36,8


Gisteren was ik ineens ziek, of meer ziekig.
Een gevoelige buik, gammel en verhoging.
Niet dat ik me nou erg koortsig voelde, 
maar het zweet brak me steeds uit,
en ik wilde alleen maar stil liggen.
37.9 het is niet spectaculair,
maar dan voel ik me niet fit.

Dan doet een lieve glimlach van Wim me zo goed:
'Lekker slapen, en morgen ben je weer beter!'

En?
Vanmorgen was het 36,8
en ik had zin in mijn yoghurt!
Zo zie je maar....


Dankjewel

 

Dit bericht is eerder geplaatst op dit blog op 14 maart 2019 
een paar maanden voor onze verhuizing.


Tja, er is al veel gezegd over de opruimboeken van Marie Kondo en haar serie op Netflix. 
En wat vind ik er nu zelf van?

Ten eerste: ik vind het heel fijn dat veel mensen haar ideeën aanstekelijk vinden en blij zijn met hun opgeruimde kleding en alle kunstig opgevouwen items die mooi overzichtelijk in de kast liggen.
Daarbij denk ik dat bijna iedereen teveel spullen heeft. Van die spullen hebben we meer last dan plezier en ik vind het heel goed dat Marie, iets heeft losgemaakt bij veel mensen waarbij het hebben van minder spullen juist een verworvenheid is in plaats van iets om op neer te kijken. Als men dan ook nog minder spullen koopt en aan het consuminderen slaat dan vangen we meerdere vliegen in een klap.
Ook vind ik het bedanken van spullen als je ze weg doet een mooie manier om respectvol afscheid te nemen. Het zit ook al in de taal: Afdanken: weg doen en tegelijk dank zeggen. 


Wat ik ook mooi vind in de Netflix serie is dat je soms ziet dat een koppel de weg naar elkaar toe weer kan vinden via het opruimen. En dat het lukt om samen opnieuw het leven vorm te geven in bijvoorbeeld een nieuwe leeftijdsfase. En dan weer opnieuw kiezen voor wat je samen wel wilt kunnen doen of laten.


Maar er zijn ook dingen die ik minder goed vind: Opruimen per soort spullen vind ik heel slim en handig, zoals bijvoorbeeld de kleding of de boeken.
Maar Marie onderscheidt maar vijf categorieën, die soms heel groot zijn. Zo vallen de keuken en de garage in een categorie. Dat is voor veel mensen al helemaal niet te overzien. En ze kunnen er compleet van in paniek raken.
In de opruimcursus die ik heb geschreven begin ik met les 1 met het opruimen van de koelkast en de vriezer. In les 2 komen de levensmiddelen aan bod en in les 3 de toiletartikelen. Dat is om te beginnen al lastig genoeg. Ook al zijn in dit geval de uiterste houdbaarheidsdata een handvat om mee te werken. En een half leeg potje sambal uit 2002 is best makkelijk weg te doen. Maar de spullen met emotionele waarde komen bij mij pas veel later aan bod. Als we al een heleboel eerste beslisrondes zonder al teveel twijfel hebben gehad en al wat meer geoefend zijn in het loslaten van spullen.

Dat is het volgende kritiekpunt: ik vind het fijn als mensen aandacht besteden aan het zinvol her bestemmen van de dingen die ze weg doen. Ik begreep dat in Australië waar de Netflix serie van Marie ook wordt bekeken, de kringloopwinkels zodanig worden bedolven onder de massaal afgestane kledingstukken die geen 'joy meer sparken' dat ze de stroom absoluut niet meer kunnen verwerken. 

Zelf ben ik ook aan het opruimen maar ik besteed tijd en de aandacht om alles op een goede plek te krijgen als we het hier in huis niet meer willen huisvesten. En anders toch nog een manier te vinden om het zo duurzaam mogelijk te recyclen. Het zomaar in de kliko gooien vind ik in deze tijd niet meer kunnen. En daarbij, zo kan ik het tempo ook emotioneel nog bijhouden. Er is een gestage stroom van spullen die het huis verlaten, ik doe het stap voor stap en wen daarbij rustig ook aan een legere zolder en kelder. 

