Toonkunst brengt Zutphen in Kerststemming
Gezelliger wordt het niet...
Ons gasverbruik is zeven keer zo hoog!!!
Genieten van alle schoonheid in en om ons
Embrace; een meubel dat je omarmt
Ricky Kloosterman startte voor haar afstudeerproject aan de Design Academy in Eindhoven een onderzoek naar de behoeften van ouders met een te vroeg geboren kindje.
Het verlangen om je kindje te mogen aaien en kussen, vermoeidheid van stress en alle slapeloze nachten, pijn van de bevalling, verdriet en ook angst om naar huis te gaan zonder het baby’tje dat in het ziekenhuis in de couveuse ligt en hópelijk snel en gezond mee naar huis kan… Ricky heeft alle verhalen van de ouders aangehoord en is aan de slag gegaan met als uitgangspunten: een comfortabel, rustig en privé plekje op de neonatologie afdeling waar moeder en kind samen kunnen zijn.
In het onderzoek van Ricky kwam naar voren dat huid-op-huid contact met de ouders / familie super belangrijk is, omdat dit het kindje rust geeft. De hartslag van het baby’tje wordt rustiger, de lichaamstemperatuur van ouder en kind worden onderling afgestemd en ouders en de baby maken oxytocine aan, ook wel het ‘knuffelhormoon’ genoemd. Dit stofje zorgt voor een goede hechting tussen ouders en kind.Een toekomst waar mensen wél in willen wonen
Als dat alles is...
Een tissue doos, maar dan leuk!
Even diep ademhalen bij een open raam
Dat was dus mijn laatste rondbrief...
Ik heb sinds 2009 vier keer per jaar een kwartaalrondbrief gemaakt en gemaild naar een steeds grotere groep lezers. Superleuk om te doen. Het waren 56 rondbrieven in 14 jaar, die ik met veel plezier heb bedacht en gemaakt. De foto's in dit blogje komen uit mijn laatste herfstrondbrief, zo gezellig!
Tegelijk was het natuurlijk fijn als voormalige opdrachtgevers of (oud) cursisten weer iets van mij in hun mailbox kregen en er soms daardoor aan dachten om mij weer eens te vragen voor een verbouwing, een nieuwe kleur op de muur of om te komen helpen met het orde scheppen in hun administratie of om hun kasten of hun zolder te komen opruimen. Dus ook op het gebied van werk was deze rondbrief niet verkeerd.
Pas merkte ik dat Internet Explorer, de methode waarmee ik deze rondbrief maak en verstuur niet meer werkte. Toen ik dat doorkreeg moest ik even slikken maar ik nam eigenlijk heel snel de beslissing om er dan ook maar mee te stoppen. Iets wat ik eerder niet echt had overwogen; De rondbrief hoorde gewoon - heel vanzelfsprekend - een beetje bij mijn leven.
De technische oplossingen die Wim aandroeg om alsnog iets te maken wat er ongeveer hetzelfde uit zou zien leken me omslachtig en ik raakte verveeld en moe bij gedachte om iets nieuws aan te moeten leren waarbij ik me gelijk zo'n digitale kneus voel.
Misschien is het ook wel genoeg geweest. Veel mensen worden tegenwoordig al vaak overstelpt met nieuwsbrieven en reclame. Bovendien heb ik natuurlijk ook al sinds 2013 dit dagelijkse blog, dus wie mij en mijn ideetjes wil volgen kan daar ook op terecht.
Mochten er mensen zijn die geen genoeg kunnen krijgen van mijn rondbrieven, ze zijn allemaal aan te klikken en terug te lezen op mijn website. Misschien zijn ze soms iets gedateerd, maar meestal nog vol met tips en ideetjes die nu nog steeds goed toe te passen zijn. Dus waarom niet lekker daar even rondstruinen?
Ik ben nog aan het studeren op een manier om mijn blog te volgen en als lezer elk nieuw blogje per mail te kunnen ontvangen. Die mogelijkheid was er eerder wel: je kon je als lezer van mijn blogberichten daar zelf voor aanmelden en trouwens ook weer afmelden, maar dat heeft Blogger geblokt.
Ik kan nu zelf wel iemand per mail uitnodigen om op de maillijst te komen, maar ik weet nog niet hoeveel mensen er op zo'n lijst mogen van Blogger. Dat wil ik nog uitzoeken, zodat ik de 1694 lezers van mijn rondbrief dit zou kunnen aanbieden. Maar als daar een maximum aan zit wil ik dat eerst weten voor ik het aanbied....
Ik voel me een beetje melancholisch over de rondbrief die ik nu niet meer hoef te maken. Ik zal nog wel een mail maken en dit aan alle lezers laten weten, maar dit was het dan.
Het geeft ook niet. Ik ben zo langzamerhand mijn werk ook wat aan het afbouwen. Ik ben natuurlijk ziek geweest en heb moeten revalideren waardoor mijn werk wat meer op de achtergrond kwam te liggen. De Coronatijd heeft ook niet geholpen. Maar ik merk ook dat ik volgende zomer 65 hoop te worden, en tegen mijn pensioen aan het lopen ben en wat meer tijd neem voor andere dingen dan werk. Hoe leuk ik mijn werk ook altijd gevonden heb. En nog steeds vind, want helemaal stoppen is echt niet aan de orde, maar soms even op een lager pitje.
Dus het blijkt ineens dat ik afgelopen september mijn laatste rondbrief al gemaakt heb. En toen wist ik niet dat het mijn laatste zou zijn...




















