Retro




Zoals jullie inmiddels wel weten houd ik heel veel 
van de stijl en de meubels van jaren 50 en 60.

Het is de eenvoud, de schaal en de luchtigheid; 
het zijn de kleuren en de dessins.

En het was haalbaar voor iedereen.
Geen luxe voor de 'lucky few'...

En een aantal dingen heb ik nu nog steeds:
de pannenrekjes, het servies, 
het dienblad, een fauteuil, de lampjes.
En die doen het nog steeds leuk, 
ook gecombineerd met spulletjes van nu. 



IJskoud in de winter natuurlijk!



Antonio López Garcia

'The toilet'
1966

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Grappig dat iemand juist een wc wil schilderen.
En dan niet een superluxe badkamer,
maar een kale witte toiletruimte,
lang en smal met een raam, dus licht.

Volgens mij is dit huis aan een opknapbeurtje toe,
gezien de beschadigingen rond de deur.

De ruimte is echt een pijpelaatje dus,
met een pleetje met een hangende stortbak,
zoals je die in de jaren 60 overal had.
Ik vroeg me al af waarom de wc
niet in de lengte geplaatst is,
maar dat zal waarschijnlijk met die
stortbak en het raam te maken hebben.

Verder is het hier natuurlijk ijskoud in de winter.
Snel even plassen en dan heel snel
de warme woonkamer weer in.

Ik ben zo blij met onze vloerverwarming!!


Nog twee nachtjes slapen


Wim ik ik gingen naar de markt, en kregen ondanks 
de belofte van droog weer volgens de buienradar 
drie keer een ijskoude regenbui op onze tetter.

Thuisgekomen - aan de koffie - kreeg ik deze link toegestuurd!
Heel erg mooi, daar kikkert een mens van op.
En nog maar twee nachtjes slapen!


Daniël Lohues & Holland Baroque ensemble 

'Half april'

 klik hier


Onze Paasdagen




Voor de Pasen hadden Wim en ik een bezoekje gebracht aan een tuinderij
en verschillende planten gekocht, voor onszelf en schoonmama.
Waaronder hier rechts op de foto deze fresia in een pot. 
Had ik nog nooit eerder gezien.

En op de markt kochten we biologische tulpen 
bij de biologische groentekraam.
Hier zie je ze nog staan.
Ik heb geen plezier meer in gewone bloemetjes,
sinds ik weet hoeveel gif er voor wordt gebruikt.
Maar deze waren me helemaal naar het zin.

We hadden een gezellig Paasontbijt met vrienden.
Jammer dat ik geen foto heb gemaakt, 
want het zag er heel fleurig en vrolijk uit.
En we hebben er een advocaatje bijgenomen.


s' Avonds heb ik een preitaart gemaakt met filodeeg 
en een vulling met eieren, ricotta en gorgonzola.
Zo heerlijk, we hebben onze vingers er bij opgegeten.

Wim moest zaterdag en zondag werken.
Ik heb ik die tijd de puzzels van de Volkskrant gemaakt.
En die zijn allemaal gelukt, ben ik eigenlijk best trots op!
Vooral de supersudoku met 16 vakjes was knap lastig. 



Tweede Paasdag zijn we bij mijn schoonmoeder geweest.
Weer paaseitjes, weer advocaat, weer snoeperij.
Ik durf voorlopig niet op de weegschaal.

We hebben daar samen ook nog 
de film ''Ja zuster, Nee zuster' gezien.
Wat een leuke film is dat toch.
En nu zing ik de hele dag die liedjes van Annie!
Daar word ik toch zo vrolijk van.




Vrolijk Pasen! (2)


Elke feestdag worden er leuke illustraties verzonnen 
om elkaar een hele fijne dag te wensen.
Zoals ook deze die ik tegen kwam.
 Daar kan ik van genieten.
Dus nog maar eens:
Vrolijk Pasen!



Vrolijk Pasen!



Hele fijne Paasdagen gewenst!


Ontroerend




Explain to the child that art is a simple and spontaneous
form of expression like language, writing or singing.

Mark Rothko

Ik weet niet precies waarom, maar ik vind dit een ontroerend mooie foto!


Zo mooi!



Wim heeft gisteren - op Goede Vrijdag -
met zijn koor de Mattheus Passion gezongen. 

Het blijft een van de mooiste tradities.
Deze uitvoering is ook prachtig!




Lente in Amsterdam!



Conny Jager

'Lente in Amsterdam'

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Hoe kan iemand zo natuurgetrouw, bijna een foto,
deze Amsterdamse gracht schilderen?
Ongelofelijk knap.
Deze Canadese Conny doet dat.
Als je haar Googlet vind je nog meer van dit soort werk.

Zelf heb ik - lang geleden - in Amsterdam,
aan de Prinsengracht en het Singel gewoond.
Dus dit is een heel erg bekend beeld voor mij.
Wat ik zo leuk vond om aan zo'n gracht te wonen
was natuurlijk het uitzicht op het leven op het water.
De waterfietsen, bootjes en de boten die voorbij komen.
Het water zelf dat altijd zorgt voor iets levendigs.