Bovendien vind ik het vooral belangrijk om van te voren te bedenken wat je met de vrijgekomen kamer of kast zou willen doen. Welke wens heb je voor die ruimte? Het bereiken van een lege kamer door alles weg te doen is op zich niet een na te streven doel, behalve als je wilt gaan verhuizen. Een doel kan wel zijn om een kamer vrij te maken voor iets wat je graag zou willen doen, een ruimte om te schrijven of te pottenbakken, of een rustige slaapkamer of een lege ruimte om te mediteren. Maar niet zomaar een ontruimde lege kamer...
En als laatste: ik vind het fijn om creatief om te gaan met die spullen die een emotionele lading in zich dragen. En daar wil ik ook tijd en aandacht aan besteden. Dat gaat van het maken van een lappendeken van kinderkleren die niet meer passen tot het maken van fotoboeken van dozen vol foto's waarin betekenisvolle foto's en onbelangrijke foto's door elkaar in liggen. En het inrichten van een kleine 'herdenk'vitrine met de spulletjes van opa tot het 'gewoon' in gebruik nemen van de schoenpoetsdoos van een tante. Of het inlijsten van een heel lief klein briefje van een dierbare of het inwisselen van gouden sieraden van je moeder en met het geld iets kopen wat zij mooi zou hebben gevonden voor jou. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

En dat is veel waardevoller dan het domweg weg doen van iets dat je niet veel meer doet. Ook al zeg je dan nog eerst even dankjewel.


Eigenaardig



Een toilet kan een heel bijzondere deur hebben, zoals deze twee.


Of op een heel unieke plek zitten! 

Of het wc papier hangt op een bijzondere plek.  


Keuzes, keuzes...



Leuk, deze gedeeltelijk grijsgroene wanden.
De witte strook erboven maakt het wel knusser.
En de ingelijste prenten komen er heel mooi op uit,
evenals het frisse groen van de kamerplanten.

In dit geval zou ik de plint ook groen mee geverfd hebben
zodat je niet juist precies ziet / voelt waar de vloer ophoudt.

Maar omdat er een witte radiator tegen het groen staat,
zou je ook pas kunnen beginnen met de groene strook 
net boven de radiator, zodat die wegvalt tegen het wit
Of de radiator zou groen mee gespoten moeten zijn.

Het valt niet mee he, beetje verven? 

Sommige dingen zijn glad verkeerd!


Het kabinet is gevallen. Ik ben er op zich blij om, het is hoog tijd voor een groener en socialer beleid. Al blijven belangrijke zaken die eigenlijk geen uitstel kunnen velen nu weer nodeloos liggen.

Ik houd mijn hart vast voor de uitslag van de nieuwe verkiezingen. Hopelijk raken we niet van de regen in de drup.

Op dit soort momenten mis ik Vlasje, zij had altijd een mening over dit soort gebeurtenissen die hout sneed.

Pas zag ik dit filmpje met Mohammed Ali, waarin ook zo duidelijk is dat dingen echt glad verkeerd zijn. En die gelukkig nu ook al wel ten goede veranderd zijn. Maar er is nog zoveel te doen!  filmpje


Bijna een foto

 


Lars van Wieren
'Kitchen window'
2022

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Een akelig precies werk.
Zo levensecht, bijna een foto.
Een hoekje van de keuken;
de zon schijnt door de luxaflex.
Niet perse een opgeruimde keuken,
meer een keuken zoals je die
op elk moment overal kunt tegenkomen.
Met de broodtrommel, het koffiezetapparaat,
de melkstomer, een schaaltje met uien of appels.
Er staat een appeltaartje klaar uit de winkel,
met op de doos een nieuw doosje bakpapier.
Op het hoekje van het aanrecht een kruik,
met een dop er naast en een pannendeksel.
Een krant ligt op de broodtrommel,
drie plantjes staan in de vensterbank.
Naast de gootsteen een bakje met
sponsjes, zeep en afwasmiddel. Denk ik.
Naast de bovenkastjes richting het raam
een open hoekkastje, met prullen.
Stomme kastjes vind ik dat altijd.
Bedoeld voor leuke dingen ter decoratie,
maar meestal komt er van alles in terecht
dat eigenlijk helemaal niet leuk is om te zien.
Ik denk dat de krant er ligt vanwege een recept
of vanwege een nog niet opgeloste sudoku.
En het taartje is voor de visite straks.
Als ze in de tuin gaan zitten,
want het is mooi weer.


Nieuwtjes van Ikea!

  

Vanmorgen zag ik een mail van Ikea.
Ik viel gelijk voor deze foto,
niet vanwege de vaas die ze aanbieden, 
maar vanwege het geel geverfde muurtje erachter.

Ook de gele vlakken achter de kastjes maakt het echt zonnig!

