Gisteren gingen Wim en ik naar een try out
voorstelling van theater Oostpool hier in Zutphen.
Onderweg regende het en was het stormachtig buiten.
Maar ook binnen ging het er gelijk heftig aan toe.
Heel veel lichteffecten en harde geluiden.
Muziek wil ik het niet gelijk noemen.
Heel hard en met veel bassen.
Ik schrok me een hoedje.
Ik greep als vanzelf naar mijn hart.
Zou er niemand een hartaanval krijgen?
We zaten op rij drie, en ik weerstond
de neiging om direct op te stappen.
Het werd gaandeweg wel wat beter.
Beter te verstaan en minder heftig gedender.
Vooral Julia en de voedster vond ik heel goed.
Maar in de pauze waren Wim en ik het snel eens:
Wij gingen het tweede deel niet meemaken.
We kwamen onder het genot van een wijntje
in gesprek met een ander paar aan een tafeltje.
Zij vonden het geluid ook veel te veel hard.
Maar durfden het stuk nog verder af te zien.
We vonden het samen wel positief dat er
zoveel jongeren in de zaal waren.
Later las ik op de site van Oostpool:
Waarschuwingen:
De voorstelling bevat stroboscoopeffecten.
Ik kan me niet voorstellen dat wij de enigen waren
die er voor kozen om naar huis te vertrekken
zoals mensen met hartklachten of migraine.
Zo zaten wij tegen tien uur thuis tuttig te lezen.
Ik las deze week:
Tja, geen verheven literatuur,
maar gewoon lekker ontspannen lezen.
Van de tweede serie zijn nog meer delen.
Lekker, ondertussen muziek luisteren.
Vraagje:
Komt dit nu omdat ik bejaard ben?
Een aantal jaren geleden gingen wij naar een Bob Dylan revival. Waar wij zijn liederen verwachten was er een rock orkest met keiharde muziek. We vertrokken na drie nummers en dienden een klacht in bij het theater. We kregen ons geld terug 😄
BeantwoordenVerwijderen