Spullen loslaten



In mijn werk als opruimcoach kom ik tegen dat mensen het soms heel moeilijk vinden om spullen los te laten. Wat al kan helpen is als er een goede herbestemming wordt gevonden, zodat het wat minder 'zonde' wordt gevonden om iets weg te doen.

Over de mogelijke herbestemmingen van spullen heb ik al eerder een blog geschreven:
http://www.fijnwonen.blogspot.nl/2013/10/zinvolle-herbestemming.html

Maar dan nog blijft het soms moeilijk!
Wat soms helpt is om te bedenken hoe je er afscheid van zou willen nemen?
Net als je de vrienden die weggaan na een leuke avond een hand of een kus geeft en bedankt voor hun bezoek, zou je ook je bewust afscheid kunnen nemen van spullen die weg mogen.
Je kunt ze door je handen kunnen laten gaan en een laatste keer vasthouden, bekijken, gebruiken, aantrekken, opzetten en dan bewust afstand nemen/doen.

Als mensen twijfelen over bewaren of wegdoen van spullen vraag ik ze er vaak iets over. Van wie heb je het gekregen? Was je er blij mee? Keek je er graag naar? Welke herinneringen komen er bij je boven? Als mensen me dan het verhaal vertellen dat bij spullen hoort weten ze vaak ineens veel beter of ze het willen houden of dat het met een gerust hart weg mag.

Het kan dus helpen om 'goed' afscheid te nemen.
Soms helpt het om er een foto van te maken, soms kun je in gedachten 'dank je wel' zeggen, soms kun je iemand anders er heel blij mee maken, soms wil je iets ritueel verbranden of het hergebruiken en er iets anders van maken.

Het kan ook helpen om als symbolisch gebaar juist maar één of enkele dingen te bewaren om daarmee makkelijker de rest weg te kunnen doen.

Zelf heb ik van de kleren die onze dochters te klein waren geworden lappendekens gemaakt.  

Dat hielp vooral onze oudste dochter die elk seizoen weer enorm moest huilen omdat de jurkjes uit de vorige zomer of winter écht niet meer pasten.
Van alle kleren die ze graag droegen knipte ik een paar vierkantjes en de rest mocht dan wel weg.
Dat ruimde dus lekker op en leverde ook nog mooie en leuke dekens (met hun eigen geschiedenis) op.
De meiden wisten na jaren nog precies welke lapjes van welke kleren waren geweest. Nou, zonder zo'n deken waren ze dat vast al lang vergeten...  




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen