Binnenkant

Leuke blikvanger!

Op de woonbeurs zag ik deze fauteuil als leuke blikvanger:

Helemaal echt met het oude nummerbord en de brandende koplampen!

- gemaakt door een student van het hout- en meubileringscollege -

Vij5

In de collectie van Vij5 een stellingkast die je met een inventief systeem

meer of minder open kan maken en ook nog een superleuke kaarsenstandaard.

Onverwacht en ongenood 'bezoek'...

Zondag hadden wij een bijzondere ervaring:

Onze dochter Elsje, haar vriend Jeppe en ik zaten in de kamer aan tafel.

Wim liep met steeds met een pan met een versgebakken pannenkoek

heen en weer tussen de keuken en de eettafel in de woonkamer.

We hadden die dag ervoor sterren gevouwen die we

op de het raam aan de achterkant van het huis hadden geplakt.

Ineens zagen we 'langs de sterren' iemand over het tuinpad naar het huis toe lopen.

Dat trok de aandacht, want er komt NOOIT iemand 'achterom' binnen.

We wonen aan het einde van een achterom paadje,

je komt als wandelaar niet zomaar 'langs' onze tuiningang.

De enige die doorloopt tot het einde van het paadje en onze tuin in,

zijn wijzelf of de kinderen als we met een fiets thuiskomen.

We hebben geen afsluitbare poort, schutting of een tuinhek.

Alleen een rozenboog als entree waar je zo onder door kunt lopen.

Normaal gesproken komen bezoekers bij ons door de voordeur.

Als ze netjes aanbellen dan doen wij gewoon de voordeur open.

Nu niet. We zagen iemand over het tuinpad komen,

het trappetje oplopen, over ons terras stappen richting keukendeur.

Een onbekende jongeman met een telefoon aan zijn oor.

Hij liep nogal snel en doelbewust en stapte de keuken binnen.

Wim, al op weg naar de keuken met zijn pan, komt de man daar tegen.

Jeppe zegt: 'Die gast is stomdronken!' en hij stormt van tafel.

Ik hoor Wim zeggen: 'Volgens mij ben jij hier verkeerd!'

De man zegt: 'Waar is Koos? Ik zoek Koos!'

En Wim wijst hem de weg naar de voordeur zeggend:

'Dan moet je die kant op!'

Jeppe en Wim zien de man via de keuken de gang inlopen.

En hij verdwijnt door de voordeur.

Het duurde maar een seconde of 15 denk ik. Maar wat raar.

Een vreemde die het huis doorloopt van de achter- naar de voordeur.

Verder niets gebeurd. Maar wat was ik blij dat ik niet alleen thuis was

en bezig in de keuken - waar ik hem niet had zien aankomen -

zodat er ineens een vreemde dronken gast naast me had gestaan.

Ik zou me lam zijn geschrokken.

Dus nu doe ik de achterdeur maar steeds dicht, op slot dus.

Dat doen we normaal alleen 's nachts, maar nu ook even overdag...

Of is dat overdreven?

Door de wasstraat!

Je kunt natuurlijk een muurtje metselen in je badkamer voor een 'doorloop' douche,

maar met een glaswandje en een paar mooie beugels om het vast te zetten

maak je ook zomaar een luchtige en lichte 'wasstraat'...

Vind ik gewoon leuk!

Handige en elegante kast!

Deze kast zag ik ook op de woonbeurs en die vond ik heel mooi.

Elegant, warm met het hout en ook strak met het zwarte metaal.

Handig, onderin met dichte deurtjes voor wat je niet hoeft te zien

en bovenin een mooie etalage voor servies, boeken, foto's enzovoort.

Als ik er plek voor had zou ik die wel in mijn eigen huis willen hebben.

Vrolijk!

Bij de stand van Eigen huis en interieur zag ik deze kleurige ruimte.

Natuurlijk is het wel heel druk, nogal vol en veelkleurig,

maar ik merkte ook dat ik er heel vrolijk van werd.

Vooral door de speelse losheid

en als tegenhanger van alle tijdloze 'braafheid'

die natuurlijk wel heel verstandig is en zo....

Een hoge schattigheidsfactor!

Van alles heb ik gezien op de woonbeurs.

Deze twee vogeltjes zijn dan wel niet zo opzienbarend,

maar ze scoorden wel allebei hoog op de schattigheidsfactor...

Naar de woonbeurs!

Dinsdag was ik met Tea, een van de andere Hema-meisjes, naar de woonbeurs in Amsterdam.

We werden door het meisje dat daar heerlijke biologische ijsjes (Tea had een aardbeienijsje, ik had lemon - cheesecake) verkocht samen op de foto gezet.