Maar ook dat al die huizen - die dicht tegen elkaar staan -
hun 'eigen' bewoners en gebruikers herbergen.
Er zijn woonhuizen natuurlijk, groot en kostbaar,
maar ook ateliers en winkeltjes met woningen erboven,
studentenhuizen en woningen voor een gezin.
Oude mensen die er nog alleen wonen,
maar ook alle bedrijfjes en bedrijvigheid.
En zoveel cultuur 'om de hoek'.

Deel van een stad die al zo oud is,
waar al zoveel geschiedenis is,
waar je tussen woont.
Het tintelt.

Natuurlijk, met al die toeristen en de drukte is
het leven in de stad veranderd en niet ten goede.
Maar het romantische beeld van het leven
in een wereldstad die tegelijk
zo kneuterig Hollands is
blijft me boeien.

Binnenkort zitten we een weekje aan zo'n gracht,
als we van huis ruilen met mijn vriendin.
Ik verheug me er op:
Lente in Amsterdam!

Het hangt in de lucht: allemaal ons nestje bouwen!




 
De zon schijnt eindelijk volop.
Heerlijk buiten gezeten gisteren,
planten verpoot en verzorgd.

Allemaal ons nestje bouwen,
dat hangt in de lucht!


Handige bergruimte in de keuken!




Hier een paar tips voor meer bergruimte in de keuken:

Die opberglades onder de banken zijn geweldig!

De ondiepe kast achter de deur is zonder 
deur ervoor weliswaar niet zo mooi, 
maar er kan wel heel veel in, en die
ruimte blijft anders maar onbenut.

En de deksels aan de binnenkant 
van het keukenkastje is slim,
de bakjes kun je nu gewoon 
in elkaar stapelen!

Et voila!





Een paar plankjes of latjes 
en wat inventiviteit!
Et voila!

 

Gezellig borduren...


Ik zag een foto van dit borduurwerkje op Facebook
en kreeg gelijk zin om weer eens te gaan borduren.
Niet dat ik dat nou in mijn leven zo vaak gedaan heb,
behalve incidenteel op een schortje, zoals dit:

Of een paar borduursels met de kinderen
toen ze een jaar of 12 waren:



Mijn schoonmoeder heeft deze geboorte tegels 
geborduurd voor onze meisjes, zo lief!
Wie het werkje voor mijn geboorte 
gemaakt heeft weet ik niet. 
Ik schat een tante. 
Maar gezellig blijft borduren toch?
Om te doen en om naar te kijken...


Scheppen en schepjes





Leuke hekjes / hekken met hetzelfde thema.

Boven is een hekje naar een strandopgang,
Daaronder hekken voor tuinier liefhebbers.
Geestig ook de poes die het emmertje 
als haar kattenluikje gebruikt.


Op avontuur!

 


Lisandro Rota
🚗

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,
waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,
een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Deze illustratie ontlokte me een glimlach.
Zo'n schattig klein mini'tje, met een echtpaar erin
hun complete inboedel (plus een kind) op het dak
en het hondje in het karretje er achter aan.

Geweldig, de wekker staat nog op het nachtkastje,
achter de wasmachine staat nog een schilderij geklemd,
de schemerlamp er op en de bezem steekt achteruit.
Het geeft te denken over al onze bezittingen,
die wij nooit zo mee zouden kunnen nemen.
En zou ik dat ook willen en kunnen?
Voor een vakantie wel ja, oke...
maar zo'n volksverhuizing?

De mensen die huis en haard verlaten
voor oorlog en geweld maken dat mee.
Hartverscheurend lijkt me dat.

Dus kijk ik liever naar dit vrolijke plaatje
van mensen die op avontuur gaan.


Nagekomen bericht



Dag Wim


Iets met hormonen....



 

Sinds we kleinkinderen hebben kijk ik
met meer interesse naar hun babyfoto's en 
naar die van onszelf en die van onze kinderen.

Het kan me dan soms zo verbazen dat ik
dat kleine mensje ben dat me daar aankijkt of dat 
in de box ligt te slapen met haar duim in de mond.

Totaal geen weet hebbend van wat er allemaal 
gaat gebeuren in haar leven, van wie ze gaat houden,
wat ze gaat leren van de gebeurtenissen die haar overkomen, 
welke keuzes ze gaat maken, wat haar beroep wordt,
waar ze de slappe lach om gaat krijgen,
wie haar vriendinnen zullen zijn, 
hoe oud ze wordt...

En eigenlijk is dat nu nog steeds zo.
We hebben geen idee wat ons nog te wachten staat.
Het mysterie van het leven, zo veel wat we niet weten.

En zo kijk ik dan ook soms naar 
de vele foto's van onze kleinkinderen.
Welke trekken ik herken, wat 'eigen' is.
Hoe ik ze zou willen kunnen beschermen. 
Dan voel ik hoeveel ik van ze hou. 
En dan houd ik het niet droog.

Het is dat ik niet meer menstrueer,
maar anders zou ik zeggen dat 
ik ongesteld moet worden.
Iets met hormonen....