
Ze heeft zich aangemeld, maar ik kan haar geen rondbrief sturen.
Dus Nicole, als je dit leest: meld je even opnieuw aan op www.burobinnenkant.nl

Enne.... ook voor alle andere geïnteresseerden: Het is de moeite waard, 
want de komende rondbrief is mijn 10-jaar-jubileum-editie vol tips en verrassingen.

PS De seizoensrondbrief van Binnenkant is gratis en verschijnt hooguit vier keer per jaar.
U ontvangt gegarandeerd geen reclame, geen spam en afmelden is eenvoudig.



Geestig!



Welke man gaat hier op zijn gemak plassen?



De voorraadkast opruimen!





Een overvolle voorraadkast of een kelderkast.
Altijd als ik zo'n foto of situatie tegenkom jeuken mijn handen.
Vooral als het niet mijn eigen voorraadkast is moet ik er eerlijk bij zeggen.
Maar ik heb meestal ook niet erg veel voorraad.

Dat maakt het vaak ook moeilijk : te veel voorraad hebben.
Maar ook een onoverzichtelijke voorraadkast helpt niet echt.

Bij al deze plaatjes geldt dat het handiger zou zijn 
om ondiepere planken te hebben, waardoor je niet veel achter elkaar kunt zetten. 
Maar ook verticaal, dus in de hoogte kleinere ruimtes zijn handig, 
omdat je dan ook minder vaak dingen op elkaar kunt zetten.

Planken met een te hoge tussenruimte zorgen voor 'loze' ruimte.
Iets waar een opruimcoach altijd erg alert op is, want zonde.

Maar te vol gepakte planken zijn absoluut niet handig in gebruik.
Ook al is het zo dat alle ruimte heel efficiënt vol is gezet, 
is vaak helemaal niet duidelijk wat er achter de eerste rij staat. 
Waarschijnlijk zijn veel blikken en pakken over de datum gegaan. 
Dat hoeft trouwens helemaal niet zo erg te zijn, maar fris is anders.
En het is eigenlijk zonde van het geld om aangekochte spullen 
niet of veel te laat (want de smaak kan teruglopen) te gebruiken.

Wat ik dan ook adviseer:
Houd de hoeveelheid voorraad in de gaten. 
Maak eerst huidige voorraad lekker op. 
Scheelt ook in de portemonnee in de dure decembermaand.

En kijk of je een aantal planken bij kunt plaatsen. 
Soms is dat erg simpel, gewoon met extra haken aan de staalstrips. 
Plaats meer planken, dichter op elkaar, precies zo hoog,  
dat je een gebruikelijke maat blik of pak er tussen kwijt kunt. 
Zet dezelfde dingen achter elkaar, zodat je weet wat er achter staat.
En neem hooguit een plank voor echt hogere dingen zoals als flessen.

Als je dan toch de kast anders gaat indelen, 
moet je gelijk alles uit de kast halen, kun je het hele boeltje sorteren, 
kleine spulletjes in een mandje doen en opmaken wat op moet. Zo leuk!!!

PS Voor de liefhebber: gelijk alles schoonmaken 
en vrolijk en fris kastpapier op de planken leggen.
Dan maakt het helemaal niet uit dat het de hele dag regent,
want dan voel je je 's avonds super voldaan!
Veel plezier!


Intrigerend ontwerp



Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar hier kan ik best lang naar kijken!



Het leven kan raar lopen...



Vorig jaar op 14 november viel ik van de trap en brak mijn enkel. Het was op zaterdag. In de wachtkamer in het ziekenhuis zagen we op de televisie het nieuws over de aanslagen in Parijs. Verschrikkelijk.

Die maandag zouden we twee weken naar Vlieland, wat in het water viel door die val. Het herstel van die enkelbreuk duurde lang. Nadat het gips er de dag voor Kerst af mocht liep ik nog tijden mank en had fysiotherapie tot in april. De enkel bleef dik en pijnlijk. Het idee dat ik nooit meer zou kunnen rennen begon post te vatten. Pas in de zomer merkte ik dat ik echt beduidend minder last kreeg en sinds een maand of twee loop ik weer aardig goed. De enkel wordt bij overbelasting nog wat dik, maar echt pijnlijk is het niet meer. 

Door die maanden met mijn been omhoog zitten was ik ook zwaarder geworden. Wim heeft mij uitgedaagd om dit jaar 12 kilo af te vallen. Dat is tot afgelopen maand voorspoedig gegaan. Ik ben 9 kilo afgevallen en ben daar reuze blij mee. Met die laatste 3 kilo heb ik nu de grootste moeite. Ik moet alle zeilen bijzetten alleen al om stabiel te blijven. De twee vasten (500 calorieën) dagen kan ik op het moment echt niet meer opbrengen. De speculaastrommel wenkt me steeds. 

Het is hoog tijd voor nieuwe maatregelen. Vanochtend besprak ik het met Wim. Ik vertelde dat ik laatst de trein wilde halen en zo snel liep dat je het bijna rennen kon noemen. Misschien zou ik dat eens weer moeten gaan oppakken? De hometrainer is weer naar zijn eigenaar en met af en toe wat baantjes zwemmen kom ik er dus echt niet. 

Wat te doen? Om mezelf een nieuwe impuls te geven bedacht ik dat het misschien leuk zou zijn om een vergelijkend onderzoek te gaan doen naar de sportscholen hier in de buurt. Dan leg ik me nog niet vast, maar kan her en der eens sfeer proeven en wat proeflesjes doen. Daarmee maak ik het wat spannender en dat werkt voor mij stimulerend. 
Hoop ik. Want eerlijk gezegd had ik nooit gedacht dat ik de woorden 'ik' en 'sportschool' in een zin zou gebruiken. Zo zie ja maar: 'Het leven kan raar lopen!' 

Het is misschien ook wel een goede therapie voor mij om me op iets anders te concentreren dan het grote wereldnieuws wat me zo onderuit haalt. Ik heb de hele week luchtige blogjes geplaatst, maar zit nog steeds elke dag na de verkiezingen in Amerika met een gevoel van verbijstering op de bank via de krant en de televisie te kijken naar wat er allemaal gebeurt in de wereld. 

Ik moest me maar eens op iets anders gaan richten. Beter voor mezelf zorgen, gezond eten, sporten en me laten inspireren door fijne dingen. Morgenavond gaan we naar de film 'Down to earth' waar ik heel veel geweldigs over gehoord heb. Hoop dat dat me goed doet.
Ik wens iedereen een hele mooie week toe met fijne ontmoetingen en veel lieve woorden! 


Dan weet je wel hoe laat het is... ongeveer




Het principe van de zonnewijzer is heel leuk toe te passen op 
elke verkeersbord-paal of elke lantarenpaal in de straat 
 die - dat is een voorwaarde - wel in de zon moet staan. 

Dat vind ik nou een leuk - en lekker goedkoop - ideetje.



Binnenkant is bijna 10 jaar!




Ik ontdekte laatst dat ik bijna een te vieren mijlpaal bereikt heb. Binnenkant bestaat op 1 januari 2017 TIEN jaar! Dat is toch echt een jubileum, of niet? In de winter rondbrief die op 21 december verschijnt, wil ik daar uitgebreid aandacht aan gaan besteden. Maar hoe? Iemand nog een idee?

Een gezellige terugkom koffieochtend met al mijn cursisten? Alhoewel, dat zijn er honderden...
Een leuke cursus voor gevorderden opzetten?
Een workshop aanbieden met mijn gouden tips om fijn te wonen?
Een opruim-lezing voor rommelkonten?
Of dat iemand mij interviewt? Misschien dominee Gremdaat, of Hanneke Groenteman?
Een leuke win-actie?  Of een voordeel kortingaanbieding?

Een cadeau-actie waarbij mensen dierbare vrienden of familie een koffertje met cheques voor een fijn-wonen-advies, of een Binnenkant workshop aan huis, of mijn online opruimcursus, of een opruim-hulp-actie-feestje van mij aanbieden, waaruit zij dan mogen kiezen die ze op hun beurt weer mogen doorgeven?

Of draaf ik nu weer door?
Wat zouden jullie, bloglezers, een leuke jubileum feest actie vinden?

ik hoor het graag, 
Jacquelien



Leuke uitdagingen voor een ontwerper: een krukje!



        kruk met zitting van tennisballen                           of van losse delen


knopen                                            gevlochten touw

bedrukt met schilderijen 

 wollen bollen                                 sloophout

               gebaseerd op de kroonkurk                            of de melkemmer

gestapeld                           geschakeld

duo krukjes gekoppeld

 bankjes met een krukjes-achtige vormgeving  


Ik vind ze allemaal leuk, maar een is toch veruit mijn favoriet.
Weet iemand welke?



Wat zullen zij gemist worden!





Ik houd mijn hart vast!



Eerst alle half-af-projecten afmaken!





Jaaahhh breien.
Nu het zo koud en nat is geworden wilde ik weer lekker wat breien.
Het liefst rende ik nu naar de winkel voor een stel heerlijke knotten nieuwe wol.
Maarre... ik moet eerst van mijzelf dingen afmaken.
Zo lag er een half lappendekentje in een mandje in de hoek van de kamer.
Dus dat ben ik sinds dit weekend braaf aan het afbreien.
En als ik dan eenmaal bezig ben vind ik het eigenlijk ook wel lekker.
Het zijn restjes en het is altijd leuk om te kijken wat daar nog van te maken valt.

Maar ik heb mezelf beloofd dat ik zodra dit af is 
ik naar de winkel mag voor wol voor een vestje voor mijzelf.
Roze of zo, of lichtgrijs, of donkerpaars....