Even daarvoor waren we Gerard van den Berg meubelontwerper van het merk Label bij zijn stand tegen gekomen. Ik wilde hem even groeten maar hij was druk in gesprek. Even later kwamen we hem en zijn zoon ergens anders weer tegen en kon ik de kans niet laten te gaan om te vragen of ik met hem op de foto mocht. En jawel. Zo fijn dat ik hem even kon zeggen hoe ik al jaren en jaren geniet van zijn ontwerpen.

Vlak na binnenkomst in de eerste hal die we wilden bekijken werd ik op de rug getikt door Sophie, een vriendin die ik echt al in geen jaren had gezien, ze woont helemaal in Breda. En we kwamen elkaar hier zomaar tegen. We vlogen elkaar in de armen. Zo leuk! En ook zo toevallig.

Ik ben in geen jaren naar de woonbeurs geweest. Bij de stand van Plint zagen we elkaar weer en toen dacht ik er aan om even aan Tea te vragen om een foto van ons te maken. We maken deze maand nog een afspraak om elkaar uitgebreid te zien en bij te praten.

Op de laatste foto zie je mij met Ricardo Verhoeven. Hij schijnt kampioen kickbokser te zijn. Daar heb ik helemaal niets mee, maar hij is een hele mooie grote sterke man, leuk om eens in het echt te zien en ik heb tenslotte twee dochters die hun moeder best wel eens met zo'n knapperd op de (weliswaar wat wazige) foto mogen zien staan... Het was een leuke dag. Wel heel vermoeiend. Morgen meer!

De 'hooimand'

Ik heb vanmorgen wat ge'expirimenteerd':

Het begon met dikke plakken wol die ik ooit kreeg van vrienden die er hun huis mee isoleerden en er van over hadden. Ik was toen druk aan het vilten en dacht er wat mee te kunnen. Maar voor vilten en spinnen bleek het niet geschikt. Toen ik laatst mijn wol en katoen opruimde kwam dit weer voor de dag. Wat te doen? Kon ik het gebruiken als kussenvulling?

Toen bedacht Wim dat het mooi als vulling van een hooikist kon dienen. Een hooikist is 'ouderwets' een krat gevuld met hooi waar je bijvoorbeeld een pan met rijst - net aan de kook gebracht - in zet waar het warm blijft en vanzelf gaar wordt zonder verder energie te verbruiken. Heel duurzaam dus. Ik zocht in mijn lapjeskoffer een gezellige fleece stof en vond in de kelder een geschikte mand.

Ik stikte twee lappen stof op elkaar en schoof de laag wol ertussen.
Op de hoeken fixeerde ik het geheel door het schuin door te stikken.

Dit platte 'kussen' vleide ik in de mand.

Even proberen: mijn grote rode pan paste er in.

Een kleinere zou helemaal geen probleem vormen.

Eerst wilde ik een soort deksel van wol maken.

Maar gaandeweg kwam ik op het idee om strikjes te gebruiken.

Die houden dicht gestrikt de bovenkant ook goed toegedekt.

Vanavond gaan we eten bij mijn vriendin Annette.

Ik neem de 'hooimand' als kadootje voor haar mee.

Ik heb nog materiaal voor nog zo'n mand.

Die maak en houd ik dan voor ons zelf.

De wol opgeruimd en een hooimand rijker.

Leuk en handig idee toch?

Ramen en deuren gesloten houden!

Heel geestig stukje van Brigitte Kaandorp

over alle spullen die ons leven over dreigen te nemen.

Tip 1: Ramen en deuren gesloten houden!

Voor een leuk kwartiertje klik op:

spullen

Voel je je overweldigd? Er is iets aan te doen!

Het kan je zomaar overvallen, het gebeurt vooral als je veel te doen hebt en weinig tijd

(en die twee gaan natuurlijk vaak samen). Opeens vliegt het je aan, al die taken, al die verantwoordelijkheden. Wat je ook doet, je komt er nooit doorheen, lijkt wel. Je loopt steeds achter de feiten aan, zo voelt het. Hoe hard je ook loopt. Je voelt je overweldigd.

Gelukkig is er iets aan te doen.
En datgene wat het meeste helpt is meteen iets tegennatuurlijks: 'Neem een pauze!'

Je hebt de neiging om door te rennen om zoveel mogelijk te doen, maar dat werkt juist averechts. Je raakt nog meer gestrest en voelt je nog meer overweldigd. Je gaat fouten maken, waardoor alles langer duurt. Geen slimme tactiek.

Ik geloof dat het een Chinees spreekwoord is dat zegt: als je het druk hebt, maak dan een omweg. En de Dalai Lama die zei: iedereen zou twee uur per dag moeten mediteren. Behalve de mensen die het druk hebben, die mediteren vier uur per dag. Ik ben het daarmee eens. Gelukkig hoef je niet meteen 4 uur te mediteren. Of een vakantie te nemen. Het kan sneller.