Opbergbakjes, altijd fijn van Ikea.

Leuke kussenhoesjes, maar vooral ook vanwege
de leuke zitplek in het raamkozijn.

En dan schuifdeuren. 
Hoeft niet gecombineerd bij de kasten 
waar we ze bijna allemaal wel van kennen.
Kan ook los in de ruimte bijvoorbeeld om
een inloopkast of een werkplek mee te maken  
of om bergruimte op zolder mee af te schermen.
Misschien wel even een gepuzzel qua maat, 
maar wel een betaalbare oplossing voor velen.
Ruimte maken in de ruimte noemt Ikea dat. 

Geheim




Hier gaat mijn fantasie gelijk mee aan de haal.
Hoe leuk om zo'n geheime deur te hebben.
Waar kom je terecht als je daar door gaat??? 


'De tijd doet wat hij het beste kan. Hij verstrijkt'

 

Ik las een mooie zin in het tweede deel
van de serie van drie van Carmen Korn:
'De tijd doet wat hij het beste kan. Hij verstrijkt.'

En toen zag ik deze foto uit hun jonge jaren
van Sir Ian McKellen en Dame Judi Dench.
Het trof me hoe jong ze er uit zagen.

Ze zien er nog steeds prachtig uit.
Maar toch is het soms mooi om terug te kijken,
en de jaren te zien verstrijken op de gezichten.








We zijn over de helft!


2 juli

dit is het midden van het jaar
hierlangs dubbelvouwen
dan komen de twee kouwe
eindjes op elkaar


Leo Vroman



Net niet verlegen genoeg!

 

Tja en als ik dan nog even verder kijk zie
ik in oktober 2018 ook nog dit bericht:

Dat wil ik graag ook nog even delen, 
want ik ben er natuurlijk stiekem zo trots op!


Teunie van haar blog: 'Eenvoudig Leven' schreef zo'n prachtig stukje over Binnenkant. 

Ik werd er verlegen van. Maar net niet verlegen genoeg om het hieronder niet eventjes te kopiëren. 

Kijk, dan hoor je het eens van een ander...


BINNENKANT
En dan ga ik ook met alle plezier allerlei leuks vertellen over BINNENKANT.

Jacquelien van Binnenkant is interieurarchitect. Een heel bijzondere. Ik kan het weten, want ik heb al eens van haar diensten gebruik gemaakt ;-).
Waarom is Jacquelien en bijzondere interieurarchitect? Ik vind haar bijzonder, omdat ze niet zonder meer een compleet nieuw interieur adviseert, maar juist gebruik maakt van het bestaande. Je goede en geliefde spullen hoeven niet naar de stort. Ze worden in je nieuwe interieur gewoon (her)gebruikt! Dat kan door spullen op een andere manier neer te zetten, op een andere manier te gebruiken, of door ze een beetje te veranderen door bijvoorbeeld een ander kleurtje. Het mooie hiervan is, dat goede materialen niet onnodig op de stort terecht komen én dat een interieurverandering niet onnodig veel geld hoeft te kosten.

De specialiteit van Jacquelien is toch wel: gebruiksgemak realiseren! Je kunt nóg zo´n prachtig interieur hebben, maar als het niet praktisch is, er niet genoeg opbergruimte is, het niet gemakkelijk te onderhouden is, dan heb je er in feite niet veel aan. Je wilt immers niet in een showroom wonen, maar in een fijn (t)huis!

Hoe gaat zo´n gesprek in z´n werk? Jacquelien komt bij je thuis om kennis te maken en naar je wensen te luisteren. In zo´n persoonlijk gesprek bij jou thuis kan Jacquelien sfeer proeven en aanvoelen wat voor soort woon-type je bent. Aan de hand van het gesprek maakt Jacquelien dan een een voorstel, compleet met plan van aanpak. Het hele verhaal nalezen kan hieronder, je kunt het ook hier vinden: review interieuradvies van Teunie

Voor veel mensen klinkt het als overdreven of als kostbaar als ze horen, dat je een binnenhuisarchitect in de arm neemt om je huiskamer te laten inrichten. Maar daar ben ik het beslist mee oneens. Ik ben gewoon geen natuurtalent als het om dingen als inrichting gaat. Dat laat ik met alle plezier aan iemand over, die daarvoor gestudeerd heeft. En duur vind ik het al helemaal niet. Jacquelien hanteert een heel schappelijk uurtarief en heeft zo´n projectje als bij ons in een paar uurtjes bekeken. Het scheelt me vast een zeker één of meerdere miskopen, dus ik heb dat geld er heel snel uit. Jacquelien kwam de situatie persoonlijk in ogenschouw nemen. Ze vindt het heel belangrijk om haar cliënten te leren kennen, hun wensen aan te horen en vooral: de sfeer te proeven. Daarmee schept ze voor zichzelf een vertrekpunt waar vandaan ze haar plannen maakt en haar adviezen geeft.

