Gelukkig, het gaat dooien!




Als er iemand is die blij is dat het gaat dooien dan ben ik dat wel.
Ik ben er klaar mee, met die kou!

Vooral de gladdigheid buiten maakt dat ik me minder vrij voel.
IJzel vind ik doodeng. Ik ben namelijk nogal val-gevaarlijk.  
Ik weet niet of het komt omdat ik mijn beide enkels gebroken heb gehad, 
maar mijn evenwichtsgevoel is regelrecht beroerd. 

Als ik kan struikelen over een richeltje zal ik het niet laten.
Ik houd me daarom krampachtig vast bij elk afstapje of trappetje.
Ik probeer echt om me niet te verstappen en dan gebeurt het juist.
Dus, ik probeer rustig en bedachtzaam te lopen en te fietsen,
maar ben altijd blij als ik weer op plaats van bestemming ben.
Bij de kachel. 


7 opmerkingen:

  1. Hier nog een, dan geen enkels, wel een pols.
    Als die angst erin zit dan gaat die er ook niet meer uit
    Nog een paar daagjes! Zit er bij op
    Groet Manon

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben dus niet de enige, dat geeft een beetje troost!
      Fijne dag, Jacquelien

      Verwijderen
  2. Hear, hear!! Ben er ook "helemaal klaar mee" zoals dat tegenwoordig heet ;) Wil zon en warmte. Niet te heet. 20 graden zodat je zonder jas naar buiten kan ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Alleen maar de vorst uit de lucht is voor mij al heel wat...
      Maar ik verlang ook wel naar de lente natuurlijk!

      Verwijderen
  3. Hihi, plaats van bestemming, bij de kachel - hoe herkenbaar! Ik vind gladheid wel een mooie smoes om te bussen ipv fietsen - als het alleen maar koud is moet ik eigenlijk fietsen........;-(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Groot gelijk! Maar nu is het bussen afgelopen, want morgen is het 5/6 graden..... Fietsen dus (als het niet regent....)

      Verwijderen
  4. Sorry, ik heb liever vrieskou en een zonnetje, dan een paar graden hoger en regen...

    BeantwoordenVerwijderen