Het leven is niet altijd een feest!


Dit weekend deelde mijn dochter op Facebook - uit De Morgen - dit artikel :

'Het leven is niet altijd een feest.
Wie dat durft toegeven, heeft een stapje voor.'


Psychiater Dirk De Wachter in een pleidooi voor malcontentement, gewoonheid en verbinding.
Het grootste probleem zit volgens de systeemtherapeut dan ook in onze focus op geluk.
'De jacht op geluk is een existentiële vergissing', zegt hij. 'Met geluk als doel in het leven te stellen, begint de miserie juist. Mensen willen vandaag niet alleen non-stop gelukkig zijn, ze willen ook dat die ervaring steeds dieper en intenser wordt.' Die constante jacht op geluk, zorgt er volgens De Wachter paradoxaal genoeg net voor dat het geluk buiten beeld valt. 'Wie zich richt op kicks en genot, verliest zijn zin in het leven. De ervaring van geluk, zit hem net in het ervaren van kleine dingen. In het content zijn met de 'gewonigheid' van het leven. Probeer ook die echter niet uit te vergroten, waarschuwt hij, want dan maak je het opnieuw kapot.'

'Of we dan ook als-tu-blieft opnieuw een klein beetje ongelukkig kunnen zijn', vraagt hij. Want alleen mensen die beseffen dat het leven niet altijd een feest is, die imperfecties kunnen omarmen en ook dat met andere kunnen delen, maken misschien wel eens een kans gelukkig te zijn.
'Elke mens heeft een donker kantje en aan ieder van ons is een hoekje af. Dat is niet slecht, integendeel, het is mooi.'

Waarom die van imperfectie houdende mensen precies een stapje voor hebben? Dat heeft dan weer met de échte zin in het leven te maken, zo zegt hij. En die zin ligt dus niet in het nastreven van geluk op zich, maar wel in de verbinding die de mens met anderen kan aangaan.

In die opvatting staat de psychiater overigens niet alleen. Ook sociologe en auteur van New York Times bestseller 'De kracht van kwetsbaarheid' Brené Brown, haalde in 2011 het belang van menselijke verbinding al aan. 'De capaciteit om met elkaar verbonden te zijn, is waarom we hier zijn: menselijk contact is het enige dat het leven zin geeft en bijgevolg ook het enige waar we geluk uit halen.' 

Van harte beveel ik deze Ted Talk van Brene Brown aan!

Waarom deel ik dit bericht?
Soms krijg ik reacties op mijn blog:
Het lijkt alsof jij altijd blij bent met die vrolijke berichtjes die je deelt.
Jij blogt alsmaar - oppervlakkig - over (dure) spullen en (luxe) dingen,
alsof het daarom draait in het leven, alsof je daar gelukkig van wordt.

Die reacties kan ik me best voorstellen. Ik doe ook vaak blij en opgewekt. 
Maar niet om te laten zien hoe opgeklopt vrolijk en gezellig ik zelf ben, 
maar om alle mensen die het lezen iets positiefs mee te geven. 
Een lach, een ideetje, een tip waar je wat mee kunt doen of die je kunt laten. 

En als het eens niet zo goed gaat blog ik daar ook wel eens over,
maar sommige dingen die heel verdrietig of pijnlijk zijn deel ik niet.
Soms omdat er anderen bij worden betrokken die daar niet op zitten te wachten, 
soms omdat ik zorgen of verdriet eerst wil beleven, verwerken voor ik het deel.

En, ja, het lijkt inderdaad soms of ik het alleen over materie heb. 
Maar ik deel ook oplossingen die niet duur, maar juist heel simpel te doen zijn. 
En het gaat me niet over luxe en status, maar een woonomgeving waar je je fijn voelt,

Om 'gewone' dingen, om kleine eenvoudige dingen, om 'eigen' dingen.
Omdat ik zelf de ervaring heb dat thuis aandacht en creativiteit 
helpt om te genieten alle de 'gewonigheid' van het leven. 

En bij dat gewone leven horen gezellige etentjes en koffie drinken met een vriendin, 
maar ook ruzie maken, verdrietig zijn of ziek op de bank liggen.
- Wel fijn als het dan een mooie bank is waar je lekker op ligt 
met een vrolijk eigen gebreid kussen onder een gezellig dekentje. -

Ik wens iedereen een hele fijne dag!  



Ouwe meuk, maar dan leuk!



Ik houd veel van mooie lichte ruimtes, heldere ontwerpen en een opgeruimde sfeer.
Maar als dat dan bereikt is mag ik dat graag 'opleuken' met ouwe rommel.
Spulletjes die niet nieuw, glad of strak zijn. 
Niet met zorg uitgezocht en aangeschaft.
Maar op de kop getikt, gekregen, geërfd, gevonden of zelf geknutseld.  
Misschien juist oud en beschadigd maar wel gekoesterd of met een 'verhaal'.
Raar?