In een uurtje of drie (ik weet het niet eens precies meer, het voelde eigenlijk gewoon als ´gezellig´) stelde Jacquelien een plan op. Een plan voor de raambekleding, het raamkozijn, de vloer, de muren, de eethoek, de zithoek, ALLES! Alles werd netjes uitgewerkt in een soort stappenplan. Er waren dingen bij, waarmee ik direct aan de slag kon. Andere dingen zijn voor later. Er staat geen druk op de ketel. Het was sowieso een heel ontspannen gebeuren.

Een groot verschil met wanneer je interieuradvies vraagt bij bijvoorbeeld een meubelspeciaalzaak. Die weten altijd precies wat je allemaal moet aanschaffen, voordat je interieur klopt. Bij Jacquelien mogen je oude meubeltjes best blijven, als die nog goed zijn. Ze geeft hooguit een advies om zo´n meubelstuk een andere ´look´ of een andere toepassing te geven.

Ja, ik ben blij, dat ik deze stap genomen heb. Ik ben de drempel over, om het één en ander te gaan aanpakken.

Omdat Jacquelien ons huis met eigen ogen heeft gezien, kan ik haar ook later nog mailen of bellen, als ik ergens over twijfel. Dat is een rustig idee. En Jacquelien is een fijne vrouw. Praktisch en ook perfectionistisch. Ik kan haar aanbevelen als binnenhuisarchitect (ze doet zowel grote als kleine, zowel zakelijke als privé projecten).

En ik weet wel zeker, dat ze ook een heel goede opruimcoach is!
Teunie Luijk

 

'Zo leuk als iemand anders mooie dingen over je zegt!'
It made my day!

PS Dit advies was natuurlijk voor het vorige huis van Teunie en Willem.


Licht op zolder!


Ik ga nog even verder:
Oktober 2018 was best een leuke maand!

Wat een paar dakramen al niet kunnen doen voor een zolderkamer.

Zeker als je er een paar naast 
maar vooral ook boven elkaar plaatst.

Maar er kan nog meer, zoals met dit balkonraam! 

En dan kun je die ook nog dubbel nemen...
- moet je wel een dikke portemonnee hebben -


De rommel van haar moeder...

 

En dit postte ik ook in oktober 2018.
Wist ik niets meer van, maar is toch heel geestig.


Superleuk liedje uit Sesamstraat,
waar een meisje klaagt over 
de rommel van haar moeder....

- meestal is het andersom -


Verrast door mijn eigen berichtjes


Als je al zo lang een blog bijhoudt als ik nu doe
word je soms verrast door je eigen berichtjes.
Ik kwam in oktober 2018 onderstaand bericht tegen,
wat ik ook nu geschreven zou kunnen hebben,
want ik vind al deze modestijl nog steeds mooi.
Dit schreef ik er toen bij:

Normaal kijk ik op pinterest alleen naar woon-plaatjes.
Maar nu raakte ik verzeild op de modeafdeling. 
Ik besloot daar eens wat foto's te verzamelen 
van kleding die ik op het eerste gezicht mooi vind.






En dan blijk ik dus op dit soort mode te 'vallen':
wijdvallend, met geometrische vormen en comfortabel.

In inderdaad had ik vroeger nogal wat kleding van Trix en Rees,
en heb ik soortgelijke dingen van Cora Kemperman en X-as.
Op Vlieland vond ik een heerlijk wollen omslagdoek-vest. 

En daar wil ik eigenlijk ook wel weer naar terug.
De simpele overgooier met de bretels bovenin 
zou ik misschien eens na kunnen maken...
En zo'n groot vest doe ik gewoon aan 
op een te ruime my-boy-friend spijkerbroek, 
op een wijdvallende rechte broek 
of over een losse rechte jurk. 

Ik neem geen nauwsluitende jurkjes meer.
Dan moet ik steeds mijn buik inhouden
en dat is gewoon geen doen meer.
Zo... inspiratie genoeg!!