1. Haal diep adem
Soms is het al voldoende om even een paar keer heel diep adem te halen. Gewoon even stilstaan en een paar keer diep in en uit ademen. Zo voel je je lichaam weer, stop je met oppervlakkig ademhalen en maak je je hoofd helder. Vaak weet je dan alweer wat het belangrijkste is om nu te doen.

2. Denk aan je voornemens
Weet je het nog niet, nadat je diep hebt ademgehaald? Denk dan aan wat je je die ochtend had voorgenomen. Wat is het belangrijkste wat je vandaag te doen hebt? Heb je dat al gedaan? Dan is er eigenlijk niets aan de hand. Ben je bezig met het belangrijkste? Dan gaat het ook goed. Heb je je laten afleiden? Dat kan gebeuren. Maak jezelf geen verwijten, haal nog een keer adem en keer terug naar je belangrijke taken.

3. Moet ik dit nu doen?
Je kunt natuurlijk ook gewoon kijken of je al die taken wel moet doen. Moet jij ze doen? Moet het nu? Is dit hetgeen je moet doen? Herhaal bovenstaande zin 5 keer en leg steeds de klemtoon op een ander woord. Zo ontdek je of je wel met de goede dingen bezig bent of dat je ze misschien kunt uitstellen, delegeren of helemaal niet doen.

4. Doe het stap voor stap
Je denkt dat je je overweldigd voelt doordat je veel te doen hebt. Maar dat klopt niet helemaal. Er zijn vast momenten in het verleden waarop je ook veel te doen had, maar je je niet overweldigd voelde. In werkelijkheid voel je je overweldigd doordat je de hele tijd denkt aan wat je nog allemaal te doen hebt. Als je je concentreert op wat je op dit moment aan het doen bent, dan kun je je niet tegelijkertijd overweldigd voelen. Focus dus op je huidige taak en vergeet de rest even. Daardoor ga je nog sneller werken ook, want dat is wat focus doet.

5. Neem een langere pauze
Helpt dat allemaal niet, dan is het inderdaad tijd voor een wat langere pauze. Ga iets heel anders doen, iets waar je niet je hele hersencapaciteit voor nodig hebt, zoals wandelen, breien of tekenen. Bij mij persoonlijk werkt strijken altijd goed. Zo kom je even los van alles wat ‘moet’ en kun je je onbewuste hersenen inzetten. Die weten veel beter wat echt belangrijk is. Ik weet dat het heel raar voelt om een pauze te nemen als je zo druk bent, maar het is het enige wat helpt.

Bron:

Yvonne de Bruin

sloworganizing

Iedere scholier moet de nachtwacht kunnen zien...

Ondanks deze 'geestige' foto vind ik dat helemaal geen slecht idee hoor.

Het Rijksmuseum is een prachtig gebouw en er zijn zo veel mooie dingen te zien!

Voor iedereen!

Too much stuff!

Een heerlijk weekend op de veluwe!

Met toestemming van fotografe Jolanda mag ik hier wat foto's delen

van haar blog die ze maakte tijdens een heerlijk weekend op de Veluwe!

Heel hartelijk bedankt, ze zijn prachtig!

franselelie.blogspot.nl

Prinsjesdagontbijt

Afgelopen Prinsjesdag was ik al om half acht (!!!) present

in de Zutphense Burgerzaal bij het Prinsjesdagontbijt.

Historicus Rob de wijk hield een weinig bemoedigende lezing

over de toestand in Nederland, Europa en wereldwijd.

Dat was niet niks zo op de vroege ochtend.

Ik moest (even terzijde) overigens ineens denken aan een klasgenoot op de middelbare school die vertelde dat ze thuis altijd naar de radio luisterden naar 'De toestand in de wereld!' van G.B.J. Hilterman als ze 's middags aan het toetje van de warme maaltijd zaten. Dat resulteerde erin dat hij als hij de stem van Hilterman hoorde steevast zin kreeg in vanillevla.

Na de lezing was er de verkiezing van het beste initiatief om de lokale werkgelegenheid te stimuleren. Daardoor eindigde de bijeenkomst toch weer wat positiever. En dat allemaal in die prachtige oude zaal met de eeuwenoude balken.

Toen ik om elf uur weer naar buiten stapte zag ik links naast het stadhuis weer de

levensgrote affiche van het nieuwe museum waar ook onze dochters en mijn broer,

(toen ze twintig jaar jonger waren...) levensgroot op staan.
Ik schreef er eerder over in dit bericht: Bekende foto!

Het blijft leuk die meisjes te zien op die mooie plek tegen het museum,
op het plein tussen het Stadhuis, de koninginnenboom en de Walburgkerk.