Verdapperen!


Tja, hoe gaat het met mij?
Voor wie het volgt, ik heb al sinds 3 mei - af en aan - (soms heftige) buikpijn. Links in mijn buik. Na onderzoeken bij uroloog en internist - waar niets werd gevonden - ontdekte een osteopaat dat die pijn uit mijn rug kwam. Een beknelde zenuw gaf die pijn links in mijn buik. Goed nieuws. Hij heeft mijn rug voorzichtig gemanipuleerd en ik kreeg oefeningen mee. Ik was opgelucht en blij.

Maar vlak daarna kreeg ik een loei strak gevoel rond mijn bovenbuik en rug en een algemeen gevoel van buikpijn en misselijkheid. En een idioot hoge bloeddruk. Na alle voorgaande onzekerheid werd ik daar onrustig van. Eerlijk gezegd niet alleen onrustig maar ook paniekerig.


Op een vroege ochtend kwam ik na een doorwaakte nacht beneden en moest van mezelf naar buiten. De frisse lucht in. Lopen. Dat op zich is wel iets vreemds voor mij. Ik houd niet van lopen. Misschien komt het omdat ik mijn beide enkels gebroken heb gehad, maar feit is dat ik liever ga fietsen of zwemmen, en zeker niet uit vrije wil ga lopen. Maar nu plotseling wel.

Ik liep s morgens heel vroeg langs alle volkstuintjes achter ons huis en werd rustiger. Ik bedacht me dat ik een map wilde gaan maken met al mijn medische papieren, afspraken en uitslagen.
Die map ging ik noemen: 'Beter worden!' Alleen al door deze beslissing voelde ik me beter. Ik ging er een project van maken. Ik wilde me niet meer zo angstig en onzeker voelen. Punt!

Even later besloot ik dat ik een goede psycholoog zou gaan zoeken. Met name die torenhoge bloeddruk was een aanwijzing voor stress. Misschien dat al die andere klachten ook wel stressgerelateerd waren? Kon dat? Daar wilde ik bijna niet aan. De pijn was zo heftig en realistisch dat al mijn alarmbellen afgingen en dan was het moeilijk voor te stellen dat er niet een duidelijk fysieke oorzaak zou zijn, zoals bijvoorbeeld galstenen of een darmafsluiting of zo.

Bovendien, als stress de oorzaak zou zijn, zou dat betekenen dat ik daar zelf mede schuldig aan zou zijn toch? Dan had ik iets toch niet goed gedaan. Oef! Dat deed zeer.

Maar het goede nieuws zou zijn dat ik er zelf ook wat aan zou kunnen doen. Niet alleen onrustig afwachten op specialisten. Maar zelf bedenken wat me dwars zit en hup, aan het (ver)werken!
De laatste jaren heb ik veel ziekte en sterven van mensen - heel dichtbij - meegemaakt. Zou deze pijn en onrust het gevolg van onverwerkt, gestapeld verdriet en spanning kunnen zijn?

Ik lees graag boeken als 'De kracht van kwetsbaarheid' en 'De moed van imperfectie' van Brene Brown en haar Ted Talks klik en klik heb ik ook vaak gezien. Maar als jezelf niet in orde bent kijk je ineens heel anders. Niet vanaf de zijlijn naar de theorie maar realistische, echte, pure praktijk.


De boodschap: 'Laat gaan wie je denkt te moeten zijn' klinkt zo simpel, maar doe het maar eens!

Ik ben graag degene die van alles regelt en verzint, die graag creatief en sterk is. Laat dat maar eens los! Dat is moeilijk.
Maar een paar maanden ziek zijn en pijn dwingen me er toe.

Net zoals beseffen dat ik ook kwetsbaar en angstig kan zijn.
En wel wat hulp kan gebruiken. Die - ik hoef het alleen maar 'even' toe durven te geven - gelukkig aan alle kanten om me heen voorhanden is. Ik ben een gelukkig mens.


De internist heeft nog een aantal onderzoeken, zoals een uitgebreide buik ct-scan aangevraagd. Die heb ik afgelopen week allemaal gehad. Het uitslaggesprek is gepland op 7 augustus.

Maar ik ben volop bezig me te verzoenen met het feit dat er niets gevonden gaat worden. 
En dat ik het in een andere hoek moet zoeken. Dat ik therapie ga krijgen om mijn angsten te overwinnen. Dat ik moet leren om niet gelijk van slag te raken van ziekte, pijn en narigheid. Dat ik mijn veerkracht ga trainen. Dat ik heel blij en dankbaar mag zijn voor de levenslessen van mijn dochters en mijn vriendinnen. En dat ik al mijn moed bij elkaar ga verzamelen (verdapperen) om sterker, gezonder en beter te worden.

Enne... ongeduldig als ik ben, leren accepteren dat als dat niet gelijk lukt het niet erg is.

PS Best eng om dit zo op te schrijven, maar ik heb het toch maar gedaan!  







15 opmerkingen:

  1. Klinkt me heel herkenbaar en aannemelijk in de oren...
    Veel succes (zowel met je plannen als met het gesprek begin augustus)!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Fijn dat het herkenbaar is. Soms denk je dat je de enige bent met dit soort gevoelens... Fijne dag, Jacquelien

      Verwijderen
  2. O ja, om maar meteen te beginnen met verdapperen! (Wat een mooi woord, dat houd ik erin!)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi, ja het woord verdapperen hoorde ik van een vriend. Het schijnt gebruikt te worden door Belgen als het gaat over renners in de Ronde van Frankrijk. Het klinkt zo gezellig vind je niet? groetjes, Jacquelien

      Verwijderen
  3. Moedig en krachtig van je om je kwetsbaarheid te tonen. Ik wens je veel succes en beterschap. Groeten, Liliane

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat blijft toch typisch dat je kwetsbaarheid tonen juist als krachtig wordt gezien terwijl het voor mijzelf iets is waar ik me bijna (niet helemaal) voor schaam. Ik voel me liever
      sterk en juist niet zo kwetsbaar. Misschien dat al die fysieke pijn nodig is geweest om aan mijzelf mijn kwetsbaarheid duidelijk te maken. Er valt gewoon zo niet aan te ontkomen...
      Fijne dag, Jacquelien

      Verwijderen
  4. Wat een eerlijk verhaal Jacqueline. Moedig! Dank je wel! Warme groet, Maaike

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Maaike, ik kom graag bij je terug als je in september begint met jouw stress verlagende therapie. Het moest zo zijn denk ik... groet, Jacquelien

      Verwijderen
  5. Veel succes met dit proces met jezelf.
    Voor alle dingen die je doet of waar je mee bezig bent>>>>>SUCCES. Enne......beterschap.

    Groet,
    Tineke.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Tineke, dankjewel, ik doe mijn best, groet, Jacquelien

      Verwijderen
  6. Prachtig geschreven, moedig ook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is fijn om te horen, bedankt, fijne dag, Jacquelien

      Verwijderen
  7. Moed succes en beterschap gewenst!
    groeten vanuit een langzamerhand leeg wordend huis!
    (Vandaag de sleutel van het appartement gekregen)
    Janny.V.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Janny, spannend joh! Hoe is het om nu in het nieuwe huis te zijn? Kun je je al voorstellen dat je er straks gaat wonen?
      Hartelijke groet, Jacquelien

      Verwijderen
    2. Het is nu min of meer overgenomen door de schilders.
      Moeilijk voor te stellen dat we er over minder dan twee weken gaan wonen.
      Maar het oude huis is ook niet echt meer ons "thuis".
      Zitten nu in de caravan, gaan zondag terug om in te pakken en dan........
      gr.Janny V,


      Verwijderen