Gisteren vroeg Wim of ik mee ging een ommetje maken.
Dat doen we wel vaker, even een rondje langs de dijk.
Die dijk is op twee minuten lopen van ons huis.
De IJssel ligt echt om de hoek van onze straat.
En al zien we de mooie zonsondergangen
dan wel niet zomaar vanaf ons eigen balkon,
we genieten er telkens gewoon enorm van.
En elke keer is het echt weer anders.
Gisteren rond half tien was het heel stil.
Het water in de rivier was spiegelglad.
De zon ging prachtig rood onder.
We liepen langs de museumhaven
met de oude schepen die er stil lagen.
We mogen in onze handen knijpen
en ons heel erg rijk voelen met
al dit moois zo heel dichtbij om
gratis en voor niets van te genieten
en samen even op adem te komen
op een stille zwoele zomeravond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten