Binnenkant

Afronden

Dit is mijn nieuwe ketting.

Speciaal voor mij gemaakt door goudsmit Kim IJzendoorn hier uit Zutphen. Wat was dat een plezierige ontmoeting en samenwerking.

Ik wilde graag iets met een cirkel, een rondje. Eerst dacht ik aan een ring, maar die vonden we bij nader inzien toch onpraktisch, omdat ik overal aan zou kunnen blijven steken.

Een ketting dus, of zoals Kim zei een collier.

Een cirkel, of een ronde vorm om de afgelopen periode met veel ongemak en onzelfstandigheid af te ronden.

Grappig is dat ik blijkbaar mijn hand op mijn hals

leg als iets me aangrijpt en dan mijn ketting voel.

Maar ook als ik een soort kracht in mezelf zoek

kan ik even de hanger aan mijn kettinkje voelen.

Naast het maken van deze mooie ketting heeft

Kim oude sieraden uit de familie opgepoetst.

Deze armband.

Deze oorknopjes, hanger en armband

met Zeeuwse knopjes.

En dit medaillonnetje met de foto

van de opa waar ik naar vernoemd ben er in.

Zo leuk om dat nu eindelijk eens te gaan dragen.

Kim vertelde dat ik door aan het knopje te draaien

het medaillon kan openen en er aan de achterkant,

die nu nog leeg is een foto kan toevoegen.

Dat wil ik binnenkort eens proberen.

Kim is een leuke jonge vrouw.

Ze zal me niet snel vergeten denk ik.

We kregen in haar atelier de slappe lach

en vervolgens zakte ik door mijn stoel...

Ik ben heel blij met mijn ketting

en kan Kim van harte aanbevelen

om iets moois voor je te maken.

Naar de film!

Wim en ik zijn naar de film geweest in Deventer.

Er is daar een nieuw theater/bioscoop aan de IJsselkade. We gingen naar middagfilm en hebben de auto aan de overkant van de IJssel gratis geparkeerd.

We konden met het pontje de stad in en stopten praktisch voor de deur van theater Mimik.

Juist dat ponttochtje maakte dat we een echt vakantiegevoel kregen.

We gingen naar deze film.

Een grappige film en met de diepere boodschap dat

we allemaal op zoek moeten gaan naar wat ons plezier

geeft in plaats van voldoen aan een verwachting.

En dat we als vrouwen geleerd worden om

een hekel te hebben aan ons eigen lichaam

waar van alles aan zou 'mankeren'.

We zouden gewoon naar ons lijf moeten

kunnen kijken zonder oordelen

en blij zijn met onszelf.

trailer

Meer over deze film kun je horen in

interview

met Emma Thompson.

Dit vond ik een van leukste momenten in de film,

waar Nancy en Leo voorzichtig gaan dansen

en zo een beetje loskomen.

Hoe Zeemannen en Vissers elkaar vonden

Nog een ontdekking uit mijn stamboom:

Mijn moeder heette Zeeman,

ik ben vernoemd naar mijn opa en oma Zeeman.

(Ik was de oudste en normaal gesproken

waren eerst de ouders van mijn vader aan de beurt

om vernoemd te worden, maar hiervoor werd gekozen

omdat mijn opa vlak voor mijn geboorte is overleden)

Mijn eigenlijke voornamen zijn Jakoba Henriette.

De Zeemannen gaan terug tot 1643.

Daarvoor heette de vader

van deze Pieter Jacobs Zeeman

geen Zeeman meer maar Meester.

Ik neem aan omdat hij zeeman was.

Hij is geboren in Bunschoten.

Latere Zeemannen kwamen uit Huizen.

Het waren vissers en visventers.

Mijn overgrootvader Pieter Zeeman

trouwde met een Adriaantje Visser,

dus daar is over nagedacht...haha

In de familie zijn ook een aantal

Veermannen en Schapen te vinden.

Maar nu kwam ik tot een leuke ontdekking:

Mijn overgrootvader Pieter Zeeman

en zijn vrouw Adriaantje Visser

hadden dezelfde overgrootouders.

Maas Hendriksz Maassen Zeeman en Klaasje Jansdr Schaap

trouwen 25 november 1810 in Huizen.

Ze kregen 10 kinderen waarvan er drie volwassen werden.

Twee van die kinderen, Pieter en Gerritje,

werden opa en oma van Pieter en Adriaantje

die samen weer een paar werden.

Zo vonden Zeemannen en Vissers

elkaar nog een keer...

Begrijpen jullie het nog?

Trouwens,

(wij en onze kinderen zeiden vroeger altijd: trouwnes)

die Beertje Veerman is de voormoeder

die leidde tot adel in onze stamboom...

Een andere keer verder.

Uit vroeger tijden

Gootsteen en zeepbakje uit vroeger tijden.

Misschien niet het meest praktisch,

maar ik vind ze allebei nog heel mooi.

Bij een bankleuning die recht van boven is kun je een leuningtafeltje maken waar je veilig een glas wijn of een kopje koffie kunt neerzetten en je afstandsbediening en je telefoon of dropjes op kunt neerleggen en in het vakje tijdschriften en boeken schuiven die je bij de hand wilt houden.

Hier uitgevoerd in hout. Maar als je het jezelf makkelijk wilt maken kun je ook kiezen voor mdf-plaatjes die je gewoon aan elkaar kunt schroeven. Daarna de schroefgaatjes netjes vullen en plamuren schuren. En aflakken in een kleur die mooi bij je bank past.

Nieuw stoeltje!

Wij hebben een nieuw stoeltje gekocht.

Hier staat-tie!

Onze zithoek was een bank met twee fauteuiltjes, links.

In het linker stoeltje bij het raam heb je uitzicht op het station en de kerk.

Maar in de rechterhoek kijk je naar links naar een plek die nu nog braak ligt,

maar waar een terrasje van de BioPizza komt, veel groen en een fontein.

Het leek ons leuk om daar zicht op te hebben.

Daarvoor moest ons kastje naar links, de tv naar rechts

en dan kon er net een (noodzakelijk) klein stoeltje tussen.

En zo konden we ook met vijf mensen in een kring zitten.

Het moest een klein fauteuiltje zijn,

liefst draaibaar en luchtig.

En dat vonden we in dit Artifort stoeltje.

Het zit echt heel lekker, neemt weinig ruimte in

en op een enkele draaivoet is het ook rustig aan de ogen.

En door het gat kijk je zittend op de bank ook naar buiten.

We zijn er heel blij en tevreden mee.

Een lieflijk plekje om te wonen?

Alida Akers

Elke week op vrijdag plaats ik een 'woon' schilderij,

waarop je een woonhuis, of meerdere woonhuizen,

een fijne woonsfeer of een interieur kunt zien.

Ik geniet van huiselijkheid, fijn wonen en thuiskomen.
En zeker ook als dat mooi is verbeeld door een schilder.

Een schildering van een lieflijk plekje 
waar een huis aan een stroompje is gebouwd
waar voor een oud stenen bruggetje ligt.
 
De bomen rond het huis zijn in herfstkleuren.
Het huisje zelf heeft een dik beschermend rieten dak, 
een raam dat in kleine ruitjes is verdeeld en 
een schoorsteen waar gezellig de rook uit kringelt.
Het ziet er nu heel vriendelijk uit, maar datzelfde huis 
op een stormachtige winterdag met sneeuw en ijzel
lijkt me een eenzame, donkere bedoening.

Hopelijk liggen er nog wat huizen in de buurt, 
anders zou het mij wel wat te afgelegen zijn.
Maar dat is natuurlijk puur persoonlijk!

Flyer armaturen van Prandina

Soms is het fijn om een lamp te hebben

die vanuit de wand de ruimte in komt.

Soms omdat je geen elektra vanuit het plafond hebt,

of niet op de goede plek of omdat het te hoog is,

of omdat je een aantal lampen in een rij wilt hebben.

Dan is deze lamp heel geschikt.
Hij heeft een grote arm, komt ver de ruimte in.

Ook verkrijgbaar met meer lichtpunten op een armatuur.

En hij is ook nog draaibaar, zoals je hieronder kunt zien.

Flyer collection: lightness in movement

filmpje

bron

Kleuren kiezen

Hisao Kanno

Soms vraag ik mensen om kleuren te verzamelen

die ze graag terugzien in hun huis, kamer of interieur.

Dat mogen plaatjes zijn van letterlijk 'van alles'.

We hebben een keer een zwembad gebaseerd

op de kleuren van een felgekleurd bord

met een groente / vismaaltijd erop.

Zelf vind ik deze foto zo prachtig.

Alle kleuren zou ik wel om me heen willen hebben.

Misschien mis ik nog een beetje rood,

maar zo mooi: de parelmoer, de blauwen,

de gelen, roze, oranje, groen, paars!

Is er een plaatje of een foto waarop

jullie de kleuren in je huis baseren?

Het kan zo helpend zijn

voor nog meer woongeluk!

Mysterie

Ontdekkingen uit mijn stamboom:

De eerste ontdekking die ik deed was deze:

Mijn vader en moeder,

Gerrit Koopman en Henny Zeeman staan hieronder

in een rij van Koopmannen.

Behalve mijn opa Hendrik Koopman

heten ze steeds om en om Gerrit Jan en Wichert.

Tot we bovenaan komen en zien dat Wichert Jans Koopman

de achternaam heeft van zijn moeder: Geertje Wichers Koopman.

Ik dacht dat deze Wichert Jans misschien een voorkind was.

Maar wat blijkt? Ze is wel drie keer getrouwd geweest.

En heeft zes kinderen die Koopman heten en daarna steeds

twee kinderen die wel de achternaam van hun vader hebben.

Ik vind het een mysterie.

Wel leuk dat mijn broer(tje) ook weer

Gerrit Jan heet, met als roepnaam Gert-Jan

Dat komt door die Geertje Wichers Koopman uit 1758.

Mijn kleine grote broer Gert-Jan is grafisch vormgever.

Van harte aanbevolen trouwens!

Zijn bedrijf heet Buitenkant, het mijne Binnenkant.

Leuk he?

Hier mijn opa Hendrik Koopman in 1927

als jonge man, tweede van rechts.

Hij is 92 jaar geworden.

In het midden van het familieportret zitten zijn ouders

Gerrit Jan Koopman en Catharina van de Weerd.

Verder zien we zijn vier broers en zijn zusje:

mijn vaders tante Ge, met de grote Strik!.

De kleinste jongen is Louis Koopman.

Ik bleek laatst een DNA match

te hebben met zijn dochter.

Fijn dat dat dan weer klopt...

De schuifdeuren van de familie Prins

Vrienden van ons kochten een nieuw appartement.

Op mijn aanraden hebben ze twee kamers

met elkaar verbonden met schuifdeuren.

Ze wilden er glas-in-lood ramen in hebben.

De vrouw van het paar heeft een eigentijds ontwerp

gemaakt en ook helemaal zelf leren uitvoeren.

Ik vind het superleuk geworden!

Mijn complimenten!

Ons eerste huisje samen!

Ik kwam deze foto tegen op de vvv site over een hofjeswandeling in Zutphen.

Het grootste huis, hier midden op de foto was ons eerste huis.

Hieronder op een ansichtkaart uit de jaren 90, het uitzicht

vanuit onze woonkamer op datzelfde Luthers hofje.

We woonden de eerste vijf jaar van ons huwelijk hier.

Hier zwanger en wel op ons achterplaatsje.

De meisjes buiten

En natuurlijk ook binnen.

Het was een klein huisje, we hadden ook een klein kerstboompje, met echte kaarsjes, dat vonden we toen helemaal normaal. Lijkt een eeuwigheid geleden.